26. Di will ik priesen in de grote Gemeene. Ik will min Gelövnis betaln vör de, de Em fürchten doht.Ps.116, 14.
27. De Elenden schüllt eten, dat se satt ward, un de na den HErrn fragt, ward Em priesen; jug Hart schall ewiglich leven.Ps.69, 33.14, 2.
28. Alle Welt Enden ward an GOtt denken un sik to Em bekehrn, un alle Geschlechter vun de Heiden vör di anbeden.Ps.72, 11.
29. Denn de HErr hett dat Riek un herrscht öwer de Heiden.Obad. v. 21. Mich. 5, 11.
30. Alle Fetten up de Eer ward eten un anbeden, vör Em ward de Knee bögen all de in den Dreck liggt un de, de ehr Leven nich fristen kunnen.
31. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind.Jes. 53, 10.
32. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett.Ps.110, 3.
1. En Psalm vun David.
De HErr is min Harr, mi ward nicks mangeln.Joh.10, 12.1. Pet.2, 25.Ps.34, 11.
2. He weid mi up en gröne Wisch un föhrt mi an frische Water.Ezech. 34, 14. Offenb.7, 17.
3. He erquickt min Seel, He föhrt mi up de rechte Strat, um Sins Namens willen.Jer. 31, 25.
4. Un wenn ik ok wandern doh in en düstere Grund, so bün ik doch vör keen Unglück bang, denn Du büst bi mi, Din Stecken un Staff tröst mi.Ps.46, 3.
5. Du deckst vör mi en Disch gegenöver vör min Fiend. Du salvst min Kopp mit Öl un schenkst mi vull in.
6. Gudes un Barmhartigkeit ward mi folgen, so lang as ik lev un ik warr blieven in den HErrn Sin Hus ewiglich.Ps.15, 1.
1. En Psalm vun David.
De Eer hört den HErrn to un wat darin is, de Eerdboden un wat darup wahnt.Ps.50, 12.1. Cor.10, 26.
2. Denn He hett em up de See gründet un up de Ströme fast stellt.
3. Wer ward up den HErrn Sinen Barg gahn? Un wer ward stahn an Sine hillige Stä?Ps.15, 1.2.
4. De unschuldige Hann hett un vun Harten rein is, de nich Lust hett to los Wesen un nich falsch swören deiht.
5. De ward Segen vun den HErrn empfangen un Gerechtigkeit vun GOtt, de sin Heil is.Jes. 48, 18.
6. Dat is dat Geschlecht, dat dar söcht Din Angesicht, Jakob. Sela.Ps.14, 2.27, 8.
7. Makt de Dohren wiet un de Döhren in de Welt hoch, dat de König vun de Ehren intrecken kann.Ps.118, 19.
8. Wer is düsse König vun de Ehren? Dat is de HErr, stark un mächtig, de HErr, mächtig in den Striet.Ps.8, 6.1. Cor.2, 8.
9. Makt de Dohren wiet un de Döhren in de Welt hoch, dat de König vun de Ehren intrecken kann.Zach. 9, 9.
10. Wer is düsse König vun de Ehren? Dat is de Herr Zebaoth, He is de König vun de Ehren! Sela.
1. En Psalm vun David.
Na Di, HErr, verlangt mi.
2. Min GOtt, ik höp up Di. Lat mi nich to Schann warrn, dat mine Fiende sik nich öwer mi freuet,
3. Denn nüms ward to Schann, de up Di töven deiht, awer to Schann mött se warrn, de ahn Orsak affallt.Joh.49, 23.
4. HErr, wies’ mi Din Weg un lehr mi Dine Steg’!Ps.27, 11.86, 11.
5. Föhr mi in Din Wahrheit un lehr mi; denn Du büst de GOtt, de mi helpen deiht, däglich harr ik up Di.
6. Denk, HErr, an Din Barmhartigkeit un an Din Gudheit, de vun de Welt her wesen is.
7. Denk nich, HErr, an de Sünden ut min Jugend un an min Övertredung, denk awer an mi na Din Barmhartigkeit wegen Din Gudheit.Hiob. 13, 25. Jer. 31, 19.
8. De HErr is gut un fromm, darum unnerwiest He de Sünder up den Weg.5. Mos. 32, 4.
9. He föhrt de Elenden recht un lehrt de Elenden Sinen Weg.
10. Den HErrn Sin Weg’ sünd nicks as Gudheit un Wahrheit vör de, de Sin Bund un Tügnis holn doht.
11. Wegen Din Namen wollst Du HErr min Missedat vergeven, denn se is grot.4. Mos. 14, 17-19.
12. Wer is de, de den HErrn fürchten deiht? He ward em lehren den besten Weg.Ps.32, 8.Jes. 48, 17.
13. Sin Seel ward in’t Glück wahnen un Sin Samen ward dat Land besitten.Ps.37, 9.11, 22.
14. Den HErrn Sin Geheemnis is mank de, de Em fürchten doht, un Sinen Bund lett He se weten.
15. Min Ogen seht ümmer up den HErrn, denn He ward min Föt ut dat Nett trecken.
16. Kehr Di to mi un wes’ mi gnädig, denn ik bün eensam un elend.
17. Min Hartens Angst is grot, föhr mi ut min Noth.Klagel. 1, 20.
18. Süh an min Jammer un Elend un vergif mi all mine Sünden.
19. Süh an, dat dar so veele vun mine Fiende sünd, un dat se mi ut Frevel hassen doht.Ps.3, 2.Joh.15, 25.
20. Bewahr mine Seel un rett mi, lat mi nich to Schann warrn, denn ik tru up Di.
21. Unschuld un Redlichkeit mögt mi bewahren, denn ik höp up Di.Hiob. 1, 1.
22. GOtt, erlös Israel ut all sin Noth!Ps.130, 8.
1. En Psalm vun David.
HErr, schaff mi Recht, denn ik wandel in Unschuld. Ik höp up den HErrn, darum warr ik nich fallen.
