1. En Psalm vun David.
Lav den HErrn, min Seel, un wat in mi is Sin hilligen Namen.Ps.104, 1.35.
2. Lav den HErrn, min Seel, un vergeet nich, wat He di Gudes dahn hett.
3. De di all din Sünn vergeven un all dine Gebreken heel maken deiht.Ps.6, 3.147, 3.
4. De din Leven vun dat Verdarven erlöst, de di krönen deiht mit Gnad un Barmhartigkeit.Ps.5, 13.
5. De din Mund fröhlich makt, so dat du wedder jung warrst as en Adler.Hiob. 33, 25. Jes. 40, 31.
6. De HErr schafft Gerechtigkeit un Recht för Alle, de Unrecht lieden doht.Ps.99, 4.
7. He hett Moses Sin Weg weten laten, de Kinner Israel Sin Dohn.
8. Barmhartig un gnädig is de HErr, geduldig un vun grote Gudheit.2. Mos. 34, 6. Ps.86, 5.
9. He ward uns nich ümmer unse Sünn vörholn, noch up ewig se uns nadragen.Jes. 57, 16.
10. He handelt nich mit uns na unse Sünden un vergellt uns nich na unse Missedaht.
11. Denn so hoch de Himmel öwer de Eer is, lett He Sin Gnad mächtig sien öwer de, de Em fürchten doht.
12. So wiet de Morgen vun den Abend af is, lett He unse Övertredung vun uns feern sien.
13. As sik en Vader öwer sine Kinner erbarmen deiht, so erbarmt Sik de HErr öwer de, de Em fürchten doht.
14. Denn He weet, wat vör en Wes’wark wi sünd, He denkt daran, dat wi Dreck sünd.Hiob. 10, 9.
15. En Minsch is in sin Leven as Gras, he blöht as en Blom up dat Feld;1. Pet.1, 24.
16. Wenn de Wind daröwer weiht, so is se nich mehr da, un ehr Stell kennt se nich mehr.Ps.37, 10.
17. De HErr Sin Gnad awer duert vun Ewigkeit to Ewigkeit öwer de, de Em fürchten doht, un Sin Gerechtigkeit up Kinneskind,Klagel. 3, 22. Luk.1, 50.
18. Bi de, de Sin Bund holt un an Sine Gebote denkt, dat se darna doht.
19. De HErr hett Sin Stohl in den Himmel upstellt, un Sin Königriek herrscht öwer Allns.Ps.9, 8.
20. Lavt, ji Engel, den HErrn, ji starke Helden, de ji Sin Befehl utrichten doht, dat man hör de Stimm vun Sin Wort.Dan. 7, 10.
21. Lavt den HErrn, all Sin Heerscharen, Sin Deener, de ji Sin Willen doht!Joel. 2, 11.
22. Lavt den HErrn, all Sine Werke, an alle Orten vun Sin Herrschaft! Lav den HErrn, min Seel!
1. Lav den HErrn, min Seel! HErr, min GOtt, Du büst öwer de Maaten herrlich, Du büst schön un prächtig kleedt.Ps.103, 1.22.
2. Licht is Din Kleed, dat Du anhest; Du bredst den Himmel ut as en Teppich;1. Joh.1, 5.Jes. 40, 22. 44, 24.
3. Du wölbst Sin Bawerdeel mit Water; Du fahrst up de Wolken, as up en Wagen; un geihst up den Wind sin Flünken.1. Mos. 1, 7. Ps.33, 7.
4. De Du Din Engel to Wind’n maken deihst un Din Deener to Füerflammen;Ebr.1, 7.
5. De Du dat Eerdriek gründen deihst up sin Grundfest, dat dat blift ümmer un ewig.
6. Mit de Deep bedeckst Du dat, as mit en Kleed un Water staht öwer de Bargen.
7. Awer vun Din Schell’n lopt se weg, vun Din Dunner fahrt se darhen.Hiob. 37, 4. 5. Ps.18, 14.15.
8. De Bargen gaht hoch hervör un de Breden sett sik dal na den Ort, den Du se gründt hest.
9. Du hest en Grenz sett, daröwer kamt se nich un möt nich wedder dat Eerdriek bedecken.1. Mos. 1, 9.
10. Du letst Borns quellen in de Gründ’, dat de Water twischen de Bargen henfleet.Ps.74, 15.
11. Dat alle Thiern up dat Feld drinkt un dat Wild sin Döst löschen doh.
12. An desülvigen sitt de Vageln unner den Himmel un singt mank de Twiegen.
13. Du makst de Bargen vun baben heraf natt, Du makst dat Land vull Frücht, de Du schaffen deihst.Ps.65, 11.
14. Du letst Gras wassen för dat Veeh un Saat, de Minschen to Nutz, dat Du Brod ut de Eer bringen deihst.5. Mos. 11, 15. Ps.147, 8.Sir. 38, 4.
15. Un dat de Wien den Minschen sin Hart erfreuen deiht un sin Gestalt schön ward vun Oel, un dat Brod den Minschen sin Hart stärken deiht.
