Bene prospere hoc hodie operis processit mihi:
amovi a foribus maximam molestiam,
patri ut liceret tuto illam amplexarier.
iam ille illuc ad erum cum Amphitruonem advenerit,
narrabit servom hinc sese a foribus Sosiam
amovisse; ille adeo illum mentiri sibi
credet, neque credet huc profectum, ut iusserat.
470erroris ambo ego illos et dementiae
complebo atque omnem Amphitruonis familiam,
adeo usque, satietatem dum capiet pater
illius quam amat. igitur demum omnes scient
quae facta. denique Alcumenam Iuppiter
rediget antiquam coniugi in concordiam.
nam Amphitruo actutum uxori turbas conciet
atque insimulabit eam probri; tum meus pater
eam seditionem illi in tranquillum conferet.
nunc de Alcumena dudum quod dixi minus,
480hodie illa pariet filios geminos duos
alter decumo post mense nascetur puer
quam seminatust, alter mense septumo;
eorum Amphitruonis alter est, alter Iovis:
verum minori puero maior est pater,
minor maiori. iamne hoc scitis quid siet?
sed Alcumenae huius honoris gratia
pater curavit uno ut fetu fieret,
uno ut labore absolvat aerumnas duas15.(488)
491quamquam, ut iam dudum dixi, resciscet tamen
Amphitruo rem omnem. quid igitur? nemo id probro
profecto ducet Alcumenae; nam deum
non par videtur facere, delictum suom
suamque ut culpam expetere in mortalem ut sinat.
orationem comprimam: crepuit foris.
Amphitruo subditivos eccum exit foras
cum Alcumena uxore usuraria.
Bene vale, Alcumena, cura rem communem, quod facis;
500atque inperce quaeso: menses iam tibi esse actos vides.
mihi necesse est ire hinc; verum quod erit natum tollito.
Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo abeas?
Edepol haud quod tui me neque domi distaedeat;
sed ubi summus imperator non adest ad exercitum,
citius quod non facto est usus fit quam quod facto est opus.
Nimis hic scitust sycophanta, qui quidem meus sit pater.
observatote eum, quam blande muliori palpabitur.
Ecastor te experior quanti facias uxorem tuam.
Satin habes, si feminarum nulla est quam aeque diligam?
510Edepol ne illa si istis rebus te sciat operam dare
ego faxim ted Amphitruonem esse malis, quam Iovem.
Experiri istuc mavellem me quam mi memorarier.
prius abis quam lectus ubi cubuisti concaluit locus.
heri venisti media nocte, nunc abis. hocin placet?
Accedam atque hanc appellabo et subparasitabor patri.
numquam edepol quemquam mortalem credo ego uxorem suam
sic ecflictim amare, proinde ut hic te ecflictim deperit.
Carnufex, non ego te novi? abin e conspectu meo?
quid tibi hanc curatio est rem, verbero, aut muttitio?
quon ego iam hoc scipione—
Ah noli.
520Muttito modo.
Nequiter paene expedivit prima parasitatio.
Verum quod tu dicis, mea uxor, non te mi irasci decet.
clanculum abii a legione: operam hanc subrupui tibi,
ex me primo ut prima scires, rem ut gessissem publicam.
ea tibi omnia enarravi. nisi te amarem plurimum,
non facerem.
Facitne ut dixi? timidam palpo percutit.
Nunc, ne legio persentiscat, clam illuc redeundum est mihi,
ne me uxorem praevertisse dicant prae re publica.
Lacrimantem ex abitu concinnas tu tuam uxorem.
Tace,
ne corrumpe oculos, redibo actutum.
530Id actutum diu est.
Non ego te hic lubens relinquo neque abeo abs te.
Sentio,
nam qua nocte ad me venisti, eadem abis.
Cur me tenes?
tempus est: exire ex urbe prius quam lucescat volo.
nunc tibi hanc pateram, quae dono mi illi ob virtutem data est,
Pterela rex qui potitavit, quem ego mea occidi manu,
Alcumena, tibi condono.
Facis ut alias res soles.
ecastor condignum donum, qualest qui donum dedit.
Immo sic: condignum donum, qualest cui dono datumst.
Pergin autem? nonne ego possum, furcifer, te perdere?
540Noli amabo, Amphitruo, irasci Sosiae causa mea.
Faciam ita ut vis.
