APPENDIX TO LECTUREIV.A.Though the Mohammedan dominion began to be on the wane, in Spain, during this century, the Jews held still high offices and enjoyed great privileges there. Even the Christian powers, at least the political rulers, were sensible of the benefit which this people imparted to the country, not only as teachers of science, physicians, and ministers of finance, but also by the vigour they excited in foreign and domestic trade. A Jew was, in this century, fiscal general and treasurer of the kingdom, Jahudano by name. The sovereign entrusted him with almost all state negociations.—See Finn’s Sephardim,chap. xviii.B.Rex omnibus fidelibus suis, et omnibus et Judæis et Anglis salutem. Sciatis nos concessisse, et præsenti charta nostra confirmasse, Jacobo Judæo de Londoniis Presbytero Judæorum, Presbyteratum omnium Judæorum totius Angliae. Habendum et tenendum quamdiu vixerit, libere, et quiete honorifice, etintegre; ita quod nemo ei super hoc molestiam aliquam, aut gravamen inferre præsumat. Quare volumus et firmiter præcipimus, quod eidem Jacobo quoad vixerit, Presbyteratum Judæorum per totam Angliam, garantetis, manuteneatis, et pacifice defendatis. Et si quis ei super ea foris facere præsumpserit, id ei sine dilatione (salva nobis emenda nostra de forisfactura nostra) emendare faciatis, tanquam Dominico Judæo nostro, quem specialiter in servitio nostro retinuimus. Prohibemus etiam ne de aliquo ad se pertinente ponatur in placitum, nisi coram nobis, aut coram Capitali Justiciario nostro, sicut charta Regis Richardi fratris nostri testatur.Teste S. Bathoniens. Episcopo,&c.Dat. per manum Huberti Cantuariensis Archiepiscopi, Cancellarii nostri, apud Rothomagum 12. die Julii an. Reg. nostr. primo.C.Johannes Dei Gratia,&c.Omnibus fidelibus suis ad quos literæ præsentes pervenerint tam ultra mare quam citra. Mandans vobis et præcipiens, quatenus per quascunque villas et loca Jacobus Presbyter Judæorum,dilectus et familiaris nostertransierit, ipsum salvo, et libere, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, transire, et conduci faciatis; nec ipsi aliquod impedimentum, molestiam, aut gravamen fieri sustineatis,plus quam nobis ipsiset si quis ei, in aliquo, forisfacere præsumpserit, id ei sine dilatione, emendari faciatis.Teste Willelmo di Marisco&c.Dat. per manum Hu.Cantuar. Archiep. Cancellarii nostri apud Rothomagum 31. die Julii anno Reg. nostr. primo.D.Johannes Dei gratia,&c.Sciatis nos consessisse omnibus Judæis Angliæ et Normaniæ, libere et honorifice habere residentiam in terra nostra et omnia illa de nobis tenenda quæ tenuerunt de Rege Henrico, avo patris nostri; et omnia illa quæ modo rationabiliter tenent in terris et feodis, et vadiis et akatis suis: et quod habeant omnes libertates, et consuetudines suas, sicut eas habuerunt tempore prædicti Regis H. avi patris nostri, melius et quietius et honorabilius. Et si querela orta fuerit inter Christianum et Judæum, ille qui alium appellaverit ad querelam suam dirationandam, habeat Testes, scilicet legitimum Christianum et Judæum. Et si Judæus de querela sua breve habuerit, breve suum erit ei testis. Et si Christianus habuerit querelam adversus Judæum, sit Judicata per pares Judæi. Et cum Judæus obierit, non detineatur corpus suum super terram, sed habeat hæres suus pecuniam suam et debita sua, ita quod non inde disturbetur, si habuerit hæredem qui pro ipso respondeat, et rectum faciat de debitis suis et de forisfacto suo. Et liceat Judæis omnia quæ eis apportata fuerint, sine occasione accipere et emere, exceptis illis quæ de ecclesiæ sunt et panno sanguinolento. Et si Judæus ab aliquo appellatus fuerit sine teste, de illo appellatu erit quietus solo Sacramento suo super librum suum, et de appellatu illarum rerum quæ ad coronam nostrampertinent, similiter quietus erit solo