16. Dat den HErrn Sine Böm vull Saft staht, de Cedern vun Libanon, de He plant hett.
17. Darsülvst buet de Vageln ehr Nest un de Storch wahnt up de Dannböms.
18. De hogen Bargen sünd de Gemsen ehr Toflucht un de Steenklüfte de Kaninken ehr.
19. Du makst den Maand, dat Jahr darna to delen, de Sünn weet ehr Unnergang.
20. Du makst Düsterniß, dat dat Nacht ward, denn rögt sik alle willen Thiern.
21. De jungen Löwen, de da brüllt na den Rov un ehr Spies sökt vun GOtt.
22. Wenn awer de Sünn upgahn deiht, makt se sik darvun un leggt sik in ehr Kulen.Hiob. 37, 8.
23. So geiht denn de Minsch ut an sin Arbeit un an sin Ackerwark bet an den Abend.
24. HErr, wa sünd Dine Werke so grot un veel! Du hest se all wieslich anordnet un de Eer is vull vun Din Göder.Ps.92, 6.
25. De See, de so grot un wiet is, dar wimmelt dat ahn Tall, beide, grote un lütte Deerter.
26. Darsülvst gaht de Scheep, dar sünd Wallfisch, de Du makt hest, dat se darin speelt.
27. Dat tövt Allns up Di, dat Du se Spies geven deihst to sin Tid.Ps.145, 15.
28. Wenn Du se geven deihst, so sammelt se, wenn Du Din Hand updeihst, so ward se mit Göder satt makt.
29. Verbargst Du Din Angesicht, so ward se bang, nimmst Du ehr Athem weg, so vergaht se un ward wedder to Eer.
30. Letst Du Din Athem ut, so ward se schafft, un Du makst de Eer ehr Gestalt nie.
31. Den HErrn Sin Ehr is ewig, de HErr hett en Wolgefallen an Sine Werke.Weish. 11, 25.
32. He kiekt de Eer an, so bewert se, He röhrt de Bargen an, so rokt se.Ps.144, 5.
33. Ik will den HErrn singen min Levenlang un min GOtt laven, so lang ik bün.Ps.63, 5.
34. Min Red mutt Em wolgefallen. Ik freu mi öwer den HErrn.
35. De Sünner möt all warrn uppe Eer un de Gottlosen nich mehr sin. Lav den HErrn, min Seel! Halleluja!Ps.7, 10.
1. Dankt den HErrn un predigt Sin Namen, verkündigt Sin Dohn mank de Völker;Jes. 12, 4.
2. Singt vun Em un lavt Em, red’t vun all Sine Wunner;
3. Pries’t Sin hilligen Namen, de ehr Hart freu sik, de den HErrn söken doht;
4. Fragt na den HErrn un na Sin Macht, sökt Sin Angesicht allerwärts;Ps.27, 8.
5. Denkt an Sine Wunnerwerke, de He dahn hett, an Sine Wunner un an Sin Wort;
6. Ji, Samen vun Abraham, Sin Knecht, ji Kinner vun Jacob, Sin Uterwählten!
7. He is de HErr, unse GOtt, He richt in alle Welt.
8. He denkt ewiglich an Sin Bund un dat Wort, dat He verheten up veele Dusend för un för.
9. Den He makt hett mit Abraham un an den Eed mit Isaak;
10. Un stell datsülvige Jacob to en Recht un Israel ton ewigen Bund;
11. Un sprok: Di will Ik dat Land Canaan geven, dat Los vun ju Arfdeel;
12. As se wenig un gering weern un Fremde darin.
13. Un se trocken vun Volk to Volk, vun een Königriek to en anner Volk.1. Mos. 12, 1. 13, 18.
14. He leet keen Minsch se Schaden dohn un straft Könige wegen se.1. Mos. 20, 3-7.
15. Rögt Mine Gesalvten nich an un doht Mine Propheten keen Leed an.
16. Un He leet en dühre Tid in dat Land kamen un nehm allen Vörrath vun Brod weg.1. Mos. 41, 54.
17. He schick en Mann vör se her; Joseph ward ton Knecht verkofft.1. Mos. 37, 28.
18. Se dwungen sin Föt in den Stock, Sin Lief muß in Isen liggen.1. Mos. 39, 20.
19. Bet dat Sin Wort keem un den HErrn Sin Red em dörchlüterte.
20. Dar schick de König hen un leet em los geven, de HErr öwer Völker befohl, em rut to laten.1. Mos. 41, 14.
21. He sett em ton HErrn öwer sin Hus, ton Herrscher öwer all sin Göder.1. Mos. 41, 40.
22. Dat He sine Fürsten unnerwiesen dä na sine Wies un sin Öllsten Wiesheit lehren dä.
23. Un Israel trock in Egypten un Jacob ward en Frömde in Ham sin Land.1. Mos. 46, 1.
24. Un He leet Sin Volk stark wassen un makt se mächtiger, as ehre Fiende.2. Mos. 1, 7. 12.
25. He verkehrte jene ehr Hart, dat se sin Volk gram warn un dachten, Sin Knechten mit List to dämpen.2. Mos. 1, 10. Weish. 17, 2.
26. He schick Sin Knecht Moses, Aaron, den He harr utwählt.4. Mos. 3, 10.
27. Desülvigen dähn ehr Teken mank ehr un Sine Wunner in Ham sin Land.2. Mos. 7, 10. Ps.106, 22.
28. He leet Düsterniß kamen un makt dat dunkel, un weern nich ungehorsam Sin Wort.
29. He verwandel ehr Water in Blod un makt ehr Fisch dod.2. Mos. 7, 20.
30. Ehr Land wimmelt vun Poggen, in ehr König sin Kamern.2. Mos. 8, 6.
31. He sprok: Dar kam Gewörm, Lüs in all ehr Grenzen.Ps.78, 45.
32. He gev se Hagel as Regen, Füerflammen in ehr Land;
33. Un slog ehr Wienstöck un Fiegenböm un brok de Böm in ehr Grenz entwei.
34. He sprok: Do kemen Heuschrecken un Käfer ahn Tall.
35. Un de freten all dat Gras in ehr Land un freten de Frücht up dat Feld.
36. Un slog all Eerstgebort in Egypten, all ehr eersten Arven.2. Mos. 12, 29.
37. Un föhr se ut mit Sülver un Gold un weer keen Gebreklige mank ehr Stämm.2. Mos. 12, 35.
38. Egypten weer froh, dat se uttrecken dähn, denn ehr Furcht weer up se fullen.
39. He bred en Wolk ut as en Dek un en Füer des Nachts to lüchten.2. Mos. 13, 21.
40. Se bed’n, da leet He Wachteln kamen un He makt se satt mit Himmelsbrod.2. Mos. 16, 13. Joh.6, 31.
41. He mak den Felsen apen, da floten Water ut, dat Beek in de dröge Wüste lopen dähn.2. Mos. 17, 6.
42. Denn He dach an Sin hillig Wort, dat He to Abraham, Sin Knecht, red harr.1. Mos. 22, 16.
43. Also föhr He Sin Volk ut mit Freuden, un Sin Uterwählten mit Juchen;
44. Un gev se de Heiden ehr Länder, dat se de Völker ehr Göder innehmen dähn,Jes. 1, 1. 3. 4. 6.
45. Up dat se hollen schüllt Sin Rechte un Sin Gesetze bewahren. Halleluja!
1. Halleluja.
Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewig.Ps.107, 1.