2. Pröv mi ut, HErr, un versök mi, reinige min Neeren un min Hart.
3. Denn Din Gnad is vör min Ogen un ik wandel in Din Wahrheit.
4. Ik sitt nich bi de nichtsnutzigen Lüd un hef keen Gemeenschaft mit de Falschen.Ps.1, 1.Jer. 15, 17.
5. Ik haß de Boshaftigen ehre Versammlung un sitt nich bi de Gottlosen.Ps.119, 128.
6. Ik wasch min Hann in Unschuld un hol mi, HErr, to Dinen Altar,5. Mos. 21, 6.
7. Wo man de Stimm vun Dank hörn deiht un wo man predigt all Din Wunner.Ps.9, 2.71, 17.
8. HErr, ik hef leef de Städ vun Din Hus un den Ort, wo Din Ehr wahnen deiht.Ps.27, 4.
9. Raff min Seel nich weg mit de Sünders, noch min Leven mit de Bloddöstigen,Ps.28, 3.
10. De mit böse Tücken umgaht un geern Geschenke annehmt.
11. Ik awer wandel in Unschuld. Erlös’ mi un wes’ mi gnädig!
12. Min Fot geiht richtig. Ik will Di, HErr, laven in de Versammlungen.
1. En Psalm vun David.
De HErr is min Licht un min Heil, vör wokeen schull ik bang sin? De HErr is de Kraft vun min Leven, vör wokeen schull mi gruen?
2. Darum, wiel de Bösen, min Weddersakers un Fiende an mi wöllt, min Fleesch to freten, möt se anlopen un falln.Jer. 20, 11.
3. Wenn sik ok en Heer gegen mi leggen deiht, so is min Hart doch nich bang. Wenn Krieg gegen mi upsteiht, so verlat ik mi up Em.Ps.3, 7.
4. Eens bä ik vun den HErrn dat harr ik geern, dat ik in den HErrn Sin Hus blieven mag min Levenlang, to schauen den HErrn Sin schöne Gottesdeenste, to besöken Sin Tempel.Ps.26, 8.
5. Denn He bedeckt mi in Sin Hütt in de böse Tied, He versteckt mi hemlich in Sin Telt un bringt mi up en Fels.
6. Un ward nu erhöhn min Kopp öwer min Fiende, de rund um mi sünd, so will ik in Sin Hütte Lov opfern, ik will singen un Lov seggen den HErrn.Ps.18, 49.
7. HErr, hör min Stimm, wenn ik ropen doh, wes’ mi gnädig un erhör mi!Ps.4, 2.5, 2.
8. Min Hart höllt Di vör Din Word: Ji schüllt Min Angesicht söken. Darum sök ik ok, HErr, Din Angesicht.Ps.24, 6.Jes. 45, 19.
9. Verbarg Din Angesicht nich vör mi un verstöt in Torn nich Din Knecht, denn Du büst min Hülp. Verlat mi nich un treck de Hand nich vun mi, GOtt, min Heil!Ps.13, 2.
10. Denn min Vader un min Moder verlat mi, awer de HErr nimmt mi up.Ps.94, 16.17.
11. HErr, wies’ mi Din Weg un föhr mi up de rechte Bahn, wegen min Fiende.
12. Gif mi nich in mine Fiende ehren Willen, denn falsche Tügen staht gegen mi un doht mi Unrecht ahn Schu.Ps.31, 9.
13. Ik glov awer doch, dat iksehn warr den HErrn Sin Gudheit in de Lebendigen ehr Land.Jes. 38, 11.
14. Töv up den HErrn, wes’ getrost un unverzagt, un töv up den HErrn!Habak. 2, 3. Ps.31, 25.
1. En Psalm vun David.
Wenn ik to Di ropen doh, HErr, min Hort, so swieg nich still, up dat, wenn Du still swiegen deihst, ik nich gliek warr de, de in dat Grav fahrt.Ps.143, 7.
2. Hör de Stimm vun min Flehen, wenn ik to Di schrien doh, wenn ik min Hann upheben doh to Din hilligen Chor.Klagel. 3, 41.
3. Treck mi nich hen unner de Gottlosen un mit de Öveldoers, de fründlich reden doht mit ehr Neegsten, un hebbt Böses in dat Hart.
4. Gif se na ehr Daht un na ehr böses Wesen, gif se na de Warke vun ehre Hann; vergell se, wat se verdeent hebbt.
5. Denn se wöllt nich achten up den HErrn Sin Dohn, noch up de Warke vun Sine Hann, darum ward He se intwei breken un nich buen.Jes. 5, 12.
6. Gelavet si de HErr, denn He hett erhört de Stimm vun min Flehn.
7. De HErr is mine Stärke un min Schild, up Em höpt min Hart un mi is hulpen; un min Hart is fröhlich, un ik will Em danken mit min Leed!
8. De HErr is ehr Macht, He is de Macht, de Sinen Gesalvten helpen deiht.
9. Help Din Volk un segen Din Arv un hö’ se un dräg se ewiglich.Ps.29, 11.
1. En Psalm vun David.
Bringt her den HErrn, ji Gewaltigen, bringt her den HErrn Ehre un Macht.Ps.96, 7.