Sacramento suo super Rotulum suum. Et si inter Christianum et Judæum fuerit dissentio de accommodatione alicujus pecuniæ, Judæus probabit catallum suum et Christianus lucrum. Et liceat Judæo quiete vendere vadium, postquam certum erit, eum illud unum annum, et unum diem tenuisse. Et Judæi non intrabunt inplacitum, nisi coram nobis, aut coram illis qui turres nostras custodierint, in quorum ballivis Judæi manserint. Et ubicunque Judæi, fuerint, liceat eis ire ubicunque voluerint, cum omnibus catallis eorum, sicut res nostræ propriæ; et nulli liceat eas retinere, neque hoc eis prohibere. Et præcipimus quod ipsi quieti sint per totam Angliam et Normaniam de omnibus consuetudinibus et Theoloniis et modiatione vinisicut nostrum proprium catallum. Et mandamus vobis et præcipimus quod eos custodiatis, et defendatis, et manu teneatis, et prohibemus nequis contra Chartam istam de hiis supredictis eos in placitum ponat super forisfacturam nostram; sicut Charta Regis H. patris nostri rationabiliter testatur. Teste T. Humf. filio Petri Com. Essex. Willielmi de Merescal. Com. de Pembr. Henr. de Bohun Com. de Hereford. Robert de Turnham, Willielmo Brywer, etc. Dat. per manum S. Well. Archidiac. apud Marleberg, decimo dei Aprilis Anno Regni nostri secundo.—Charta 2 John, n. 49.The above gracious charter might well have been considered a fabrication had the following one not been added soon.Judæi Angliæ dant Domino Regi M M M M. marc, pro Cartis suis conformandis, et missæ fuerunt CartæGaufrido filio Petri et Stephano de Pertico, ut eas faciant legi coram se, et coram Dom. Londoniensi et Norwicensi Episcopis, et cum acceperit securitatem de illis quatuor mille marcis reddendis, tunc eis illas cartas coram prædictis liberet.—Oblata2 Fo. M. 3.E.The following original indictment will supply the curious with the particulars of the accusation.Placita capta apud Bedeford, a die Sancti Michaelis, in tres sept. coram Simon de Pateshal et Ric. de Faukenbrig et sociis suis, anno regni Regis Johannis 4to rot. 5. in dorso.Hundred de Clipton.Robertus de Sutton appellat Bonefand Judæum de Bedeford, quod ipse in pacem Domini Regis, et nequiter, fecit ementulari Ricardum nepotem suum, unde obiit. Ita quod ipse fecit portari eum usque in Terram suam de Hacton, quam ipse habet in vadio, et ibi obiit: et hoc offert probare.Et tunc Bonefand venit, et defendit totum, et offert Domino Regi unam marcam pro habenda inquisitione, utrum sit inde culpabilis, vel non.Et Juratores inquisiti dicunt, quod non est culpabilis inde: et ideo Bonefand sit quietus, et Robertus in misericordia, pro falso appello.F.Rex,&c.Majori et Baronibus London.&c.Semper dileximus vos multum, et jura et libertates vestrasbene observari fecimus, unde credimus vos nos specialiter diligere, et ea quæ ad honorem nostrum, et pacem et tranquillitatem terræ nostræ eduntur, libenter velle præstare. Verum cum sciatis, quod Judæi in speciali nostra protectione sint, miramur quod Judæis in civitate London. morantibus, malum fieri sustinetis; cum id manifeste sit contra pacem regni, et terræ nostræ tranquillitatem. Ita quidem magis miramur et movemur, quia alii Judæi, per Angliam ubicunque moram fecerunt, exceptis illis qui sunt in villa vestra in bona pace consistunt. Nunc id tamen diximus pro Judæis nostris, pro pace nostra: quia si cuidam tantum pacem nostram dedissimus, debet inviolabiliter observari. De cætero autem, Judæos in civitate London. morantes, vestræ committimus custodiæ, ut si quis eis malum facere attentaverit, vos manu forti eis subsidium facientes, eos defendatis. Vestris enim manibus eorum sanguinem requiremus, si forte per defectum vestri aliquid mali eis acciderit, quod absit. Scimus enim bene quod per fatuos villæ, et non per discretos, hujusmodi eveniunt; et debent discreti fatuorum stultitiam compescere.Teste me ipso, apud Montem fortem, 29 die Julii.