2. Wokeen kann den HErrn Sine groten Dahten utreden un all Sin Lof priesen?2. Mos. 15, 1.
3. Glückselig sünd de, de dat Gebot holt un alle Tieden Recht doht!Spr. 19, 16.
4. HErr, denk an mi, na de Gnad, de Du Din Volk verspraken hest; bewies uns Din Help!Neh. 5, 19. 13, 31.
5. Dat wi sehn mögt Dine Uterwählten ehr Wolfahrt un uns freuen, dat dat Din Volk so wol geiht un uns rühmen mit Din Arvdeel.
6. Wi hebbt sündigt samt uns Vaders, wi hebbt övel handelt un sünd gottlos west.Klagel. 3, 42. Dan. 9, 5.
7. Uns Vaders in Egypten wulln Dine Wunner nich verstahn, se dachen nich an Din grote Gnad un weern ungehorsam an de See, nemlich an de Schilfsee.
8. He hülp se awer um Sin Namen wegen, dat He Sin Macht bewiesen schull.
9. Un He scholl de Schilfsee, do warr he drög un föhr se dörch de Deep, as in en Wüst.2. Mos. 14, 21.
10. Un hölp se vun den sin Hand, de se hassen dä, un erlös se vun den Fiend sin Hand.Luk.1, 71.
11. Un de Waters versöpen ehr Weddersakers, dat nich een öwer bleev.2. Mos. 4, 28. 4. Mos. 21, 35. 2. Mos. 8, 31. Joh.8, 22.
12. Da glövten se an Sin Wort un sungen Sin Lof.
13. Awer se vergeten bald Sin Wark, se tövten nich up Sin Rath.
14. Un se warn lüstern in de Wüstenie un versöchten GOtt in de Wildnis.4. Mos. 11, 4.
15. He awer gev se ehr Bed un schick se genog, bet se darvör ekeln dä.
16. Un se empörten sik gegen Moses in dat Lager, gegen Aaron, den HErrn Sin Hilligen.2. Mos. 16, 2. 17, 3.
17. De Eer dä sik up un slok Dathan över un deck de Abiram sin Hupen to.4. Mos. 16, 31.
18. Un Füer warr unner ehren Hupen ansteken, de Flamm’ verbrenn de Gottlosen.4. Mos. 16, 35.
19. Se makten en Kalv in Horeb un beeden an dat gaten Bild.2. Mos. 32, 4.
20. Un verwandelten ehr Ehr in en Bild vun en Ossen, de Gras freet.Röm.1, 23.
21. Se vergeten GOtt, ehr HEiland, de so grote Dinge in Egypten dahn harr,
22. Wunner in Ham sin Land un gruliche Daten an de Schilfsee.
23. Un He sprok, He wull se vertilgen, wenn nich Moses, Sin Uterwählte, den Riß uphollen harr, Sin Grimmigkeit aftowenden, up dat He se nich ganz verdarven dä.2. Mos. 32, 10. 4. Mos. 14, 11-12. Ezech. 13, 5.
24. Un se verachteten dat leeve Land, se glovten Sin Wort nich.4. Mos. 14, 2.
25. Se murrten in ehr Hütten, se gehorchten den HErrn Sin Stimm nich.
26. Un He heev up Sin Hand gegen se, dat He se dalslagen dä in de Wüstenie.4. Mos. 14, 23.
27. Un ehr Samen mank de Heiden smieten un se in de Länder verstreuen dä.
28. Un se hungen sik an de Baal-Peor un eten vun de doden Götzen ehr Opfer.4. Mos. 25, 3.
29. Un vertörnten Em mit ehr Dohn; dar keem ok de Plag mank se.
30. Da trä Pinehas hento un mak de Sak eben, da war de Plag afwehrt,4. Mos. 25, 7.
31. Un warr em rekent to Gerechtigkeit vun Geslecht to Geslecht ewiglich.1. Mos. 15, 6.
32. Un se vertörnten Em an dat Strietwater un gungen Moses bös to Lief.2. Mos. 17, 3.
33. Denn se bedrövten em dat Hart, so dat em etliche Wör’ entfohrten.
34. Ok vertilgten se de Völker nich, as se doch de HErr befahlen harr;5. Mos. 7, 1. 2. 12, 2. 3.
35. Sonnern se mengten sik mank de Heiden un lehrten de ehr Dohn,
36. Un deenten ehr Götzen, de gerahten ehr ton Argerniß.
37. Un se opferten ehr Söhns un Döchter de Düvels,3. Mos. 18, 21.
38. Un vergoten unschuldig Blod, ehr Söhns un ehr Döchter ehr Blod, de se de Götzen vun Canaan opfern dähn, dat dat Land mit Blodschulden bedeckt ward;
39. Un makten sik unrein mit ehr Werke un dreven Horeri mit ehr Dohn.
40. Do ergrimm den HErrn Sin Torn öwer Sin Volk un kreg en Gruel an Sin Arf.Richt. 2, 14.
41. Un gev se in de Heiden ehr Hand, dat öwer se herrschen dähn, de ehr gram weern.
42. Un ehr Fiende makten se bang un warn kleen makt unner ehr Hann.
43. He rett se veelmals, awer se vertörnten Em mit ehr Vörnehmen un warn wenig wegen ehr Missedaht.
44. Un He seeg ehr Noth, as He ehr Klag hören dä,
45. Un dach an Sin Bund, de He mit se makt harr un dat gereute Em na Sin grote Gnad;
46. Un leet se to Barmhartigkeit kamen vör Alle, de se fungen harrn.
47. Help uns, HErr, uns GOtt, un bring uns tosamen ut de Heiden, dat wi danken Din hilligen Namen un rühmen Din Lof.5. Mos. 30, 3.