2. Bringt den HErrn Sin Namen Ehr, smiet jug dal vör den HErrn in hilligen Schmuck!Ps.110, 3.
3. Den HErrn Sin Stimm geiht up de Water, de vun de Herrlichkeit GOtts dunnert, de HErr up grote Waters.
4. Den HErrn Sin Stimm geiht mit Macht, den HErrn Sin Stimm geiht herrlich.Jes. 30, 31.
5. Den HErrn Sin Stimm brickt de Cedern entwei, de HErr brickt de Cedern up den Libanon entwei.
6. Un makt se achter ut schlagen, as en Kalv, Libanon un Sirion as en junges Eenhorn;5. Mos. 3, 8. 9.
7. Den HErrn Sin Stimm deelt Füerflammen.Jes. 66, 15. 16.
8. Den HErrn Sin Stimm bewegt de Wüstenie, den HErrn Sin Stimm bewegt de Wüstenie Kades;
9. Den HErrn Sin Stimm makt de Hirschkoh gebären un makt de Holtungen blot. Un in Sin Palast sprickt Jedereen: Ehr den HErrn!
10. De HErr hett öwer de Sündfloth thront, un de HErr blivt en König in Ewigkeit.Weish. 10, 4.
11. De HErr ward Sin Volk Kraft geven, de HErr ward Sin Volk segnen mit Freden.
1. En Psalm to singen, als David sin Hus inwiehn dä.
2. Ik pries Di, HErr, denn Du hest mi hoch makt, un lettst mine Fiende sik nich öwer mi freuen.Ps.35, 19.24.
3. HErr, min GOtt, as ik to Di schrien dä, maktest Du mi gesund.
4. HErr, Du hest min Seel ut de Hölle föhrt, Du hest mi lebendig makt, as de Annern to de Hölle fahren dän.Ps.86, 13.116, 3.4.
5. Ji Hilligen, lovsingt den HErrn, dankt un priest Sin Hilligkeit.Ps.97, 12.
6. Denn Sin Torn duert enen Ogenblick un He hett Lust to dat Leven, den Abend lang duert dat Weenen, awer des Morgens de Freud.Jes. 54, 7. Tob. 3, 23.
7. Ik awer sprok, as mi dat gut gahn dä, ik warr nümmermehr unnerliggen.
8. Denn, HErr, dörch Din Wolgefallen hest Du min Barg stark makt, awer as Du Din Angesicht versteken däst, war mi bang.
9. Ik will, HErr, ropen to Di, den HErrn will ik anflehen.
10. Wat is gelegen an min Blot, wenn ik dod bün? Ward ok de Stoff Di danken un Din Wahrheit verkündigen?Ps.6, 6.
11. HErr, hör un wes’ mi gnädig, HErr, wes’ min Helper!Ps.6, 3.
12. Du hest mi min Klag verwandelt in Freuden, Du hest mi min Sack uttrocken un mi mit Freud umgörtet.Joh.16, 20.
13. Up dat min Ehr Di lovsingen un nich still swiegen deiht, HErr, min GOtt, ik will Di danken in Ewigkeit.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. HErr, up Di tru ik, lat mi nümmermehr to Schann warrn, rett mi dörch Din Gerechtigkeit.Ps.25, 2.
3. Neeg Dine Ohren to mi, hastig help mi! Wes’ min starke Fels un en Festung, dat Du mi helpen deihst.
4. Denn Du büst min Fels un min Festung un um Dines Namens willen wull Du mi leiten un föhren!Ps.23, 3.
5. Du wullst mi doch ut dat Nett trecken, dat se mi stellt hebbt, denn Du büst mine Stärke.
6. In Din Hann befehl ik min Geist, Du hest mi erlöst, HErr, Du true GOtt.Luk.23, 46.
7. Ik haß, de da holt up lose Lehr, ik höp awer up den HErrn.
8. Ik freu mi un bün fröhlich öwer Din Gudheit, dat Du min Elend ansühst un kund worn büst de Noth vun min Seel.Ps.9, 3.
9. Un mi nich öwergeven deihst in mine Fiende ehr Hann; Du stellst min Föt up widen Ruum.
10. HErr, wes’ mi gnädig, denn mi is bang; min Gestalt is verfallen vun Truern, darto min Seel un min Buk.Ps.6, 8.
11. Denn min Leven hett afnahmen vun Bedröfnis un min Tied vun Süfzen; min Kraft is verfolln vun min Missedat un mine Gebeene sünd verschmachtet.
12. Dat geiht mi so övel, dat ik en grote Smach warn bün mine Nawers un ene Schu mine Verwandten, de mi up de Straat sehn doht, lopt vör mi weg.
13. Ik bün vergeten in Harten, as weer ik dod, ik bün worn as en intweibraken Fatt,
14. Denn veele schellt bös öwer mi, dat jedereen sik vör mi schuen deiht; se hollt Rath tosamen öwer mi un denkt mi dat Leven to nehmen.Ps.2, 2.
15. Ik awer, HErr, höp up Di un sprek: Du büst min GOtt!
16. Mine Tied steiht in Din Hann, redd mi vun mine Fiende ehr Hann un vun de, de mi verfolgen doht.Ps.139, 16.
17. Lat Din Angesicht lüchten öwer Dinen Knecht, help mi dörch Din Gnade.4. Mos. 6, 25. Ps.80, 4.
18. HErr, lat mi nich to Schann warrn, denn ik rop Di an. De Gottlosen mütt to Schann warrn un still makt warrn in de Höll.
