De eerste Epistel St. Petri.
1. Petrus, een vun JEsus Christus Sin Apostels, an de erwählten Fremden hen un her in Pontus, Galatien, Cappadocien, Asien un Bithynien,Joh.7, 35.
2. Na GOtt den Vader Sin Vörsehung, dörch de Hilligung vun den GEist, to den Gehorsam un de Besprengung vun JEsus Christus Sin Blod. GOtt gev ju veel Gnad un Freden!Röm.8, 29.
3. Lavt wes’ GOtt un uns’ HErrn JEsus Christus Sin Vader, de uns na Sin grot Barmhartigkeit weddergebarn hett to en lebendige Hoffnung, dörch JEsus Christus Sin Uperstahung vun de Doden,2. Cor.1, 3.Eph.1, 3.
4. To en Arvdeel, dat niemals vergeiht, nich besmutzt is, un nich verwelken deiht, dat in den Himmel upbewahrt ward för uns,Kap.5, 4.
5. Ju, de ji ut GOtt Sin Macht dörch de Glov bewahrt ward för de Seligkeit, de torecht makt is, dat se apenbar ward in de letzte Tied,Joh.10, 28.17, 11.
6. In weke ji ju freun ward, dat ji em en lütte Tied (wo dat sien schall) trurig sünd in allerhand Anfechtung,Röm.5, 3.2. Cor.4, 17.
7. Up dat ju Glov rechtschaffen un veel köstlicher funnen ward, as dat vergänglich Gold, dat dörch dat Füer as echt funnen ward, to Lof, Pries un Ehr, wenn nu apenbart ward JEsus Christus,Spr. 17, 3. Sir. 2, 5. Offenb.3, 18.
8. Den ji nich sehn un doch leef hebbt un nu an Em gloven doht, ahn Em to sehn, so ward ji vergnögt wesen mit unutspreklich un herrliche Freud,Joh.20, 29.2. Cor.5, 7.
9. Un dat End vun ju Glov kriegen, nämlich de Seelen ehr Seligkeit.Röm.6, 22.
10. Na weke Seligkeit söcht hebbt de Propheten, de vun de tokünftig Gnad up ju propheziet hebbt,Dan. 9, 23. 24. Luk.10, 24.
11. Un hebbt grüvelt, up wek un wat för en Tied hendüdt Christus Sin GEist, de in ehr weer un vörut betügt hett de Lieden, de in Christus sünd un de Herrlichkeit naher,Ps.22, 7.Jes. 53, 3.
12. Weke dat apenbart is. Denn se hebbt dat nich för sik sülvst, sonnern för uns apenbart, wat ju nu verkündigt is vun de, de ju dat Evangelium verkündigt hebbt, dörch den hilligen GEist vun den Himmel schickt, wona ok de Engel begierig sünd, rin to sehn.
13. Darum schört’ up ju Gemöth sin Lenden, west nüchtern un sett ju Hoffnung ganz up de Gnad, de ju anbaden ward dörch de Apenbarung vun JEsus Christus,Jer. 1, 17. Luk.12, 35.
14. As gehorsame Kinner, un stellt ju nich so as fröher, as jiin Unwetenheit na de Lust leven dä’t;Röm.12, 2.
15. Sonnern na den, de ju beropen hett un hillig is, west ok ji hillig in ju ganzen Wandel.Luk.1, 75.
16. Denn dar steiht schreven: Ji schüllt hillig wesen, denn ik bün hillig.3. Mos. 11, 44. 19, 2. Ps.71, 22.
17. Un tomal ji den as Vader anropen doht, de ahn Ansehn vun de Person richten deiht, na Jedereen sin Wark, so föhrt ju Wandel so lang ji hier wallen doht, mit Furcht;Apost.17, 31.
18. Un ji schüllt weten, dat ji nich mit vergänglich Sülver oder Gold erlöst sünd vun ju nicksnutzigen Wandel na de Vaders ehr Wies;1. Cor.6, 20.7, 23.1. Pet.4, 3.
19. Sonnern mit dat düre Blod vun Christus, as en unschüllig Lamm, dat keen Smutzplacken hett;
20. De twar vörher utsehn is, ehr noch de Grund vun de Welt leggt weer, awer apenbart in de letzte Tied wegen ju,Röm.16, 25.