Ex amore hic admodum quam saevos est.
Numquid vis?
Ut quom absim me ames, me tuam te absente tamen.
Eamus, Amphitruo. lucescit hoc iam.
Abi prae, Sosia,
Iam ego sequar. numquid vis?
Etiam: ut actutum advenias.
Licet,
prius tua opinione hic adero: bonum animum habe.
nunc te, nox, quae me mansisti, mitto uti cedas die,
ut mortalis inlucescat luce clara et candida.
atque quanto, nox, fuisti longior hac proxuma,
tanto brevior dies ut fiat faciam, ut aeque disparet.
550sed dies e nocte accedat. ibo et Mercurium sequar.
Age i tu secundum.
Sequor, subsequor te.
Scelestissimum te arbitror.
Nam quam ob rem?
Quia id quod neque est neque fuit neque futurum est mihi praedicas.
Eccere, iam tuatim
facis tu, ut tuis nulla apud te fides sit.
Quid est? quo modo? iam quidem hercle ego tibi istam scelestam, scelus, linguam abscidam.
Tuos sum,
proinde ut commodumst et lubet quidque facias
tamen quin loquar haec uti facta sunt hic,
560numquam ullo modo me potes deterrere.
Scelestissime, audes mihi praedicare id,
domi te esse nunc, qui hic ades?
Vera dico.
Malum quod tibi di dabunt, atque ego hodie
dabo.
Istuc tibist in manu, nam tuos sum.
Tun me, verbero, audes erum ludificari?
tunc id dicere audes, quod nemo umquam homo antehac
vidit nec potest fieri, tempore uno
homo idem duobus locis ut simul sit?
Profecto, ut loquor res ita est.
Iuppiter te
perdat.
570Quid mali sum, ere, tua ex re promeritus?
Rogasne, improbe, etiam qui ludos facis me?
Merito maledicas mihi, si id ita factum est.16
verum haud mentior, resque uti facta dico.
Homo hic ebrius est, ut opinor.
Utinam ita essem.
575Optas quae facta.
Egone?
Tu istic. ubi bibisti?
Nusquam equidem bibi.
Quid hoc sit
hominis?
576Equidem decies dixi:
577domi ego sum, inquam, ecquid audis?
et apud te adsum Sosia idem.
578satin hoc plane, satin diserte,
ere, nunc videor
tibi locutus esse?
579Vah,
apage te a me.
580Quid est negoti?
Pestis te tenet.
Nam quor istuc
dicis? equidem valeo el salvos
sum recte, Amphitruo.
583At te ego faciam
hodie proinde ac meritus es,
584aut minus valeas et miser sis,
584bsalvos domum si rediero: iam
585asequere sis, erum qui ludificas
585bdictis delirantibus,
qui quoniam erus quod imperavit neglexisti persequi,
nunc venis etiam ultro inrisum dominum: quae neque fieri
possunt neque fando umquam accepit quisquam profers, carnifex;
quoius ego hodie in tergum faxo ista expetant mendacia.
590Amphitruo, miserrima istaec miseria est servo bono,
apud erum qui vera loquitur, si id vi verum vincitur.
Quo id, malum, pacto potest nam—mecum argumentis puta—
fieri, nunc uti tu et hic sis et domi? id dici volo.
Sum profecto et hic et illic. hoc cuivis mirari licet,
neque tibi istuc mirum17magis videtur quam mihi.
Quo modo?
Nihilo, inquam, mirum magis tibi istuc quam mihi;
neque, ita me di ament, credebam primo mihimet Sosiae,
donec Sosia illic egomet fecit sibi uti crederem.
ordine omne, uti quicque actum est, dum apud hostis sedimus,
600edissertavit. tum formam una abstulit cum nomine.
neque lac lactis magis est simile quam ille ego similest mei.
nam ut dudum ante lucem a portu me praemisisti domum—
Quid igitur?
Prius multo ante aedis stabam quam illo adveneram.
Quas, malum, nugas? satin tu sanus es?
Sic sum ut vides.
Huic homini nescio quid est mali mala obiectum manu,
postquam a me abiit.
Fateor, nam sum obtusus pugnis pessume.
Quis te verberavit?
Egomet memet, qui nunc sum domi.
Cave quicquam, nisi quod rogabo te, mihi responderis.
omnium primum iste qui sit Sosia, hoc dici volo.
Tuos est servos.