19. Still swiegen mütt de falschen Müler, de da redt gegen de Rechtfardigen mit stieven Hals, mit Hochmoth un Verachtung.
20. Wo grot is Dine Gudheit, de Du upspart hest vör de, de Di fürchten doht un bewiest an de, de vör de Lüd up Di truet.
21. Du schützest se mit den Schirm vun Din Antlitz vör jedereen sin Trotz, Du verbargst se in de Hütt vör de striedsüchtigen Tungen.Ps.27, 5.
22. Gelavet si de HErr, dat He mi en wunderliche Gudheit bewiest hett in en faste Stadt.
23. Denn ik sprok in min Bestörtung: Ik bün vun Din Ogen wegstött; do hörtest Du de Stimm vun min Flehen, as ik to Di schrien dä.Ps.116, 11.
24. Hebbt den HErrn leef, alle Sine Hilligen! De Glövigen behöd de HErr un vergelt den rieklich, de Hochmoth öven deiht.
25. West getrost un unverzagt alle de ji up den HErrn töven doht!Ps.27, 14.
1. En Freudenleed vun David.
Glückselig is de, den sine Övertredungen vergeven sünd, den sin Sünd todeckt is.Röm.4, 7.
2. Wol den Minschen, den de HErr de Missedat nich toreken deiht, in den sin Geist keen Falsch is.Jes. 38, 17. 1. Mos. 15, 6.
3. Denn as ik dat wull verswiegen, versmachten mine Gebeene dörch min däglich Hulen.Hiob. 31, 33. Ps.31, 11.
4. Denn Din Hand weer Dag un Nacht swar up mi, dat min Saft verdrögen dä, as wenn dat dröge Tied in den Sommer is. Sela.1. Sam. 5, 7.
5. Darum bekenn ik Di min Sünd un verhehl min Missedat nich. Ik sprok: Ik will den HErrn min Öwertredung bekennen. Dar vergevst Du mi de Missedat vun min Sünd. Sela.Ps.38, 19.Neh. 1, 6. Spr. 28, 13. 1. Joh.1, 9.
6. Darför ward to Di alle Hilligen beden to de rechte Tied, darum, wenn grote Waterfloten kamen doht, ward se an desülvigen nich rankamen.Jes. 55, 6.
7. Du büst min Beschirmer, Du wullst mi vör Angst behöden, dat ik erlöst ganz vergnögt rühmen kann. Sela.Ps.27, 5.
8. Ik will di unnerwiesen un di den Weg lehrn, den du wandeln schast, Ik will di mit min Ogen leiden.Ps.25, 12.
9. West nich as Peer un Mulesels, de nich verständig sünd, weke man Töm un Gebitt in dat Mul leggen mutt, wenn se nich to di wöllt.Spr. 26, 3.
10. De Gottlose hett veel Plag, de awer up den HErrn höpen deiht, den ward de Gudheit umfahten.Ps.16, 4.34, 22.
11. Freut ju öwer den HErrn un west fröhlich, ji Rechtfardigen, un rühmt alle, ji Frommen!
1. Freut jug öwer den HErrn, ji Gerechten, de Frommen schüllt Em herrlich priesen.Ps.64, 11.97, 12.
2. Dankt den HErrn mit Harfen un singt Em Lov up de Psalter vun tein Saiten.Ps.92, 4.
3. Singt Em en nie Leed, makt dat gud up dat Saitenspill mit Jubelklang.Ps.40, 4.96, 1.98, 1.
4. Denn den HErrn Sin Wort is wahrhaftig, un wat He toseggt, dat höllt He gewiß.Ps.19, 10.
5. He hett Gerechtigkeit un dat Recht leef. De Eer is vull vun den HErrn Sin Gnade.Ps.119, 64.
6. De Himmel is dörch den HErrn Sin Wort makt un sin ganze Heer dörch den GEist vun Sin Mund.
7. He sammelt dat Water in de See tosamen as Garben in en Hock un leggt in Schatzkamern de Deepe.Ps.104, 9.
8. Alle Welt schall den HErrn fürchten, un vör Em schüllt beben Alle, de up den Eerdboden wahnt.Ps.67, 8.
9. Denn wenn He spreken deiht, so geschüt dat, wenn He gebeden deiht, so steiht dat dar.1. Mos. 1, 3.
10. De HErr makt de Heiden ehr Rath tonicht un wiest torügg de Völker ehr Gedanken.Hiob. 5, 12.
11. Awer den HErrn Sin Rath blift ewig ewiglich, Sins Hartens Gedanken in Ewigkeit.Spr. 21, 30. Jes. 14, 27.
12. Glückselig is dat Volk, den sin GOtt de HErr is; dat Volk, dat He ton Eegendom utwählt hett!Ps.144, 15.
13. De HErr kikt vun den Himmel un süht alle Minschenkinner.
14. Vun Sin fasten Thron süht He up all, de up de Eer wahnen doht.
15. He lenkt ehr all dat Hart, He markt up all ehr Warke.
16. Enen König helpt nich sin grote Macht, en Ries ward nich rett dörch sin grote Kraft.
17. Peer helpt ok nich, un ehr grote Kraft rett nich.Judith. 9, 13.
18. Süh, den HErrn Sin Ogen kikt up de, de Em fürchten doht, de up Sin Gnade höpt.Sir. 34, 19.
19. Dat He ehr Seel vun den Dod retten un se in de düre Tied ernährn ward.Ps.34, 10.
20. Unse Seel tövt up den HErrn, He is unse Hülp un unse Schild.Jes. 8, 17.
21. Denn uns Hart freut sik öwer Em, un wi verlat uns up Sin hilligen Namen.
22. Lat Din Gnad öwer uns sin, HErr, do wi ja up Di höpen doht.Ps.31, 7.8.
1. En Psalm vun David, as he sin Geberde verstellen dä vör Abimelech, de em vun sik drieven dä, un he weggung.1. Sam. 21, 13.