48. Gelavt si de HErr, Israel GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit un alle Welt segg: Amen! Halleluja!Ps.72, 18.
1. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewiglich!Ps.106, 1.
2. So schüllt seggen de, de erlöst sünd dörch den HErrn, de He ut de Noth erlöst hett.
3. Un de He ut de Länner tosamen bröcht hett, vun Upgang, vun Dalgang, vun Norden un vun de See;
4. De irr gahn dän in de Wüstenie, up ungebahnte Weg’ un funnen keen Stadt, wo se wahnen kunnen.
5. Hungrig un döstig un ehr Seel verkamen;
6. Un se to den HErrn reepen in ehr Noth un He se rett ut ehr Angst.Ps.22, 6.
7. Un He föhr se en richtigen Weg, dat se gahn dähn na de Stadt, wo se wahnen kunnen;
8. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,
9. Dat He de döstigen Seelen satt makt un füllt de hungrige Seel mit Gudes.Luk.1, 53.
10. De da sitten mussen in Düsterniß un Dodesschatten, fungen Twang un Isen.
11. Dewiel dat se GOtt Sin Gebote ungehorsam west weern un den Högsten Sin Gesetz schänd harrn;
12. Darum muß ehr Hart mit Unglück plagt warrn, dat se dar liggen dän un Nüms se hülp;
13. Un se to den HErrn ropen dän in ehr Noth un He se helpen dä ut ehr Angst.
14. Un se ut de Düsterniß un dat Dunkel föhr un ehr Bann entwei rieten dä:
15. De schüllt den HErrn danken för Sin Gnad un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,
16. Dat He iserne Döhren entwei brickt un iserne Riegel tweisleiht.
17. De Narren, de plagt ward wegen ehr Övertredung un wegen ehr Sünn,
18. Dat se ekel vör alle Spies un warn dodkrank.Sir. 38, 15.
19. Un se to den HErrn reepen in ehr Noth un He se helpen dä ut ehr Angst.v.13.Luk.17, 13.
20. He schick Sin Wort un mak se gesund un rett se, dat se nich storven;Weish. 16, 12.
21. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,
22. Un Dank opfern un vertellen Sine Werke mit Freuden.Ps.50, 14.116, 17.
23. De mit Scheep up de See fahren dän un ehr Handel up grote Waters dreven;
24. De den HErrn Sine Werke erfahren hebbt un Sine Wunner in de See,
25. Wenn He spreken un en Stormwind upregen dä, de de Wellen upwöhl,Jon. 1, 4.
26. Un fohren up na den Himmel un fohren in den Afgrund, dat ehr Seel vör Angst verzagen dä,
27. Dat se danzten un wackelten as en bedrunken Kerl un wussen keen Rath mehr,
28. Un se to den HErrn schregen in ehr Noth un He se ut ehr Angst föhr,v.13.19.Matth.8, 25.
29. Un He mak dat Unwedder still, dat de Waggen sik leggen dän,
30. Un se vergnögt warn, dat dat still warn weer un He se to Land bröch na ehr Wunsch:
31. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,
32. Un Em in de Gemeen priesen un bi de Olen laven.
33. He makt Beeke drög un lett Waterquellen utdrögen,1. Kön. 17, 7.
34. Dat en fruchtbar Land nicks dregen dä wegen ehr Bosheit, de darin wahnen dä.
35. He makt de Wüstenie to en Waterpol un in dat dröge Land makt He Waterquellen;
36. Un de Hungrigen sett He darhen, dat se en Stadt gründen dän, wo se wahnen kunnen,
37. Un de Ackers beseien unWienbarge planten kunnen, de alle Jahr Frucht brochten;
38. Un He segen se, dat se sik vermehrten un gev se veel Veeh.
39. Darna würn se dal drückt un swach makt vun de Bösen, de se dwungen un unner kregen harrn,
40. Un Verachtung wür up de Fürsten utschüdd, dat Allns dösig un wüst weer;Hiob. 12, 21. Jes. 40, 23.
41. Awer He schützt de Armen vör dat Elend un sin Geslecht vermehrt He as en Schapheer.
42. All düt ward de Frommen sehn un sik freun, un alle Bosheit ward dat Mul stoppt warrn.Hiob. 22, 19.
43. Wokeen is klok un behollt düt? So warn se marken, wa veel Woldaht de HErr erwiesen deiht.
1. En Psalmleed vun David.
2. GOtt, dat is min rechte Ernst, ik will singen un dichten, min Ehr ok.Ps.16, 9.
3. Wol up, Psalter un Harpen! Ik will fröh up sin.
4. Ik will Di danken, HErr, mank de Völker, ik will Di Lof singen mank de Lüd.Ps.57, 10.
5. Denn Din Gnad geiht so wiet de Himmel is un Din Wahrheit so wiet de Wolken gaht.Ps.36, 6.
6. Erhev Di, GOtt, öwer den Himmel un Din Ehr öwer alle Lann.
7. Up dat Dine leeven Frünn frie ward. Help mit Din rechte Hand un erhör mi.Ps.60, 7.
8. GOtt redt in Sin Hilligdom, daröwer bün ik vergnögt un will Sichem deelen un den Grund Succoth afmeten.
9. Gilead is min, Manasse is ok min un Ephraim is min Kopp sin Macht, Juda is min Scepter,
10. Moab is min Waschfatt, ik will min Schoh öwer Edom utstrecken, öwer de Philister will ik juchen.
11. Wokeen will mi föhren in en faste Stadt? Wokeen hett mi bröcht bet Edom?Ps.60, 11.
12. Hest Du dat nich dahn, GOtt, de Du uns wegstöten un nich mit unse Heer uttrecken deihst?
13. Schaff uns Bistand in de Noth, denn Minschenhülp is nicks nütz.Ps.146, 3.4.
14. Mit GOtt wüllt wi Dahten dohn; He ward unse Fiende dal pedden.2. Sam. 22, 30. Ps.18, 30.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
GOtt, den ik priesen doh, wes’ nich still!
