ROMULUS.SCRIPTUS 1803.
Rex ille Romæ Conditor, Remi frater,Unde unde natus, in latrociniis certeNutritus, aptos possideret ut cives,Suisque moribus simillimum cœtum,Id nobile aperuit viris receptaclumQuod nuncupant Asylon, hoc volens nempéUt seminario sibi novæ gentisSentinam haberet urbium propinquarum.Huc undique ingens ut confluxerat turba,Statim parabat quos honoribus summisAugeret ex his, imperîque consortesHaberet, homines maxime fide claros,Virtutibusque præ sociis adornatos.Ergo, coactis civibus, legit centumQui consulant populo velut pater proli,Vocatque Patres, plurimisque eos rebusOrnat, facitque Concilium Sacrosanctum.His constitutis, laude floruit multaMultos per annos, victor omnium late;Stupro, rapinis, cædibusque agens vitam,Et cuncta miscens; conniventibus Divis,Ea quippe magni vindicant sibi Heroes,Victoriarum jure parta tanquam sint,Aut, merita propter, atque facta præclare,In præmiorum parte habenda, sed parva.Verum Iste tandem morte plectitur digna,Serasque dat Senatui suo pœnas:Credo quod impius hisce Patribus sanctisCœpit videri, aut forte iniquior pauloQuam ferre sane didicerant Senes justi.Decrevit itaque Concilium sacrosanctum,“Patres viderent ne quid hinc caperent damniIpsi,” suoque supplicium Duci poscunt.At vero, ut ista in fabula mulier quondamEx fele facta, pristinos tenuit mores,Sic hi recurrunt proprium ad ingenium quisqueNotas per artes ut struant viro mortem,Pretiumque mortis immortalitatem dent.Ergo, advocata concione, Rex RomæCum sustineret grande nescio quod munus,Et rite staret medius in globo Patrum,Ecce inter inclytos Sicarios quidam,Princeps Senatus, confodit latus ferro;A tergo adortus, dexter artifex cædis,Et cui nefas fuit, aut piaculum quemquamJugulare, ni mactâsset simplici plaga.Spoliat jacentem Prædo nobilis Regem,Antehac Asyli, nunc at Curiæ lumen,Lingua manuque præter cæteros audax.Jam proximi adsunt mos quibus fuit raptimSurrepta pecora dissecare secreto:Hi mortuum dispertiunt minutatim,Celeriter, ut solebant quum timendum essetNe turpiter prehenderentur in furto.Hæc terminata pars; operique succedit,Quæ dissipandum curet clanculum corpus,Exercita olim callida manus fraude,Nec artis expers qua crumena tollaturHaud sentienti furis improbam dextram:Atqui profecto illius agminis PatresTanto fuerunt numero quantum adæquareConcisa frustillatim membra vix possent,Ut quisque Laticlavius suam partemHaberet auferendam sub toga furtim.Ast interim tumultu fremere vesano,Et concitari suspicata fraudem Plebs:Regem reposcunt, nec abiisse adhuc creduntSublime raptum turbine, hoc licet PatresUno ore prædicent miraculum cuncti.Productus ergo Testis est, gravisque auctorMendacii, prioris qui notam vitæPensare sanctitate visus est summa:Perjurioso facta est sic fides tandem,Sic Romulus datur Deus Indiges cœlo.Ecquando erit quum talis exitus vitæTibi parari possit, O decus nostriEt gloria ævi! solus omne qui belliPacisque jus tibi arrogas, per EuropenLate tyrannus, Buonaparte, GallorumPatiens vocarier Consul, Dominus cum sis?O magne Corse, tempus jam satis longumHeros fuisti, quin fias abhinc Divus.
