Presejo:Günther, Kirstein & Wendleren Leipzig.
Presejo:
Günther, Kirstein & Wendleren Leipzig.
PIEDNOTOJ:[1]Kio plaĉos al la dioj![2]Pro entuziasmo por Mozart li eĉ ŝanĝis sian antaŭnomon Vilhelmo al Amadeo![3]Komparu: La muzikaj suferoj de la orkestrestro Johannes Kreisler.[4]Nepresita; la manuskripto en la Ŝtata Biblioteko en Berlin.[5]Sub la nomo "Ondino" en Esperanton tradukita de K. Myslik.[6]Per tiu ĉi moknomo la malamikoj de Wagner provis ridindigi lian de ili ne jam komprenatan muzikon.[7]F. Exner."Pri la scienco universala de Leibniz(traktatoj de la Bohema scienca societo. 5a serio IIIa volumo). Prag 1845, paĝ. 163-200.F. A. Trendelenburg."Pri la Leibniz-a projekto de ĝenerala karakterizo(traktatoj de la reĝa scienca akademio en Berlin) kaj "Aldonoj kaj suplementoj" (Monata raporto de la Berlin-a scienca akademio 1860 paĝ. 374-386 kaj 1861, paĝ. 170-219).[8]Se inter la samideanoj troviĝos interesuloj por tiaj klarigoj, mi pritraktos la supre cititan leteron en alia artikolo. Tio estas des pli rekomendinda, ĉar Mersenne kaj aliaj samtempuloj de ĉi tiu scienculo, pri kiuj oni ĝis nun—certe en Germanujo—sciis preskaŭ nenion, pritraktis la mondlingvan problemon jam pli detale. Mi esperas, ke, antaŭ ĉiuj, unu el niajfrancajsamideanoj (kiuj "sidas ĉe la sciencaj fontoj", ĉar ili trovos la necesajn librojn en siaj ŝtataj bibliotekoj!) daŭrigos mian laboron rilate alMersenne, kiu eble—mi devas supozi tion pro kelkaj kialoj—mem skribisla "prospectus"-onanonime.[9]Do, la aŭtoro de la 4a propozicio, kiun aludas (kaj malŝatas) Descartes,celis la veran mondhelplingvon kaj estis nia unua antaŭbatalinto![10]Estas interese, ke ni ankoraŭ havas la ekzempleron de la Dalgarn-a libro el la biblioteko de Leibniz, en kiun li faris siajn notojn. Ĝi ekzistas en la Reĝa biblioteko en Hannover. La "rerum series praedicamentalis", t. e. laŭtabela ordigo de la ideoj, tie estas kompletigita perJ. Fr. Hodann, kunlaborinto de Leibniz; la difinoj en ĉi tiu libro estas kompletigitaj per deklaroj laŭ latinaj, samtempaj vortaroj.Trendelenburgprizorgis la presigon de tiuj tabeloj en la supre cititaj "Aldonoj kaj suplementoj".[11]Legu en la libro de Couturat la jenajn ekzemplojn: "ridiculurus" (ridindestonta)—une chose, qui sera ou diviendra ridicule, "amavitio" (aminteco) kaj "amaturitio" (amonteco)—le fait d'avoir aimé ou de devoir aimé, l'amour passé ou futur.[12]Ekzemple oni ne trovas en Esperanto plurajn literojn egale elparolatajn, vokalmodifojn ("Umlaute"), la dualon, la duan ("saksan") genitivon de ĝermanaj lingvoj, la semidlingvajn intensivajn verbfomojn, la participon absolutan (ablativo kaj genitivo absolutaj), gramatikan sekson de la substantivoj, la latinan "akuzativon kun infinitivo" k. t. p.