1. En Psalm vun Asaph, vun de Rosen, vörtosingen.
2. Du, Harr vun Israel hör, de Du Joseph höden deihst as de Schap; apenbar Di, de Du sitten deihst öwer Cherubim.1. Sam. 4, 4. Ps.99, 1.
3. Richt Din Gewalt up, de Du vör Ephraim, Benjamin un Manasse büst un kumm uns to Help.
4. GOtt, tröst uns un lat lüchten Din Angesicht, so ward wi wedder gesund.1. Mos. 32, 30. Ps.31, 17.
5. HErr, GOtt Zebaoth, wa lang wullt Du törnen öwer dat Gebet vun Din Volk?
6. Du spiest se mit Thranenbrod un gifst se ut en grote Maat Thranen to drinken.Ps.102, 10.
7. Du setst uns uns’ Nawers ton Striet un uns’ Fiende spott’ öwer uns.
8. GOtt Zebaoth, tröst uns un lat lüchten Din Angesicht, so ward wi wedder gesund.
9. Du hest en Wienstock ut Egypten halt un hest verdreven de Heiden un densülvigen plant.Mark.12, 1.
10. Du hest vör em de Bahn makt un hest em laten inwotteln, dat he dat Land upfüllt hett.
11. Bargen sünd mit sin Schatten todeckt, un mit sin Ranken GOtt Sin Cedern.
12. Du hest sin Waßdom utbred bet an de See un sin Telgen bet an den Strom.2. Mos. 23, 31.
13. Warum hest Du sin Tun entwei braken, dat em territt Allns,wat vör Di geiht?Ps.89, 42.Jes. 5, 5. 6.
14. De willen Swien hebbt em tonicht wöhlt un de willen Thiern hebbt em affreten.
15. GOtt Zebaoth, wend’ Di doch um, kiek vun den Himmel un seh an un besök düssen Wienstock.
16. Un hol em in Bu, den Din rechte Hand plant hett un den Du Di fast utwählt hest.Ps.78, 54.
17. Süh darin un schell, dat dat Brennen un Rieten en End’ nehm.
18. Lat Din Hand dat Volk vun Din rechte Hand beschützen un de Lüd, de Du Di fast utwählt hest;
19. So wüllt wi nich vun Di wieken. Lat uns leven, so wüllt wi Din Namen anropen.
20. HErr, GOtt Zebaoth, tröst uns, lat Din Angesicht lüchten, so ward wi wedder gesund.
1. Up dat Musikinstrument Gittith vörtosingen vun Asaph.
2. Singt fröhlich GOtt, de unse Kraft is, jucht vör den GOtt Jacobs.Ps.46, 2.
3. Nehmt de Psalmen un gevt her de Pauken, leefliche Harfen mit Psalters.
4. Blast bi den Niemaand de Basun up unse Loovhüttenfest.5. Mos. 16, 13.
5. Denn dat is de Wies in Israel un en Recht vun den GOtt Jacobs.
6. Dat hett He ton Tügnis sett unner Joseph, as se ut Egypten trecken dän un fremde Spraken hört harrn.
7. As Ik ehr Schuller vun de Last licht makt harr un ehr Hann de Pött los warn.
8. As du Mi in de Noth anropen däst, hölp Ik di rut un erhör di, as di dat Wedder öwerfallen dä, un versöch di an dat Haderwater. Sela.4. Mos. 20, 13.
9. Hör, Min Volk, Ik will mank di tügen; Israel, du schast Mi hören.Ps.50, 7.
10. Dat mank Di keen anner GOtt si un du keen fremden GOtt anbeden deihst!2. Mos. 20, 3.
11. Ik bün de HErr, din GOtt, de di ut Egyptenland föhrt hett. Mak din Mund wiet up, lat Mi em vull maken.2. Mos. 20, 2.
12. Awer Min Volk gehorcht nich Min Stimm, un Israel will Mi nich.
13. So hef Ik se laten in ehr Hartens Dunkel, dat se wandelt na ehr Rath.Apost.14, 16.
14. Wull Min Volk Mi gehorsam sin un Israel up Min Weg gahn;5. Mos. 5, 29. 28, 1.
15. So wull Ik ehr Fiende bald dämpen un Min Hand gegen ehr Weddersakers wenden,
16. Un de den HErrn hassen doht, möt an Em fehlen, ehr Tied awer ward ewiglich duern.
17. Un Ik warr se mit den Weeten spiesen un mit Honnig ut den Felsen satt maken.
1. En Psalm vun Asaph.
GOtt steiht in GOtt Sin Gemeen un is Richter mank de Götter.
2. Wa lang wüllt ji unrecht richten un de Gottlosen ehr Person vörtrecken? Sela.5. Mos. 1, 17.
3. Schafft Recht den Armen un den Waisen un helpt den Elenden un Bedörftigen to dat Recht.Jes. 1, 17.
4. Rett den Geringen un Armen un erlöst em ut de Gottlosen ehr Gewalt.Spr. 24, 11.
5. Awer se lat sik nich seggen un acht dat nich, se gaht ümmer hen int Düstern; darum möt alle Grundvesten ünner dat Land fallen.
6. Ik hef wol seggt: Ji sünd Götter un alltosamen den Högsten Sin Kinner.v.1.Joh.10, 34.
7. Awer ji ward starven as Minschen un as en Tyrann to Grund gahn.Ezech. 31, 14.
8. GOtt, mak Di up un richt dat Land, denn Du büst Arfherr öwer alle Heiden.Ps.2, 8.
1. En Psalmleed vun Asaph.
2. GOtt swieg doch nich so still, GOtt hall doch nich so hinnen!
3. Denn süh, Din Fiende larmt, un de Di hassen doht, holt den Kopp hoch.
4. Se makt listige Ansläg gegen Din Volk un holt Rat wedder de, de vun Di beschützt ward.
5. Man her darmit, sprekt se, lat uns se utrodden, dat se keen Volk sünd un dat Nüms mehr an den Namen Israel denken deiht!