610Mihi quidem uno te plus etiam est quam volo,
neque postquam sum natus habui nisi te servom Sosiam.
At ego nunc, Amphitruo, dico: Sosiam servom tuom
praeter me alterum, inquam, adveniens faciam ut offendas domi,
Davo prognatum patre eodem quo ego sum, forma, aetate item
qua ego sum. quid opust verbis? geminus Sosia hic factust tibi.
Nimia memoras mira. sed vidistin uxorem meam?
Quin intro ire in aedis numquam licitum est.
Quis te prohibuit?
Sosia ille, quem iam dudum dico, is qui me contudit.
Quis istic Sosia est?
Ego, inquam. quotiens dicendum est tibi?
Sed quid ais? num obdormivisti dudum?
620Nusquam gentium.
Ibi forte istum si vidisses quendam in somnis Sosiam—
Non soleo ego somniculose eri imperia persequi.
vigilans vidi, vigilans nunc te video, vigilans fabulor,
vigilantem ille me iam dudum vigilans pugnis contudit.
Quis homo?
Sosia, inquam, ego ille. quaeso, nonne intellegis?
Qui, malum, intellegere quisquam potis est? ita nugas blatis.
Verum actutum nosces, quom illum nosces servom Sosiam.
Sequere hac igitur me, nam mi istuc primum exquisito est opus.18(628)
633Satin parva res est voluptatum in vita atque in aetate agunda
praequam quod molestum est? ita cuique comparatum est in aetate hominum;
ita divis est placitum, voluptatem ut maeror comes consequatur:
quin incommodi plus malique ilico adsit, boni si optigit quid.
nam ego id nunc experior domo atque ipsa de me scio, cui voluptas
parumper datast, dum viri mei mihi potestas videndi fuit
noctem unam modo; atque is repente abiit a me hinc ante lucem.
sola hic mihi nunc videor, quia ille hinc abest quem ego amo praeter omnes.640
plus aegri ex abitu viri, quam ex adventu voluptatis cepi.
sed hoc me beat
saltem, quom perduellis vicit et domum laudis compos revenit:
id solacio est.
absit, dum modo laude parta
domum recipiat se; feram et perferam usque
abitum eius animo forti atque offirmato, id modo si mercedis
datur mi, ut meus victor vir belli clueat.
satis mi esse ducam.
virtus praemium est optimum;
virtus omnibus rebus anteit profecto:
650libertas salus vita res et parentes, patria et prognati
tutantur, servantur:
virtus omnia in sese habet, omnia adsunt
bona quem penest virtus
Edepol me uxori exoptatum credo adventurum domum,
quae me amat, quam contra amo, praesertim re gesta bene,
victis hostibus. quos nemo posse superari ratust,
eos auspicio meo atque ductu primo coetu vicimus
certe enim med illi expectatum optato venturum scio.
Quid? me non rere expectatum amicae venturum meae?
Meus vir hic quidem est.
Sequere hac tu me.
660Nam quid ille revortitur,
qui dudum properare se aibat? an ille me temptat sciens
atque id se volt experiri, suom abitum ut desiderem?
ecastor med haud invita se domum recipit suam.
Amphitruo, redire ad navem meliust nos.
Qua gratia?
Quia domi daturus nemo est prandium advenientibus
Qui tibi nunc istuc in mentemst?
Quia enim sero advenimus.
Qui?
Quia Alcumenam ante aedis stare saturam intellego.
Gravidam ego illanc hic reliqui, quom abeo.
Ei perii miser.
Quid tibi est?
Ad aquam praebendam commodum adveni domum,
670decumo post mense, ut rationem te putare intellego
Bono animo es.
Scin quam bono animo sim? si situlam cepero,
numquam edepol tu mihi divini creduis post hunc diem,
ni ego illi puteo, si occepso, animam omnem inter traxero.
Sequere hac me modo, alium ego isti rei allegabo, ne time.
Magis nunc me meum officium facere, si huic eam advorsum, arbitror.
Amphitruo uxorem salutat laetus speratam suam,
quam omnium Thebis vir unam esse optimam diiudicat,
quamque adeo cives Thebani vero rumiferant probam.
valuistin usque? exspectatum advenio?
Haud vidi magis.
680exspectatum eum salutat magis haud quicquam quam canem.
Et quom te19gravidam et quom te pulchre plenam aspicio, gaudeo.
