Dat Psalmbok vun David.
1. Glückselig is de Mann, de nich wandeln deiht in de Gottlosen ehren Rat, noch geiht up de Sünder ehren Weg, noch dar sitt, wo de Spötters sitten doht.Ps.119, 1.128, 1.Jer. 15, 17.
2. Sonnern de Lust hett to den HErrn Sin Gesetz un öwer Sin Gesetz Dag un Nacht nadenken deiht.Ps.112, 1.5. Mos. 6, 7.
3. De is as en Bom, plantet an de Waterbeken, de sin Frucht bringen deiht to sin Tied un sin Bläder verwelkt nich, un wat he maken deiht, dat glückt em.Jer. 17, 8.
4. Awer so sünd de Gottlosen nich, sonnern as Kaff, de de Wind wegweihn deiht.Ps.35, 5.Jes. 29, 5. Zeph. 2, 2.
5. Darum bestaht de Gottlosen nich in dat Gericht, noch de Sünder in de Gerechten ehr Gemeen.
6. Denn de HErr kennt de Gerechten ehr Weg, awer de Gottlosen ehr Weg vergeiht.Hiob. 23, 10.
1. Warum tovt de Heiden? un de Lüd redt so vergevens.Ps.22, 7.13.Apost.4, 25.
2. De Könige in dat Land sett sik up un de Fürsten beradt sik mit enanner gegen den HErrn un Sinen Gesalvten.Ps.48, 5.31, 14.
3. Lat uns entwei rieten ehr Bann un vun uns smieten ehr Tögels.
4. Awer de in den Himmel wahnen deiht, lacht öwer se un de HErr spottet öwer se.
5. He ward ins mit se reden in Sin Torn un mit Sin Grimmigkeit ward He se schrecken.
6. Awer ik hef min König insett up minen hilligen Barg Zion.Spr. 8, 23.
7. Ik will vertelln vun en Ratschluß Jehovas. De HErr hett to mi seggt: Du büst Min Söhn, hüt hef Ik di tügt.Apost.13, 33.Ebr.1, 5.5, 5.
8. Förrer vun Mi, so will Ik di de Heiden to en Arv geven un dat End vun de Welt to en Egendom.Ps.16, 6.82, 8.
9. Du schast se mit en isern Scepter entweislagen, as Pött schast du se entwei smieten.Jes. 11, 4. Offenb.2, 27.Ps.18, 39.
10. So lat jug nu unnerwiesen, ji Könige, un lat jug tüchtigen, ji Richter up de Eer.Weish. 6, 2.
11. Deent den HErrn mit Furcht un freut jug mit Bewern!Phil.2, 12.
12. Küßt den Söhn, dat He nich vertörnt ward un ji umkamen doht up den Weg, denn Sin Torn ward bald anbrennen. Awer glückselig sünd alle, de Em vertruen doht.5. Mos. 18, 15. 19.
1. En Psalm David’s, as he vör sin Söhn Absalon flüchten dä.
2. Ach, HErr, wi sünd mine Fiende so veel un wo veel sett sik gegen mi up!Ps.25, 19.
3. Veele seggt vun min Seel: Se hett keen Hölp bi GOtt. Sela.
4. Awer Du, HErr, büst en Schild vör mi un de mi to Ehren setten un minen Kopp uprichten deiht.
5. Mit min Stimm rop ik den HErrn an, so erhört He mi vun Sinen hilligen Barg. Sela.
6. Ik ligg un schlap un wak up, denn de HErr stütt mi.Ps.4, 9.
7. Ik bün nich bang vör veele Dusende, de sik umher gegen mi lagert.Ps.27, 3.
8. Up, HErr, un rett mi, min GOtt! denn Du sleihst all mine Fiende up de Backen un brickst twei de Gottlosen ehr Tähn.
9. Bi den HErrn find man Hölp! Din Segen is öwer Din Volk. Sela.Ps.74, 12.Jes. 43, 11.
1. En Psalm David’s, vörtosingen mit Harfenspill.
2. Erhör mi, wenn ik ropen doh, GOtt vun min Gerechtigkeit, de Du mi trösten deihst in Angst, wes’ mi gnädig un erhör min Gebet!
3. Ji Minschen Söhns, wo lang schall min Ehr schändt warrn? Wat hebbt ji dat Eitle so leef un de Lögen so geern! Sela.Joh.8, 49.
4. Erkennt doch, dat de HErr Sine Hilligen wunderbar föhrt. De HErr hört, wenn ik Em anropen doh.Ps.6, 10.
5. Bewert, awer sündigt nich. Sprekt mit jug Hart up jug Lager un west still. Sela.Eph.4, 26.
6. Opfert Gerechtigkeit un vertrut up den HErrn.Ps.62, 9.
7. Veele seggt: Wer ward uns Gudes dohn? Awer, HErr, erhev över uns dat Licht vun Din Antlitz.Sir. 13, 29. 4. Mos. 2, 26.