6. Denn se hebbt sik mit enanner verenigt un en Bund gegen Di makt.
7. De Hütten vun de Edomiter un Israeliten, vun de Moabiter un Hagariter,
8. Vun de Gebaliter, Ammoniter un Amalekiter, vun de Philister samt de in Tyrus;
9. Assur hett sik ok an se anslaten, un se helpt Lot sin Kinner. Sela.
10. Doh se as de Midianiter, as Sisera, as Jabin an de Bek Kison,Richt. 7, 22. 4, 15. 21.
11. De vertilgt warn bi Endor, un to Dreck up de Eer.
12. Mak ehr Fürsten as Oreb un Seeb, all ehr Öbbersten as Sebah un Zalmunna,Richt. 7, 25. 8, 21.
13. De dar seggt: Wi wüllt GOtt Sin Hüser erobern.
14. GOtt, mak se as en Krüsel, as Stoppeln vör den Wind.
15. As en Füer den Wold verbrennt, un as en Flamm de Bargen ansteken deiht:
16. So verfolg se mit Din Wedder un mak se bang mit Din Unwedder!
17. Mak ehr Gesichter vull vun Schann, dat se na Din Namen fragen möt!
18. Lat se sik schämen un ümmer mehr bang warrn, lat se to Schann warrn un umkamen.Ps.6, 11.35, 4.
19. So ward se erkennen, dat Du mit Din Namen alleen HErr, un de Welt ehr Högster heten deihst.Hos. 12, 6.
1. En Psalm vun de Kinner Korahs, up dat Musikinstrument Gittith vörtosingen.
2. Wa allerleevst sünd Din Wahnungen, HErr Zebaoth!
3. Min Seel lengt un sehnt sik na den HErrn Sin Vörhöv, min Lief un Seel freut sik in den lebendigen GOtt.Ps.27, 4.Jes. 61, 10.
4. Denn de Vagel hett en Hus funnen un de Swölk ehr Nest, wo se Jungen heckt, nemlich Din Altars, HErr Zebaoth, min König un GOtt!Ps.5, 3.
5. Glücklich sünd de, de in Din Hus wahnen un Di ümmerlos laven doht! Sela.
6. Glücklich sünd de Minschen, de Di för ehr Kraft holt un Di vun Harten nahwandeln doht.Ps.18, 2.3.
7. De dörch dat Jammerdahl gaht un dar Borns maken doht. Un de Lehrers ward mit veel Segen smückt.
8. Se gewinnt en Sieg na den annern, dat man sehen mutt, de rechte GOtt is to Zion.
9. HErr, GOtt Zebaoth, hör min Gebet; vernimm dat, GOtt Jacobs! Sela.
10. GOtt, unse Schild, seh doch to, seh an Din Gesalvten sin Riek’,
11. Denn en Dag in Din Vörhöv is beter, as sunst dusend. Ik will leever up de Svel sitten in min GOtt Sin Hus, as lang wahnen in de Gottlosen ehre Hütten.
12. Denn GOtt, de HErr, is Sünn un Schild, de HErr gift Gnad un Ehr, He ward nicks Gudes mangeln laten de Frommen.
13. HErr Zebaoth, de Minsch is wol an, de sik up Di verlaten deiht!
1. En Psalm vun de Kinner Korahs, vörtosingen.
2. HErr, Du büst vörmals gnädig west Din Land un hest de Gefangenen vun Jacob erlöst.Ps.89, 50.
3. De Du vörmals de Missedaht Din Volk vergeven un all ehr Sünn bedeckt hest, Sela;Ps.32, 1.
4. De Du vörmals all Din Torn uphaben un Di wend hest vun Din Torn sin Grimmigkeit;
5. Tröst uns, GOtt, unse HEiland un lat af vun Din Ungnad öwer uns!
6. Wullt Du denn ewiglich öwer uns törnen? un Din Torn för alle Tieden ümmer furt gahn laten?
7. Wullt Du uns nich wedder erquicken, dat sik Din Volk öwer Di freuen mag?
8. HErr, erwies uns Din Gnad un help uns.
9. Ach, dat ik hörn schull, dat GOtt, de HErr, reden dä, datHe Sin Volk Freden tosä un Sine Hilligen, up dat se nich up Dohrheit geraden.
10. Doch is ja Sin Help nah bi de, de Em fürchten doht, dat in unse Land Ehr wahnen schull;
11. Dat Gudheit un Truheit sik enanner bemöten, Gerechtigkeit un Freden sik küssen doht,
12. Dat Frucht up de Eer wassen un Gerechtigkeit vun’n Himmel sehn dä;
13. Dat uns de HErr ok wat Gudes doh, damit uns Land sin Frucht geven kann,3. Mos. 26, 4. Ps.67, 7.
14. Dat Gerechtigkeit dennoch vör Em blieven un in Swung gahn dä.
1. En Gebet vun David.
HErr, neeg Din Ohren un erhör mi, denn ik bün elend un arm.Ps.88, 3.