2. Denn se hebbt ehr gottlos un falsch Mul gegen mi updahn un redt gegen mi mit falsche Tungen;
3. Un se redt giftig gegen mi allerwegen un striet gegen mi ahn Orsak.
4. Darför, dat ik se leef hebben doh, sünd se gegen mi; ik awer bä.
5. Se bewiest mi Bös för Gut un Haß för Leev.Ps.35, 12.
6. Sett Gottlose öwer em, un de Satan mutt stahn to sin rechte Hand.
7. Wer sik vun desülvigen lehren lett, den sin Leven mutt gottlos sin un sin Gebet mutt Sünn sin.
8. Sin Dag’ möt wenig warrn, un sin Amt mutt en Anner kriegen.Apost.1, 20.
9. Sin Kinner möt Waisen warrn un sin Wief en Wittfru.
10. Sin Kinner möt in de Irr gahn un bedeln un söken, as de verdorven sünd.
11. De Wucherer schall utsugen Allns, wat he hett, un Fremde möt sin Göder plünnern.
12. Un Nüms mutt em wat Gudes dohn, un Nüms erbarmt sik öwer sin Waisen.
13. Sin Nakamen möt utrodt warrn, ehr Nam mutt in dat anner Glid vertilgt warrn.Ps.21, 11.
14. An sin Vaders ehr Missedaht mutt dacht warn vör den HErrn un sin Moder ehr Sünn mutt nich utdahn warrn.2. Mos. 20, 5.
15. De HErr mutt se niemals ut de Ogen laten, un ehr Gedächtniß mutt utrodt warrn uppe Eer.
16. Darum dat he so gar keen Barmhartigkeit harr, sonnern den Elenden un Armen un den Bedrövten verfolgen dä, dat he em dod maken schull.
17. Un he wull den Fluch hebben, de ward ok öwer em kamen, he wull den Segen nich, so ward de ok wiet vun em blieven.
18. Un he trock den Fluch an, as sin Hemd, un de is na em rin gahn, as Water un as Oel in sin Knaken;
19. So ward he em as en Kleed, dat he anhett, un as en Gördel, den he um den Lief dregen deiht.
20. All düt schall de wedderfahren vun den HErrn, de mi towedder sünd un Böses gegen min Seel reden doht.
21. Awer Du, HErr, HErr, wes’ Du mit mi wegen Din Namen, denn Din Gnad is min Trost, rett mi doch!
22. Denn ik bün arm un elend, min Hart is tweislagen in mi.Ps.40, 18.
23. Ik fahr darhen as en Schatten, de verdreven ward, un ward weg jagt as de Heuschrecken.Hiob. 14, 2. Ps.144, 4.
24. Min Knee sünd swach vun Fasten un min Fleesch is mager un hett keen Fett.Ps.31, 11.
25. Un ik mutt ehr Spott sin; wenn se mi seht, schüddelt se ehr Köpp.Mat. 27, 39.
26. Stah mi bi, HErr, min GOtt, help mi na Din Gnad,
27. Dat se markt, dat düt Din Hand is, dat Du, HErr, so wat deihst.
28. Flucht se, so segen Du. Sett se sik gegen mi, so möt se to Schann warrn, awer Din Knecht mutt sik freuen.1. Cor.4, 12.
29. Min Weddersakers möt mit Schimp antrocken warrn un mit ehr Schann bekleedt warrn, as mit en Rock.Ps.35, 26.
30. Ik will den HErrn veel danken mit min Mund un vun Em grotspreken mank Veele.Ps.22, 23.
31. Denn He steiht to de rechte Hand vun den Armen, dat He em helpen deiht vun de, de sin Leven verurdeelt.Ps.16, 8.
1. En Psalm vun David.
De HErr sprok to min HErrn: Sett di to min rechte Hand, bet ik din Fiende to din Schemel vör din Föt leggen doh.Mat. 22, 44. Ebr.10, 12.
2. De HErr ward dat Scepter vun din Riek schicken vun Zion. Herrsch mank dine Fiende.
3. Na din Sieg ward din Volk di willig opfern in hilligen Smuck. Din Kinner ward di geboren as de Dau ut dat Morgenroth.Ps.29, 2.Mich. 5, 6.
4. De HErr hett swaren un dat ward Em nich gerüen: Du büst en Preester ewiglich, na Melchisedek sin Art.Ps.89, 4.Ebr.5, 6.6, 20.7, 17.
5. De HErr to din rechte Hand ward de Könige an den Dag vun Sin Torn entweibreken.
6. He ward richten mank de Heiden, He ward grote Slachten sla’n, He ward den Böwersten öwer grote Landen vergahn laten.Jes. 3, 13. 14.
7. He ward drinken vun de Beek up den Weg, darum ward He den Kopp hoch holn.Ps.69, 2.3.Joh.18, 11.
1. Halleluja.
Ik dank den HErrn vun ganzen Harten in de Frommen ehr Rath un in de Gemeen.