8. Du makst min Hart vergnögt, mehr as wenn de annern veel Korn un Wien hebbt.
9. Ik ligg un schlap ganz mit Freden, denn Du alleen, HErr, helpst mi, dat ik seker wahnen doh.3. Mos. 26, 6.
1. En Psalm David’s, vörtosingen to de Fleuten.
2. HErr, höre min Wör’, mark up min Süfzen.Ps.4, 2.17, 1.
3. Vernimm min Schrien, min König un min GOtt, denn ik will to Di beden.Ps.84, 4.
4. HErr, in de Fröh hör min Stimm, in de Fröh will ik mi to Di schicken un upmarken.Weish. 16, 28.
5. Denn Du büst nich en GOtt,den gottlos Wesen gefallen deiht, wer bös is, de blift nich vör Di.
6. De Ruhmredigen bestaht nich vör Din Ogen, Du büst en Fiend vun alle, de öwel doht.Matth.7, 23.
7. Du bringst de Lögners um; de HErr hett en Gruel an de Blotgierigen un Falschen.Ps.9, 6.
8. Ik will awer up Din grote Gunst hen in Din Hus gahn un will gegen Dinen hilligen Tempel in Din Furcht anbeden.
9. HErr, leit mi in Din Gerechtigkeit, wegen mine Fiende mak vör mi her Dinen Weg eben.Ps.27, 11.
10. Denn in ehren Mund is nicks Gewisses, ehr Inwendiges is Hartleed, ehr Kehl is as en apen Graf, mit ehr Tungen heuchelt se.Röm.3, 13.Ps.140, 4.
11. Beschuldige se, GOtt, dat se fallt vun ehr Vörhebben, stöt se rut wegen ehr grote Övertredung, denn se empört sik wedder Di.Ps.9, 6.7.
12. Lat sik freuen alle, de up Di vertrut, ewiglich lat se rühmen, denn Du beschirmst se; lat de in Di fröhlich sin, de Dinen Namen leef hebbt.Ps.91, 4.Dan. 3, 28.
13. Denn Du, HErr, segenst de Gerechten; Du krönst se mit Gnaden, as mit en Schild.Ps.103, 4.
1. En Psalm vun David, vörtosingen na de Harf up den achten Ton.
2. Ach, HErr, straf mi nich in Din Torn un tüchtige mi nich in Din Grimm!Ps.38, 2.
3. HErr, wes’ mi gnädig, denn ik bün swach, heel mi, HErr, denn min Gebeen sünd erschreckt.
4. Un min Seel is sehr erschreckt. Ach, Du HErr, wo lang schall ik lieden!
5. Wend Di to mi, HErr, un rett mine Seele, help mi, wiel Du gut büst.Ps.86, 16.119, 132.
6. Denn na den Dod denkt man nich an Di, wokeen will Di in dat Dodenriek danken?
7. Ik bün so möd vun Süfzen, ik swemm min Bett de ganze Nacht un mit min Thranen mak ik min Lager natt.Ps.38, 10.Klagel. 1, 2.
8. Min Gestalt is verfulln vun Truern un is old warn, denn allerwärts warr ik ängstigt.Ps.31, 10.88, 10.
9. Wiekt vun mi, alle de Övel doht, denn de HErr hört min Weenen!Ps.5, 6.Matth.25, 41.
10. De HErr hört min Flehn, min Gebet nimmt de HErr an.Ps.10, 17.
11. Alle mine Fiende mött to Schann warrn, sehr erschreckt, se schüllt torüg kehrn un to Schann warrn in een Ogenblick.Ps.35, 4.
1. David sin Leed, dat he den HErrn vörsingen dä, vun wegen Chusch, den Benjamiten sin Reden.2. Sam. 16, 5. 11.
2. HErr, min GOtt, up Di tru ik, help mi vun all min Verfolgers, un rett mi.
3. Dat se as Löwen min Seel nich rovt un terrieten, dewiel keen Retter dar is.Ps.10, 8.9.
4. HErr, min GOtt, wenn ik so wat dahn hef un Unrecht in min Hann is;Hiob. 31, 7.
5. Wenn ik Böses vergolden hef, de so fredsam mit mi leven doht, oder de, de mi ahn Orsak Fiend weern, benadeeligt?
6. So lat min Fiend mine Seel verfolgen un se kriegen, un min Leven to Grund richten un min Ehr in den Stoff leggen. Sela.
7. Stah up, HErr, in Dinen Torn, erhev Di gegen mine Fiend ehr Grimmigkeit un wak up, kumm to mi, dat Recht schall gelln up Erden!Ps.9, 20.
8. Dat de Lüd sik wedder to Di sammeln doht, un öwer desülvigen kumm torüch to de Höcht.Ps.142, 8.
9. De HErr is Richter öwer de Lüd! Schaff mi Recht, HErr, na min Gerechtigkeit un Frömmigkeit.1. Mos. 18, 25.
10. Lat de Gottlosen ehr Bosheit vörbi sin un lat de Gerechten wat warrn, denn Du unnersöchst de Harten un Neeren, gerechte GOtt.Ps.104, 35.1. Sam. 16, 7. 1. Kön. 8, 39. Ps.139, 1.2.Jer. 11, 20. 17, 10. 20, 12. Sir. 42, 18. Luk.16, 15.Apost.1, 24.Kap.15, 8.Offenb.2, 23.
11. Min Schild is bi GOtt, de de frommen Harten helpen deiht.Ps.3, 4.
12. GOtt is en rechte Richter un en GOtt, de däglich drauen deiht.Ps.9, 5.
13. Will man sik nich bekehrn, so hett He Sin Swerd scharp makt un Sinen Bagen uptrocken un He zielt,
14. Un hett darup leggt dodbringende Geschosse, Sine Pieln hett He torecht to verdarven.Ps.45, 6.
15. Süh, de hett Böses in den Sinn, mit Unglück is he schwanger, he ward awer Lögen gebären.Hiob. 15, 35. Jes. 33, 11. 59, 4.