2. Nimm min Seel in Acht, denn ik bün hillig. Help Du, min GOtt, Din Knecht, de sik up Di verlaten deiht.
3. HErr, wes’ mi gnädig, denn ik rop däglich to Di.Ps.6, 3.
4. Mak Din Knecht sin Seel fröhlich, denn na Di, HErr, verlangt mi.
5. Denn Du, HErr, büst gud un gnädig, vun grote Gudheit för All de Di anropen doht.2. Mos. 34, 6.
6. Hör, HErr, min Gebet un mark up de Stimm vun min Flehn.
7. In de Noth rop ik Di an, Du wullst mi erhören.Ps.50, 15.
8. HErr, Keen is Di gliek mank de Götter, un Nüms is, de dohn kann, as Du.Ps.71, 19.
9. Alle Heiden, de Du makt hest, ward kamen un vör Di anbeden, HErr, un Din Namen ehren,
10. Dat Du so grot büst un Wunner deihst un alleen GOtt büst.
11. Wies’ mi, HErr, Din Weg, dat ik wandeln doh in Din Wahrheit, erhol min Hart bi den Ewigen, dat ik Din Namen fürchten doh.Ps.139, 24.
12. Ik dank Di, HErr, min GOtt, vun ganzen Harten un ehr Din Namen ewiglich.Ps.9, 2.
13. Denn Din Gnad is grot öwer mi un hest min Seel rett ut de deepe Höll.Ps.30, 4.
14. GOtt, de Stolten sett sik gegen mi un de Tyrannen ehr Hupen steiht mi na min Seel un hebbt Di nich vör Ogen.Ps.54, 5.
15. Du awer, HErr GOtt, büst barmhartig un gnädig, geduldig un vun grote Gudheit un Truheit.v.5.2. Mos. 34, 6.
16. Wend Di to mi, wes’ mi gnädig, stärk Din Knecht mit Din Macht, un help Din Magd ehr Söhn!Ps.116, 16.
17. Doh en Teken an mi, dat mi dat wol gah, dat de mi hassen doht, dat sehn un sik schamen möt, dat Du, HErr, mi bistahn un trösten deihst.
1. En Psalmleed vun de Kinner Korah.
Se hett fasten Grund up de hilligen Bargen.Jes. 14, 32.
2. De HErr hett Zion sin Dohre leev öwer alle Wahnungen Jacobs.
3. Herrliche Dinge ward in di predigt, du, GOtt Sin Stadt! Sela.
4. Ik will predigen laten Rahab un Babel, dat se mi kennen schüllt. Süh, de Philister un Tyrer, samt de Mohren, ward dar geboren.Jes. 19, 19. 30, 7.
5. Man ward to Zion seggen, dat allerlei Lüd darin geboren ward un dat He, de Högste, se buen deiht.
6. De HErr ward predigen laten in allerhand Spraken, dat Enige vun se ok darin geboren ward. Sela.
7. Un de Sänger, as in Reigen, ward All in Di singen, een na den annern.
1. En Psalmleed vun de Kinner Korah, vörtosingen, vun de Elenden ehr Swachheit.Ps.109, 22.
En Unnerwiesung vun Heman, den Esrahiten.
2. HErr GOtt, min HEiland, ik schrieg Dag un Nacht to Di.
3. Lat min Gebet vör Di kamen, neeg Din Ohren to min Geschrig.Ps.5, 2.86, 1.
4. Denn min Seel is vull vun Jammer un min Leven is dicht bi de Höll.Klagel. 1, 5. 12. Hiob. 17, 1.
5. Ik bün achtet as de, de na de Höll rin kamt, ik bün as en Mann, de keen Help hett.
6. Ik ligg mank de Doden verlaten, as de, de se dodslagen hebbt, de in dat Graf liggen doht, an de Du nich mehr denkst un de vun Din Hand afsonnert sünd.
7. Du hest mi in de Kul dal leggt, in de Düsterniß un in de Deepe.
8. Din Grimmigkeit drückt mi un Du drängst mi mit all Din Flothen. Sela.
9. Min Frünn hest Du wiet vun mi weg dahn, Du hest mi vör se ton Gruel makt. Ik ligg gefangen un kann nich rutkamen.
10. Min Gestalt is jämmerlich vun Elend. HErr, ik rop Di däglich an, ik bred min Hann ut to Di.
11. Warrst Du denn mank de Doden Wunner dohn? Oder ward de Verstorvenen upstahn un Di danken? Sela.
12. Ward man in dat Grav vertellen Din Gnad, un Din Truheit int Verdarven?
13. Mögt denn Din Wunner in Düsterniß erkennt warrn? Oder Gerechtigkeit in dat Land, wo man an nicks denken deiht?
14. Awer ik schrieg to Di, HErr, un min Gebet kummt fröh vör Di.
15. Warum verstötst Du, HErr, min Seel un verbargst Din Angesicht vör mi?Ps.13, 2.
16. Ik bün elend un ahnmächtig, dat ik so verstött bün, ik lied Din Schrecken, dat ik ganz verzagen doh.
17. Din Grimmigkeit geiht öwer mi, Din Schrecken drückt mi.
18. Se umgevt mi däglich as Water un umringt mi mit enanner.Ps.22, 13.
19. Du makst, dat mine Frünn un Neegsten un mine Verwandte sik wiet vun mi af doht, um son Elend willen.Hiob. 30, 10.
1. En Unnerwiesung vun Ethan, den Esrahiten.Ps.88, 1.
2. Ik will singen vun den HErrn Sin Gnad ewiglich un Sin Wahrheit verkündigen mit min Mund vun een Tied to de anner.
3. Un segg also: Dat een ewig Gnad ward upgahn, un ward Din Wahrheit trulich hollen in den Himmel.
4. Ik hef en Bund makt mit min Uterwählten, Ik hef David, min Knecht, toswaren:2. Sam. 7, 12. 13. 1. Kön. 8, 20. Ps.110, 4.Ps.132, 11.Jes. 55, 3. Luk.1, 32.Apost.2, 30.13, 34.