21. De ji dörch Em an GOtt gloven doht, de Em uperweckt hett vun de Doden, un Em de Herrlichkeit geven, up dat ji Glov un Hoffnung up GOtt hebben doht.Joh.14, 6.Apost.3, 15.
22. So reinigt nu ju Seelen in den Gehorsam vör de Wahrheit dörch den GEist, to Broderleev ahn Falsch, un hebbt enanner brünstig leef ut reinen Harten,
23. As de vun nien gebarn sünd, nich ut vergänglich, sonnern ut unvergänglich Samen, ik meen ut dat lebendig Wort vun GOtt, dat ewiglich blieven deiht.
24. Denn all Fleesch is as Gras un all de Minschen ehr Herrlichkeit as dat Gras sin Blom. Dat Gras is verdrögt un de Blom is affulln.Ps.102, 12.103, 15.Jes. 40, 6. 7. Sir. 14, 19. Jak.1, 10.11.
25. Awer den HErrn Sin Wort blift in Ewigkeit. Dat is awer dat Wort, dat mank ju verkündigt is.
1. So leggt nu af all Bosheit un allen Bedrug, un Heuchelie, un Nied, un all böse Nareden;Röm.6, 4.12, 9.1. Cor.14, 20.
2. Un west recht begierig na de vernünftige, unverfälschte Melk, as de niegebaren Kinner, up dat ji dörch düsse wassen doht;Ebr.5, 13.Matth.18, 3.
3. Wenn ji nu doch smeckt hebbt, dat de HErr fründlich is,Ps.34, 9.
4. To den ji henkamen sünd, as na den lebendigen Steen, de vun de Minschen wegsmeten, awer bi GOtt utwählt un köstlich is.Ps.118, 22.Dan. 2, 34. 44. 45.
5. Un ok ji, as de lebendigen Steen, bu’t ju to en geistlich Hus un to en hillig Presterdom, to opfern geistlich Opfer, de GOtt angenehm sünd, dörch JEsus Christus.Jes. 61, 6. 66, 21. Hos. 14, 3. Mal. 1, 11. Röm.12, 1.
6. Darum steiht in de Schrift: Süh dar, Ik legg en utwählten, köstlichen Ecksteen in Zion, unun wokeen an Em glovt, de schall nich to Schann warrn.Jes. 28, 16.
7. För ju, de ji gloven doht, is he köstlich, för de Unglövigen awer is de Steen, den de Bulüd wegsmeten hebbt, un ton Ecksteen warn is,Matth.21, 42.
8. En Steen, an den se sik stöt un en Fels, an den se Argernis nehmt, de sik an dat Wort stöten doht, un nich daran glovt, warup se gründt sünd.Jes. 8, 14. Luk.2, 34.Röm.9, 33.
9. Ji awer sünd dat uterwählte Geslecht, dat königlich Presterdom, dat hillige Volk, dat Volk vun dat Egendom, up dat ji verkündigen schüllt den sin Tugenden, de ju beropen hett vun de Düsternis to Sin wunnerbar Licht.Jes. 43, 20. 21. 2. Mos. 19, 6.
10. De ji vörher nich en Volk weert, nu awer GOtt Sin Volk sünd un vörher nich in Gnaden weert, nu awer in Gnaden sünd.Hos. 2, 23. Röm.9, 25.
11. Leeve Bröder, ik vermahn ju, as de Pilgrims in de Fremde, holt ju vun fleeschliche Lüste, de gegen de Seel striedt, af;Ps.39, 13.Röm.13, 13.Spr. 1, 32.
12. Un föhrt ju gut up mank de Heiden, up dat de, de ju slecht maken doht, as weert ji Öveldoers, ju gude Warke seht un GOtt priest, wenn dat an den Dag kamen ward.Matth.5, 16.
13. West unnerdahn all minschliche Ordnung, den HErrn Sin wegen, mag dat den König, as den Böwersten wesen,Röm.13, 1.5.Tit.3, 1.
14. Oder de Stattholer, as de schickt sünd vun Em to Rach öwer de, de Övel doht un to Lof för de Frommen.
15. Denn dat is GOtt Sin Will, dat ji mit Woldohn de dörichten Minschen ehr Unwetenheit tostoppt.Kap.3, 9.
16. As de Frien, un nich as harrn ji de Frieheit as en Dek för de Bosheit, sonnern as GOttes Knecht.1. Cor.7, 23.8, 9.
17. Doht Jedereen Ehr an. Hebbt de Bröder leef. Fürcht GOtt. Ehrt den König.Röm.12, 10.Spr. 24, 21. Matth.22, 21.
18. Ji Knechte, west ju Herrn unnerdahn mit alle Furcht, nich blot de guden un gelinden, sonnern ok de wunnerlichen.Eph.6, 5.Tit.2, 9.