16. He hett en Kuhl gravt un makt, un he full in de Kuhl, de he makt harr.Ps.35, 7.Spr. 26, 27.
17. Sin Unglück ward up sin Kopp kamen un sin Frevel up sin Scheitel fallen.Spr. 5, 22.
18. Ik dank den HErrn wegen Sin Gerechtigkeit un will laven den HErrn, den Allerhöchsten Sin Nam.Ps.92, 2.
1. En Psalm vun David, vörtosingen up de Githith.
2. HErr, unse Herrscher, wa herrlich is Din Nam in alle Länner, dar man Di in den Himmel danken deiht.Jud. v.4.Offenb.5, 12.13.
3. Ut de lütten Kinner un de Süglinge ehren Mund hest Du en Macht toricht wegen Dine Fiende, dat Du den Fiend un de Rachgierigen utrotten deihst.Matth.21, 16.Ps.29, 1.
4. Denn ik warr Din Himmel sehn, dat Wark vun Din Finger, den Maand un de Steern, de Du fardig makt hest.Ps.102, 26.
5. Wat is de Minsch, dat Du an em denken deihst un dat Minschenkind, dat Du up em achten deihst?Hiob. 7, 17. Ps.144, 3.Ebr.2, 6.
6. Du warrst em laten en lütte Tied vun GOtt verlaten sin,awer mit Ehren un Staat warrst Du em krönen.Ps.21, 6.
7. Du warrst em to en HErr maken öwer dat Wark vun Din Hann; alle Dinge hest Du unner sin Föt dahn.1. Cor.15, 27.Eph.1, 22.Ps.110, 1.
8. Schap un Ossen altosam, darto de wilden Deerder.Ps.50, 10.11.
9. De Vagels unner den Himmel, un de Fisch in de See, un wat dörch de See teehn deiht.
10. HErr, unse Herrscher, wa herrlich is Din Nam in alle Länner!v.7.Ezech. 34, 24. Jes. 6, 5.
1. En Psalm vun David, vör den Vörsänger, langsam to singen.
2. Ik will den HErrn vun ganzen Harten danken un all Din Wunner vertelln.Ps.138, 1.
3. Ik will mi freuen un in Di frohlocken un Dinen Namen lovsingen, Du Allerhöchste,Ps.31, 8.92, 2.
4. Dat Du mine Fiende torüch dreven hest, se sünd fullen un umkamen vör Di.Ps.6, 11.20, 9.Spr. 24, 16.
5. Denn Du föhrst ut min Recht un min Sak, Du sittst up den Stohl as en rechte Richter.Ps.7, 12.50, 6.
6. Du schellst de Heiden un bringst de Gottlosen um, ehren Namen vertilgst Du ümmer un ewiglich.Ps.5, 7.
7. De Fiende ehr Swerdter hebbt en Enn, de Städte hest Du umkehrt, ehr Gedächtnis is mit se umkamen.Ps.34, 17.
8. De HErr awer blivt ewiglich, He hett Sin Stohl upstellt to dat Gericht.Ps.103, 19.
9. Un He ward den Eerdboden recht richten un de Lüd rechtschaffen regeeren.Ps.96, 13.98, 9.
10. Un de HErr is de Armen ehr Schutz, He is en Schutz in de Noth.Ps.38, 23.
11. Darum hofft up Di, de Dinen Namen kennen doht, denn Du verlettst nich de, de Di, HErr, sökt.
12. Lavet den HErrn, de to Zion wahnen deiht, un verkündigt mank de Lüd Sin Dohn.Ps.74, 2.
13. Denn He denkt un fragt na ehr Blod, He vergitt nich de Armen ehr Schrien.1. Mos. 4, 9.
14. HErr, wes’ mi gnädig, süh an min Elend, dat de Fiende mi verorsakt, de Du mi upheben deihst vun den Dod sin Dohren.Ps.119, 153.Apost.2, 14.
15. Up dat ik all Dinen Pries in de Dohre vun de Dochter Zion vertellen doh, dat ik fröhlich si öwer Din Hölp.Ps.13, 6.
16. De Heiden sünd versunken in de Kuhl, de se sülvst makt hebbt, ehr Fot is in dat Nett fungen, dat se sülvst versteken hebbt.Ps.7, 16.
17. So erkennt man, dat de HErr Recht schaffen deiht. De Gottlose is verstrickt in dat Wark vun sin Hann. Sitenspeel. Sela.Ps.26, 1.43, 1.