—Pat. 5 Joh.m. 7, n. 18.G.Rex omnibus,&c.Sciatis quod quietavimus Roberto filio Rogeri, tota vita sua, de omnibus debitis Judæorum, Willielmi de Chesney, patris Margaretæ, uxoris ejusdem Roberti; et præcipimus quod inde sitquietus, tota vita sua, et in hujus rei testimonium, has literas nostras patentes, ei fieri fecimus.Teste me ipso 19 die August.—Pat. 10. Joh.m. 5.H.Rex Majori et Vicecom. London.&c.Sciatis quod dedimus dilecto, et fideli nostro, Com. de Ferrariis, domum Isaac Judæi de Norw.&c.in London. in parochia Sanctæ Margaretæ, cum redditibus et omnibus pertinentiis suis, et cartam nostram ei modo fieri fecimus; ideo vobis mandamus, quod, secundum tenorem ejusdem cartæ nostræ, ei sine dilatione plenam seisinam habere faciatis.Teste me ipso apud Craneborn 8 die Julii.—Claus. 15 Joh.m. 3.I.Si quis debitum mutuo acceperit aliquid a Judæis plus vel minus et moriatur antequam debitum illud persolverit, debitum illud non usuret quamdiu hæres fuerit infra ætatem, de quocunque tenet; et si debitum illud inciderit in manus nostras, nos non capiemus nisi catallum contentum in charta. Et si quis moriatur et debitum debuerit Judæis, uxor eius habeat dotem suam et nil reddat de debito illo. Et si liberi ipsius defuncti qui fuerunt infra ætatem remanserint, provindeantur eis necessaria secundum tenementum quodfuerit defuncti; et de residuo solvatur debitum; salvo tamen servitio Dominorum.K.Mathew Paris furnishes us with an idea of King John’s religious principles: he informs us that when John’s subjects saw no other way of treating him but by taking up arms against him, whilst the former appealed to the Pope, the latter appealed to Admirallus, King of Morocco, a Mahometan, promising to surrender his crown and kingdom to him, and hold them from him as his vassal; and likewise to renounce the Christian religion, as vain; and faithfully to adhere to the Mahometan religion. Admirallus rejected the offer with scorn. See also Prynne and Tovey.L.Rex Custodibus Portuum Angliæ salutem. Præcipimus vobis quod Judæos qui venturi sunt in terram nostram Angliæ, de transmarinis partibus, ad morandum in terra nostra Angliæ, cum catallis suis, libere, et sine impedimento in portu nostro accedere permittatis; accepta ab eis sufficienti securitate, secundum legem Judæorum per fidem eorundem, quod quam citius poterint, veniant ad justiciarios nostros ad custodiam Judæorum assignatos, ad inrotulandum nomina eorum in rotulis nostris. Et si aliquem Judæum,qui de partibus transmarinis venerit, sicut prædictum est, retinueritis, ipsum, et catalla sua, sine dilatione, deliberari faciatis. Si quos autem inveneritis Judæos de terra nostra, qui ad vos venerint ad transfretandum usque ad partes transmarinas, sine literis nostris de licentia transfretandi, ipsos cum catallis suis arrestari faciatis, donec a nobis, vel a justiciariis nostris ad custodiam Judæorum assignatis inde aliud mandatum habueritis.Teste Petro Winton, Episcopo, West. 13 die Novemb. an. Reg. nostr. tertio.M.Rex Vicecomiti Lincoln, et Majori Cantuariæ salutem. Ostenderunt nobis Judæi nostri Lincolniæ quod ratione præcepti, Venerabilium Patrum S. S. Cantuariensis Archiepiscopi, et Episcopi Lincoln, facti, de Judæis, nequis eis victualia vendat, nec communionem habeat cum eis, nec inveniant aliquem qui eis aliquid vendet: ideo vobis præcipimus quod visis literis nostris, præcipi et clamari faciatis ex parte nostra, in Balliva vestra, quod vendantur eis victulia. Et si quem inveneritis qui deneget eis victulia et alia necessaria, in civitate Cantuariæ, et alibi, illum capiatis, et corpus ejus salvo custodiatis, donec aliud mandatum præcipimus.Teste Hugone de Burgo apud Westm. 10. die Novemb.