Trin
von
Detlev von Liliencron.
Mit Nadel un Tweern[217]keem de lütt Deern[218].As[219]se mi nu den utneiten Knoop anneiht[220],un so flink de Finger ehr geiht,un se so neech bi mi steiht[221],denk ick, wat kann dat sien[222], man to,un ick gev ehr’n Söten[223], hallo, hallo.Auk, har ick een weg, un dat wem Släg[224],datt ick glieks dat Jammern kreeg[225],do kiekt se mi ganz luri[226]an;„häv ick wehdahn? min leve[227]Mann?“„Ja,“ segg ick, un ganz sachen[228]fat ick se üm, greep frischen Moot[229],un nu güngt ja allns up eenmal got.As se gung, seg ick: „Lütt Deern,kumms ock mal weller[230]mit Nadel un Tweern?“„Ja geern!“
Mit Nadel un Tweern[217]keem de lütt Deern[218].As[219]se mi nu den utneiten Knoop anneiht[220],un so flink de Finger ehr geiht,un se so neech bi mi steiht[221],denk ick, wat kann dat sien[222], man to,un ick gev ehr’n Söten[223], hallo, hallo.Auk, har ick een weg, un dat wem Släg[224],datt ick glieks dat Jammern kreeg[225],do kiekt se mi ganz luri[226]an;„häv ick wehdahn? min leve[227]Mann?“„Ja,“ segg ick, un ganz sachen[228]fat ick se üm, greep frischen Moot[229],un nu güngt ja allns up eenmal got.As se gung, seg ick: „Lütt Deern,kumms ock mal weller[230]mit Nadel un Tweern?“„Ja geern!“
Mit Nadel un Tweern[217]keem de lütt Deern[218].As[219]se mi nu den utneiten Knoop anneiht[220],un so flink de Finger ehr geiht,un se so neech bi mi steiht[221],denk ick, wat kann dat sien[222], man to,un ick gev ehr’n Söten[223], hallo, hallo.Auk, har ick een weg, un dat wem Släg[224],datt ick glieks dat Jammern kreeg[225],do kiekt se mi ganz luri[226]an;„häv ick wehdahn? min leve[227]Mann?“„Ja,“ segg ick, un ganz sachen[228]fat ick se üm, greep frischen Moot[229],un nu güngt ja allns up eenmal got.
Mit Nadel un Tweern[217]
keem de lütt Deern[218].
As[219]se mi nu den utneiten Knoop anneiht[220],
un so flink de Finger ehr geiht,
un se so neech bi mi steiht[221],
denk ick, wat kann dat sien[222], man to,
un ick gev ehr’n Söten[223], hallo, hallo.
Auk, har ick een weg, un dat wem Släg[224],
datt ick glieks dat Jammern kreeg[225],
do kiekt se mi ganz luri[226]an;
„häv ick wehdahn? min leve[227]Mann?“
„Ja,“ segg ick, un ganz sachen[228]
fat ick se üm, greep frischen Moot[229],
un nu güngt ja allns up eenmal got.
As se gung, seg ick: „Lütt Deern,kumms ock mal weller[230]mit Nadel un Tweern?“„Ja geern!“
As se gung, seg ick: „Lütt Deern,
kumms ock mal weller[230]mit Nadel un Tweern?“
„Ja geern!“