Obsecro ecastor, quid tu me deridiculi gratia
sic salutas atque appellas, quasi dudum non videris
quasique nunc primum recipias te domum huc ex hostibus?20(684)
(686)Immo equidem te nisi nunc hodie nusquam vidi gentium.
Cur negas?
Quia vera didici dicere.
Haud aequom facit
qui quod didicit id dediscit. an periclitamini
quid animi habeam? sed quid huc vos revortimini tam cito?
690an te auspicium commoratum est an tempestas continet
qui non abiisti ad legiones, ita uti dudum dixeras?
Dudum? quam dudum istuc factum est?
Temptas. iam dudum, modo.
Qui istuc potis est fieri, quaeso, ut dicis: iam dudum, modo?
Quid enim censes? te ut deludam contra lusorem meum,
qui nunc primum te advenisse dicas, modo qui hinc abieris.
Haec quidem deliramenta loquitur.
Paulisper mane,
dum edormiscat unum somnum.
Quaene vigilans somniat?
Equidem ecastor vigilo, et vigilans id quod factum est fabulor.
nam dudum ante lucem et istunc et te vidi.
Quo in loco?
Hic in aedibus ubi tu habitas.
Numquam factum est.
700Non taces?
quid si e portu navis huc nos dormientis detulit?
Etiam tu quoque adsentaris huic?
Quid vis fieri?
non tu scis? Bacchae bacchanti si velis advorsarier,
ex insana insaniorem facies, feriet saepius;
si obsequare, una resolvas plaga.
At pol qui certa res
hanc est obiurgare, quae me hodie advenientem domum
noluerit salutare.
Inritabis crabrones.
Tace.
Alcumena, unum rogare te volo.
Quid vis roga.
Num tibi aut stultitia accessit aut superat superbia?
710Qui istuc in mentemst tibi ex me, mi vir, percontarier?
Quia salutare advenientem me solebas antidhac,
appellare, itidem ut pudicae suos viros quae sunt solent.
eo more expertem te factam adveniens offendi domi.
Ecastor equidem te certo heri advenientem ilico,
et salutavi et valuissesne usque exquisivi simul,
mi vir, et manum prehendi et osculum tetuli tibi.
Tun heri hunc salutavisti?
Et te quoque etiam, Sosia.
Amphitruo, speravi ego istam tibi parituram filium;
verum non est puero gravida.
Quid igitur?
Insania.
720Equidem sana sum et deos quaeso, ut salva pariam filium.
verum tu malum magnum habebis, si his suom officium facit:
ob istuc omen, ominator, capies quod te condecet.
Enim vero praegnati oportet et malum et malum dari,
ut quod obrodat sit, animo si male esse occeperit.
Tu me heri hic vidisti?
Ego, inquam, si vis decies dicere.
In somnis fortasse?
Immo vigilans vigilantem.
Ei misero mihi.
Quid tibi est?
Delirat uxor.
Atra bili percita est.
nulla res tam delirantis homines concinnat cito.
Ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier?
Equidem ecastor sana et salva sum.
730Quor igitur praedicas,
te heri me vidisse, qui hac noctu in portum advecti sumus?
ibi cenavi atque ibi quievi in navi noctem perpetem,
neque meum pedem huc intuli etiam in aedis, ut cum exercitu
hinc profectus sum ad Teloboas hostis eosque ut vicimus.
Immo mecum cenavisti et mecum cubuisti.
Quid est?
Vera dico.
Non de hac quidem hercle re; de aliis nescio.
Primulo diluculo abiisti ad legiones.
Quo modo?
Recte dicit, ut commeminit: somnium narrat tibi.
sed, mulier, postquam experrecta es, te prodigiali Iovi
740aut mola salsa hodie aut ture comprecatam oportuit.
Vae capiti tuo.
Tua istuc refert—si curaveris.
Iterum iam hic in me inclementer dicit, atque id sine malo.
Tace tu. tu dic: egone abs te abii hinc hodie cum diluculo?
Quis igitur nisi vos narravit mi, illi ut fuerit proelium?
An etiam id tu scis?
Quippe qui ex te audivi, ut urbem maximam
expugnavisses regemque Pterelam tute occideris.
Egone istuc dixi?
Tute istic, etiam adstante hoc Sosia.
Audivistin tu me narrare haec hodie?