[13]Ekzemple la fikso aŭ limigo al la signifoj de plursignifaj vortradikoj, kiuj ekzistas ankaŭ en diversaj naciaj lingvoj, sed esprimas en ĉi tiuj lingvoj nekongruajn idearojn. (Biliono, aŭtoritato, frizi, profesoro, sugestii k. a.)[14]Esperante en la gazeto "Lingvo Internacia" 1897, n-roj 6 kaj 7; en Goldschmidt, Bildotabuloj... (Leipzig, Ferdinand Hirt & Sohn); en Möbusz, Vollständiges Lehrbuch... (Leipzig, Otto Nemnich.)[15]enleteroal mi sendita (11. II. 1921) kaj enartikolo"La hejmveturado" publikigita en la gazeto "Universo" 1910, n-ro 6. Ĉar la unua ne estas publikiĝita kaj la dua malfacile havebla, mi citas iom detale.[16]Ĉar la (relative malmultaj) ekzempleroj de tiuunuagazeto Esperantista, kiu iĝis avidata kolektobjekto, baldaŭ preskaŭ tute malaperis, la "Oficiala Gazeto", eldonata de la Esperantista Centra Oficejo en Paris represis en la jaroj 1911 kaj 1912 la Lingvajn Respondojn el "La Esperantisto".[17]La du libroj estos citataj per "libro I" kaj "libro II". La unuopaj Respondoj estos citataj el libro I per sianumero, el libro II per siapaĝo, do I,30= n-ro 30 en la libro I—kaj II,22/23= paĝoj 22 kaj 23 en la libro II.—Post la transiro de la Esperanto-eldonejo de Hachette et Cieal la Esperantista Centra Librejo (Paris, 51, rue de Clichy),ambaŭlibroj estas ĉi tie aĉeteblaj.[18]Oni presu novajn eldonojn enmalbonvalutajlandoj!![19]"~enda": sufikso signifanta: "kiu devas esti ~ata, kiu estu ~ata."[20]Jen unu ekzemplo: En du Lingvaj Respondoj DroZamenhof traktas la diferencon intertiakajtiela[II,26kaj I,8]. En la unua li konstatas, diferencon de lasignifo:tiabrulo estas brulo tiel granda,tielabrulo estas brulo tiamaniera (tiel stranga). En la dua Respondo, donita dekkvin jarojn post la unua, li ne plu parolas pri diferenco de lasignifo, sed diras nur, ketielaestas formopli akcentitaol tia.[21]Leipzig. 1921 (Ludwig Fries. Deutsche Esperantobuchhandlung, Johannisplatz 3).—Citata per "libro III"; III,29= Respondon-ro29 en la libro III.[22]Alilingvaj eldonoj de la libro estas intencitaj; eble aperos ankaŭ Esperanta prilaboraĵo, se bezono por ĝi montriĝos.[23]Romo: laurbo, Romio: lalandode la antikva respubliko aŭ imperio. Komparu Lingvaj Respondoj II,19/20; III,29![24]La anarkianoj, kiuj malrespektas ĉiun leĝon kaj volas renversi la Fundamenton, estas "eksterla Esperantistoj".[25]Oni komparu ankaŭ la paragrafon 4an de la Bulonja Deklaracio pri Esperantismo.[26]Mi donas tri ekzemplojn, ĉe kiuj DroZamenhof laŭ mia persona konvinko (al neniu trudota) preferis la malplibonon al la plibono: 1e li donas al la adverbo (ne prepozicio!!)pola forton nominativigi la akuzativobjekton (rektan komplementon), anstataŭ trakti ĝin kiel ĉiujn aliajn adverbojn. [II,21; III,73].—2e li malpermesas uzisenkiel konjunkcion kun la infinitivo, permesante tamen la infinitivon postpor,anstataŭ,kromkajantaŭ(ol). [I,20, 30, 37 a); III,82/84].