5. Ik will Di ewiglich Nakamen verschaffen un Din Stohl buen vun Geslecht to Geslecht. Sela.v.30.Ps.110, 4.
6. Un de Himmels ward, HErr, Dine Wunner priesen, un Din Wahrheit in de Gemeen vun de Hilligen.
7. Denn wokeen mag in de Wolken den HErrn glieken un den HErrn gliek sin mank de Götter ehr Söhns?
8. GOtt is allmächtig in de Hilligen ehr Versammlung un wunnerbar öwer Alle, de um Em her sünd.
9. HErr, GOtt Zebaoth, wokeen is as Du, en mächtige GOtt? un Din Wahrheit is um Di her.Ps.115, 3.
10. Du büst HErr öwer de wille See, Du stillst sin Waggen, wenn se sik rögen doht.Matth.8, 26.
11. Du sleist Rahab dod, Du terstreust Din Fiend mit Din starken Arm.Luk.1, 51.
12. Himmel un Eer is Din, Du hest den Eerdborrn gründt un wat darin is.Ps.24, 1.
13. Middernacht un Middag hest Du schafft; Thabor un Hermon jucht in Din Namen.
14. Du hest en gewaltigen Arm; stark is Din Hand un hoch is Din rechte Hand.
15. Gerechtigkeit un Gericht is Din Stohl sin Festung, Gnad un Wahrheit sünd vör Din Angesicht.Ps.97, 2.103, 6.
16. Glücklich is dat Volk, dat juchen kann! HErr, se ward in dat Licht vun Din Angesicht umhergahn;
17. Se ward öwer Din Namen däglich fröhlich un in Din Gerechtigkeit herrlich sien.
18. Denn Du büst de Schmuck vun ehr Kraft un dörch Din Gnad warrst Du uns Horn hoch maken.v.25.Ps.92, 11.
19. Denn de HErr is uns’ Schild un de Hillige in Israel is uns’ König.
20. Dartomal redst Du in en Gesicht to Din Hilligen un sprokst: Ik hef en Held upstahn laten, de helpen schall, Ik hef grot makt en Uterwählten ut dat Volk.
21. Ik hef fun’n min Knecht David, Ik hef em salvt mit min hillige Oel.1. Sam. 16, 13.
22. Min Hand schall em ümmer bistahn un Min Arm schall em stark maken.Jes. 41, 10.
23. De Fiende schüllt em nich unner kriegen un de Ungerechten schüllt em nich dämpen.
24. Sonnern Ik will vör em sin Weddersakers slan un de em haßt, will Ik plagen.
25. Awer Min Wahrheit un Gnad schall bi em sin un sin Horn schall in Min Namen hoch makt warrn.v.18.
26. Ik will sin Hand an de See leggen un sin rechte Hand an de Stroms.Ps.72, 8.
27. He ward Mi nennen also: Du büst min Vader, min GOtt un Fels, de mi helpen deiht.2. Sam. 7, 14.
28. Un Ik will em ton eersten Söhn maken, un ton Allerhöchsten mank de Könige up de Eer.Kol.1, 15.
29. Ik will Min Gnad gegen em ewiglich bliven laten un Min Bund schall för em fast bliven.
30. Ik will em ewiglich Nakamen geven un sin Stohl stahn laten, so lang as de Himmel duert.
31. Wenn awer sin Kinner Min Gesetz verlaten un in Mine Rechte nich blieven doht,
32. Wenn se Min Ordnung enthilligt un min Gebote nich hollen doht,
33. So will Ik ehr Sünd mit de Rod to Hus bringen un ehr Missedaht mit Plagen;
34. Awer Min Gnad will Ik nich vun em wend’n un Min Wahrheit nich fehlen laten.Jes. 54, 10.
35. Ik will Min Bund nich enthilligen un nich ännern, wat ut Min Mund gahn is.
36. Ik hef eens swaren bi Min Hilligkeit: Ik will David nicks vörleegen;
37. Sin Samen schall ewig sin, un sin Thron vör Mi as de Sünn.2. Sam. 7, 16. Ps.72, 17.
38. As de Maand schall he ewiglich fast stahn un de Tüge in de Wolken is tru. Sela.1. Mos. 9, 13.
39. Awer nu verstötst Du un smitst weg un büst bös up Din Gesalvten.
40. Du hest Din Knecht sin Bund to Schann makt un smitst sin Kron up de Eer.
41. Du ritst all sine Muren dal un letst sine Festungen tweibreken.
42. All, de vörbi gahn doht, rovt em ut, he is vör sin Nawers en Spott warn.Ps.80, 13.
43. Sin Weddersakers ehr rechte Hand makst Du hoch un erfreust all sin Fiende.
44. Ok hest Du de Kraft vun sin Schwerdt wegnahmen un letst em nich siegen in de Striet.
45. Du hest sin Schönheit tonicht makt un stötst sin Stohl to Eer.
46. Du makst de Tied vun sin Jugend kleen un bedeckst em mit Hohn. Sela.
47. HErr, wa lang wullst Du Di so ganz versteken un Din Grimmigkeit as Füer brennen laten?
48. Gedenk, wa kort min Leven is. Warum wullst Du alle Minschen umsunst schaffen hebben?Ps.90, 9.10.
49. Wo is Jemand, de dar leven deiht un den Dod nich süht? De sin Seel retten deiht vun de Gewalt vun dat Graf.
50. HErr, wo is Din vörrige Gnad, de Du David toswaren hest in Din Wahrheit?Ps.85, 2.
51. Denk, HErr, an Din Knecht ehr Smach, de ik in min Schoot drägen doh, vun so veele Völker.
52. Darmit Di, HErr, Dine Fiende slecht maken doht, darmit se slecht makt de Fotsporen vun Din Gesalvten.
53. Gelavet si de HErr ewiglich! Amen! Amen!Ps.40, 17.
1. En Gebet vun den Mann Gottes, Moses.
2. HErr GOtt, Du büst uns’ Toflucht för immer. Eh denn de Bargen warn un de Eer un de Welt schaffen warn, büst Du, GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit!Spr. 8, 25. Jes. 43, 13.