18. Ach, dat de Gottlosen müssen na de Höll torüch kehren un alle Heiden, de GOtt vergeten doht.
19. Denn He ward den Armennich vör ümmer vergeten, un de Elenden ehr Hoffnung ward ewiglich nich verlaren sin.Ps.74, 19.
20. HErr, stah up, dat de Minschen nich de Överhand kriegen doht, lat alle Heiden vör Di richtet warrn.Ps.80, 3.
21. Mak se bang, HErr, darmit de Heiden erfahren doht, dat se Minschen sünd. Sela.Ps.59, 14.
1. HErr, warum steihst Du so fern, warum verbargst Du Di to de Tied vun de Not?Klagel. 3, 56.
2. So lang de Gottlose Övermoth drieven deiht, mutt de Elende lieden. Se fangt sik in Plans, de de annern utsunnen.
3. Denn de Gottlose rühmt sik mit sin Mothwillen, un den Bedreger segent he un verachtet den HErrn.
4. De Gottlose is so stolt un tornig, dat he na nüms fragen deiht; in all sin Tücken hollt he GOtt vör nicks.
5. He fahrt fort mit sin Dohn ümmerlos, Dine Gerichte sünd wiet vun em, he handelt trotzig mit all sin Fiende.Ezech. 12, 27. Amos. 6, 3.
6. He sprickt in sinen Harten: Ik warr nümmermehr dal liggen, vun Geschlecht to Geschlecht hett dat mit mi keen Not.
7. Sin Mund is vull vun Fluchen un Falschheit un Bedregerie, sin Tung richtet Unfug un Unheil an.Röm.3, 14.
8. He sitt un luert up de Höf, he sleit de Unschuldigen heemlich dod, sin Ogen luert up de Flauen.
9. He luert in dat Versteek, as en Löw in sin Höhl, he luert, dat he den Unglücklichen griepen deiht, wenn he em in sin Nett tofaten krigt.Ps.37, 32.
10. He duckt sik dal un buckt sik un stött den Armen mit Gewalt to Eer.
11. He sprickt in Sin Hart: GOtt hett dat vergeten, He hett Sin Angesicht versteken, He ward dat nümmermehr gewahr.Hiob. 22, 13. Ps.94, 7.
12. Stah up, HErr GOtt, hev Din Hand up, vergeet de Elenden nich!
13. Warum schall de Gottlose GOtt lästern, un in sin Hart spreken: Du fragst nich darna?
14. Du sühst doch, denn Du seegst dat Elend un den Jammer, dat steiht in Din Hand, de Armen befehlt Di dat, Du büst de Weisen ehr Helper.Ps.68, 6.
15. Brek den Gottlosen sin Arm entwei un sök dat Böse, so ward man sin gottlos Wesen nich mehr finnen.Ps.37, 10.36.
16. De HErr is König ümmer un ewiglich, de Heiden möt ut Sin Land umkamen.Ps.29, 10.146, 10.Jer. 10, 10.
17. De Elenden ehr Verlangen hörst Du, HErr, Du makst ehr Hart gewiß, dat Din Ohr darup marken deiht,
18. Dat Du Recht schaffen deihst de Weisen un de Armen, dat de Minsch nich mehr trotzen schall up de Eer.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
Ik vertrue up den HErrn. Wo seggt ji denn to min Seel, se schall flegen as en Vagel up ju Bargen?Ps.2, 12.
2. Denn süh, de Gottlosen spannt den Bagen, un leggt ehre Pieln up de Sehnen, darmit in Düstern to scheeten up de Frommen.
3. Denn se riet den Grund um, wat schall de Rechtfardige utrichten?
4. De HErr is in Sinen hilligen Palast, den HErrn Sin Stohl is in den Himmel, Sin Ogen seht darup, Sin Ogenleeder forscht de Minschenkinner ut.Hiob. 2, 20. Jes. 66, 1. Matth.5, 34.
5. De HErr findt, dat de Rechtfardige bewahrt is, awer Sin Seel haßt den Gottlosen un de, de dar geern freveln doht.Ps.5, 5.
6. He ward regen laten öwer de Gottlosen Blitz, Füer un Swefel un ward ehr en Unwedder ton Lohn geven.5. Mos. 29, 23.
7. De HErr is gerecht un hett Gerechtigkeit leef, de Frommen ward Sin Angesicht sehn.Ps.33, 5.45, 8.
1. En Psalm vun David, vörtosingen na den achten Ton.
2. Help, HErr, denn de Hilligen hebbt afnahmen un dar sünd wenig Glövige mank de Minschenkinner.Jes. 57, 1.
3. De Een redt mit den Annern Lögen un mit glatte Tungen lehrt se mit tweerli Harten.
4. De HErr wull doch utrotten alle Hüchelie un de Tung, de dar stolt reden deiht.Gal.5, 12.
5. De dar seggen doht: Unse Tung schall Överhand hebben, uns kummt dat to to reden, wokeen is uns Herr?
6. Dewiel nu de Elenden verstört ward un de Armen süfzen doht, will Ik upstahn, sprickt de HErr, Ik will en Hölp schaffen, dat man frimödig lehrn schall.
7. Den HErrn Sin Red is klar, as smolten Sülver in eerdenen Tegel söben Mal utsmölt.
8. Du, HErr, wullst se doch bewahren un uns behöden vör düt Geschlecht ewiglich.
9. Denn dat ward allerwärts vull vun Gottlose, wo son lose Lüd’ mank de Minschen herrschen doht.Spr. 28, 12.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. HErr, wo lang wullt Du mi ganz vergeten? Wo lang verbargst Du Din Angesicht vör mi?Ps.44, 25.77, 8.88, 15.