—3e li uzas—kvankam ne sen esceptoj [Psalmo XXVII,11]—la adverbonspitekiel veran prepozicion kun simpla nominativo. [I,37 c; III,67].—[27]Ekzemple li mem ĉiam uzas postpola nominativon kaj tion deklaras esprime preferinda. Tamen li diras: "...ambaŭesprimoj ('doni po 2 pecojn' kaj 'doni po 2 pecoj') estasuzeblaj kaj bonaj" [II,21; III,73].[28]Aliloke li mencias ankaŭ laregulojnkaj lakomunan spiriton de nia lingvo.[29]t. e. la esencaj leĝoj komunaj al ĉiuj—almenaŭ indoĝermanaj—lingvoj.[30]germane: "Schneider(meister)s".[31]La per "" signitaj vortoj estas plejparte ĉu germanismoj ĉu alispecaj plimalplimalkorektaĵoj.[32]Sufiĉa provizo da prespretaj tradukaĵoj kuŝas en nia tirkesto, sopirante je entreprenema eldonisto.[33]Rim. La germ. vorto "bunt" havas krom la Ostwald-a signifo ankaŭ la signifon "multkolora". La lasta ne estas uzebla por ni.[34]κορυφήaŭκορυφά, t. e. supro.[35]δρεπάνηaŭδρέπανον, t. e. falĉileto.[36]νομόςkv. ĉiun el la 16 administraciaj distriktoj de Grekujo.[37]Φαίακες, lat. Phaeaces, t. e. la mitaj loĝantoj de l' insuloΣχερία.[38]de Ernst Herter.[39]Dankeme mi mencias, ke la ŝategata edzino de nia DroSteche afable donis al mi la necesajn biografiajn notojn.
PIEDNOTOJ:
[1]Kio plaĉos al la dioj!
[1]Kio plaĉos al la dioj!
[2]Pro entuziasmo por Mozart li eĉ ŝanĝis sian antaŭnomon Vilhelmo al Amadeo!
[2]Pro entuziasmo por Mozart li eĉ ŝanĝis sian antaŭnomon Vilhelmo al Amadeo!
[3]Komparu: La muzikaj suferoj de la orkestrestro Johannes Kreisler.
[3]Komparu: La muzikaj suferoj de la orkestrestro Johannes Kreisler.
[4]Nepresita; la manuskripto en la Ŝtata Biblioteko en Berlin.
[4]Nepresita; la manuskripto en la Ŝtata Biblioteko en Berlin.
[5]Sub la nomo "Ondino" en Esperanton tradukita de K. Myslik.
[5]Sub la nomo "Ondino" en Esperanton tradukita de K. Myslik.
[6]Per tiu ĉi moknomo la malamikoj de Wagner provis ridindigi lian de ili ne jam komprenatan muzikon.
[6]Per tiu ĉi moknomo la malamikoj de Wagner provis ridindigi lian de ili ne jam komprenatan muzikon.
[7]F. Exner."Pri la scienco universala de Leibniz(traktatoj de la Bohema scienca societo. 5a serio IIIa volumo). Prag 1845, paĝ. 163-200.F. A. Trendelenburg."Pri la Leibniz-a projekto de ĝenerala karakterizo(traktatoj de la reĝa scienca akademio en Berlin) kaj "Aldonoj kaj suplementoj" (Monata raporto de la Berlin-a scienca akademio 1860 paĝ. 374-386 kaj 1861, paĝ. 170-219).
F. Exner."Pri la scienco universala de Leibniz(traktatoj de la Bohema scienca societo. 5a serio IIIa volumo). Prag 1845, paĝ. 163-200.
F. A. Trendelenburg."Pri la Leibniz-a projekto de ĝenerala karakterizo(traktatoj de la reĝa scienca akademio en Berlin) kaj "Aldonoj kaj suplementoj" (Monata raporto de la Berlin-a scienca akademio 1860 paĝ. 374-386 kaj 1861, paĝ. 170-219).