3. De Du de Minschen letst starven un sprickst: Kamt wedder, Minschenkinner!
4. Denn dusend Jahr sünd vör Di as en Dag, de güstern vergahn is un as en Nachtwach!
5. Du letst se darhen fahren as en Strom un sünd as en Slap, gliek as en Gras, dat doch bald drög ward,Jes. 40, 6. 7.
6. Dat dar fröh blöhen deiht un bald welk ward un des Abends afmeiht ward un verdrögt.1. Pet.1, 24.
7. Dat makt Din Torn, dat wi so vergaht, un Din Grimmigkeit, dat wi so unversehens darhen möt.Ps.76, 8.Nah. 1, 6.
8. Denn uns’ Missedaht stellst Du vör Di, uns’ Sünd, de wi nich kundig sünd in dat Licht vör Din Angesicht.Ps.51, 11.
9. Darum fahrt all uns’ Dag’ darhen dörch Din Torn; wi bringt uns’ Jahre to as en Snak.Ps.89, 48.
10. Uns’ Leven duert söbentig Jahr, un wenn dat hoch kummt, so sünd dat tachentig Jahr, un wenn dat köstlich west is, so is dat Möh un Arbeit west, denn dat fahrt flink darhen, as fleegen wi darhen.
11. Wokeen glövt awer, dat Du so bös büst? Un wokeen is bang, vör düsse Din Grimmigkeit?
12. Lehr uns bedenken, dat wi starven möt, up dat wi klok ward.Ps.39, 5.
13. HErr, kehr Di doch wedder to uns un wes’ Dine Knechte gnädig!
14. Füll uns fröh mit Din Gnad, so wüllt wi vun Di grotspreken un fröhlich sien uns’ Leven lang.
15. Mak uns nu wedder vergnögt, nadem Du uns so lang’ plagt hest, nadem wi so lang’ Unglück leeden hebbt.
16. Wies Dine Knecht Dine Werke un Din Ehr ehr Kinner.
17. Ja, HErr, uns’ GOtt, wes’ uns fründlich, un lat datWark vun uns Hann fortgahn, ja dat Wark vun uns Hann lat He fortgahn!Ps.138, 8.
1. Wer unner den Högsten Sin Schirm sitten deiht un unner den Allmächtigen Sin Schatten blift,
2. De sprickt to den HErrn: Min Toversicht un min Burg, min GOtt, up den ik höpen doh.
3. Denn He rett mi vun den Jäger sin Strick un vun de böse Pest.
4. He ward di mit Sin Flünken bedecken un din Toversicht ward sien unner Sin Flünken. Sin Wahrheit is Schirm un Schild,
5. Dat du nich bang warrst vör dat Gruen vun de Nacht, vör de Pieln, de des Dags fleegen doht,
6. Vör de Pest, de in Düstern sliekt, vör de Sük, de up den Middag wüthen deiht.
7. Ob dusend fallt an din Siet un tein dusend an din rechte Hand, so ward dat di doch nich drapen.
8. Ja, du warrst mit din Ogen din Lust sehn un kieken, woans dat de Gottlosen utbetahlt ward.
9. Denn de HErr is din Toversicht, de Högste is din Toflucht.
10. Di ward nicks Övles tostöten un keen Plag ward nah an din Hütt kamen.Hiob. 5, 19.
11. Denn He hett Sin Engeln befahlen öwer di, dat se di behöden doht up all din Weg’.Matth.4, 6.Luk.4, 10.16, 22.
12. Dat se di up Hann drägen un du din Fot nich an en Steen stöten deihst.Ps.121, 3.Matth.4, 6.
13. Up de Löwen un Oddern warrst du gahn un perren up de jungen Löwen un Draken.
14. He begehrt na Mi, so will Ik em ruthelpen, he kennt Min Namen, darum will Ik em stark maken.
15. He röpt Mi an, so will Ik em erhören; Ik bün bi em in de Noth, Ik will em rutrieten un to Ehr bringen.Jes. 41, 10.
16. Ik will em satt maken mit lang Leven un will em wiesen Min Heil.
1. En Psalmleed up den Sabbathdag.
2. Dat is en köstlich Ding, den HErrn danken un lovsingen Din Namen, Du Högster!Ps.147, 1.
3. Des Morgens Din Gnad un des Nachts Din Wahrheit verkündigen.Ps.89, 2.
4. Up de tein Saiten un Psalter, mit Spelen up de Harf.Ps.144, 9.
5. Denn HErr, Du letst mi fröhlich singen vun Dine Werke un ik rühm din Hann ehr Wark.
6. HErr, wa sünd Dine Werke so grot! Dine Gedanken sünd so sehr deep!Ps.104, 24.Jes. 55, 9.
7. En unvernünftigen Mann glövt dat nich, un en Narr acht nich up so wat.
8. De Gottlosen grönt as dat Gras un de Öveldoers blöht all, bet se vertilgt ward up ewig.Ps.37, 2.129, 6.
9. Awer Du, HErr, büst de Högste un blivst ewig.Ps.97, 9.
10. Denn süh, Dine Fiende HErr, süh, Dine Fiende ward umkamen, un all, de Övel doht, möt utenanner jagt warrn.
11. Awer min Horn ward verhögt warrn, as dat Horn vun en Eenhorn, un ward mit frisch Oel insalvt warrn.Ps.132, 17.
12. Un min Oog ward sin Lust sehen an mine Fiende, un min Ohr ward sin Lust hören an de Boshaftigen, de sik gegen mi setten doht.Ps.91, 8.
