UNGEDILDMannichien jowt er net om dat er blommen,Ljurkjes en sweltsjes en al ’t fûgelgûd,Ynenoer’t fjild daeg’liks binne yn ’t kommen,As ’t mar sa wierret dat it gêrs waekset foart,Hja binn’ fortriet’lyk as simmers yn ’t haeijen,’t Omslacht fen droechte ta ’n reinige tiid,Giet ris in dei ’t op in reinen en waeijen:Kleijen en swartsjen den fen wiid en siid.Klei den net minsken, wêz net ungedildich!Haw’ jy josels net’ it measte der mei?Siz ris, hwa is jo dochs sinneskyn skildich?Jow jo dochs del, krekt as ’t blomke syn kopke.Nimm! minske dochs in lyts forbyld der nei:’t Wachtet ta ’t sintsje wer om sjocht nei ’t knopke.1908.
Mannichien jowt er net om dat er blommen,Ljurkjes en sweltsjes en al ’t fûgelgûd,Ynenoer’t fjild daeg’liks binne yn ’t kommen,As ’t mar sa wierret dat it gêrs waekset foart,
Hja binn’ fortriet’lyk as simmers yn ’t haeijen,’t Omslacht fen droechte ta ’n reinige tiid,Giet ris in dei ’t op in reinen en waeijen:Kleijen en swartsjen den fen wiid en siid.
Klei den net minsken, wêz net ungedildich!Haw’ jy josels net’ it measte der mei?Siz ris, hwa is jo dochs sinneskyn skildich?
Jow jo dochs del, krekt as ’t blomke syn kopke.Nimm! minske dochs in lyts forbyld der nei:’t Wachtet ta ’t sintsje wer om sjocht nei ’t knopke.
1908.