2. Grot sünd den HErrn Sin Werke, wer up se achten deiht, de hett veel Lust daran.Ps.104, 24.
3. Wat He ordnen deiht, dat is lövlich un herrlich, un Sin Gerechtigkeit blift up ewig.
4. He hett en Gedächtniß stift vun Sine Wunner, de gnädige un barmhartige HErr.Luk.22, 19.
5. He gift Spies an de, de Em fürchten doht, He denkt ewig an Sin Bund.Ps.34, 10.37, 19.
6. He lett verkündigen Sin gewaltigen Dahten an Sin Volk, dat He se de Heiden ehr Arfdeel geven deiht.
7. Sin Hann ehr Warke sünd Wahrheit un Recht, all Sin Gebote sünd rechtschaffen.
8. Se ward erholn ümmer un ewig un geschehn trulich un redlich.
9. He schickt Sin Volk en Erlösung, He versprickt, dat Sin Bund up ewig blieven schall, hillig un herrlich is Sin Nam.Luk.1, 49.
10. De Furcht vör den HErrn is de Anfang vun de Wiesheit, dat is en gude Klokheit; wer darna deiht, den sin Lof blift up ewig.Hiob. 28, 28. Spr. 1, 7. 9, 10. Sir. 1, 16.
1. Halleluja.
Glücklich is, de den HErrn fürchten deiht, de grote Lust hett to Sine Gebote.Ps.1, 1.2.
2. Den sin Geslecht ward gewaltig sin up de Eer, de Frommen ehr Geslecht ward segent sin.Spr. 20, 7.
3. Riekdom un Överflot ward in ehr Hus sin un ehr Gerechtigkeit blift ewiglich.Ps.34, 10.
4. De Frommen geiht dat Licht up in dat Düster vun den Gnädigen, Barmhartigen un Gerechten.Jes. 58, 8.
5. Glücklich is de Mann, de barmhartig is un geern lehnen deiht un sin Saken so vullföhrt, dat he Nüms Unrecht deiht.Spr. 14, 21.
6. Denn he ward ewiglich blieven, de Gerechte ward to keen Tid vergeten.
7. Wenn en Plag kamen will, so is he nich bang, sin Hart is nich bang un höpt up den HErrn.Sir. 34, 16.
8. Sin Hart is getrost un nich bang, bet he sin Lust an sine Fiend’ köhlen deiht.Ps.91, 8.
9. He streut ut un gift de Armen, sin Gerechtigkeit blift ewiglich, sin Horn ward mit Ehren hoch holn warrn.2. Cor.9, 9.
10. De Gottlosen ward dat sehn un dat ward em verdreeten, sin Tähn ward he tosamen bieten un vergahn. Denn wat de Gottlosen geern wüllt, dat is verlaren.Ps.35, 16.
1. Halleluja.
Lavt ji den HErrn, Sin Knechte, lavt den HErrn Sin Namen!
2. Gelavt si den HErrn Sin Namen, vun nu an bet in Ewigkeit.
3. Vun de Sünn ehr Upgang bet to ehr Dalgang, si den HErrn Sin Namen hoch lavt!Mal. 1, 11.
4. De HErr is hoch öwer alle Heiden, Sin Ehr geiht, so wiet de Himmel is.
5. Wokeen is, as de HErr, uns GOtt? De Sik so hoch sett hett,2. Mos. 15, 11. Ps.86, 8.Jes. 57, 15.
6. Un up dat Lütte süht in den Himmel un uppe Eer;Luk.1, 48.
7. De den Lütten uprichten deiht vun de Eer un den Armen ut den Dreck in de Höch treckt,1. Mos. 41, 40. 41.
8. Dat He em hen setten deiht blangen bi de Fürsten, bi de Fürsten vun Sin Volk;
9. De de Unfruchtbare int Hus wahnen lett, up dat se en fröhliche Kinnermoder ward. Halleluja!1. Mos. 21, 2. 1. Sam. 1, 20. Luk.1, 57.