[8]Se inter la samideanoj troviĝos interesuloj por tiaj klarigoj, mi pritraktos la supre cititan leteron en alia artikolo. Tio estas des pli rekomendinda, ĉar Mersenne kaj aliaj samtempuloj de ĉi tiu scienculo, pri kiuj oni ĝis nun—certe en Germanujo—sciis preskaŭ nenion, pritraktis la mondlingvan problemon jam pli detale. Mi esperas, ke, antaŭ ĉiuj, unu el niajfrancajsamideanoj (kiuj "sidas ĉe la sciencaj fontoj", ĉar ili trovos la necesajn librojn en siaj ŝtataj bibliotekoj!) daŭrigos mian laboron rilate alMersenne, kiu eble—mi devas supozi tion pro kelkaj kialoj—mem skribisla "prospectus"-onanonime.
[8]Se inter la samideanoj troviĝos interesuloj por tiaj klarigoj, mi pritraktos la supre cititan leteron en alia artikolo. Tio estas des pli rekomendinda, ĉar Mersenne kaj aliaj samtempuloj de ĉi tiu scienculo, pri kiuj oni ĝis nun—certe en Germanujo—sciis preskaŭ nenion, pritraktis la mondlingvan problemon jam pli detale. Mi esperas, ke, antaŭ ĉiuj, unu el niajfrancajsamideanoj (kiuj "sidas ĉe la sciencaj fontoj", ĉar ili trovos la necesajn librojn en siaj ŝtataj bibliotekoj!) daŭrigos mian laboron rilate alMersenne, kiu eble—mi devas supozi tion pro kelkaj kialoj—mem skribisla "prospectus"-onanonime.
[9]Do, la aŭtoro de la 4a propozicio, kiun aludas (kaj malŝatas) Descartes,celis la veran mondhelplingvon kaj estis nia unua antaŭbatalinto!
[9]Do, la aŭtoro de la 4a propozicio, kiun aludas (kaj malŝatas) Descartes,celis la veran mondhelplingvon kaj estis nia unua antaŭbatalinto!
[10]Estas interese, ke ni ankoraŭ havas la ekzempleron de la Dalgarn-a libro el la biblioteko de Leibniz, en kiun li faris siajn notojn. Ĝi ekzistas en la Reĝa biblioteko en Hannover. La "rerum series praedicamentalis", t. e. laŭtabela ordigo de la ideoj, tie estas kompletigita perJ. Fr. Hodann, kunlaborinto de Leibniz; la difinoj en ĉi tiu libro estas kompletigitaj per deklaroj laŭ latinaj, samtempaj vortaroj.Trendelenburgprizorgis la presigon de tiuj tabeloj en la supre cititaj "Aldonoj kaj suplementoj".
[10]Estas interese, ke ni ankoraŭ havas la ekzempleron de la Dalgarn-a libro el la biblioteko de Leibniz, en kiun li faris siajn notojn. Ĝi ekzistas en la Reĝa biblioteko en Hannover. La "rerum series praedicamentalis", t. e. laŭtabela ordigo de la ideoj, tie estas kompletigita perJ. Fr. Hodann, kunlaborinto de Leibniz; la difinoj en ĉi tiu libro estas kompletigitaj per deklaroj laŭ latinaj, samtempaj vortaroj.Trendelenburgprizorgis la presigon de tiuj tabeloj en la supre cititaj "Aldonoj kaj suplementoj".
[11]Legu en la libro de Couturat la jenajn ekzemplojn: "ridiculurus" (ridindestonta)—une chose, qui sera ou diviendra ridicule, "amavitio" (aminteco) kaj "amaturitio" (amonteco)—le fait d'avoir aimé ou de devoir aimé, l'amour passé ou futur.
[11]Legu en la libro de Couturat la jenajn ekzemplojn: "ridiculurus" (ridindestonta)—une chose, qui sera ou diviendra ridicule, "amavitio" (aminteco) kaj "amaturitio" (amonteco)—le fait d'avoir aimé ou de devoir aimé, l'amour passé ou futur.