Ubi ego audiverim?
Hanc roga.
Me quidem praesente numquam factum est, quod sciam.
Mirum quin te adversus dicat.
750Sosia, age me huc aspice.
Specto.
Vera volo loqui te, nolo adsentari mihi.
audivistin tu hodie me illi dicere ea quae illa autumat?
Quaeso edepol, num tu quoque etiam insanis, quom id me interrogas,
qui ipsus equidem nunc primum istanc tecum conspicio simul?
Quid nunc, mulier? audin illum?
Ego vero, ac falsum dicere.
Neque tu illi neque mihi viro ipsi credis?
Eo fit quia mihi
plurimum credo et scio istaec facta proinde ut proloquor.
Tun me heri advenisse dicis?
Tun te abiisse hodie hinc negas?
Nego enim vero, et me advenire nunc primum aio ad te domum.
760Obsecro, etiamne hoc negabis, te auream pateram mihi
dedisse dono hodie, qua te illi donatum esse dixeras?
Neque edepol dedi neque dixi; verum ita animatus fui
itaque nunc sum, ut ea te patera donem. sed quis istuc tibi dixit?
Ego equidem ex te audivi et ex tua accepi manu pateram.
Mane, mane, obsecro te. nimis demiror, Sosia,
qui illaec illic me donatum esse aurea patera sciat,
nisi tu dudum hanc convenisti et narravisti haec omnia.
Neque edepol ego dixi neque istam vidi nisi tecum simul.
Quid hoc sit hominis?
Vin proferri pateram?
Proferri volo.
770Fiat heus tu, Thessala, intus pateram proferto foras,
qua hodie meus vir donavit me.
Secede huc tu, Sosia,
enim vero illud praeter alia mira miror maxime,
si haec habet pateram illam.
An etiam credis id, quae in hac cistellula
tuo signo obsignata fertur?
Salvom signum est?
Inspice.
Recte, ita est ut obsignavi.
Quaeso, quin tu istanc iubes
pro cerrita circumferri?
Edepol qui facto est opus;
nam haec quidem edepol larvarum plenast.
Quid verbis opust?
em tibi pateram, eccam.
Cedo mi.
Age aspice huc sis nunciam
tu qui quae facta infitiare, quem ego iam hic convincam palam
estne haec patera qua donatu's illi?
Summe Iuppiter,
quid ego video? haec ea est profecto patera. perii, Sosia.
Aut pol haec praestigiatrix multo mulier maxima est
aut pateram hic inesse oportet.
Agedum, exsolve cistulam.
Quid ego istam exsolvam? obsignatast recte, res gesta est bene:
tu peperisti Amphitruonem, ego alium peperi Sosiam;
nunc si patera pateram peperit, omnes congeminavimus.
Certum est aperire atque inspicere.
Vide sis signi quid siet,
ne posterius in me culpam conferas.
Aperi modo;
nam haec quidem nos delirantis facere dictis postulat.
Unde haec igitur est nisi abs te quae mihi dono data est?
Opus mi est istuc exquisito.
Iuppiter, pro Iuppiter.
Quid tibi est?
Hic patera nulla in cistulast.
Quid ego audio?
Id quod verumst.
At cum cruciatu iam, nisi apparet, tuo.
Haec quidem apparet.
Quis igitur tibi dedit?
Qui me rogat.
Me captas, quia tute ab navi clanculum huc alia via
praecucurristi, atque hinc pateram tute exemisti atque eam
huic dedisti, post hanc rursum obsignasti clanculum.
Ei mihi, iam tu quoque huius adiuvas insaniam?
an heri nos advenisse huc?
Aio, adveniensque ilico
800me salutavisti, et ego te, et osculum tetuli tibi.
Iam illud non placet principium de osculo.
Perge exsequi.
Lavisti.
Quid postquam lavi?
Accubuisti.
Euge optime,
nunc exquire.
Ne interpella. perge porro dicere.
Cena adposita est, cenavisti mecum, ego accubui simul.
In eodem lecto?
In eodem.
Ei, non placet convivium.
Sine modo argumenta dicat. quid postquam cenavimus?
Te dormitare aibas, mensa ablata est. cubitum hinc abiimus.
Ubi tu cubuisti?
In eodem lecto tecum una in cubiculo.
Perdidisti.
Quid tibi est?
Haec me modo ad mortem dedit.