1. As Israel ut Egypten trock, Jacob sin Hus vun dat fremde Volk;2. Mos. 12, 41.
2. Dar war Juda sin Hilligdom, Israel sin Herrschaft.
3. De See ward dat gewahr un mak sik darvun, de Jordan dreiht sik rückwarts.Jos. 3, 13. 16.
4. De Bargen hüppten as de Lämmer, de lütten Bargen as de jungen Schap.Ps.68, 17.
5. Wat weer di denn, du See, as du di darvun maken däst? Un di, du Jordan, dat du di rückwarts dreihen däst?
6. Ji Bargen, dat ji hüppen dän, as de Lämmer, ji lütten Bargen as de jungen Schap?
7. Vör den HErrn bewer de Eer, vör Jacob sin GOtt,2. Mos. 19, 18.
8. De den Fels in en Waterflot wandeln dä un de Steen in Waterborns.2. Mos. 17, 6.
1. Nich uns, HErr, nich uns, sonnern Din Namen gif Ehr, wegen Din Gnad un Wahrheit!
2. Warum schüllt de Heiden seggen: Wo is nu ehr GOtt?
3. Awer uns GOtt is in den Himmel, He kann schaffen, wat He will.Ps.135, 6.
4. De ehr Götzen sünd Sülver un Gold, vun Minschenhann makt.Ps.135, 15.
5. Se hebbt Müler un redt nich; se hebbt Ogen un seht nich;Weish. 15, 15.
6. Se hebbt Ohren un hört nich; se hebbt Näsen un rükt nich;
7. Se hebbt Hann un griept nich; Föt hebbt se un gaht nich, un snackt nich dörch ehr Hals.Hab. 2, 19.
8. De se maken doht, sünd grad ebenso un All, de up se höpen doht.Weish. 14, 9.
9. Awer lat Israel up den HErrn höpen, de is sin Hülp un Schild.
10. Lat Aaron sin Hus up den HErrn höpen; de is ehr Hülp un Schild.
11. De den HErrn fürchten doht, höpt up den HErrn; de is ehr Hülp un Schild.
12. De HErr denkt an uns un segent uns, He segent Israel sin Hus, He segent Aaron sin Hus;
13. He segent de, de den HErrn fürchten doht, beide, Lütt un Grot.
14. Lat den HErrn jug segen mehr un mehr, jug un ju Kinner.
15. Ji sied den HErrn, de Himmel un Eer makt hett, Sin Gesegnete.1. Mos. 26, 29.
16. De Himmel is öwerall den HErrn Sin, awer de Eer hett He de Minschenkinner geven.
17. De Doden ward Di, HErr, nich laven, noch de, de dal fahren doht in de Ruh;Ps.6, 6.Jes. 38, 18.
18. Sonnern wi lavt den HErrn vun nu bet in Ewigkeit. Halleluja.
1. Dat is mi leef, dat de HErr min Stimm un min Flehn hörn deiht.
2. Dat He Sin Ohr to mi neegt, darum will ik min Leven lang Em anropen,
3. De Dod sin Bann harrn mi umgeven un Angst vör de Höll harr mi drapen. Ik keem in Jammer un Noth.v.8.Ps.18, 5.6.2. Sam. 22, 5.
4. Awer ik reep den HErrn Sin Namen an: O, HErr, rett min Seel.
5. De HErr is gnädig un gerecht un uns GOtt is barmhartig.
6. De HErr behöd de Eenfoltigen. Wenn ik unnerliggen doh, so helpt He mi.
7. Wes’ nu wedder tofreden, min Seel, denn de HErr deiht di luter Gudes.Ps.42, 6.12.
8. Denn Du hest min Seel ut den Dod reten, min Oog vun de Thranen, min Fot vun utglieden.
9. Ik will umhergahn vör den HErrn in de Lebendigen ehr Land.1. Mos. 17, 1.
10. Ik glöv, darum red ik. Ik warr awer veel plagt.Röm.10, 10.
11. Ik sprok in min Vertwieflung: Alle Minschen sünd Lögners.Röm.3, 4.
12. Woans schall ik den HErrn vergellen all Sin Woldaht, de He an mi deiht?Tob. 12, 2. 5. 7.
13. Ik will den Beker vull Hülp nehmen un den HErrn Sin Namen predigen.
14. Ik will min Gelövniß den HErrn betalen vör all Sin Volk.Ps.22, 26.
15. Sin Hilligen ehr Dod ward hoch hollen vör den HErrn.
16. O, HErr, ik bün Din Knecht; ik bün Din Knecht, Din Magd ehr Söhn. Du hest min Bann entwei reten.
17. Di will ik Dank opfern un den HErrn Sin Namen predigen.Hos. 14, 3.
18. Ik will min Gelövniß den HErrn betalen vör all Sin Volk.Ps.50, 14.Jon. 2, 10.
19. In de Höf, an den HErrn Sin Hus, in di, Jerusalem. Halleluja.
1. Lavt den HErrn, alle Heiden! Priest Em, alle Völker!
2. Denn Sin Gnad is öwer uns mächtig un Sin Wahrheit blift öwer uns in Ewigkeit! Halleluja!Ps.100, 5.2. Mos. 34, 6.
1. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad besteiht up ewig.Ps.107, 1.
2. Lat Israel nu seggen: Sin Gnad besteiht up ewig.Ps.115, 12.13.
3. Lat nu Aaron sin Hus seggen: Sin Gnad besteiht up ewig!
4. Lat de, de den HErrn fürchten doht, nu seggen: Sin Gnad besteiht up ewig.
5. In de Angst reep ik den HErrn an, un de HErr erhör mi un tröst mi.Jes. 26, 16.
6. De HErr is mit mi, darum bün ik nich bang, wat künnt mi Minschen dohn?Ps.56, 5.
7. De HErr is mit mi, mi to helpen, un ik will min Lust sehn an mine Fiende.Ps.54, 9.
8. Dat is gud up den HErrn to truen un sik nich verlaten up Minschen.Ps.108, 12.
9. Dat is gud up den HErrn truen un sik nich verlaten up Fürsten.
10. Alle Heiden umgevt mi allerwegen, awer in den HErrn Sin Namen will ik se tonicht hauen.
11. Se umgevt mi allerwegen, awer in den HErrn will ik se tonicht hauen.Ps.17, 11.
12. Se umgevt mi as Immen, se sünd utgahn as en Füer mank Dorns, awer in den HErrn Sin Namen will ik se tonicht hauen.5. Mos. 1, 44.
13. Se stöt mi, dat ik fallen schall, awer de HErr helpt mi.
14. De HErr is min Macht un min Psalm un min Heil.2. Mos. 15, 2. Jes. 12, 2.
15. Man singt mit Freuden vun’n Sieg in de Gerechten ehr Hütten: Den HErrn Sin rechte Hand behollt den Sieg.
16. Den HErrn Sine Rechte sünd hoch makt, den HErrn Sine Rechte behollt den Sieg.
17. Ik warr nich starven, sonnern leven un den HErrn Sin Wark verkündigen.
18. De HErr tüchtigt mi wol, awer He gift mi nich in den Dod.
19. Makt mi apen de Dohre vun de Gerechtigkeit, dat ik darin gahn un den HErrn danken doh.Jes. 26, 2.
20. Dat is den HErrn Sin Dohr, de Gerechten ward darin gahn.
21. Ik dank Di, dat Du mi demödigt hest un mi helpen deihst.Ps.119, 71.
22. De Steen, de de Bulüd wegsmeten hebbt, de is ton Ecksteen warn.Matth.21, 42.
23. Vun den HErrn is dat geschehn un is en Wunner vör unse Ogen,
24. Düt is de Dag, den de HErr maken deiht, lat uns vergnögt un fröhlich darin sin.Offenb.19, 7.
25. O, HErr, help, o HErr, lat wol gelingen!Joh.12, 13.
26. Gelavt si de, de do kummt in den HErrn Sin Namen! Wi segent ju, de ju vun den HErrn Sin Hus sünd.
27. De HErr is GOtt, de uns hell maken deiht. Smückt dat Fest mit Maibusch bet an de Hörner vun den Altar!
28. Du büst min GOtt un ik dank Di; min GOtt, ik will Di lofpriesen.
29. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gudheit duert up ewig.Ps.136, 1.26.