2. Ik will den HErrn alltied laven, Sin Lof schall immerdar in min Mund sin.Ps.63, 5.
3. Min Seel schall vun den HErrn grotspreken, dat de Elenden dat hört un sik freuen doht.Jer. 9, 24.
4. Priest mit mi den HErrn un lat uns mit eenanner Sin Namen verhögen.Ps.145, 1.
5. Do ik den HErrn söken dä, antworde He mi un rett mi ut alle Furcht.
6. De Em ansehn doht, de ward vergnögt, un ehr Angesicht dörf nich roth warrn.
7. As düsse Elende ropen dä, hörte de HErr, un holp em ut all sin Noth.Sir. 21, 6.
8. Den HErrn Sin Engel lagert sik um de her, de Em fürchten doht un helpt se rut.1. Mos. 31, 1. 2. 2. Kön. 6, 17. Ps.91, 11.
9. Smeckt un seht, wa fründlich de HErr is. Wol den, de sik up Em verlaten deiht!Ps.2, 12.
10. Fürchtet den HErrn, Sin Hilligen, denn de Em fürchten doht, hebbt keen Mangel.Ps.37, 19.
11. De Rieken möt Noth lieden un hungern, awer de den HErrn söken doht, hebbt keen Mangel an irgend en Gud.
12. Kamt her, Kinner, hört mi to, ik will jug de Furcht vör den HErrn lehrn!Ps.66, 16.
13. Wokeen is dar, de en gud Leven mag un geern gude Dag’ harr?1. Pet.3, 10.
14. Nimm din Tung in Acht vör dat Böse un dine Lippen, dat se nich falsch reden doht.
15. Lat vun dat Böse un doh dat Gude, sök Freden un jag em na.Ps.37, 27.1. Pet.3, 11.
16. Den HErrn Sin Ogen seht up den Rechtfardigen un Sin Ohren hört up ehr Schrien.Hiob. 36, 7.
17. Den HErrn Sin Angesicht awer is öwer de, de Böses doht, up dat He ehr Gedächtniß utrodden deiht vun de Eer.Ps.5, 5.Hiob. 18, 17.
18. Wenn de Gerechten schriet, so hört de HErr un rett se ut all ehr Noth.
19. De HErr is neeg bi de, de en terbraken Hart hebbt un helpt de, de en terbraken Gemöt hebbt.Luk.18, 13.14.
20. De Gerechte mutt veel lieden, awer de HErr helpt em ut dat all.
21. He bewahrt em all sin Gebeen, dat nich een darvun entwei braken ward.
22. Den Gottlosen ward dat Unglück dod maken, un de den Gerechten hassen doht, ward Schuld hebben.
23. De HErr erlöst Sine Knechte ehr Seel, un all, de sik up Em verlaten doht, ward keen Schuld hebben.
1. En Psalm vun David.
HErr, strie mit de, de gegen mi strieden doht un föhr Krieg gegen de, de mi bekriegen doht.
2. Griep to den Schild un de Waffen un mak Di up, mi to helpen.Ps.12, 6.
3. Treck den Speer rut un stah mi bi gegen min Verfolgers! Sprick to min Seel: Ik bün din Hülp!
4. Lat se sik schämen un verhöhnt warrn, de na min Seel staht, se möt umkehrn un to Schann warrn, de mi övel wöllt.Ps.40, 15.
5. Lat se warrn as Kaff vör den Wind un den HErrn Sin Engel ward se wegstöten.Ps.1, 4.
6. Ehr Weg mutt düster un glitscherig warrn un den HErrn Sin Engel mutt se verfolgen.
7. Denn se hebbt mi ahn Orsak ehr Nett stellt, mi to verdarven un hebbt ahn Orsak Kul’n för min Seel gravt.
8. He mutt unverwarens öwerfolln warrn, un sin Nett, dat he stellt hett, mutt em fangen, un he mutt darin öwerfolln warrn.
9. Awer min Seel ward sik freun öwer den HErrn un fröhlich sin up sin Hülp.
10. All min Knaken möt seggen: HErr, wokeen is Dins Glieken? De Du den Elenden retst vun den, de em to stark is, un den Elenden un Armen vun Sin Rövers.Hiob. 36, 15.
11. Dar tredt frevelhaftige Tügen up, de tügt vun mi, wo ik keen Schuld an hef.
12. Se vergellt mi Böses för Gudes, um mi in Hartleed to bringen.Ps.38, 21.
13. Ik awer, wenn se krank weern, trock en Sack an, dä mi to nah mit Fasten un bä alltied vun Harten.Röm.12, 15.
14. Ik höll mi, as weer he min Fründ un Broder, ik gung trurig gebückt, as een, de Leed drigt um sin Moder.
15. Se awer freut sik öwer min Schaden un keem tohop, ja se keem tohop gegen mi, um mi to slahn; se riet un hört nich up.