Rex ille Romæ Conditor, Remi frater,Unde unde natus, in latrociniis certeNutritus, aptos possideret ut cives,Suisque moribus simillimum cœtum,Id nobile aperuit viris receptaclumQuod nuncupant Asylon, hoc volens nempéUt seminario sibi novæ gentisSentinam haberet urbium propinquarum.Huc undique ingens ut confluxerat turba,Statim parabat quos honoribus summisAugeret ex his, imperîque consortesHaberet, homines maxime fide claros,Virtutibusque præ sociis adornatos.Ergo, coactis civibus, legit centumQui consulant populo velut pater proli,Vocatque Patres, plurimisque eos rebusOrnat, facitque Concilium Sacrosanctum.His constitutis, laude floruit multaMultos per annos, victor omnium late;Stupro, rapinis, cædibusque agens vitam,Et cuncta miscens; conniventibus Divis,Ea quippe magni vindicant sibi Heroes,Victoriarum jure parta tanquam sint,Aut, merita propter, atque facta præclare,In præmiorum parte habenda, sed parva.Verum Iste tandem morte plectitur digna,Serasque dat Senatui suo pœnas:Credo quod impius hisce Patribus sanctisCœpit videri, aut forte iniquior pauloQuam ferre sane didicerant Senes justi.Decrevit itaque Concilium sacrosanctum,“Patres viderent ne quid hinc caperent damniIpsi,” suoque supplicium Duci poscunt.At vero, ut ista in fabula mulier quondamEx fele facta, pristinos tenuit mores,Sic hi recurrunt proprium ad ingenium quisqueNotas per artes ut struant viro mortem,Pretiumque mortis immortalitatem dent.Ergo, advocata concione, Rex RomæCum sustineret grande nescio quod munus,Et rite staret medius in globo Patrum,Ecce inter inclytos Sicarios quidam,Princeps Senatus, confodit latus ferro;A tergo adortus, dexter artifex cædis,Et cui nefas fuit, aut piaculum quemquamJugulare, ni mactâsset simplici plaga.Spoliat jacentem Prædo nobilis Regem,Antehac Asyli, nunc at Curiæ lumen,Lingua manuque præter cæteros audax.Jam proximi adsunt mos quibus fuit raptimSurrepta pecora dissecare secreto:Hi mortuum dispertiunt minutatim,Celeriter, ut solebant quum timendum essetNe turpiter prehenderentur in furto.Hæc terminata pars; operique succedit,Quæ dissipandum curet clanculum corpus,Exercita olim callida manus fraude,Nec artis expers qua crumena tollaturHaud sentienti furis improbam dextram:Atqui profecto illius agminis PatresTanto fuerunt numero quantum adæquareConcisa frustillatim membra vix possent,Ut quisque Laticlavius suam partemHaberet auferendam sub toga furtim.Ast interim tumultu fremere vesano,Et concitari suspicata fraudem Plebs:Regem reposcunt, nec abiisse adhuc creduntSublime raptum turbine, hoc licet PatresUno ore prædicent miraculum cuncti.Productus ergo Testis est, gravisque auctorMendacii, prioris qui notam vitæPensare sanctitate visus est summa:Perjurioso facta est sic fides tandem,Sic Romulus datur Deus Indiges cœlo.Ecquando erit quum talis exitus vitæTibi parari possit, O decus nostriEt gloria ævi! solus omne qui belliPacisque jus tibi arrogas, per EuropenLate tyrannus, Buonaparte, GallorumPatiens vocarier Consul, Dominus cum sis?O magne Corse, tempus jam satis longumHeros fuisti, quin fias abhinc Divus.
Rex ille Romæ Conditor, Remi frater,Unde unde natus, in latrociniis certeNutritus, aptos possideret ut cives,Suisque moribus simillimum cœtum,Id nobile aperuit viris receptaclumQuod nuncupant Asylon, hoc volens nempéUt seminario sibi novæ gentisSentinam haberet urbium propinquarum.
Rex ille Romæ Conditor, Remi frater,
Unde unde natus, in latrociniis certe
Nutritus, aptos possideret ut cives,
Suisque moribus simillimum cœtum,
Id nobile aperuit viris receptaclum
Quod nuncupant Asylon, hoc volens nempé
Ut seminario sibi novæ gentis
Sentinam haberet urbium propinquarum.
Huc undique ingens ut confluxerat turba,Statim parabat quos honoribus summisAugeret ex his, imperîque consortesHaberet, homines maxime fide claros,Virtutibusque præ sociis adornatos.Ergo, coactis civibus, legit centumQui consulant populo velut pater proli,Vocatque Patres, plurimisque eos rebusOrnat, facitque Concilium Sacrosanctum.
Huc undique ingens ut confluxerat turba,
Statim parabat quos honoribus summis
Augeret ex his, imperîque consortes
Haberet, homines maxime fide claros,
Virtutibusque præ sociis adornatos.
Ergo, coactis civibus, legit centum
Qui consulant populo velut pater proli,
Vocatque Patres, plurimisque eos rebus
Ornat, facitque Concilium Sacrosanctum.
His constitutis, laude floruit multaMultos per annos, victor omnium late;Stupro, rapinis, cædibusque agens vitam,Et cuncta miscens; conniventibus Divis,Ea quippe magni vindicant sibi Heroes,Victoriarum jure parta tanquam sint,Aut, merita propter, atque facta præclare,In præmiorum parte habenda, sed parva.
His constitutis, laude floruit multa
Multos per annos, victor omnium late;
Stupro, rapinis, cædibusque agens vitam,
Et cuncta miscens; conniventibus Divis,
Ea quippe magni vindicant sibi Heroes,
Victoriarum jure parta tanquam sint,
Aut, merita propter, atque facta præclare,
In præmiorum parte habenda, sed parva.
Verum Iste tandem morte plectitur digna,Serasque dat Senatui suo pœnas:Credo quod impius hisce Patribus sanctisCœpit videri, aut forte iniquior pauloQuam ferre sane didicerant Senes justi.Decrevit itaque Concilium sacrosanctum,“Patres viderent ne quid hinc caperent damniIpsi,” suoque supplicium Duci poscunt.