Quid iam, amabo?
Ne me appella.
Quid tibi est?
810Perii miser,
quia pudicitiae huius vitium me hinc absente est additum.
Obsecro ecastor, cur istuc, mi vir, ex ted audio?
Vir ego tuos sim? ne me appella, falsa, falso nomine.
Haeret haec res, si quidem haec iam mulier facta est ex viro.
Quid ego feci, qua istaec propter dicta dicantur mihi?
Tute edictas facta tua, ex me quaeris quid deliqueris.
Quid ego tibi deliqui, si, cum nupta sum, tecum fui?
Tun mecum fueris? quid illac impudente audacius?
saltem, tute si pudoris egeas, sumas mutuom.
820Istuc facinus, quod tu insimulas, nostro generi non decet.
tu si me inpudicitiai captas, capere non potes.
Pro di immortales, cognoscin tu me saltem, Sosia?
Propemodum.
Cenavin ego heri in navi in portu Persico?
Mihi quoque adsunt testes, qui illud quod ego dicam adsentiant.
Nescio quid istuc negoti dicam, nisi si quispiam est
Amphitruo alius, qui forte ted hinc absenti tamen
tuam rem curet teque absente hic munus fungatur tuom.
nam quod de illo subditivo Sosia mirum nimis,
certe de istoc Amphitruone iam alterum mirum est magis.
830Nescio quis praestigiator hanc frustratur mulierem.
Per supremi regis regnum iuro et matrem familias
Iunonem, quam me vereri et metuere est par maxume,
ut mi extra unum te mortalis nemo corpus corpore
contigit, quo me impudicam faceret.
Vera istaec velim.
Vera dico, sed nequiquam, quoniam non vis credere.
Mulier es, audacter iuras.
Quae non deliquit, decet
audacem esse, confidenter pro se et proterve loqui.
Satis audacter.
Ut pudicam decet.
Enim verbis proba's.21
Non ego illam mihi dotem duco esse, quae dos dicitur,
840sed pudicitiam et pudorem et sedatum cupidinem,
deum metum, parentum amorem et cognatum concordiam,
tibi morigera atque ut munifica sim bonis, prosim probis.
Ne ista edepol, si haec vera loquitur, examussim est optima.
Delenitus sum profecto ita, ut me qui sim nesciam.
Amphitruo es profecto, cave sis ne tu te usu perduis:
ita nunc homines immutantur, postquam peregre advenimus.
Mulier, istam rem inquisitam certum est non amittere.
Edepol me libente facies.
Quid ais? responde mihi.
quid si adduco tuom cognatum huc ab navi Naucratem,
850qui mecum una vectust una navi, atque is si denegat
facta quae tu facta dicis, quid tibi aequom est fieri?
numquid causam dicis, quin te hoc multem matrimionio?
Si deliqui, nulla causa est.
Convenit. tu, Sosia,
duc hos intro. ego huc ab navi mecum adducam Naucratem.
Nunc quidem praeter nos nemo est. dic mihi verum serio:
ecquis alius Sosia intust, qui mei similis siet?
Abin hinc a me dignus domino servos?
Abeo, si iubes.
Nimis ecastor facinus mirum est, qui illi conlibitum siet
meo viro sic me insimulare falso facinus tam malum.
860quicquid est, iam ex Naucrate cognato id cognoscam meo.
Ego sum ille Amphitruo, cui est servos Sosia.
idem Mercurius qui fit, quando commodumst,
in superiore qui habito cenaculo,
qui interdum fio Iuppiter, quando lubet;
huc autem quom extemplo adventum adporto, ilico
Amphitruo fio et vestitum immuto meum.
nunc huc honoris vostri venio gratia,
ne hanc incohatam transigam comoediam;
simul Alcumenae, quam vir insontem probri
870Amphitruo accusat, veni ut auxilium feram:
nam mea sit culpa, quod egomet contraxerim,
si id Alcumenae innocenti expetat.
nunc Amphitruonem memet, ut occepi semel,
esse adsimulabo, atque in horum familiam
frustrationem hodie iniciam maxumam;
post igitur demum faciam res fiat palam
atque Alcumenae in tempore auxilium feram
faciamque ut uno fetu et quod gravida est viro
et me quod gravidast pariat sine doloribus.
880Mercurium iussi me continue consequi,
si quid vellem imperare. nunc hanc adloquar.