[12]Ekzemple oni ne trovas en Esperanto plurajn literojn egale elparolatajn, vokalmodifojn ("Umlaute"), la dualon, la duan ("saksan") genitivon de ĝermanaj lingvoj, la semidlingvajn intensivajn verbfomojn, la participon absolutan (ablativo kaj genitivo absolutaj), gramatikan sekson de la substantivoj, la latinan "akuzativon kun infinitivo" k. t. p.
[12]Ekzemple oni ne trovas en Esperanto plurajn literojn egale elparolatajn, vokalmodifojn ("Umlaute"), la dualon, la duan ("saksan") genitivon de ĝermanaj lingvoj, la semidlingvajn intensivajn verbfomojn, la participon absolutan (ablativo kaj genitivo absolutaj), gramatikan sekson de la substantivoj, la latinan "akuzativon kun infinitivo" k. t. p.
[13]Ekzemple la fikso aŭ limigo al la signifoj de plursignifaj vortradikoj, kiuj ekzistas ankaŭ en diversaj naciaj lingvoj, sed esprimas en ĉi tiuj lingvoj nekongruajn idearojn. (Biliono, aŭtoritato, frizi, profesoro, sugestii k. a.)
[13]Ekzemple la fikso aŭ limigo al la signifoj de plursignifaj vortradikoj, kiuj ekzistas ankaŭ en diversaj naciaj lingvoj, sed esprimas en ĉi tiuj lingvoj nekongruajn idearojn. (Biliono, aŭtoritato, frizi, profesoro, sugestii k. a.)
[14]Esperante en la gazeto "Lingvo Internacia" 1897, n-roj 6 kaj 7; en Goldschmidt, Bildotabuloj... (Leipzig, Ferdinand Hirt & Sohn); en Möbusz, Vollständiges Lehrbuch... (Leipzig, Otto Nemnich.)
[14]Esperante en la gazeto "Lingvo Internacia" 1897, n-roj 6 kaj 7; en Goldschmidt, Bildotabuloj... (Leipzig, Ferdinand Hirt & Sohn); en Möbusz, Vollständiges Lehrbuch... (Leipzig, Otto Nemnich.)
[15]enleteroal mi sendita (11. II. 1921) kaj enartikolo"La hejmveturado" publikigita en la gazeto "Universo" 1910, n-ro 6. Ĉar la unua ne estas publikiĝita kaj la dua malfacile havebla, mi citas iom detale.
[15]enleteroal mi sendita (11. II. 1921) kaj enartikolo"La hejmveturado" publikigita en la gazeto "Universo" 1910, n-ro 6. Ĉar la unua ne estas publikiĝita kaj la dua malfacile havebla, mi citas iom detale.
[16]Ĉar la (relative malmultaj) ekzempleroj de tiuunuagazeto Esperantista, kiu iĝis avidata kolektobjekto, baldaŭ preskaŭ tute malaperis, la "Oficiala Gazeto", eldonata de la Esperantista Centra Oficejo en Paris represis en la jaroj 1911 kaj 1912 la Lingvajn Respondojn el "La Esperantisto".
[16]Ĉar la (relative malmultaj) ekzempleroj de tiuunuagazeto Esperantista, kiu iĝis avidata kolektobjekto, baldaŭ preskaŭ tute malaperis, la "Oficiala Gazeto", eldonata de la Esperantista Centra Oficejo en Paris represis en la jaroj 1911 kaj 1912 la Lingvajn Respondojn el "La Esperantisto".
[17]La du libroj estos citataj per "libro I" kaj "libro II". La unuopaj Respondoj estos citataj el libro I per sianumero, el libro II per siapaĝo, do I,30= n-ro 30 en la libro I—kaj II,22/23= paĝoj 22 kaj 23 en la libro II.—Post la transiro de la Esperanto-eldonejo de Hachette et Cieal la Esperantista Centra Librejo (Paris, 51, rue de Clichy),ambaŭlibroj estas ĉi tie aĉeteblaj.