3. Wo lang schall ik sorgen un mi däglich ängstigen in min Hart? Wo lang schall sik min Fiend öwer mi erheven?Hab. 1, 2.
4. Kiek doch her, erhör mi, HErr, min GOtt! Mak min Ogen hell, dat ik nich in den Dod inslap!
5. Dat min Fiend nich grotprahlen kann, he si öwer mi mächtig warn, un min Weddersakers sik nich freuen, dat ik unnerliggen doh.
6. Ik höp awer darup, dat Du so gnädig büst, min Hart freut sik, dat Du so geern helpen deihst. Ik will vör den HErrn singen, dat He so gut gegen mi is.Ps.9, 25.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
De Doren sprekt in ehr Hart: Dar is keen GOtt, se dögt nicks un sünd en Gruel mit ehr Wesen, dar is nich Een, de wat Gudes deiht.Ps.53, 2.
2. De HErr süht vun den Himmel up de Minschenkinner, dat He sehn kann, ob Jemand klok is un na GOtt fragen deiht.1. Mos. 18, 21. Ps.33, 13.22, 27.
3. Awer se sünd alltomal afweken un alltosam undüchdig warn, dar is keen Een, de Gudes deiht, ok nich Een.Röm.3, 10.
4. Will denn keen vun de Öveldoers dat marken, de Min Volk fret, as freten se Brod, awer den HErrn ropt se nich an!Ps.79, 7.
5. Dar fürcht se sik, awer GOtt is bi de Gerechten ehr Geschlecht.
6. Ji schändt den Armen sin Rat, awer GOtt is sin Toversicht.
7. Ach, dat de Hölp ut Zion öwer Israel kamen dä, un de HErr Sin gefangen Volk erlösen dä! So würr Jakob fröhlich sin un Israel sik freuen!Ps.53, 7.
1. En Psalm vun David.
HErr, wokeen ward en Gast sin in Din Telt? Wer ward wahnen up Dinen hilligen Barg?Ps.84, 5.
2. De unsträflich wandeln deiht un Recht deiht un redt de Wahrheit vun Harten.Jes. 33, 15.
3. Wer mit sin Tung nich verleumden deiht un sinen Neegsten nicks Böses deiht un sinen Neegsten nich beschimpt.Hiob. 27, 4.
4. Wer de Gottlosen vör nicks achtet, sonnern de Gottesfürchtigen ehrt, wer sinen Neegsten wat toschwört un hollt dat.2. Kön. 3, 14. Spr. 18, 5.
5. Wer sin Geld nich up Wucher deiht un nimmt nich Geschenke öwer den Unschuldigen. Wer dat deiht, de ward wol blieven.
1. En golden Kleenod vun David.
Bewahr mi, GOtt, denn ik tru up Di.Ps.25, 20.
2. Ik hef seggt to den HErrn: Du büst jo de HErr, ik mutt um Dienetwillen lieden.Ps.77, 11.
3. Vör de Hilligen, de up de Eer sünd un vör de Herrlichen, an weke ik all min Lust hef.
4. Awer de, de enen annern nalopt, ward grot Hartleed hebben. Ik will ehr Drinkopfer vull Blod nich utgeten, noch ehren Namen up Min Lippen nehmen.Ps.32, 10.Jes. 1, 11. 15.
5. De HErr awer is min Gut un min Deel, Du hollst min Arvdeel in de Hann.Klagel. 3, 24.
6. Dat Lott is mi fulln up dat Leeflichste, mi is en schön Arvdeel to Deel warn.
7. Ik lav den HErrn, de mi beraden hett, martert mi ok min Neeren in de Nacht.
8. Ik hef den HErrn all Tied vör Ogen, denn He is mi to min rechte Hand, darum warr ik nich wieken.Apost.2, 25.
9. Darum freut sik min Hart un min Seel is fröhlich, ok min Fleesch ward seker liggen.Ps.13, 6.
10. Denn Du warrst min Seel nich in de Unnerwelt laten un nich togeven, dat Din Hillige verwesen deiht.Apost.2, 27.31.13, 35.
11. Du deihst mi kund den Weg to dat Leven; vör Di is Freud in Hüll un Füll un leevlich Wesen to Din rechte Hand ewiglich.
1. En Gebet vun David.
HErr, erhör de Gerechtigkeit, mark up min Schrien, vernimm min Gebet, dat nich ut falschen Mund geiht.Ps.4, 2.5, 2.
2. Sprick Du in min Sak un süh Du up dat Recht!Ps.43, 1.
3. Du hest min Hart prüft, un besöchst dat in de Nacht un hest mi rein smöltet un findst nicks Arges in min Sinn, denn min Mund schall nich öwertreden.Ps.139, 1.
4. Ik bewahr mi dörch dat Wort vun Din Lippen vör Minschenwark, up Mörder Weg.Ps.7, 10.
5. Hol minen Gang up Din Fotstieg, dat mine Tritte nich utglieden doht.
6. Ik rop to Di, dat Du, GOtt, mi erhören wullst. Neeg Din Ohren to mi, hör min Red.
7. Bewies’ Diene wunderliche Gutheit, Du HEiland vun de, de up Di vertruet, gegen de, de sik gegen Din rechte Hand setten doht.