19. Denn dat is Gnad, wenn Jemand wegen dat Geweten vör GOtt dat Unrecht litt un dat Övel utsteiht.Matth.5, 10.
20. Denn wat is dat för en Ehr, wenn ji wegen Missedaht Släg kriegen doht? Awer wenn ji wegen Woldaht wat utstaht un utholt, dat is Gnad bi GOtt.Kap.3, 14.17.4, 14.Matth.5, 10.
21. Denn darto sünd ji beropen, wiel ok Christus för uns leden hett un uns en Vörbild laten hett, dat ji schüllt nafolgen Sin Fotsporen;Joh.13, 15.
22. De keen Sünd dahn hett, is ok keen Bedrug in Sin Mund funnen;Jes. 53, 9. Joh.8, 46.2. Cor.5, 21.
23. De nich wedder schelln dä, wenn He schulln war, nich drauen dä, as He lieden muß, sonnernöwerleet dat Em, de recht richten deiht;Jes. 53, 7.
24. De sülvst uns Sünden opfert hett an Sin Lief up dat Holt, up dat wi, afstorven vun de Sünd, för de Gerechtigkeit levt; dörch den Sin Wunden wi heel warn sünd.1. Joh.3, 5.Röm.6, 11.
25. Denn ji weert as verbisterte Schap, awer ji sünd nu bekehrt to den Harr un Bischof vun ju Seelen.Ps.119, 176.Jes. 53, 6. Ezech. 34, 5. Joh.10, 12.
1. Gliekerwies schüllt de Fruens ehr Mannslüd unnerdahn wesen, up dat ok de, de nich an dat Wort gloven doht, dörch de Fruens ehr Wandel ahn Wort wunnen ward,Eph.5, 22.
2. Wenn se anseht ehrn keuschen Wandel in de Furcht.
3. De Fruens ehr Staat schall nich butenup wesen mit Haarflechten, mit Goldbehang oder mit schöne Klederdracht,Jes. 3, 18. 1. Tim.2, 9.
4. Sonnern ehr Staat schall wesen dat Hart sin verborgene Minsch mit sanften un stillen Geist, denn so wat mag GOtt geern lieden.Ps.45, 14.
5. Denn so hebbt sik in fröhern Tieden de hilligen Fruens smückt, de ehr Hoffnung up GOtt setten dän un ehr Mannslüd unnerdahn weern.
6. So as Sarah Abraham unnerdahn weer un em Herr heeten dä, weke ehr Döchter ji warn sünd, wenn ji wol doht un nich so blöd sünd.1. Mos. 18, 12.
7. Ebenso ok ji Mannslüd, wahnt bi se mit Vernunft un gevt dat Wief, as dat swachste Warktüg, sin Ehr, as se ok de Gnad vun dat Leven mitarven doht, up dat ju Gebete nich upholn ward.Eph.5, 25.Kol.3, 19.
8. Toletzt awer west alltosamen vun glieken Sinn, mitliedig, bröderlich, barmhartig, fründlich.Phil.3, 16.
9. Vergellt nich Leeg’s mit Leeg’s, oder Schelln mit Schelln, sonnern segent leever, denn ji schüllt weten, dat ji darto beropen sünd, den Segen to arven.1. Thess.5, 15.
10. Denn wokeen leven will un gude Dag’ sehn, de hol sin Mund, dat he nich wat Leeges reden deiht un lat nicks Bedregliches öwer sin Lippen kamen.Ps.34, 13.Jak.1, 26.
11. He wend sik vun dat Leege af un doh Gudes, he sök Freden un strev em na.Jes. 1, 16. 17. Ebr.12, 14.
12. Denn den HErrn Sin Ogen markt de Gerechten, un Sin Ohren hört up ehr Gebet, awer den HErrn Sin Angesicht is gegen de, de wat Leeges doht.Ps.33, 18.34, 16.17.
