Dat is ’e[79]
von
Fritz Reuter.
Dat giwwt so’n Lüd’[80], dei hewwen Strid[81]mit jeden,dei mit ehr in Gesellschaft sitt[82],un ihre[83]sünd sei nich taufreden[84],bet Ein sei köpplings ’ruter smitt[85].Korl Stänker was so’n slimmen Gast,un einen rechten Ekel[86]was’t,un wo wat los was, dor was hei,un ümmer gawwt ’ne Demolei[87].Na, mal was denn tau Stargard[88]Ball;un wat dat heit[89], dat weit[90]wi all:tau Stargard Ball in ollen Tiden[91],dat wull wat Richtiges bedüden[92],dor danzten ’s bet an hellig Sünn[93],un wer denn nich mihr stahen künn[94],dei danzte up den Kopp herüm.Na, as dat kamm so gegen Morgen,lett Korl den Kutscher ’ran besorgen.De Kutscher höllt twei lang, twei breid[95],de Kutscher höllt, hei weit Bescheid. —Nu kümmt Ein stramm de Trepp hendal[96],de Husknecht seggt: „Dat is din Herr.“„Ne,“ seggt Jehann, „dat ’s anners wer[97],min Herr, dei sitt un drinkt noch mal.“ —En anner kümmt in lichten Draf[98],so recht behen’n de Trepp heraf,de Husknecht seggt: „Paß up, Jehann,dat is din Herr!“ — „Ne,“ seggt de Kutscher,„dat is hei nich, dat is so ’n Flutscher[99];min Herr, dei kümmt ganz anners ’ran.“Mit einmal ward dat dor en Larmun en Spektakel — Gott erbarm!Ein ward de Trepp herunner smeten[100],dunn seggt de Kutscher: „Holt en beten[101]!“Un horkt un fött[102]sin Mähren wisser[103]:„Na smit em mi man ’rin, dat is ’e[104].“
Dat giwwt so’n Lüd’[80], dei hewwen Strid[81]mit jeden,dei mit ehr in Gesellschaft sitt[82],un ihre[83]sünd sei nich taufreden[84],bet Ein sei köpplings ’ruter smitt[85].Korl Stänker was so’n slimmen Gast,un einen rechten Ekel[86]was’t,un wo wat los was, dor was hei,un ümmer gawwt ’ne Demolei[87].Na, mal was denn tau Stargard[88]Ball;un wat dat heit[89], dat weit[90]wi all:tau Stargard Ball in ollen Tiden[91],dat wull wat Richtiges bedüden[92],dor danzten ’s bet an hellig Sünn[93],un wer denn nich mihr stahen künn[94],dei danzte up den Kopp herüm.Na, as dat kamm so gegen Morgen,lett Korl den Kutscher ’ran besorgen.De Kutscher höllt twei lang, twei breid[95],de Kutscher höllt, hei weit Bescheid. —Nu kümmt Ein stramm de Trepp hendal[96],de Husknecht seggt: „Dat is din Herr.“„Ne,“ seggt Jehann, „dat ’s anners wer[97],min Herr, dei sitt un drinkt noch mal.“ —En anner kümmt in lichten Draf[98],so recht behen’n de Trepp heraf,de Husknecht seggt: „Paß up, Jehann,dat is din Herr!“ — „Ne,“ seggt de Kutscher,„dat is hei nich, dat is so ’n Flutscher[99];min Herr, dei kümmt ganz anners ’ran.“Mit einmal ward dat dor en Larmun en Spektakel — Gott erbarm!Ein ward de Trepp herunner smeten[100],dunn seggt de Kutscher: „Holt en beten[101]!“Un horkt un fött[102]sin Mähren wisser[103]:„Na smit em mi man ’rin, dat is ’e[104].“
Dat giwwt so’n Lüd’[80], dei hewwen Strid[81]mit jeden,dei mit ehr in Gesellschaft sitt[82],un ihre[83]sünd sei nich taufreden[84],bet Ein sei köpplings ’ruter smitt[85].Korl Stänker was so’n slimmen Gast,un einen rechten Ekel[86]was’t,un wo wat los was, dor was hei,un ümmer gawwt ’ne Demolei[87].Na, mal was denn tau Stargard[88]Ball;un wat dat heit[89], dat weit[90]wi all:tau Stargard Ball in ollen Tiden[91],dat wull wat Richtiges bedüden[92],dor danzten ’s bet an hellig Sünn[93],un wer denn nich mihr stahen künn[94],dei danzte up den Kopp herüm.Na, as dat kamm so gegen Morgen,lett Korl den Kutscher ’ran besorgen.De Kutscher höllt twei lang, twei breid[95],de Kutscher höllt, hei weit Bescheid. —Nu kümmt Ein stramm de Trepp hendal[96],de Husknecht seggt: „Dat is din Herr.“„Ne,“ seggt Jehann, „dat ’s anners wer[97],min Herr, dei sitt un drinkt noch mal.“ —En anner kümmt in lichten Draf[98],so recht behen’n de Trepp heraf,de Husknecht seggt: „Paß up, Jehann,dat is din Herr!“ — „Ne,“ seggt de Kutscher,„dat is hei nich, dat is so ’n Flutscher[99];min Herr, dei kümmt ganz anners ’ran.“Mit einmal ward dat dor en Larmun en Spektakel — Gott erbarm!Ein ward de Trepp herunner smeten[100],dunn seggt de Kutscher: „Holt en beten[101]!“Un horkt un fött[102]sin Mähren wisser[103]:„Na smit em mi man ’rin, dat is ’e[104].“
Dat giwwt so’n Lüd’[80], dei hewwen Strid[81]mit jeden,
dei mit ehr in Gesellschaft sitt[82],
un ihre[83]sünd sei nich taufreden[84],
bet Ein sei köpplings ’ruter smitt[85].
Korl Stänker was so’n slimmen Gast,
un einen rechten Ekel[86]was’t,
un wo wat los was, dor was hei,
un ümmer gawwt ’ne Demolei[87].
Na, mal was denn tau Stargard[88]Ball;
un wat dat heit[89], dat weit[90]wi all:
tau Stargard Ball in ollen Tiden[91],
dat wull wat Richtiges bedüden[92],
dor danzten ’s bet an hellig Sünn[93],
un wer denn nich mihr stahen künn[94],
dei danzte up den Kopp herüm.
Na, as dat kamm so gegen Morgen,
lett Korl den Kutscher ’ran besorgen.
De Kutscher höllt twei lang, twei breid[95],
de Kutscher höllt, hei weit Bescheid. —
Nu kümmt Ein stramm de Trepp hendal[96],
de Husknecht seggt: „Dat is din Herr.“
„Ne,“ seggt Jehann, „dat ’s anners wer[97],
min Herr, dei sitt un drinkt noch mal.“ —
En anner kümmt in lichten Draf[98],
so recht behen’n de Trepp heraf,
de Husknecht seggt: „Paß up, Jehann,
dat is din Herr!“ — „Ne,“ seggt de Kutscher,
„dat is hei nich, dat is so ’n Flutscher[99];
min Herr, dei kümmt ganz anners ’ran.“
Mit einmal ward dat dor en Larm
un en Spektakel — Gott erbarm!
Ein ward de Trepp herunner smeten[100],
dunn seggt de Kutscher: „Holt en beten[101]!“
Un horkt un fött[102]sin Mähren wisser[103]:
„Na smit em mi man ’rin, dat is ’e[104].“