8. Behöde mi as en Oogappel in dat Oog; beschirm mi unner den Schatten vun Din Flüchten.Zach. 2, 8. Ps.57, 2.
9. Vör de Gottlosen, de mi Gewalt andoht, vör mine Fiende, de mit Gier na min Seel staht.
10. Ehren Fettklumpen verschlut’t se, se redt stolt mit ehren Mund.
11. Wo wi gaht, dar umgevt se uns, ehre Ogen richt’t se darhen, dat se uns to de Eer stört’t.
12. Gliek as en Löw, de up Rov luert, as en junge Löw, de in sin Versteek sitt.Ps.10, 9.
13. HErr, stah up, trä gegen em, smiet em dal un demödig em; redde min Seel vun de Gottlosen mit Din Swerd.
14. Vun de Lüd’ mit Din Hand, HErr, vun de Lüd’ vun düsse Welt, de ehr Deel hebbt in düt Leven, weke Du den Buk vull makt hest mit Din Schatz, de dar Kinner de Hüll un Füll hebbt un lat’t ehren Överflot ehre Jungen.Luk.16, 25.Phil.3, 19.
15. Ik awer will Din Angesicht in Gerechtigkeit ankieken. Ik will satt warrn, wenn ik upwaken doh na Din Bild.Matth.5, 8.
1. En Psalm vörtosingen, vun David, den HErrn Sinen Knecht, weke den HErrn de Worde vun düt Leed sungen hett to de Tied, as em de HErr reddet harr vun sine Fiende ehr Hand un vun Saul sin Hand.2. Sam. 22, 1.
2. Un he sprok: Vun Harten leef hef ik Di, HErr, min Stärke.
3. HErr, min Fels, min Borg, min Erretter, min GOtt, min Trost, up den ik vertruen doh, min Schild un Hort vun min Heil un min Schutz.Ebr.2, 13.
4. Ik will den HErrn laven un anropen, so warr ik vun mine Fiende erlöst.Ps.146, 2.
5. Denn mi umgeven den Dod sin Bande un unheilvolle Waterbeke verschrekten mi.Ps.55, 5.
6. De Höll ehr Banden höllen mi fast, un den Dod sin Stricke fullen öwer mi.
7. Wenn ik bang bün, rop ik den HErrn an un schrie to minen GOtt: so erhört He min Stimm vun Sinen Tempel un min Geschrie kummt vör Em to Sine Ohren.Jon. 2, 3.
8. De Eer beverte un war bewegt un de Barge ehre Grundfesten rögten sik un beverten, as He vertörnt weer.Ps.68, 9.
9. Damp gung ut vun Sin Nees un verterend Füer vun Sin Mund; Füerflammen schlogen ut Em in de Höch.2. Mos. 19, 18. Ps.97, 3.
10. He bög den Himmel dal un fohr raf un Düsternis weer unner Sin Föt.v.21.Ps.97, 2.
11. Un He fohr up enen Cherub un flog darher, He swev up de Flünken vun den Wind.
12. Sin Telt rund umher weer Düsternis un swarte dicke Wolken, dar weer He in verborgen.Jes. 50, 3.
13. Vun den Glanz vör Em deeln sik de Wolken, mit Hagel un Blitzen.Joh.10, 11.
14. Un de HErr donner in den Himmel un de Höchste leet ut Sinen Donner mit Hagel un Blitzen.Ps.29, 3.
15. He schot Siene Strahlen un jag se ut enanner, He leet veel blitzen un mak se bang.1. Sam. 7, 10.
16. Do seeg man den Unnergrund vun de Waters un de Grund vun de Eer war updeckt, HErr, vun Din Schellen, vun de Odem un dat Schnuven vun Din Nees.
17. He lang dal vun de Högde un greep mi un tog mi ut de groten Waters.Ps.144, 7.32, 6.69, 2.3.
18. He rett mi vun mine starken Fiende, vun de, de mi hassen doht, de mi to mächtig weern.Ps.69, 15.
19. De mi unner kregen an min Unglücksdag, un de HErr war min Toversicht.
20. Un He föhr mi rut up den Rum, He reet mi rut, denn He harr Lust to mi.Ps.31, 9.Jes. 62, 4.
21. De HErr deiht wol an mi, na min Gerechtigkeit. He vergellt mi na de Reinheit vun min Hann.Hiob. 22, 30.
22. Denn ik gah up den HErrn Sin Weg’ un bün nich gottlos gegen min GOtt.Ps.119, 168.
23. Denn all Sin Rechte hef ik vör Ogen un Sin Gebot schmiet ik nich vun mi.5. Mos. 17, 19.
24. Sonnern ik bün tru vör Em un nehm mi in Acht vör Sünden.Ps.15, 2.
25. Darum vergellt mi de HErrna min Gerechtigkeit, na de Reinheit vun min Hann vör Sin Ogen.
26. Bi de Hilligen büst Du hillig un bi de Frommen büst Du fromm,
27. Un bi de Reinen büst Du rein un bi de Verkehrten büst du verkehrt.
28. Denn Du helpst dat elende Volk un de hogen Ogen makst Du sid.
29. Denn Du makst min Lücht klar, de HErr, min GOtt, makt min Düsternis hell.
30. Denn mit Di kann ik Kriegsvolk utenanner drieven un mit minen GOtt över de Muer springen.Ps.60, 14.
31. GOtt Sine Weg’ sünd vullkamen, den HErrn Sin Wort holt de Prov; He is en Schild vör alle, de up Em vertruen doht.
32. Denn wo is en GOtt, as alleen de HErr? Oder en Hort ahn unsen GOtt.Jes. 43, 11. 44, 6. 8.
33. GOtt rüstet mi ut mit Kraft un makt min Weg’ ahn Anstot.
34. He makt min Föt gliek de vun den Hirsch un sett mi up mine Högde.
35. He lehrt min Hand strieden un lehrt minen Arm en ehernen Bagen spannen.Ps.144, 1.
36. Un Du givst mi den Schild vun Din Heil un Din rechte Hand stütt mi, un wenn Du mi demödigen deihst, so makst Du mi grot.Ps.71, 21.Spr. 15, 33. 18, 12.