16. Mit de Tafelbröders, de dar heuchelt un spotten doht un ehr Buk füllt, biet se ehr Tähn tosamen öwer mi.Hiob. 16, 9.
17. HErr, wo lang wullt Du tokiken? Rett doch min Seel vun ehr Bullern un min Eensame vun de junge Löwen.Ps.119, 84.22, 21.
18. Ik will Di danken in de grote Gemeen un mank veel Volks will ik vun Di grot spreken.Ps.40, 10.11.
19. Lat de Lüd sik nich öwer mi freuen, de mi ahn Orsak fiend sünd, noch mit de Ogen spotten, de mi ahn Grund hassen doht.
20. Denn se denkt Schaden to dohn un sökt falsche Saken gegen de Stillen in dat Land.Ps.36, 5.
21. Un sparrt ehr Mul wiet up gegen mi un sprekt: Ha, ha, dat hebbt wi sehn.Ps.40, 16.
22. HErr, Du sühst dat, swieg nich still, HErr, wes’ nich wiet vun mi!
23. Wak up, HErr, wak up för min Recht un för min Sak, min GOtt un HErr!Ps.44, 24.
24. HErr, min GOtt, richt mi na Din Gerechtigkeit, dat se sik öwer mi nich freun doht.
25. Lat se nich seggen in ehr Harten: Ha, ha, dat hebbt wi wullt, lat se nich seggen: Wi hebbt em öwersluckt.
26. Lat se sik schämen un to Schann warrn, all, de sik öwer min Öwel freuen doht, se mött mit Schand un Scham antrocken warrn, de gegen mi grotspreken doht.
27. Rühmen un freun mött sik, de mi gönnen doht, dat ik Recht beholl un immer seggt: De HErr mutt hoch lavt warrn, de sik freut an Sin Knecht sin Wolfahrt.Ps.40, 17.
28. Un min Tung schall reden vun Din Gerechtigkeit un Di däglich priesen.
1. En Psalm vun den HErrn Sin Knecht, David, vörtosingen.
2. Dat sprek ik vun min Hartens Grund öwer de Gottlosen ehr Dohn, dat keen Gottesfurcht bi se is.1. Mos. 20, 11.
3. Se smückt sik mank eenanner sülvst, dat se ehr böse Sak vörwarts bringen doht un anner slecht makt.2. Kön. 17, 9.
4. All ehr Lehr is schädlich un erlagen, se lat sik ok nich wiesen, dat se wat Gudes doht.Ps.59, 13.
5. Sonnern se tracht up ehr Lager na Schaden un staht fast up den bösen Weg un schuet nicks Arges.Mich. 2, 1.
6. HErr, Din Gnade reckt so wiet, as de Himmel is un Din Wahrheit so wiet, as de Wolken gaht.Ps.57, 11.108, 5.
7. Din Gerechtigkeit steiht as GOtt Sin Bargen un Din Recht as de grote Deepe. HErr, Du helpst beide, Minschen un Veeh.
8. Wo würdig is Din Gnade, GOtt, dat de Minschenkinner unner den Schatten vun Dine Flüchten Schutz findt.v.11.Ps.17, 8.
9. Se doht sik gud an de rieken Göder vun Din Hus, un Du stillst ehren Döst mit Wollust as mit en Strom.Hohel. 5, 1.
10. Denn bi Di is de lebendige Born un in Din Licht seht wi dat Licht.Jer. 2, 13. 17, 13. Jes. 9, 2.
11. Bred Din Gnade ut öwer de, de Di kennt un Din Gerechtigkeit öwer de Frommen.v.8.
12. Lat mi nich vun de Stoltenunnerperrt warrn un lat de Gottlosen ehr Hann mi nich störten.
13. Sonnern lat se, de Öwel doht dal falln, dat se verstött ward un nich upstahn könnt.Jer. 50, 32.
1. En Psalm vun David.
Wes’ nich bös öwer de Bösen un wes’ nich needisch öwer de Öweldoers.Spr. 24, 19. Pred. 10, 4.
2. Denn as dat Gras ward se bald afmeiht, un as dat gröne Gras ward se bald verwelken.
3. Höp up den HErrn un doh Gudes, blief in dat Land un ernähr di redlich.
4. Hef din Lust an den HErrn, de ward di geven, wat din Hart wünscht.Ps.20, 5.
5. Befehl den HErrn dine Weg’ un höp up Em, He ward dat gud maken.Matth.6, 25.
6. Un ward din Gerechtigkeit hervör bringen as dat Licht un din Recht as den Middag.Jes. 58, 8.
7. Wes’ still vör den HErrn un töv up Em! Vertörn di nich öwer den, den sin Mothwilln glücklich fortgeiht.
8. Stah af vun den Torn un lat den Grimm, warr nich hitzig, ok Öwles to dohn!Eph.4, 26.31.
9. Denn de Bösen ward utrodet, de awer up den HErrn tövt, ward dat Land arven.v.11.Spr. 2, 21.
10. Dat is noch en lütte Wiel, so ward de Gottlose nich mehr sin, un wenn du na sin Stä sehn warrst, ward he weg sin.
11. Awer de Elenden ward dat Land arven un Lust hebben in groten Freden.Matth.5, 5.Ps.119, 165.
12. De Gottlose draut den Gerechten un bitt de Tähn tosamen öwer em.Hiob. 16, 9.
13. Awer de HErr lacht öwer em, denn He süht, dat sin Dag kummt.
14. De Gottlosen treckt dat Swert rut un spannt ehr Bagen, dat se fällt den Elenden un den Armen un slachtet de Frommen.
15. Awer ehr Swert ward in ehr Hart gahn, un ehr Bagen ward entwei breken.
16. Dat lütt Beten, dat een Gerechte hett is beter as dat grote Deel vun veele Gottlose.
17. Denn de Gottlosen ehr Arm ward intwei breken, awer de HErr erhöllt de Gerechte.1. Sam. 2, 31.
18. De HErr kennt de Frommen ehr Dag’ un ehr Gud ward ewiglich blieven.
19. Se ward nich to Schann warrn in de böse Tied, un in de düre Tied ward se nog hebben.Ps.112, 3.
20. Denn de Gottlosen ward umkamen un den HErrn Sine Fiende, wenn se ok sünd as en köstliche Wisch, ward se doch vergahn, as de Rook vergeiht.