—Claus.7, H. 3, pars 2, m. 29, dors.N.Ricardus, Prior de Dunstaple, et totus ejusdem loci conventus. Sciatis nos concessisse Flemengo Judæo de London. et Leoni filio suo, et suis, et servientibus eorum, ire, et venire, et manere in villa de Dunstaple, bene et in pace, quiete et honorifice. Concessimus etiam eisdem Flemeng. et Leoni omnes libertates et liberas consuetudines villæ de Dunstaple, sicut aliquis de hominibus nostris de villa eas melius et plenius habet. Nec nos nec nostri impedimentum faciemus prædictis Judæis, quin lucrum suum fideliter faciant in villa nostra, secundum consuetudinem Judæorum. Et nos manutenebimus prædictos Judæos, et suos et eorum servientes, et res suas in villa rationabiliter, sicut faceremus si de nobis tenerent. Pro hac autem concessione nostra, dabit nobis prædictus Flemeng, quamdiu ipse moram fecerit in Villa Dunstapliæ, singulis annis, duo coclearia argentea; quorum utrumque duodecim denarios ponderabit. Si autem prædictus Flemengus absens fuerit, prædictus Leo filius ejus eadem coclearia eisdem terminis persolvet. Hæc autem concessio et conventio tota vita prædictorum Judæorum durabit.—Chartular. de Dunstaple, fol. 35, 6.Those Jews are reported, however, to have repaid the kindness of the prior with base ingratitude; by bringing against him a forged bond. I must confess, after examining all the evidences respecting the affair, I am rather inclined to think that the bond was not forged, and, moreover, that the generous prior was not a just one.O.Mandatum est Vicecomiti de Kant. quod habere faciat Augustino converso, quandam domum in Judaismo in Cant. quæ sua fuit, antequam ad fidem converteretur; non obstante eo quod conversus est.Teste Rege apud Red. 17 die Januar.—Claus.11, H. 3, m. 21.P.Rex Archiepiscopis,&c.salutem. Sciatis nos intuitu Dei, et pro salute animæ nostræ, et animarum antecessorum et hæredum nostrorum, concessisse, et hac charta nostra confirmasse, pro nobis, et hæredibus nostris, domui quam fundari fecimus in vico, qui vocatur New-street, inter vetus Templum et novum, London. ad sustentationem fratrum conversorum, et convertendorum, de Judaismo, ad fidem Catholicam, et in auxilium sustentationis eorundum fratrum in eadem domo conversantium, domos, et terras, quæ fuere Johannis Herbeton, in London, et sunt in manu nostra tanquam eschæta nostra, (except. Gardino quod fuit ejusdem Johannis in vico prædict. de New-street, et quod prius per chartam nostram concessimus Venerabili Patri Radulpho Cicestrensi, Cancellario nostro), et omnes alias eschætas quæ tempore nostro, per feloniam, vel quacunque alia ex causa nobis accident, in civitate nostra, vel in suburbio civitatis nostræ London. Quare volumus, et firmiter præcipimus, pro nobis, et hæredibus nostris, quod prædicta domus habeat,et teneat, libere, et quiete; bene, et in pace, ad sustentationem fratrum conversorum, et convertendorum de Judaismo, ad fidem Catholicam, in auxilium sustentationis eorundem fratrum, in eadem domo conversantium, domos, et terras quæ fuerunt Johannis Herbeton, in London. et sunt in manu nostra tanquam eschæta nostra, (excepto Gardino quod fuit ejusdem Johannis, in vico prædicto de New-street, et quod prius per chartam nostram concessimus Venerabili Patri Radulpho Cicestrensi Episcopo, Cancellario nostro), et omnes alias eschætas, quæ tempore nostro per feloniam, vel quacunque alia ex causa, nobis accident, in civitate nostra, vel in suburbio, infra libertatem civitatis nostræ London. sicut predictum est.Hiis testibus Venerabilibus Patribus W. Kaerl. et W. Exon. Episcopis, H. De Burgo comite Kantiæ; Radulpho filio Nicolai, Godefrido de Crancumbe, Johanne filio Philippi, Amaurico de sancto Aumundo; Willelmo de Picheford, Galfrido de Cauz, et aliis.Dat. per manum Venerabilis Patris Radulphi, Cicestrensis Episcopi, Cancellarii nostri, apud Westm. 19. die Aprilis.
APPENDIX TO LECTUREIV.
A.