37. Du makst unner mi Rum to gahn, dat mine Enkel nich utglieden doht.Ps.34, 9.
38. Ik will mine Fiende nahjagen un se griepen un nich umkehren, bet dat ik se umbrocht hef.
39. Ik will se runnerschmieten un se schüllt nich wedderstahn. Se mütt unner min Föt fallen.
40. Du kannst mi utrüsten mit Kraft to den Striet, Du kannst unner mi schmieten, de sik gegen mi setten doht.
41. Du gifst mi mine Fiende in den Rügg, dat ik de, de mi hassen doht, terstören doh.
42. Se ropt, awer dar is keen Helper; to den HErrn schriet se, awer He antwort ehr nich.
43. Ik will se tonicht maken as Stoff vör den Wind, ik will se wegrümen as den Dreck up de Strat.Ps.83, 11.
44. Du helpst mi vun dat strietsüchtige Volk un makst mi to en Haupt öwer de Heiden, en Volk, dat ik nich kennen dä, deent mi.Jes. 65, 1.
45. Se gehorcht mi mit willige Ohren. Ja, de Fremden ehre Kinner smeichelt mi.Apost.28, 28.
46. De Fremden ehre Kinner versmacht un grabbelt in ehre Borgen.
47. De HErr levt, un gelavt si min Hort, un de GOtt vun min Heil mutt priest warrn.5. Mos. 32, 40.
48. De GOtt, de mi Rache geven deiht, gift un dwingt de Völker unner mi.
49. De mi retten deiht vun mine Fiende un mi erhögen deihtut de, de sik wedder mi sett’t, Du helpst mi vun de Frevlers.Ps.27, 6.
50. Darum will ik Di danken, HErr, mank de Heiden un Dinen Namen lovsingen.Röm.15, 9.
51. De sinen König grotes Heil bewiest un wol deiht sinen Gesalvten David un sinen Samen ewiglich.Ps.89, 30.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. De Himmel vertellt GOtt Sin Ehr un de Feste verkündigt dat Wark vun Sin Hann.Ps.97, 6.Röm.1, 20.
3. Een Dag seggt dat to den annern un ene Nacht deiht dat kund de anner.
4. Dar is keen Sprak noch Red, wa man ehre Stimm nich hörn deiht.
5. Ehr Richtsnor geiht ut in alle Lann un ehr Red an dat Enn vun de Welt, He hett de Sünn en Hütt in desülvige makt.Röm.10, 18.
6. Un desülvige geiht rut, as en Brüdigam ut sin Kamer un freut sik as en Held, to lopen den Weg.
7. Se geiht up an een Enn vun den Himmel un löpt rum bet wedder an datsülvige Enn, un blift nicks vör ehre Hitt verborgen.
8. Den HErrn Sin Gesetz is vullkamen un erquickt de Seelen. Den HErrn Sin Tügnis is gewiß un makt de Unverständigen klok.
9. Den HErrn Sine Befehle sünd richtig un erfreut dat Hart. Den HErrn Sine Gebote sünd klar un makt de Ogen hell.Ps.119, 105.2. Pet.1, 19.
10. Den HErrn Sin Furcht is rein un blivt ewiglich. Den HErrn Sine Rechte sünd wahrhaftig, altosam gerecht.Ps.33, 4.
11. Se sünd köstlicher as Gold un veel fienes Gold, se sünd söter as Honnig un Honnigseem.Ps.119, 72.Spr. 8, 11.
12. Ok ward Din Knecht dörch se vermahnt, un wer se holn deiht, de hett groten Lohn.Ps.106, 3.
13. Wer kann marken, wa oft he fehlen deiht? Vergev mi de verborgenen Fehler.
14. Bewahr ok Dinen Knecht vör de Stolten, dat se nich öwer mi herrschen doht, so warr ik vullkamen sin un frispraken vun grote Missedat.
15. Lat Di wolgefalln min Mund sin Red un min Hart sin Snack vör Di, HErr, min Trost un min Erlöser.Ps.104, 34.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. De HErr erhör di in de Not, de Nam vun Jakob sin GOtt beschütz di.Spr. 18, 10.
3. He schick di Hölp vun dat Hilligdom un stärk di ut Zion.
4. He gedenk all din Spiesopfer un din Brandopfer lat He vör sik fett sin. Sela.
5. He gev di wat din Hart begehrn deiht un föhr ut all dine Ansläge.Ps.21, 3.
6. Wi lavt, dat Du uns helpen deihst un in unsen GOtt Sin Nam swingt wi de Fahn. De HErr gewähr di all Din Bitt.v.10.Ps.33, 21.
7. Nu mark ik, dat de HErr Sin Gesalvten helpen deiht un em vun Sinen hilligen Himmel erhört, Sin rechte Hand helpt gewaltiglich.