13. Un wokeen kann ju Schaden dohn, wenn ji ju an dat Gude holt?
14. Un wenn ji ok wegen de Gerechtigkeit wat uttostahn hebbt, so sünd ji doch selig. West awer nich bang vör ehr Trutzen un verfehrt ju nich.Kap.2, 20.Matth.5, 10.
15. Ji schüllt awer GOtt den HErrn in ju Harten hilligen.West awer to alle Tieden bereit, Jedereen to antworden, de dar Grund förrert vun de Hoffnung, de in ju is.Jes. 8, 13.
16. Un dat mit Sachtmodigkeit un Furcht un hebbt en gud Geweeten, up dat de, de ju slecht maken doht, as weert ji Öveldoers, to Schann ward, dat se schimpt hebbt up ju guden Wandel in Christus.Phil.2, 12.
17. Denn dat is beter, wenn GOtt dat so will, dat wi wegen Gudes dohn wat utholn doht, as wegen Öwel dohn.Kap.2, 19.20.
18. Denn ok Christus hett eenmal för uns’ Sünden leden, de Gerechte för de Ungerechten, up dat He uns to GOtt henbringen dä, un is dod makt warn na dat Fleesch, awer lebendig makt na den Geist.Röm.5, 6.Ebr.9, 28.10, 12.
19. In densülvigen is He ok hengahn un hett predigt vör de Geister in dat Gefängnis,Kap.4, 6.
20. De fröher nich gloven dän, as GOtt noch tövte un Geduld harr to Noah sin Tied, as se de Arch torüsten dän, in weke wenige, dat heet acht Seelen, rett warn sünd dörch dat Water;Matth.24, 37.
21. Wat nu uns ok selig makt in de Döp, de dörch de Sündflot andüt is, nich dat Afdohn vun Unflath an dat Fleesch, sonnern den Bund vun en gud Geweeten mit GOtt dörch JEsus Christus Sin Uperstahung;Mark.16, 16.Eph.5, 26.5. Mos. 26, 17. 18.
22. De to GOtt Sin rechte Hand in den Himmel fahrn is, wo Em de Engels un de Gewalten un de Kräfte unnerdänig warn sünd.Ps.110, 1.Eph.1, 20.
1. Wiel nu Christus in dat Fleesch Veel för uns leden hett, so wapent ju mit densülvigen Sinn, denn de ant Fleesch leden hett, de lett na to sündigen.
2. Up dat so lang as ji noch dat Fleesch leven doht, ji nich na de Lüst vun Minschen, sonnern na GOtt Sin Willn levt.Gal.2, 20.
3. Denn dat is genog, dat wi de Tied, de nu vöröwergahn is vun unse Leven tobrocht hebbt na de Heiden ehr Willn, dar wi wandeln dän in Untucht, Lüsten, Drunk, Freten, Supen, in gruliche Afgötterie.Eph.4, 17.18.Tit.3, 3.
4. Se wunnert sik, dat ji nich mit se lopen doht in datsülvige wüste, unordentliche Wesen, darum lästert se ju.
5. Se möt awer Rekenschaft afleggen vör den, de bereit is to richten de Lebendigen un de Doden.2. Tim.4, 1.
6. Denn darto is ok de Doden dat Evangelium verkündigt, up dat se richt ward na den Minschen int Fleesch, awer in den Geist för GOtt leven doht.Kap.3, 19.
7. Dat End vun alle Ding’ is awer neegbi kamen.1. Cor.10, 11.1. Joh.2, 18.
8. So west nu mäßig un nüchtern to dat Gebet. Vör alle anner Ding schüllt ji en hartlich Leev de Een to den Annern hebben,denn de Leev deckt ok de Menge vun Sünden.Luk.21, 34.36.Spr. 10, 12.
9. West gastfrie ahn Murren gegen eenanner.Ebr.13, 2.
10. Un deent de Een den Annern mit de Gav, de he kregen hett, as de guden Husholers vun GOtt Sin mannigfache Gnad.
11. Wenn Jemand reden deiht, schall he GOtt Sin Wort reden. Wenn Jemand en Amt hett, schall he dat verwalten mit de Macht, de GOtt em darto geven hett, up dat in all Ding GOtt lavt ward dörch JEsus Christus, weken wes’ Ehr un Gewalt vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen.2. Cor.2, 17.