21. De Gottlose borgt un betahlt nich, de Gerechte awer is barmhartig un mild.Sir. 29, 2. Ps.112, 5.
22. Denn Sin Gesegneten arvtdat Land, awer Sin Verfluchten ward utrodet.Ps.25, 13.
23. Vun den HErrn ward so en Mann sin Gang vörwarts brocht un He hett Lust an sin Weg.
24. Fallt he, so ward he nich wegsmeten, denn de HErr erhöllt em bi de Hand.Ps.145, 14.
25. Ik bün jung west un old warn un hef noch nümmer sehn den Gerechten verlaten, noch sin Samen na Brod gahn.
26. He is jümmer barmhartig un leent geern un sin Samen ward segent sin.
27. Lat af vun dat Böse un doh Gudes, so warrst du blieven jümmerdar.Ps.34, 15.
28. Denn de HErr hett dat Recht leef un verlett sine Hilligen nich, ewiglich ward se bewahrt, awer de Gottlosen ehr Samen ward utrodet.
29. De Gerechten arvt dat Land un blievt ewiglich darin.
30. Den Gerechten sin Mund redt de Wiesheit un sin Tung lehrt dat Recht.
31. Sin GOtt Sin Gesetz is in sin Hart, sin Tritte gliedt nich ut.
32. De Gottlose luert up den Gerechten un denkt, em dod to maken.Ps.10, 9.
33. Awer de HErr lett em nich in sin Hann un verdammt em nich, wenn he verurdeelt ward.
34. Töv up den HErrn un holl Sin Weg, so ward He di erhögen, dat du dat Land arven deihst, du warrst sehn, dat de Gottlosen utrodt ward.
35. Ik hef sehn en Gottlosen, de weer trotzig un bree sik ut un grön as en Lorbeerbom.
36. As man voröwer gung, süh, do weer he hen, ik frag na em, do war he nirgends funnen.Hiob. 4, 20. Ps.10, 15.Spr. 29, 16.
37. Blief fromm un holl di recht, denn so Een ward dat toletzt gud gahn.1. Mos. 39, 8. 9.
38. De Öwertreders awer ward mit eenanner vertilgt, un de Gottlosen ward toletzt utrodet.Ps.73, 19.
39. Awer de HErr helpt den Gerechten, He is ehr Kraft in de Noth.Ps.48, 4.
40. Un de HErr ward se bistahn un ward se retten, He ward se vun de Gottlosen retten un se helpen, denn se vertrut up Em.Weish. 3, 9.
1. En Psalm vun David, to’n Andenken.
2. HErr, straf mi nich in Din Torn un tüchtige mi nich in Din Grimm.Ps.6, 2.
3. Denn Din Pieln stekt in mi, un Din Hand drückt mi.
4. Dar is nicks Gesundes an min Lief vör Din Drauen un is keen Freden in min Gebeen vör min Sünd.
5. Denn min Sünden gaht öwer min Kopp, as en sware Last sünd se mi to swar warn.
6. Min Wunden stinkt un eitert dörch min Dohrheit.
7. Ik gah krumm un heel gebückt, den ganzen Dag gah ik trurig.
8. Denn min Lenden verdorrt ganz, un dar is nicks Gesundes an min Lief.Ps.22, 15.16.
9. Ik bün ganz slapp un heel terstött. Ik hul vör Hartens Unruh.
10. HErr, all min Begehr is vör Di, un min Süfzen is Di nich verborgen.Ps.6, 7.
11. Min Hart bewert, min Kraft hett mi verlaten un dat Ogenlicht is nich bi mi.
12. Min Leeven un Frünn staht mi gegenöwer, kikt min Plagen an un min Neegsten tredt wiet af.Hiob. 19, 14.
13. Un de mi na de Seel staht, stellt mi Falln, un de mi öwel wöllt, redt, wa se Schanden dohn wöllt un gaht däglich mit List um.
14. Ik awer mutt sin as en Doven un nich hörn, un as en Stummen, de sin Mund nich updeiht.Jes. 53, 7.
15. Un mutt sin as Een, de nich hörn deiht un de keen Wedderred in sin Mund hett.1. Pet.2, 23.
16. Awer ik töv, HErr, up Di, un Du HErr, min GOtt, warrst mi erhörn.
17. Denn ik dach, mögt se sik ja nich öwer mi freun, de grotspreken doht, wenn min Fot utglieden deiht.Ps.30, 2.
18. Denn ik bün ton Lieden makt un min Wehdag is ümmer vör mi.
19. Denn ik doh min Missedat kund un sorg öwer min Sünden.
20. Awer mine Fiende levt un sünd mächtig, de mi ahn Schuld haßt, sünd grot.
21. Un de mi Böses doht för Gudes, sett sik gegen mi, darum, dat ik up dat Gude holln doh.Ps.109, 5.
22. Verlat mi nich, HErr min GOtt, wes’ nich wiet vun mi!
23. Il mi to Hülp, HErr, min Heil!Ps.40, 14.35, 3.
1. En Psalm vun David, vörtosingen vör Jeduthun.Ps.62, 1.
2. Ik hef mi vörnahm, ik will mi höden, dat ik nich sündigen doh mit min Tung. Ik will min Mund tämen, dewiel ik de Gottlosen also vör mi sehn mutt.