Though the Mohammedan dominion began to be on the wane, in Spain, during this century, the Jews held still high offices and enjoyed great privileges there. Even the Christian powers, at least the political rulers, were sensible of the benefit which this people imparted to the country, not only as teachers of science, physicians, and ministers of finance, but also by the vigour they excited in foreign and domestic trade. A Jew was, in this century, fiscal general and treasurer of the kingdom, Jahudano by name. The sovereign entrusted him with almost all state negociations.—See Finn’s Sephardim,chap. xviii.
B.
Rex omnibus fidelibus suis, et omnibus et Judæis et Anglis salutem. Sciatis nos concessisse, et præsenti charta nostra confirmasse, Jacobo Judæo de Londoniis Presbytero Judæorum, Presbyteratum omnium Judæorum totius Angliae. Habendum et tenendum quamdiu vixerit, libere, et quiete honorifice, etintegre; ita quod nemo ei super hoc molestiam aliquam, aut gravamen inferre præsumat. Quare volumus et firmiter præcipimus, quod eidem Jacobo quoad vixerit, Presbyteratum Judæorum per totam Angliam, garantetis, manuteneatis, et pacifice defendatis. Et si quis ei super ea foris facere præsumpserit, id ei sine dilatione (salva nobis emenda nostra de forisfactura nostra) emendare faciatis, tanquam Dominico Judæo nostro, quem specialiter in servitio nostro retinuimus. Prohibemus etiam ne de aliquo ad se pertinente ponatur in placitum, nisi coram nobis, aut coram Capitali Justiciario nostro, sicut charta Regis Richardi fratris nostri testatur.
Teste S. Bathoniens. Episcopo,&c.Dat. per manum Huberti Cantuariensis Archiepiscopi, Cancellarii nostri, apud Rothomagum 12. die Julii an. Reg. nostr. primo.
C.
Johannes Dei Gratia,&c.Omnibus fidelibus suis ad quos literæ præsentes pervenerint tam ultra mare quam citra. Mandans vobis et præcipiens, quatenus per quascunque villas et loca Jacobus Presbyter Judæorum,dilectus et familiaris nostertransierit, ipsum salvo, et libere, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, transire, et conduci faciatis; nec ipsi aliquod impedimentum, molestiam, aut gravamen fieri sustineatis,plus quam nobis ipsiset si quis ei, in aliquo, forisfacere præsumpserit, id ei sine dilatione, emendari faciatis.
Teste Willelmo di Marisco&c.Dat. per manum Hu.Cantuar. Archiep. Cancellarii nostri apud Rothomagum 31. die Julii anno Reg. nostr. primo.
D.
Johannes Dei gratia,&c.Sciatis nos consessisse omnibus Judæis Angliæ et Normaniæ, libere et honorifice habere residentiam in terra nostra et omnia illa de nobis tenenda quæ tenuerunt de Rege Henrico, avo patris nostri; et omnia illa quæ modo rationabiliter tenent in terris et feodis, et vadiis et akatis suis: et quod habeant omnes libertates, et consuetudines suas, sicut eas habuerunt tempore prædicti Regis H. avi patris nostri, melius et quietius et honorabilius. Et si querela orta fuerit inter Christianum et Judæum, ille qui alium appellaverit ad querelam suam dirationandam, habeat Testes, scilicet legitimum Christianum et Judæum. Et si Judæus de querela sua breve habuerit, breve suum erit ei testis. Et si Christianus habuerit querelam adversus Judæum, sit Judicata per pares Judæi. Et cum Judæus obierit, non detineatur corpus suum super terram, sed habeat hæres suus pecuniam suam et debita sua, ita quod non inde disturbetur, si habuerit hæredem qui pro ipso respondeat, et rectum faciat de debitis suis et de forisfacto suo. Et liceat Judæis omnia quæ eis apportata fuerint, sine occasione accipere et emere, exceptis illis quæ de ecclesiæ sunt et panno sanguinolento. Et si Judæus ab aliquo appellatus fuerit sine teste, de illo appellatu erit quietus solo Sacramento suo super librum suum, et de appellatu illarum rerum quæ ad coronam nostrampertinent, similiter quietus erit solo Sacramento suo super Rotulum suum. Et si inter