Verum Iste tandem morte plectitur digna,
Serasque dat Senatui suo pœnas:
Credo quod impius hisce Patribus sanctis
Cœpit videri, aut forte iniquior paulo
Quam ferre sane didicerant Senes justi.
Decrevit itaque Concilium sacrosanctum,
“Patres viderent ne quid hinc caperent damni
Ipsi,” suoque supplicium Duci poscunt.
At vero, ut ista in fabula mulier quondamEx fele facta, pristinos tenuit mores,Sic hi recurrunt proprium ad ingenium quisqueNotas per artes ut struant viro mortem,Pretiumque mortis immortalitatem dent.
At vero, ut ista in fabula mulier quondam
Ex fele facta, pristinos tenuit mores,
Sic hi recurrunt proprium ad ingenium quisque
Notas per artes ut struant viro mortem,
Pretiumque mortis immortalitatem dent.
Ergo, advocata concione, Rex RomæCum sustineret grande nescio quod munus,Et rite staret medius in globo Patrum,Ecce inter inclytos Sicarios quidam,Princeps Senatus, confodit latus ferro;A tergo adortus, dexter artifex cædis,Et cui nefas fuit, aut piaculum quemquamJugulare, ni mactâsset simplici plaga.Spoliat jacentem Prædo nobilis Regem,Antehac Asyli, nunc at Curiæ lumen,Lingua manuque præter cæteros audax.Jam proximi adsunt mos quibus fuit raptimSurrepta pecora dissecare secreto:Hi mortuum dispertiunt minutatim,Celeriter, ut solebant quum timendum essetNe turpiter prehenderentur in furto.Hæc terminata pars; operique succedit,Quæ dissipandum curet clanculum corpus,Exercita olim callida manus fraude,Nec artis expers qua crumena tollaturHaud sentienti furis improbam dextram:Atqui profecto illius agminis PatresTanto fuerunt numero quantum adæquareConcisa frustillatim membra vix possent,Ut quisque Laticlavius suam partemHaberet auferendam sub toga furtim.
Ergo, advocata concione, Rex Romæ
Cum sustineret grande nescio quod munus,
Et rite staret medius in globo Patrum,
Ecce inter inclytos Sicarios quidam,
Princeps Senatus, confodit latus ferro;
A tergo adortus, dexter artifex cædis,
Et cui nefas fuit, aut piaculum quemquam
Jugulare, ni mactâsset simplici plaga.
Spoliat jacentem Prædo nobilis Regem,
Antehac Asyli, nunc at Curiæ lumen,
Lingua manuque præter cæteros audax.
Jam proximi adsunt mos quibus fuit raptim
Surrepta pecora dissecare secreto:
Hi mortuum dispertiunt minutatim,
Celeriter, ut solebant quum timendum esset
Ne turpiter prehenderentur in furto.
Hæc terminata pars; operique succedit,
Quæ dissipandum curet clanculum corpus,
Exercita olim callida manus fraude,
Nec artis expers qua crumena tollatur
Haud sentienti furis improbam dextram:
Atqui profecto illius agminis Patres
Tanto fuerunt numero quantum adæquare
Concisa frustillatim membra vix possent,
Ut quisque Laticlavius suam partem
Haberet auferendam sub toga furtim.
Ast interim tumultu fremere vesano,Et concitari suspicata fraudem Plebs:Regem reposcunt, nec abiisse adhuc creduntSublime raptum turbine, hoc licet PatresUno ore prædicent miraculum cuncti.Productus ergo Testis est, gravisque auctorMendacii, prioris qui notam vitæPensare sanctitate visus est summa:Perjurioso facta est sic fides tandem,Sic Romulus datur Deus Indiges cœlo.
Ast interim tumultu fremere vesano,
Et concitari suspicata fraudem Plebs:
Regem reposcunt, nec abiisse adhuc credunt
Sublime raptum turbine, hoc licet Patres
Uno ore prædicent miraculum cuncti.
Productus ergo Testis est, gravisque auctor
Mendacii, prioris qui notam vitæ
Pensare sanctitate visus est summa:
Perjurioso facta est sic fides tandem,
Sic Romulus datur Deus Indiges cœlo.
Ecquando erit quum talis exitus vitæTibi parari possit, O decus nostriEt gloria ævi! solus omne qui belliPacisque jus tibi arrogas, per EuropenLate tyrannus, Buonaparte, GallorumPatiens vocarier Consul, Dominus cum sis?O magne Corse, tempus jam satis longumHeros fuisti, quin fias abhinc Divus.
Ecquando erit quum talis exitus vitæ
Tibi parari possit, O decus nostri
Et gloria ævi! solus omne qui belli
Pacisque jus tibi arrogas, per Europen
Late tyrannus, Buonaparte, Gallorum
Patiens vocarier Consul, Dominus cum sis?
O magne Corse, tempus jam satis longum
Heros fuisti, quin fias abhinc Divus.