[17]La du libroj estos citataj per "libro I" kaj "libro II". La unuopaj Respondoj estos citataj el libro I per sianumero, el libro II per siapaĝo, do I,30= n-ro 30 en la libro I—kaj II,22/23= paĝoj 22 kaj 23 en la libro II.—Post la transiro de la Esperanto-eldonejo de Hachette et Cieal la Esperantista Centra Librejo (Paris, 51, rue de Clichy),ambaŭlibroj estas ĉi tie aĉeteblaj.
[18]Oni presu novajn eldonojn enmalbonvalutajlandoj!!
[18]Oni presu novajn eldonojn enmalbonvalutajlandoj!!
[19]"~enda": sufikso signifanta: "kiu devas esti ~ata, kiu estu ~ata."
[19]"~enda": sufikso signifanta: "kiu devas esti ~ata, kiu estu ~ata."
[20]Jen unu ekzemplo: En du Lingvaj Respondoj DroZamenhof traktas la diferencon intertiakajtiela[II,26kaj I,8]. En la unua li konstatas, diferencon de lasignifo:tiabrulo estas brulo tiel granda,tielabrulo estas brulo tiamaniera (tiel stranga). En la dua Respondo, donita dekkvin jarojn post la unua, li ne plu parolas pri diferenco de lasignifo, sed diras nur, ketielaestas formopli akcentitaol tia.
[20]Jen unu ekzemplo: En du Lingvaj Respondoj DroZamenhof traktas la diferencon intertiakajtiela[II,26kaj I,8]. En la unua li konstatas, diferencon de lasignifo:tiabrulo estas brulo tiel granda,tielabrulo estas brulo tiamaniera (tiel stranga). En la dua Respondo, donita dekkvin jarojn post la unua, li ne plu parolas pri diferenco de lasignifo, sed diras nur, ketielaestas formopli akcentitaol tia.
[21]Leipzig. 1921 (Ludwig Fries. Deutsche Esperantobuchhandlung, Johannisplatz 3).—Citata per "libro III"; III,29= Respondon-ro29 en la libro III.
[21]Leipzig. 1921 (Ludwig Fries. Deutsche Esperantobuchhandlung, Johannisplatz 3).—Citata per "libro III"; III,29= Respondon-ro29 en la libro III.
[22]Alilingvaj eldonoj de la libro estas intencitaj; eble aperos ankaŭ Esperanta prilaboraĵo, se bezono por ĝi montriĝos.
[22]Alilingvaj eldonoj de la libro estas intencitaj; eble aperos ankaŭ Esperanta prilaboraĵo, se bezono por ĝi montriĝos.
[23]Romo: laurbo, Romio: lalandode la antikva respubliko aŭ imperio. Komparu Lingvaj Respondoj II,19/20; III,29!
[23]Romo: laurbo, Romio: lalandode la antikva respubliko aŭ imperio. Komparu Lingvaj Respondoj II,19/20; III,29!
[24]La anarkianoj, kiuj malrespektas ĉiun leĝon kaj volas renversi la Fundamenton, estas "eksterla Esperantistoj".
[24]La anarkianoj, kiuj malrespektas ĉiun leĝon kaj volas renversi la Fundamenton, estas "eksterla Esperantistoj".
[25]Oni komparu ankaŭ la paragrafon 4an de la Bulonja Deklaracio pri Esperantismo.
[25]Oni komparu ankaŭ la paragrafon 4an de la Bulonja Deklaracio pri Esperantismo.