Christianum et Judæum fuerit dissentio de accommodatione alicujus pecuniæ, Judæus probabit catallum suum et Christianus lucrum. Et liceat Judæo quiete vendere vadium, postquam certum erit, eum illud unum annum, et unum diem tenuisse. Et Judæi non intrabunt inplacitum, nisi coram nobis, aut coram illis qui turres nostras custodierint, in quorum ballivis Judæi manserint. Et ubicunque Judæi, fuerint, liceat eis ire ubicunque voluerint, cum omnibus catallis eorum, sicut res nostræ propriæ; et nulli liceat eas retinere, neque hoc eis prohibere. Et præcipimus quod ipsi quieti sint per totam Angliam et Normaniam de omnibus consuetudinibus et Theoloniis et modiatione vinisicut nostrum proprium catallum. Et mandamus vobis et præcipimus quod eos custodiatis, et defendatis, et manu teneatis, et prohibemus nequis contra Chartam istam de hiis supredictis eos in placitum ponat super forisfacturam nostram; sicut Charta Regis H. patris nostri rationabiliter testatur. Teste T. Humf. filio Petri Com. Essex. Willielmi de Merescal. Com. de Pembr. Henr. de Bohun Com. de Hereford. Robert de Turnham, Willielmo Brywer, etc. Dat. per manum S. Well. Archidiac. apud Marleberg, decimo dei Aprilis Anno Regni nostri secundo.—Charta 2 John, n. 49.
The above gracious charter might well have been considered a fabrication had the following one not been added soon.
Judæi Angliæ dant Domino Regi M M M M. marc, pro Cartis suis conformandis, et missæ fuerunt CartæGaufrido filio Petri et Stephano de Pertico, ut eas faciant legi coram se, et coram Dom. Londoniensi et Norwicensi Episcopis, et cum acceperit securitatem de illis quatuor mille marcis reddendis, tunc eis illas cartas coram prædictis liberet.—Oblata2 Fo. M. 3.
E.
The following original indictment will supply the curious with the particulars of the accusation.
Placita capta apud Bedeford, a die Sancti Michaelis, in tres sept. coram Simon de Pateshal et Ric. de Faukenbrig et sociis suis, anno regni Regis Johannis 4to rot. 5. in dorso.
Hundred de Clipton.
Robertus de Sutton appellat Bonefand Judæum de Bedeford, quod ipse in pacem Domini Regis, et nequiter, fecit ementulari Ricardum nepotem suum, unde obiit. Ita quod ipse fecit portari eum usque in Terram suam de Hacton, quam ipse habet in vadio, et ibi obiit: et hoc offert probare.
Et tunc Bonefand venit, et defendit totum, et offert Domino Regi unam marcam pro habenda inquisitione, utrum sit inde culpabilis, vel non.
Et Juratores inquisiti dicunt, quod non est culpabilis inde: et ideo Bonefand sit quietus, et Robertus in misericordia, pro falso appello.
F.
Rex,&c.Majori et Baronibus London.&c.Semper dileximus vos multum, et jura et libertates vestrasbene observari fecimus, unde credimus vos nos specialiter diligere, et ea quæ ad honorem nostrum, et pacem et tranquillitatem terræ nostræ eduntur, libenter velle præstare. Verum cum sciatis, quod Judæi in speciali nostra protectione sint, miramur quod Judæis in civitate London. morantibus, malum fieri sustinetis; cum id manifeste sit contra pacem regni, et terræ nostræ tranquillitatem. Ita quidem magis miramur et movemur, quia alii Judæi, per Angliam ubicunque moram fecerunt, exceptis illis qui sunt in villa vestra in bona pace consistunt. Nunc id tamen diximus pro Judæis nostris, pro pace nostra: quia si cuidam tantum pacem nostram dedissimus, debet inviolabiliter observari. De cætero autem, Judæos in civitate London. morantes, vestræ committimus custodiæ, ut si quis eis malum facere attentaverit, vos manu forti eis subsidium facientes, eos defendatis. Vestris enim manibus eorum sanguinem requiremus, si forte per defectum vestri aliquid mali eis acciderit, quod absit. Scimus enim bene quod per fatuos villæ, et non per discretos, hujusmodi eveniunt; et debent discreti fatuorum stultitiam compescere.
Teste me ipso, apud Montem fortem, 29 die Julii.—Pat. 5 Joh.m. 7, n. 18.