3. Ik bün verstummt un still warn un swieg, wiel ik keen Glück hef un min Wehdag sünd öwer de Maten.Ps.38, 14.
4. Min Hart is entbrennt in min Lief, un wenn ik daran denk, warr ik vull Füer un red mit min Tung.Ps.119, 53.
5. Awer, HErr, lehr mi doch, dat dat en End mit mi hebben mutt un dat min Leven en End hett un ik weg mutt.Ps.90, 12.
6. Süh, min Dag’ sünd en Hand breet vör Di, un min Leven is as nicks vör Di. Wo gar nicks alle Minschen, de doch so säker leven doht! Sela.Ps.90, 5.
7. Se gaht darher as en Schatten un makt sik veel unnütze Unruh; se sammelt un weet nich, wer dat kriegen ward.Pred. 2, 18. 21. Luk.12, 18.
8. Nu, HErr, womit schall ik mi trösten? Ik höp up Di.Ps.25, 2.
9. Rett mi vun all min Sünd un lat mi nich en Spott vör de Narren warrn.Ps.79, 9.
10. Ik will still swiegen un min Mund nich updohn, Du warrst dat wol maken.Ps.37, 5.
11. Wend Din Plag vun mi af, denn ik bün versmachtet vör de Straf vun Din Hand.Matth.26, 39.
12. Wenn Du Een tüchtigen deihst wegen de Sünd, so ward sin Schönheit vertehrt as vun de Motten. Ach, wo garnicks sünd doch alle Minschen! Sela.Ps.62, 10.
13. Hör min Gebet, HErr, un vernimm min Schrien un swieg nich still öwer mine Thranen. Denn ik bün beides, Din Pilgrim un Din Borger, as min Vaders all.1. Mos. 35, 27. 3. Mos. 25, 23. 1. Chron. 30, 15. Ps.119, 19.2. Cor.5, 6.7.Phil.3, 20.1. Pet.2, 11.Ebr.11, 13.
14. Lat af vun mi, dat ik mi erquicken kann, ehr ik henfahrn doh un nich mehr hier bün.Hiob. 10, 20. Bar. 2, 13.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. Ik höp up den HErrn un He neeg Sik to mi un hör min Schrien.Ps.27, 14.5, 3.18, 7.34, 16.
3. Un trock mi ut de grusame Kul un ut den Schlamm un sett min Föt up en Fels, dat ik säker treden kann.Ps.42, 8.
4. Un hett mi en nie Leed in min Mund geven, to laven unsen GOtt. Dat ward veele sehn un den HErrn fürchten un up Em höpen.
5. Glückselig is de, de sin Hoffnung setten deiht up den HErrn un sik nich kehrt na de Hoffärtigen hen un de mit Lögen umgahn doht.
6. HErr, min GOtt, grot sünd Din Wunner un Din Gedanken, de Du an uns bewiesen deihst. Di is nicks gliek, ik will se verkündigen un darvun seggen, obgliek se nich to telln sünd.
7. Opfer un Spiesopfer behagt Di nich, awer de Ohren hest Du mi updahn. Du wullt weder Brandopfer noch Sündopfer.Ps.51, 18.Ebr.10, 5.
8. Do sprok ik: Süh, ik kam, in dat Bok is vun mi schreven.Joh.5, 39.46.Ebr.10, 5.
9. Din Willen, min GOtt, doh ik geern un Din Gesetz hef ik in min Hart.Jes. 50, 5.
10. Ik will predigen de Gerechtigkeit in de Gemeen; süh, ik will mi min Mund nich stoppen laten, HErr, dat weetst Du!Ps.35, 18.
11. Din Gerechtigkeit verstek ik nich in min Hart; vun Din Wahrheit un vun Din Heil red ik, ik verhehl Din Gudheit un Truheit nich vör de grote Gemeen.Ps.57, 4.
12. Du awer, HErr, wullst doch Din Barmhartigkeit nich vun mi kehrn; lat Din Gudheit un Truheit mi allerwärts behöden.
13. Denn Lieden ahn End hett mi umgeven, min Sünden hebbt mi angrepen, dat ik nich sehnkann; vun ehr sünd mehr as Haar up min Kopp un min Hart hett mi verlaten.Ps.69, 5.Ezech. 32, 10.
14. Lat Di dat wolgefalln, HErr, dat Du mi retten deihst; il HErr, mi to helpen.Ps.22, 20.38, 23.
15. Schamen mött sik un to Schann warrn, de mi na min Seel staht, dat se de umbringt, torügg mött se falln un to Schann warrn, de mi Övels günnt.Ps.35, 4.70, 3.
16. Se mött in ehr Schand sik verfehrn, de öwer mi schrien doht: Ha, ha!
17. Dar mött sik freun un fröhlich sin all, de na Di fragen doht un de Din Heil leef hebbt, mött seggen allerwärts: De HErr si hoch gelavt!Ps.35, 27.
18. Denn ik bün arm un elend, de HErr awer sorgt för mi. Du büst min Helper un Retter, min GOtt, töv nich länger.Ps.70, 6.109, 22.