[26]Mi donas tri ekzemplojn, ĉe kiuj DroZamenhof laŭ mia persona konvinko (al neniu trudota) preferis la malplibonon al la plibono: 1e li donas al la adverbo (ne prepozicio!!)pola forton nominativigi la akuzativobjekton (rektan komplementon), anstataŭ trakti ĝin kiel ĉiujn aliajn adverbojn. [II,21; III,73].—2e li malpermesas uzisenkiel konjunkcion kun la infinitivo, permesante tamen la infinitivon postpor,anstataŭ,kromkajantaŭ(ol). [I,20, 30, 37 a); III,82/84].—3e li uzas—kvankam ne sen esceptoj [Psalmo XXVII,11]—la adverbonspitekiel veran prepozicion kun simpla nominativo. [I,37 c; III,67].—
[26]Mi donas tri ekzemplojn, ĉe kiuj DroZamenhof laŭ mia persona konvinko (al neniu trudota) preferis la malplibonon al la plibono: 1e li donas al la adverbo (ne prepozicio!!)pola forton nominativigi la akuzativobjekton (rektan komplementon), anstataŭ trakti ĝin kiel ĉiujn aliajn adverbojn. [II,21; III,73].—2e li malpermesas uzisenkiel konjunkcion kun la infinitivo, permesante tamen la infinitivon postpor,anstataŭ,kromkajantaŭ(ol). [I,20, 30, 37 a); III,82/84].—3e li uzas—kvankam ne sen esceptoj [Psalmo XXVII,11]—la adverbonspitekiel veran prepozicion kun simpla nominativo. [I,37 c; III,67].—
[27]Ekzemple li mem ĉiam uzas postpola nominativon kaj tion deklaras esprime preferinda. Tamen li diras: "...ambaŭesprimoj ('doni po 2 pecojn' kaj 'doni po 2 pecoj') estasuzeblaj kaj bonaj" [II,21; III,73].
[27]Ekzemple li mem ĉiam uzas postpola nominativon kaj tion deklaras esprime preferinda. Tamen li diras: "...ambaŭesprimoj ('doni po 2 pecojn' kaj 'doni po 2 pecoj') estasuzeblaj kaj bonaj" [II,21; III,73].
[28]Aliloke li mencias ankaŭ laregulojnkaj lakomunan spiriton de nia lingvo.
[28]Aliloke li mencias ankaŭ laregulojnkaj lakomunan spiriton de nia lingvo.
[29]t. e. la esencaj leĝoj komunaj al ĉiuj—almenaŭ indoĝermanaj—lingvoj.
[29]t. e. la esencaj leĝoj komunaj al ĉiuj—almenaŭ indoĝermanaj—lingvoj.
[30]germane: "Schneider(meister)s".
[30]germane: "Schneider(meister)s".
[31]La per "" signitaj vortoj estas plejparte ĉu germanismoj ĉu alispecaj plimalplimalkorektaĵoj.
[31]La per "" signitaj vortoj estas plejparte ĉu germanismoj ĉu alispecaj plimalplimalkorektaĵoj.
[32]Sufiĉa provizo da prespretaj tradukaĵoj kuŝas en nia tirkesto, sopirante je entreprenema eldonisto.
[32]Sufiĉa provizo da prespretaj tradukaĵoj kuŝas en nia tirkesto, sopirante je entreprenema eldonisto.
[33]Rim. La germ. vorto "bunt" havas krom la Ostwald-a signifo ankaŭ la signifon "multkolora". La lasta ne estas uzebla por ni.
[33]Rim. La germ. vorto "bunt" havas krom la Ostwald-a signifo ankaŭ la signifon "multkolora". La lasta ne estas uzebla por ni.
[34]κορυφήaŭκορυφά, t. e. supro.
[34]κορυφήaŭκορυφά, t. e. supro.
[35]δρεπάνηaŭδρέπανον, t. e. falĉileto.
[35]δρεπάνηaŭδρέπανον, t. e. falĉileto.
[36]νομόςkv. ĉiun el la 16 administraciaj distriktoj de Grekujo.
[36]νομόςkv. ĉiun el la 16 administraciaj distriktoj de Grekujo.