G.
Rex omnibus,&c.Sciatis quod quietavimus Roberto filio Rogeri, tota vita sua, de omnibus debitis Judæorum, Willielmi de Chesney, patris Margaretæ, uxoris ejusdem Roberti; et præcipimus quod inde sitquietus, tota vita sua, et in hujus rei testimonium, has literas nostras patentes, ei fieri fecimus.
Teste me ipso 19 die August.—Pat. 10. Joh.m. 5.
H.
Rex Majori et Vicecom. London.&c.Sciatis quod dedimus dilecto, et fideli nostro, Com. de Ferrariis, domum Isaac Judæi de Norw.&c.in London. in parochia Sanctæ Margaretæ, cum redditibus et omnibus pertinentiis suis, et cartam nostram ei modo fieri fecimus; ideo vobis mandamus, quod, secundum tenorem ejusdem cartæ nostræ, ei sine dilatione plenam seisinam habere faciatis.
Teste me ipso apud Craneborn 8 die Julii.—Claus. 15 Joh.m. 3.
I.
Si quis debitum mutuo acceperit aliquid a Judæis plus vel minus et moriatur antequam debitum illud persolverit, debitum illud non usuret quamdiu hæres fuerit infra ætatem, de quocunque tenet; et si debitum illud inciderit in manus nostras, nos non capiemus nisi catallum contentum in charta. Et si quis moriatur et debitum debuerit Judæis, uxor eius habeat dotem suam et nil reddat de debito illo. Et si liberi ipsius defuncti qui fuerunt infra ætatem remanserint, provindeantur eis necessaria secundum tenementum quodfuerit defuncti; et de residuo solvatur debitum; salvo tamen servitio Dominorum.
K.
Mathew Paris furnishes us with an idea of King John’s religious principles: he informs us that when John’s subjects saw no other way of treating him but by taking up arms against him, whilst the former appealed to the Pope, the latter appealed to Admirallus, King of Morocco, a Mahometan, promising to surrender his crown and kingdom to him, and hold them from him as his vassal; and likewise to renounce the Christian religion, as vain; and faithfully to adhere to the Mahometan religion. Admirallus rejected the offer with scorn. See also Prynne and Tovey.
L.
Rex Custodibus Portuum Angliæ salutem. Præcipimus vobis quod Judæos qui venturi sunt in terram nostram Angliæ, de transmarinis partibus, ad morandum in terra nostra Angliæ, cum catallis suis, libere, et sine impedimento in portu nostro accedere permittatis; accepta ab eis sufficienti securitate, secundum legem Judæorum per fidem eorundem, quod quam citius poterint, veniant ad justiciarios nostros ad custodiam Judæorum assignatos, ad inrotulandum nomina eorum in rotulis nostris. Et si aliquem Judæum,qui de partibus transmarinis venerit, sicut prædictum est, retinueritis, ipsum, et catalla sua, sine dilatione, deliberari faciatis. Si quos autem inveneritis Judæos de terra nostra, qui ad vos venerint ad transfretandum usque ad partes transmarinas, sine literis nostris de licentia transfretandi, ipsos cum catallis suis arrestari faciatis, donec a nobis, vel a justiciariis nostris ad custodiam Judæorum assignatis inde aliud mandatum habueritis.
Teste Petro Winton, Episcopo, West. 13 die Novemb. an. Reg. nostr. tertio.
M.
Rex Vicecomiti Lincoln, et Majori Cantuariæ salutem. Ostenderunt nobis Judæi nostri Lincolniæ quod ratione præcepti, Venerabilium Patrum S. S. Cantuariensis Archiepiscopi, et Episcopi Lincoln, facti, de Judæis, nequis eis victualia vendat, nec communionem habeat cum eis, nec inveniant aliquem qui eis aliquid vendet: ideo vobis præcipimus quod visis literis nostris, præcipi et clamari faciatis ex parte nostra, in Balliva vestra, quod vendantur eis victulia. Et si quem inveneritis qui deneget eis victulia et alia necessaria, in civitate Cantuariæ, et alibi, illum capiatis, et corpus ejus salvo custodiatis, donec aliud mandatum præcipimus.
Teste Hugone de Burgo apud Westm. 10. die Novemb.—Claus.7, H. 3, pars 2, m. 29, dors.
N.