13. De Gerechte ward grönen as en Palmbom, he ward wassen as en Ceder up den Libanon.Ps.52, 10.Spr. 11, 28.
14. De plantet sünd in den HErrn Sin Hus, ward in uns’ GOtt Sin Vörhöf grönen.Jes. 61, 3.
15. Un wenn se ok old ward, ward se doch blöhn, fruchtbar un frisch sien.Ps.1, 3.
16. Dat se verkündigen doht, dat de HErr so fromm is, min Fels, un is keen Unrecht an Em.Ps.145, 17.
1. De HErr is König un herrlich smückt; de HErr is smückt un hett en Riek anfungen, so wiet de Welt is, un toricht, dat dat blieven schall.2. Mos. 15, 18. Ps.97, 1.
2. Vun jeher steiht Din Stohl fast; Du büst ewig.Ps.102, 13.25.
3. HErr, de Waterström erhevt sik, de Waterström hevt ehr Brusen, de Waterström hevt de Waggen.v.4.Ps.65, 8.Jes. 17, 12.
4. De Waterwogen in de See sünd grot un brust grulich, de HErr awer is noch gröter in de Höch.Ps.92, 9.
5. Din Wort is en rechte Lehr. Hilligkeit is de Zier vun Din Hus ewiglich.Joh.17, 17.
1. HErr GOtt, den de Rache tohört, GOtt, den de Rache tohört, lat Di sehn!Röm.12, 19.
2. Hev Di, Du de Welt ehr Richter, vergell de Hochmödigen, wat se verdeent.Ps.7, 12.
3. HErr, wa lang schüllt de Gottlosen, wa lang schüllt de Gottlosen prahlen!
4. Un so trotzig reden, un all, de Övel doht, sik rühmen?
5. HErr, se slagt Din Volk tonicht un plagt Din Arfdeel!
6. Wittfruens un Frömde bringt se um un makt de Waisen dod.
7. Un seggt: De HErr süht dat nich, un de GOtt Jacobs acht nich darup.
8. Markt doch, ji Narren mank dat Volk un ji Dohren, wann wüllt ji klok warrn?Ps.92, 7.Spr. 8, 5.
9. De dat Ohr plant hett, schull de nich hören, de dat Oog makt hett, schull de nich sehn?Spr. 20, 12.
10. De de Heiden tüchtigt, schull de nich strafen? De de Minschen lehrt, wat se weeten doht.
11. Awer de HErr weet deMinschen ehr Gedanken, dat se Nicks sünd.1. Cor.3, 20.
12. Glücklich is, den Du, HErr, tüchtigen deihst un lehrst em dörch Din Gesetz.Spr. 3, 12. Ps.25, 9.
13. Dat he Geduld hett, wenn dat slecht geiht, bet den Gottlosen dat Graf torecht makt ward.
14. Denn de HErr ward Sin Volk nich vun Sik stöten, noch Sin Arf verlaten.
15. Denn Recht mutt doch Recht blieven un dat ward alle fromme Harten tofallen.
16. Wokeen steiht bi mi gegen de Boshaftigen? Wokeen tred to mi gegen de Öweldoers?Ps.27, 10.
17. Wenn de HErr mi nich helpen dä, so leeg min Seel schier in de Still.
18. Ik sprok: Min Fot is utgleden, awer Din Gnad, HErr, hett mi hollen.Ps.73, 2.Ebr.12, 13.
19. Ik harr veel Bedrövniß in min Hart, awer Dine Tröstungen makten min Seel vergnögt.2. Cor.1, 4.5.
20. Du warrst ja niemals eens mit den schädlichen Stohl, de dat Gesetz öwel düden deiht.Jes. 10, 1.
21. Se rüst sik wedder den Gerechten sin Seel un verdammt unschüllig Blod.
22. Awer de HErr is min Schutz, min GOtt is min Toversicht sin Fels.
23. Un He ward se ehr Unrecht vergellen un ward se för ehr Bosheit vertilgen, de HErr, uns’ GOtt, ward se vertilgen.Ps.55, 24.
1. Kamt her, lat uns den HErrn fröhlich singen un juchen den Fels vun uns’ Heil!
2. Lat uns mit Danken vör Sin Angesicht kamen un mit Psalmen vör Em juchen!Ps.100, 2.
3. Denn de HErr is en groten GOtt un en groten König öwer alle Götter.Ps.96, 4.10.145, 3.
4. Denn in Sin Hand is, wat de Eer bringen deiht, un de Högden vun de Bargen sünd ok Sin!Ps.50, 10.
5. Sin is de See un He hett se makt un Sin Hann hebbt dat Dröge bereitet.
6. Kamt, lat uns anbeden, kneen un dalfallen vör den HErrn, de uns makt hett.
7. Denn He is uns’ GOtt un wi dat Volk vun Sin Weid un Schap vun Sin Heerd. Hüt, wenn ji Sin Stimm hörn doht,Ps.100, 3.Ebr.3, 7.4, 7.
8. So verstockt ju Hart nich, as to Meriba geschag, as to Massa in de Wüste.
9. As ju Vaders Mi versöken, prüften, un Min Wark sehen dän.2. Mos. 17, 2. 7. 4. Mos. 14, 22. Ebr.3, 17.
10. Dat Ik veertig Jahr Möh harr mit düt Volk un sprok: Dat sünd Lüd, de ehr Hart ümmer den unrechten Weg will un de Min Weg nich lernen wöllt.
