GJINIEN FORGETTENDer giet in sniestoarm oer ’e lânnen.’t Is winter waen mei kjeld en iis.’t Sit alles fêst mei izren bânnen,Nei bûten ta: dat is in griis!De sniestoarm komt by ’t slot en ’t húske;Bistoppet rykdom’s roggelân,Mar ’t ikkerke ek biside ’t klúske,Oanmakke nêst de heiderân.Sadwaende struit de winterhimel,For de earme in waerme sniedún ek,Syn seine del yn ’t wyt gewimel.Dat froast en kjeld gjin ien sa letten;Fen de earme ’t fjildsje ek heth neat brek;As de oare likemin forgetten.17 Dec. 1908.
Der giet in sniestoarm oer ’e lânnen.’t Is winter waen mei kjeld en iis.’t Sit alles fêst mei izren bânnen,Nei bûten ta: dat is in griis!
De sniestoarm komt by ’t slot en ’t húske;Bistoppet rykdom’s roggelân,Mar ’t ikkerke ek biside ’t klúske,Oanmakke nêst de heiderân.
Sadwaende struit de winterhimel,For de earme in waerme sniedún ek,Syn seine del yn ’t wyt gewimel.
Dat froast en kjeld gjin ien sa letten;Fen de earme ’t fjildsje ek heth neat brek;As de oare likemin forgetten.
17 Dec. 1908.