Ricardus, Prior de Dunstaple, et totus ejusdem loci conventus. Sciatis nos concessisse Flemengo Judæo de London. et Leoni filio suo, et suis, et servientibus eorum, ire, et venire, et manere in villa de Dunstaple, bene et in pace, quiete et honorifice. Concessimus etiam eisdem Flemeng. et Leoni omnes libertates et liberas consuetudines villæ de Dunstaple, sicut aliquis de hominibus nostris de villa eas melius et plenius habet. Nec nos nec nostri impedimentum faciemus prædictis Judæis, quin lucrum suum fideliter faciant in villa nostra, secundum consuetudinem Judæorum. Et nos manutenebimus prædictos Judæos, et suos et eorum servientes, et res suas in villa rationabiliter, sicut faceremus si de nobis tenerent. Pro hac autem concessione nostra, dabit nobis prædictus Flemeng, quamdiu ipse moram fecerit in Villa Dunstapliæ, singulis annis, duo coclearia argentea; quorum utrumque duodecim denarios ponderabit. Si autem prædictus Flemengus absens fuerit, prædictus Leo filius ejus eadem coclearia eisdem terminis persolvet. Hæc autem concessio et conventio tota vita prædictorum Judæorum durabit.—Chartular. de Dunstaple, fol. 35, 6.
Those Jews are reported, however, to have repaid the kindness of the prior with base ingratitude; by bringing against him a forged bond. I must confess, after examining all the evidences respecting the affair, I am rather inclined to think that the bond was not forged, and, moreover, that the generous prior was not a just one.
O.
Mandatum est Vicecomiti de Kant. quod habere faciat Augustino converso, quandam domum in Judaismo in Cant. quæ sua fuit, antequam ad fidem converteretur; non obstante eo quod conversus est.
Teste Rege apud Red. 17 die Januar.—Claus.11, H. 3, m. 21.
P.
Rex Archiepiscopis,&c.salutem. Sciatis nos intuitu Dei, et pro salute animæ nostræ, et animarum antecessorum et hæredum nostrorum, concessisse, et hac charta nostra confirmasse, pro nobis, et hæredibus nostris, domui quam fundari fecimus in vico, qui vocatur New-street, inter vetus Templum et novum, London. ad sustentationem fratrum conversorum, et convertendorum, de Judaismo, ad fidem Catholicam, et in auxilium sustentationis eorundum fratrum in eadem domo conversantium, domos, et terras, quæ fuere Johannis Herbeton, in London, et sunt in manu nostra tanquam eschæta nostra, (except. Gardino quod fuit ejusdem Johannis in vico prædict. de New-street, et quod prius per chartam nostram concessimus Venerabili Patri Radulpho Cicestrensi, Cancellario nostro), et omnes alias eschætas quæ tempore nostro, per feloniam, vel quacunque alia ex causa nobis accident, in civitate nostra, vel in suburbio civitatis nostræ London. Quare volumus, et firmiter præcipimus, pro nobis, et hæredibus nostris, quod prædicta domus habeat,et teneat, libere, et quiete; bene, et in pace, ad sustentationem fratrum conversorum, et convertendorum de Judaismo, ad fidem Catholicam, in auxilium sustentationis eorundem fratrum, in eadem domo conversantium, domos, et terras quæ fuerunt Johannis Herbeton, in London. et sunt in manu nostra tanquam eschæta nostra, (excepto Gardino quod fuit ejusdem Johannis, in vico prædicto de New-street, et quod prius per chartam nostram concessimus Venerabili Patri Radulpho Cicestrensi Episcopo, Cancellario nostro), et omnes alias eschætas, quæ tempore nostro per feloniam, vel quacunque alia ex causa, nobis accident, in civitate nostra, vel in suburbio, infra libertatem civitatis nostræ London. sicut predictum est.
Hiis testibus Venerabilibus Patribus W. Kaerl. et W. Exon. Episcopis, H. De Burgo comite Kantiæ; Radulpho filio Nicolai, Godefrido de Crancumbe, Johanne filio Philippi, Amaurico de sancto Aumundo; Willelmo de Picheford, Galfrido de Cauz, et aliis.
Dat. per manum Venerabilis Patris Radulphi, Cicestrensis Episcopi, Cancellarii nostri, apud Westm. 19. die Aprilis.