1. Glücklich sünd de, de uprichtig in ehr Wandel leven, de in den HErrn Sin Gesetz blieven doht.Ps.1, 1.2.112, 1.
2. Glücklich sünd de, de Sin Tügnisse hollen, de Em vun ganzen Harten söken doht.
3. Denn weke up Sin Weg wandelt, de doht nicks Böses.
4. Du hest befahlen, ivrig to erfüllen Din Befehle.
5. O, dat min Leven Din Rechte mit ganzen Ernst holn dä!
6. Wenn ik up Dine Gebote alleen seh, so warr ik nich to Schann.
7. Ik dank Di vun ganzen Harten, dat Du mi lehrst de Gerechtsame vun Din Gerechtigkeit.
8. Din Recht will ik holn, verlat mi nümmermehr.
9. Woans ward en Jüngling sin Weg ahn Sünd’ gahn? Wenn he sik na Din Wort holn deiht.
10. Ik sök Di vun ganzen Harten, lat mi nich irr gahn vun Dine Gebode.
11. Ik behol Din Wort in min Hart, up dat ik nich gegen Di sündigen doh.
12. Lavt siest Du, HErr! Lehr mi Dine Rechte!v.26.64.68.
13. Ik will mit min Lippen vertelln all de Rechte vun Din Mund.
14. Ik freu mi öwer Din Tügnisse ehren Weg, as öwer allerhand Riekdom.
15. Ik red wat Du befahln hest un seh up Dine Weg’.
16. Ik hef Lust to Dine Rechte un vergeet Din Wort nich.
17. Doh Gudes Din Knecht, darmit ik leven un Din Wort holn doh.
18. Mak mine Ogen apen, dat ik seh de Wunner an Din Gesetz.
19. Ik bün en Gast up de Eer, verbarg Dine Gebote nich vör mi.Ps.39, 13.
20. Min Seel is termalmt alletied vör Verlangen na Dine Rechte.
21. Du schellst de Stolten, verflucht sünd, de Dine Gebote nich holn doht.Jer. 11, 3.
22. Wend vun mi Smach un Verachtung, denn ik hol Din Tügnisse.
23. De Fürsten sitt ok un redt gegen mi, awer Din Knecht redt vun Dine Rechte.Ps.2, 2.
24. Ik hef Lust to Dine Tügnisse, de sünd mine Rathgever.
25. Min Seel liggt in den Dreck, erquick mi na Din Wort.
26. Ik vertell min Weg’ un Du erhörst mi, lehr mi Dine Rechte.
27. Unnerwies mi den Weg vun Dine Befehle, so will ik reden vun Dine Wunner.Ps.105, 2.
28. Ik gräm mi, dat mi dat Hart versmachten deiht, stärk mi na Din Wort.
29. Wend vun mi den falschen Weg un günn mi Din Gesetz.
30. Ik hef de Wahrheit ehren Weg wählt, Din Rechte hef ik vör mi stellt.
31. Ik hang an Dine Tügnisse; HErr, lat mi nich to Schann warrn.
32. Wenn Du min Hart trösten deihst, so lop ik den Weg vun Dine Gebote.
33. Wies mi, HErr, den Weg vun Din Rechte, dat ik se bewahr bet an dat End.
34. Unnerwies mi, dat ik bewahr Din Gesetz un dat ik dat hol vun ganzen Harten.
35. Föhr mi up den Stieg vun Dine Gebote, denn ik hef Lust darto.
36. Neeg min Hart to Dine Tügnisse un nich to den Giez.
37. Wend mine Ogen af, dat se nich seht na unnütze Lehr, sonnern erquick mi up Din Weg.
38. Lat Din Knecht Din Gebot seker för Din Wort holn, up dat ik Di fürchten doh.
39. Wend vun mi den Schimp, den ik fürchten doh, denn Dine Rechte sünd leeflich.
40. Süh, ik hef Verlangen na Dine Befehle, erquick mi mit Din Gerechtigkeit.
41. HErr, lat mi Din Gnad wedderfahrn, Din Hülp na Din Wort.
42. Dat ik antworden kann de, de mi verlästern doht, denn ik verlat mi up Din Wort.Ps.42, 4.11.
43. Un nimm jo nich vun min Mund dat Wort vun de Wahrheit, denn ik höp up Dine Rechte.Jer. 15, 16.
44. Ik will Din Gesetz holn allerwegens, ümmer un ewig.
45. Un ik gah fröhlich min Weg, denn ik sök Dine Befehle.
46. Ik red vun Dine Tügnisse vör Königs un scham mi nich.Matth.10, 18.Röm.1, 16.
47. Un hef Lust an Dine Gebote un de sünd mi leef.
48. Un bör min Hann up to Dine Gebode, de mi leef sünd un red vun Dine Rechte.
49. Denk an dat Wort, dat Du to Din Knecht spraken hest, worup Du mi höpen letst.
50. Dat is min Trost in min Elend; denn Din Wort erquickt mi.Ps.19, 8.
51. De Hochfahrigen hebbt ehr Spott an mi, doch wiek ik nich vun Din Gesetz.5. Mos. 17, 11.
52. HErr, wenn ik daran denk, woans Du vun de Welt her richt hest, so warr ik tröst.
53. Ik bün Füer un Flammen öwer de Gottlosen, de vun Din Gesetz afgaht.