[37]Φαίακες, lat. Phaeaces, t. e. la mitaj loĝantoj de l' insuloΣχερία.
[37]Φαίακες, lat. Phaeaces, t. e. la mitaj loĝantoj de l' insuloΣχερία.
[38]de Ernst Herter.
[38]de Ernst Herter.
[39]Dankeme mi mencias, ke la ŝategata edzino de nia DroSteche afable donis al mi la necesajn biografiajn notojn.
[39]Dankeme mi mencias, ke la ŝategata edzino de nia DroSteche afable donis al mi la necesajn biografiajn notojn.
Lingva instruado [laŭ Thora Goldschmidt] sur la fundamento de bildotabuloj
THORA GOLDSCHMIDT
Bildotabuloj por la instruado deESPERANTO
36 bildoj kun klariganta teksto, ekzercoj, ekzemploj kaj gravaj aldonoj (fundamenta gramatiko kaj ekzercaro de DroZamenhof, monsistemaj tabeloj kaj esperantaj dokumentoj)
prilaboritaj dePROF. DroJOH. DIETTERLEdirektoro de la ŝtata Saksa Esperanto-Instituto en Leipzig
2a, korektita eldono
Prezo: 6.50 Germ. Mark + 100% nuntempa (Majo 1921)alpago pro la plialtigitaj eldonej-elspezoj
La libro instruas Esperanton laŭ la tiel nomitarekta metodo. Tiu ĉi Goldschmidt-a metodo volas servigi la okulojn al la pensado tiamaniere, ke oni lernu novan lingvon nur per ĉi tiu lingvo mem, ne uzante la gepatran lingvon. La plej eminentaj lingvistoj kaj pedagogoj, volante plibonigi la fremdlingvan instruadon, aprobas la rektan metodon.
Ĝi taŭgas precipe por la Esperanto-instruado.Pro tio, la libro, aperinte antaŭ nelonge, trovis la aplaŭdon de niaj samideanoj en ĉiuj landoj.Ĝia unua eldono tre baldaŭ estis tute elĉerpita.
Sufiĉu tie, rememorigi kelkajn vortojn el larecenzo, kiun havis la libro en la "ESPERANTO",la oficiala organo de nia Universala Esperanto-Asocio:......"la libro estas vera trezoro, el kiu eĉ lertaj samideanoj povas elĉerpi sciaĵojn; lernanto kiu zorge kaj pacience estos trastudinta la tuton fariĝos sperta Esperantisto."......"unuanime oni admiros la lertecon de l' aŭtoro en la malfacila tasko traduki multajn fakajn vortojn".....—..."Nia majstro, kies portreto ornamas la unuan paĝon, estus alte taksinte la verkon de sia eminenta disciplo."
Sufiĉu tie, rememorigi kelkajn vortojn el larecenzo, kiun havis la libro en la "ESPERANTO",la oficiala organo de nia Universala Esperanto-Asocio:
......"la libro estas vera trezoro, el kiu eĉ lertaj samideanoj povas elĉerpi sciaĵojn; lernanto kiu zorge kaj pacience estos trastudinta la tuton fariĝos sperta Esperantisto."
......"unuanime oni admiros la lertecon de l' aŭtoro en la malfacila tasko traduki multajn fakajn vortojn".....—..."Nia majstro, kies portreto ornamas la unuan paĝon, estus alte taksinte la verkon de sia eminenta disciplo."
Eldonejo: Ferdinand Hirt & Sohn en Leipzig.
Noto de transskribinto:Mi silente ĝustigis etajn interpunkciajn erarojn, kaj registris aliajn ŝanĝojn per html-aj komentoj. Ankaŭ originalajn paĝkomencojn mi simile registris.
Noto de transskribinto:
Mi silente ĝustigis etajn interpunkciajn erarojn, kaj registris aliajn ŝanĝojn per html-aj komentoj. Ankaŭ originalajn paĝkomencojn mi simile registris.