11. Dat Ik in Min Torn swören dä: Se schüllt nich to Min Ruh her kamen.4. Mos. 14, 23. Ps.106, 26.Ebr.3, 18.
1. Singt den HErrn en nie Leed; singet den HErrn alle Welt.Ps.98, 1.
2. Singt den HErrn un lavt Sin Namen, predigt een Dag na den annern Sin Heil.1. Chron. 17, 23.
3. Vertellt mank de Heiden Sin Ehr, mank alle Völker Sin Wunner.
4. Denn de HErr is grot un hoch to laven, He is wunnerbar öwer alle Götter.Ps.95, 3.Sir. 43, 31.
5. Denn all de Götter sünd Götzen, awer de HErr hett den Himmel makt.Jes. 41, 24. 29.
6. Dat steiht herrlich un prächtig vör Em, un dat geiht gewaltig un köstlich to in Sin Hilligdom.
7. Ji Völker, bringt her den HErrn, bringt her den HErrn Ehr un Macht.Ps.29, 1.
8. Bringt her na den HErrn de Ehr för Sin Namen, bringt Geschenk un kamt in Sin Vörhöf,Ps.138, 5.
9. Bedet an den HErrn in hilligen Smuck, lat alle Welt vör Em bang wesen.Ps.29, 2.
10. Seggt mank de Heiden, dat de HErr König is un Sin Riek torecht makt hett so wiet as de Welt is, dat dat blieven schall, un de Völker recht richten deiht.
11. Himmel freu di, un Eer wes’ fröhlich, lat de See brusen un wat darin is.Jes. 49, 13.
12. Lat dat Feld fröhlich sin un Allns, wat darup is, un lat grotspreken alle Böm in den Wold,Ps.132, 9.
13. Vör den HErrn, denn He kummt, denn He kummt, to richten dat Eerdriek. He ward den Eerdborr richten mit Gerechtigkeit un de Völker mit Sin Wahrheit.
1. De HErr is König, daröwer lat dat Eerdriek sik freuen un de Inseln fröhlich sien, so veel vun ehr sünd.2. Mos. 15, 18.
2. Wolken un Dunkel sünd um Em her, Gerechtigkeit un Gericht is de Festung vun Sin Stohl.Ps.89, 15.
3. Füer geiht vör Em her un stekt Sine Fiende rund rum an.Ebr.12, 29.
4. Sine Blitze lücht up den Eerdborr, dat Eerdriek süht dat un ward bang.Ps.77, 17.Nah. 1, 5.
5. Bargen smöllt as Wass vör den HErrn, vör den Herrscher öwer den ganzen Eerdborr.Jes. 24, 18.
6. De Himmel verkündigt Sin Gerechtigkeit un alle Völker seht Sin Ehr.Ps.19, 2.
7. Schamen möt sik All, de de Bilder deenen doht un sik mit de Götzen rühmt. Bed’t Em an, all ji Götter!2. Mos. 20, 4. Ebr.1, 6.
8. Zion hört dat un is froh; un de Döchter vun Juda sünd fröhlich, HErr, öwer Din Regiment.
9. Denn Du, HErr, büst de Högste in alle Lannen, Du büst veel gröter, as alle Götter.Ps.92, 9.
10. De ji den HErrn lev hebbt, hass’t dat Böse. De HErr bewahrtSine Hilligen ehr Seelen, vun de Gottlosen ehr Hand ward He se retten.Amos. 5, 14. 15.
11. Den Gerechten mutt dat Licht ümmer wedder upgahn, un Freud de frommen Harten.Ps.18, 29.112, 4.
12. Ji Gerechten, freut jug vun den HErrn un dankt Em un pries’t Sin Hilligkeit!Ps.32, 11.33, 1.30, 5.
1. En Psalm.
Singt den HErrn en nie Leed, denn He deiht Wunner. He siegt mit Sin rechte Hand un mit Sin hilligen Arm.Ps.96, 1.Jes. 51, 9.
2. De HErr lett Sin Heil verkündigen, vör de Völker lett He Sin Gerechtigkeit apenbaren.
3. He denkt an Sin Gnad un Wahrheit för dat Hus Israel. De End vun alle Welt süht unse GOtt Sin Heil.Jes. 52, 10.
4. Juchet vör den HErrn, alle Welt, singt, pries’t un lavt,
5. Lavt den HErrn mit Harpen, mit Harpen un mit Psalmen,
6. Mit Trompeten un Basunen, juchet vör den HErrn, den König!
7. Lat de See brusen un wat darin is, de Eerdborrn un de darup wahnt.Ps.96, 11.
8. De Waterström sünd vergnögt un alle Bargen schüllt fröhlich sin,
9. Vör den HErrn; denn He kummt, dat Eerdriek to richten. He ward den Eerdborrn richten mit Gerechtigkeit un de Völker mit Recht.Ps.9, 9.50, 3.96, 13.
1. De HErr is König, darum bevt de Völker; He sitt up Cherubim, darum rögt sik de Welt.Ps.93, 1.80, 1.2. Sam. 4, 4.
2. De HErr is grot to Zion un hoch öwer alle Völker.Ps.48, 2.
3. Lat uns danken Din groten un wunderbarlichen Namen, de da hillig is.
4. In düssen König sin Riek hett man dat Recht leef. Du gifst Frömmigkeit, Du schaffst Gericht un Gerechtigkeit in Jacob.Jes. 9, 7.
5. Erhevt den HErrn, unsen GOtt, bedt an to Sin Fotschemel, denn He is hillig.Jes. 6, 3.
6. Moses un Aaron mank Sin Presters un Samuel mank de, de Sin Namen anropt, se repen an den HErrn un He erhör se.2. Mos. 14, 15.
