22. Sonnern ji sünd kamen to den Barg Zion un to den lebendigen GOtt Sin Stadt, to dat himmlische Jerusalem un to de Meng vun veele dusend Engel,Ps.68, 17.Jes. 2, 2. 5. Mos. 33, 2.
23. Un to de Gemeen vun de Eerstgebarnen, de in den Himmel anschreven sünd, un to GOtt, den Richter öwer Alle, un to de vullkamen Gerechten ehr Geister;2. Mos. 4, 22. Luk.10, 20.
24. Un to den Middelsmann vun dat nie Testament, JEsus, un to dat Blod vun de Besprengung, dat beter reden deiht, as Abel sin.Kap.8, 6.9, 15.1. Tim.2, 5.1. Mos. 4, 10.
25. Nehmt ju in Acht, dat ji den nich verachten doht, de dar redt. Denn so as jene nich wegkamen sünd, de verachten dän, as He up de Eer reden dä, so veel weniger wi, wenn wi den veracht, de vun den Himmel redt.Kap.2, 1-3.3, 17.10, 28.29.
26. Den Sin Stimm to de Tied de Eer beweg. Nu awer seggt He to un sprickt: Noch eenmal will Ik bewegen, nich alleen de Eer, sonnern ok den Himmel.Hagg. 2, 7.
27. Awer düt »noch eenmal« düdt an, dat dat Bewegliche schall ännert warrn, as dat makt is, up dat dat Unbewegliche blieven deiht.
28. Darum, wiel wi en unbeweglich Riek kriegt, hebbt wi Gnad, dörch weke wi GOtt deenen schüllt, Em to gefalln, mit Tucht un Furcht.Jes. 9, 7. Dan. 2, 44. 7, 14. Phil.2, 12.
29. Denn unse GOtt is en vertehrend Füer.5. Mos. 4, 24. Kap.9, 3.
1. Blievt fast in de bröderliche Leev.Röm.12, 10.Eph.4, 3.1. Thess.4, 9.
2. Gastfrie to wesen verget nich, denn dardörch hebbt Enige, ahn dat to weten, Engels beharbargt.Jes. 58, 7. Röm.12, 13.1. Pet.4, 9.1. Mos. 18, 3. 19, 2. 3.
3. Denkt an de, de bunden sünd, as de ok mitbunden sünd, un an de, de Bedröfnis liedt, as de de ok noch up de Eer levt.Matth.25, 36.
4. De Eh schall ehrbar holn warrn bi All, un dat Ehbett unbefleckt; de Horer awer un Ehebrekers ward GOtt richten.1. Cor.6, 9.Gal.5, 19.21.Eph.5, 5.
5. Ju Wandel wes’ ahn Giez un lat ju dat nog wesen, wat ji hebbt. Denn He hett seggt: »Ik will di nich verlaten noch versümen.«Jos. 1, 5.
6. Also dat wi seggen könnt: »De HErr is min Helper, un ik will nich bang wesen. Wat schull mi en Minsch dohn?«Ps.56, 5.118, 6.
7. Denkt an ju Lehrer, de ju GOttes Wort seggt hebbt, de ehr End seht an un folgt ehr Glov na.v.17.1. Cor.4, 16.Kap.11, 1.
8. JEsus Christus, güstern un hüt un desülvige ok in Ewigkeit.1. Cor.3, 11.Offenb.1, 17.
9. Lat ju nich vun allerhandfremde Lehren umdrieven, denn dat is en köstlich Ding, dat dat Hart fast ward, wat dörch Gnad geschüht, nich dörch Eten, wovun de keen Nutzen hebbt, de darmit umgahn doht.Jer. 29, 8. Matth.24, 4.Spr. 16, 2. 21, 2. Röm.14, 17.
10. Wi hebbt en Altar, vun den de nich eten könnt, de in de Hütt upwahrt.
11. Denn de Lieknams vun de Deerter, de ehr Blod vun den Hohenprester na dat Hillige rin dragen ward för de Sünd, de ward buten vör dat Lager verbrennt.3. Mos. 16, 27. 2. Mos. 29, 14. 4. Mos. 19, 3.
12. Darum hett ok JEsus, up dat He dat Volk dörch Sin egen Blod hilligen dä, buten vör dat Dohr leden.Mark.12, 8.Joh.19, 17.
13. So lat uns nu to Em buten rut gahn ut dat Lager un Sin Smach dregen.Kap.11, 26.12, 2.1. Pet.4, 14.
14. Denn wi hebbt hier keen blievende Stadt, sonnern de tokünftige sökt wi.Ps.39, 13.14.
15. So lat uns nu opfern dörch Em dat Lofopfer GOtt alletied, dat is de Frucht vun de Lippen, de Sin Namen bekennt.3. Mos. 7, 12. Ps.50, 23.
16. Gudes to dohn un geern to geven verget nich, denn son Opfers mag GOtt lieden.Sir. 41, 17. Phil.4, 18.
17. Gehorcht ju Lehrer un folgt se, denn se holt Wacht öwer ju Seelen as de darvun Rekenschaft geven schüllt, up dat se dat mit Freuden doht un nich mit Süfzen, denn dat is ju nich gut.Phil.2, 29.1. Thess.5, 12.Ezech. 3, 18. 33, 2. 18.
18. Bedt för uns. Unse Trost is, dat wi en gudes Geweten hebbt, un beflietigt uns, en guden Wandel to föhrn bi All.2. Cor.1, 12.
19. Ik vermahn ju awer desto mehr düt to dohn, up dat ik desto ehr bi ju wesen kann.
20. GOtt awer vun den Freden, de vun de Doden rutföhrt hett den groten Harr vun de Schap dörch dat Blod vun dat ewige Testament, unsen HErrn JEsus,Jes. 40, 11. Ezech. 34, 23. Joh.10, 12.1. Pet.2, 25.
21. De schall ju fardig maken in alle gude Warke, Sin Willn to dohn, un in ju schaffen, wat Em gefalln deiht, dörch JEsus Christus! Den wes’ Ehr vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen.2. Cor.3, 5.Eph.2, 10.
22. Ik vermahn ju awer, leeve Bröder, nehmt dat Wort vun de Vermahnung an, denn ik hef ju kort schreven.
23. Ji schüllt weten, dat Broder Timotheus wedder frie is, mit em, wenn he bald kummt, will ik ju sehn.
24. Gröt’ all ju Lehrer un all de Hilligen; de Bröder ut Italien gröt’ ju.
25. De Gnad wes’ mit ju All! Amen.2. Tim.4, 22.Tit.3, 15.
Schreven ut Italien dörch Timotheus.
Schreven ut Italien dörch Timotheus.