8. Enige verlat’ sik up de Kriegswagen un de annern up de Peer, wi awer lavt uns den HErrn, unsen GOtt Sin Nam.
9. Se knickt tosamen un fallt, wi awer staht uprecht.Ps.9, 4.
10. HErr, help den König! erhör uns, wenn wi ropt!Ps.12, 2.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. HErr, de König freut sik in Din Kraft, un wo so fröhlich is he över Din Hülp!
3. Du gifst em wat sin Hart wünschen deiht un weigerst nich, wat sin Mund bäden deiht. Sela.Ps.20, 5.37, 4.
4. Denn Du öwergüttst em mit Glück un Segen, Du settst en Kron up sinen Kopp.Ps.132, 18.
5. He bä Di um dat Leven, so gifst Du em langes Leven ümmer un ewiglich.Röm.6, 9.
6. He hett grote Ehr dörch Din Hölp, un Du leggst sin Würde un Hoheit up em.Ps.8, 6.
7. Denn Du settst em to en Segen up ewig un Du erfreust em mit Freuden vör Din Angesicht.1. Mos. 12, 3.
8. Denn de König höpt up den HErrn un ward dörch den Högsten sin Gudheit fast blieven.Ps.102, 28.
9. Din Hand ward finnen alle Dine Fiende. Din rechte Hand ward finnen de Di hassen doht.Amos. 2, 14. 15.
10. Du warrst se maken as en Füeraven wenn Du in de Sak sehn warrst, de HErr ward se verslingen in Sinen Grimm; dat Füer ward se freten.2. Mos. 14, 24.
11. Ehre Früchte warrst Du vun de Eer vertilgen un ehren Samen vun de Minschenkinner.Ps.109, 13.Matth.3, 10.
12. Denn se dachten Di Övels to dohn un makten Anschläg, de se nich utföhrn kunnen.1. Mos. 50, 20.
13. Denn Du warrst se kehrt maken laten, mit Dine Bagen warrst Du na ehr Antlitz zielen.
14. HErr, richt Di up in Din Kraft, so wöllt wi singen un laven Din Macht.Ps.80, 3.
1. En Psalm vun David, vörtosingen na de Melodie: »Hirschkoh vun dat Morgenroth«.
2. Min GOtt, min GOtt, warum hest Du mi verlaten? Ik hul, awer min Hölp is wiet af.Matth.27, 46.Mark.15, 34.
3. Min GOtt, den Dag öwer rop ik, so antwordst Du mi nich, un de Nacht öwer bün ik ok nich still.
4. Awer Du büst hillig, de Du wahnen deihst öwer de Lovleeder vun Israel.
5. Unse Vaders höpten up Di, un as se höpten, holpst Du se ut.
6. To Di schregen se un warn rett, se vertruten up Di un warn nich to Schanden.Ps.25, 2.3.
7. Ik awer bün en Worm un keen Minsch, de Lüd ehr Spott, dat Volk ehr Verachtung.Matth.27, 41-43.
8. Alle, de mi sehn doht, spott’ öwer mi, sparrt dat Mul up un schüddelt den Kopp:
9. Lat em dat den HErrn klagen, lat De em rut helpen un em retten, hett He Lust to em.Weish. 2, 18. Matth.27, 43.
10. Denn Du leetst mi ut min Moder ehren Schoot hervörbreken; Du weerst min Toversicht, as ik noch an min Moder ehr Bost weer.Ps.71, 6.
11. Up Di bün ik smeten ut Moderliev, Du büst min GOtt, vun min Moderliev an.Ps.140, 7.
12. Wes’ nich wiet vun mi, denn Angst is dicht bi, denn hier is keen Helper.Ps.10, 1.
13. Grote Ossen hebbt mi umgeven, fette Ossen hebbt mi umringt.
14. Ehr Mul sparrt se up gegen mi, as en brüllende Löw, de alles tweiritt.Matth.27, 22.
15. Ik bün utgaten as Water, alle mine Gebeen hebbt sik utenanner reckt, min Hart is in min Liev as smolten Waß.
16. Mine Kräfte sünd verdrögt as en Potschart, un min Tung klevt an min Gagel, un Du leggst mi in den Dod.
17. Denn Hunn hebbt mi umgeven, un de Hupen vun de Bösen hett sik um mi makt. Se hebbt min Hann un Föt dörchgravt.
18. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi.
19. Se deelt min Kleder unner sik un smiet dat Lot öwer minen Rock.Matth.27, 35.Mark.15, 24.Luk.23, 34.Joh.19, 23.
20. Awer Du, HErr, wes’ nich feern; min Toverlat, il mi to helpen.Ps.35, 17.
21. Rett mine Seel vun dat Swerdt un rett mi vun de Hunn!Ps.35, 17.
22. Help mi ut den Löwen sin Rachen un rett mi vun de Büffels ehr Hörn.
23. Ik will predigen Dinen Namen mine Bröder, ik will Di priesen in de Gemeen.Ebr.2, 12.
24. Priest den HErrn, de ji Em fürchten doht, Em ehre de Samen Jakobs un vör Em wes’ bang alle Samen Israels!Ps.32, 11.33, 8.
25. Denn He hett nich veracht noch versmäht de Armen ehr Elend un Sin Angesicht vör em nich verborgen, un do he to Em schrieen dä, hört He.Ps.9, 13.