7. He red mit se dörch en Wolkensul; se heeln Sine Tügnisse un Gebote, de He se geven dä.
8. HErr, Du büst uns’ GOtt, Du erhörst se, Du GOtt vergifst se un strafst ehr Dohn.
9. Sprekt grot vun den HErrn, unsen GOtt, un bedt an up Sin hilligen Barg, denn de HErr, uns’ GOtt, is hillig.Ps.3, 5.
1. En Dankpsalm.
Juchet den HErrn, alle Welt!Ps.66, 2.117, 1.
2. Deent den HErrn mit Freuden. Kamt vör Sin Angesicht mit fröhlichen Sang.Ps.2, 11.95, 2.
3. Erkennt, dat de HErr GOtt is! He hett uns makt un nich wi sülvst, to Sin Volk un to Schap up Sin Weid!Ps.95, 7.
4. Gaht to Sine Dohre in mit Danken, to Sin Vörhöf mit Laven. Dankt Em, lavt Sin Namen!
5. Denn de HErr is fründlich un Sin Gnad duert ewig, un Sin Wahrheit up ewig.Ps.117, 2.
En Psalm vun David.
1. Vun Gnad un Wahrheit will ik singen un Di, HErr, Lof seggen.
2. Ik handel vörsichtig un redlich bi de, de mi tohört, un wandel trulich in min Hus.
3. Ik nehm mi keen böse Sak vör. Ik haß den Övertreder un lat em nich bi mi blieven.
4. En verkehrt Hart mutt vun mi wieken, den Bösen lied ik nich.Ps.6, 9.
5. De sin Neegsten heemlich verleumden deiht, den vertilg ik. Ik mag den nich, de stolte Geberden un hogen Moth hett.Ps.15, 3.
6. Min Ogen seht na de Truen int Land, dat se bi mi wahnen doht, un ik hef geern fromme Deener.
7. Falsche Lüd hol ik nich in min Hus, de Lögner gedeiht bi mi nich.Spr. 13, 5.
8. Fröh vertilg ik alle Gottlosen int Land, dat ik all de, de Unrecht doht, utrott ut den HErrn Sin Stadt.
1. En Gebet vun den Elenden, wenn he bedrövt is un sin Klag vör den HErrn utschütten deiht.
2. HErr, hör min Gebet un lat min Schrien to Di kamen.Ps.5, 2.17, 1.
3. Verbarg Din Angesicht nich vör mi in de Noth, neeg Din Ohren to mi; wenn ik Di anropen doh, so erhör mi bald!Ps.13, 2.
4. Denn min Dag’ sünd vergahn as en Rook, un min Knaken sünd verbrennt as en Brand.
5. Min Hart is slan un verdrögt as Gras, dat ik ok vergeten doh, min Brod to eten.
6. Min Gebeen klevt an min Fleesch vör Hulen un Süfzen.
7. Ik bün gliek as en Rohrdommel in de Wüstenie, ik bün gliek as en Steenul in de terstörten Städte.
8. Ik wak un bün as en eensam Vagel up dat Dack.
9. Däglich lacht mi mine Fiende ut un de öwer mi spotten doht, swört bi mi.
10. Denn ik eet Asch as Brod un misch min Gedränk mit Weenen,Hiob. 3, 24. Ps.80, 6.
11. Vör Din Drauen un Din Torn, dat Du mi upbört un wedder up de Eer stött hest.
12. Min Dag’ sünd darhen as en Schatten un ik verdorr as Gras.Ps.90, 5.Hiob. 14, 2.
13. Du awer, HErr, blivst ewiglich un Din Gedächtniß för un för.
14. Du wullest Di upmaken un öwer Zion erbarmen, denn dat is Tied, dat Du se gnädig büst, un de Stunn is kamen.
15. Denn Din Knechten wüllt geern, dat se bu’t war un sehn geern, dat ehr Steen un Kalk toricht war;Ps.51, 20.
16. Dat de Heiden den HErrn Sin Namen fürchten doht, un alle Könige up de Eer Din Ehr;
17. Dat de HErr Zion bu’t un Sik sehn leet in Sin Ehr.
18. He kehrt sik to de Verlatenen ehr Gebet un versmäht ehr Gebet nich.
19. Dat ward schreven up de Nakamen, un dat Volk, dat eerst erschaffen warrn schall, ward den HErrn laven.
20. Denn He süht vun Sin hillige Högde un de HErr süht vun den Himmel up de Eer,Ps.14, 2.
21. Dat He den Gefangenen sin Aechsen hört un los mak den Dod sin Kinner;
22. Up dat se to Zion predigen den HErrn Sin Namen un Sin Lof to Jerusalem.
23. Wenn de Völker tosamen kamt un de Königrieke, den HErrn to deenen.
24. He demödigt up den Weg min Kraft, He verkörrt min Dag’.
25. Ik segg: Min HErr, nimm mi nich weg in de Hälfte vun mine Dag’! Dine Jahr duert vun Ewigkeit to Ewigkeit.Ps.61, 7.
26. Du hest vördem den Grund to de Eer leggt un de Himmel sünd dat Wark vun Din Hann.Ps.89, 12.Ebr.1, 10.
27. Se ward vergahn, awer Du blifst. Se ward all old warrn as en Gewand, se ward verwandelt as en Kleed, wenn Du se verwandeln warrst,
28. Du awer blifst, as Du büst un Dine Jahr nehmt keen Enn!
29. Din Knechten ehr Kinner ward blieven un ehr Samen ward vör Di gedeihn.Ps.69, 37.