12. Min Leeven, wunnert ju nich öwer de Hitt, dörch de ji gahn möt, damit ji versöcht ward, as wedderfahr ju wat ganz Sonnerbares;
13. Sonnern freut ju, dat ji gliek as Christus wat to lieden hebbt, up dat ji to de Tied vun de Apenbarung vun Sin Herrlichkeit ju freuen un juchen doht.Matth.5, 10.Apost.5, 41.Röm.8, 17.2. Cor.1, 7.8.Jak.1, 2.
14. Selig sünd ji, wenn ji schimpt ward wegen Christus Sin Nam, denn de GEist, de en GEist vun de Herrlichkeit un vun GOtt is, ruht up ju. Bi de Lüd ward he lästert, awer bi ju ward he lavt.Jes. 51, 7. Matth.5, 11.
15. Nüms mank ju schall as Mörder, oder Deef, oder Öveldoer, oder as Een, de in en fremde Amt griepen deiht, lieden.
16. Mutt he awer as en Christ lieden, so schall he sik darum nich schamen, he schall in son Fall awer GOtt ehren.Joh.21, 19.Phil.1, 29.
17. Denn dat ward Tied, dat dat Gericht an GOtt Sin Hus anfangen deiht. Wenn nu toeerst an uns, wat ward dat för en End warrn mit de, de an GOtt Sin Evangelium nich glovt hebbt?Jes. 25, 29. 49, 12. Ezech. 9, 6.
18. Un wenn de Gerechte kum erholn ward, wat ward ut den Gottlosen un den Sünner warrn?Spr. 11, 31.
19. Darum schüllt de, de na GOtt Sin Willn Veel utstahn möt, wenn se ok wat Gudes doht, Em ehr Seelen anbefehln, as den truen Schöpfer.
1. De Öllsten, de mank ju sünd, vermahn ik, de Mitöllste un Tüg’ vun de Lieden, de in Christus sünd, un de Deel hett an de Herrlichkeit, de apenbart warrn schall.Luk.24, 48.Röm.8, 17.
2. Höd Christus Sin Heerde, as ju anbefahln is un paßt gud up, nich dwungen, sonnern friewillig; nich wegen schändlichen Gewinn, sonnern ut Hartensgrund.Joh.21, 16.Apost.20, 28.
3. Nich as wenn ji öwer dat Volk herrschen doht, sonnern ward Vörbilder för de Heerde.1. Cor.3, 5.17.2. Cor.1, 24.Phil.3, 17.2. Thess.3, 9.Tit.2, 7.
4. So ward ji (wenn de Erzharrkamen ward) de unverwelkliche Ehrenkron kriegen.Joh.40, 11.1. Pet.1, 4.
5. Gliekerwies ji jungen Lüd, west unnerdahn de Olln. West alltosamen de een den annern unnerdahn un holt fast an de Demoth. Denn GOtt will Nicks mit de Hochfarigen to dohn hebben, de Demödigen awer gift He Gnad.Eph.5, 21.Matth.23, 12.Luk.1, 52.Jak.4, 6.
6. So makt ju nu ganz lütt unner GOtt Sin gewaltige Hand, up dat He ju grot maken deiht to Sin Tied.Hiob. 22, 29. Jak.4, 10.
7. All ju Sorg leggt up Em, denn He sorgt för ju.Matth.6, 25.Weish. 12, 13.
8. West nüchtern un wakt, denn ju Weddersaker, de Düvel, geiht umher as en brüllende Löw un söcht, wen he öwersluken kann.Luk.21, 36.1. Thess.5, 6.
9. Gegen den wehrt ju gud in de Glov; un weet, dat desülvigen Lieden öwer ju Bröder in de Welt gaht.Eph.6, 12.13.
10. De GOtt awer, vun den all Gnad is, de uns beropen hett to Sin ewige Herrlichkeit in Christus JEsus, de ward ju, de ji en lütt Tied to lieden hebbt, vullbereiten, stark un kräftig maken, gründen.
11. Densülvigen wes’ Ehr un Macht vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen.
12. Dörch ju truen Broder Silvanus hef ik, so denk ik, ju en beten schreven, to vermahnen un to betügen, dat dat de rechte Gnad vun GOtt is, in de ji stahn doht.Ebr.13, 22.
13. Ju gröt’, de mit ju utwählt sünd to Babylon un min Söhn Marcus.Apost.12, 12.25.
14. Gröt’ ju, de een den annern, mit den Kuß vun de Leev. Freden wes’ mit ju All, de ji in Christus JEsus sünd! Amen.1. Cor.16, 20.