XLVIII.

XLVIII.

O Dodeland se koningin,Perséfone!Wat met blou-swarte oë uit die swartheid staarEn „Welkom, welkom!” roepAan elkeen wat die dodeland betree—O droewige koningin,O smart-gelouterde, geliefde vrouStrek uit jou arme, houVir algar hier ’n skuiloord uit en winDie edele geeste wat geskaarTesame aankom om met jou gesinVan stille rustige dode saam te woon.Bekroon hul, koningin, bekroonElkeen met rus, met vrede ongestoor!Smart en wat smart nog bitterder kan maak,Skimp en die skyn van skande was hul deelHier op hul eie wêreld. Gee hul rus;Gun, onder dié wat, toe die tyd nog jonk was,Moeg van die stryd en radeloos jou rykAs nuwe dooie burgers, eerbaar, eerlik,Met roem wat dooie helde hou, bereik het—Gun onder dié ’n plaas vir hulle. Groet,Hul met ’n welkomsgroet, en reik die hand—Jou sagte hand, o koningin—aan elkWat hier vanaand jou doderyk besoek.En jy, ou Charon, roeier van die bootWat dooie siele afvoer oor die stroom,Wees vrindelik met hul en versag jou haatTeen alles wat ooit lewenslig gesien het.Dink aan die helde wat jy vroeër vervoer het,Aan martelare en aan wie vir pligEie belang en lewe afgegee het,En groet hul vrind’lik—almal wat hier kom—En voer hul veilig oor jou donker stroom.

O Dodeland se koningin,Perséfone!Wat met blou-swarte oë uit die swartheid staarEn „Welkom, welkom!” roepAan elkeen wat die dodeland betree—O droewige koningin,O smart-gelouterde, geliefde vrouStrek uit jou arme, houVir algar hier ’n skuiloord uit en winDie edele geeste wat geskaarTesame aankom om met jou gesinVan stille rustige dode saam te woon.Bekroon hul, koningin, bekroonElkeen met rus, met vrede ongestoor!Smart en wat smart nog bitterder kan maak,Skimp en die skyn van skande was hul deelHier op hul eie wêreld. Gee hul rus;Gun, onder dié wat, toe die tyd nog jonk was,Moeg van die stryd en radeloos jou rykAs nuwe dooie burgers, eerbaar, eerlik,Met roem wat dooie helde hou, bereik het—Gun onder dié ’n plaas vir hulle. Groet,Hul met ’n welkomsgroet, en reik die hand—Jou sagte hand, o koningin—aan elkWat hier vanaand jou doderyk besoek.En jy, ou Charon, roeier van die bootWat dooie siele afvoer oor die stroom,Wees vrindelik met hul en versag jou haatTeen alles wat ooit lewenslig gesien het.Dink aan die helde wat jy vroeër vervoer het,Aan martelare en aan wie vir pligEie belang en lewe afgegee het,En groet hul vrind’lik—almal wat hier kom—En voer hul veilig oor jou donker stroom.

O Dodeland se koningin,Perséfone!Wat met blou-swarte oë uit die swartheid staarEn „Welkom, welkom!” roepAan elkeen wat die dodeland betree—O droewige koningin,O smart-gelouterde, geliefde vrouStrek uit jou arme, houVir algar hier ’n skuiloord uit en winDie edele geeste wat geskaarTesame aankom om met jou gesinVan stille rustige dode saam te woon.Bekroon hul, koningin, bekroonElkeen met rus, met vrede ongestoor!

O Dodeland se koningin,

Perséfone!

Wat met blou-swarte oë uit die swartheid staar

En „Welkom, welkom!” roep

Aan elkeen wat die dodeland betree—

O droewige koningin,

O smart-gelouterde, geliefde vrou

Strek uit jou arme, hou

Vir algar hier ’n skuiloord uit en win

Die edele geeste wat geskaar

Tesame aankom om met jou gesin

Van stille rustige dode saam te woon.

Bekroon hul, koningin, bekroon

Elkeen met rus, met vrede ongestoor!

Smart en wat smart nog bitterder kan maak,Skimp en die skyn van skande was hul deelHier op hul eie wêreld. Gee hul rus;Gun, onder dié wat, toe die tyd nog jonk was,Moeg van die stryd en radeloos jou rykAs nuwe dooie burgers, eerbaar, eerlik,Met roem wat dooie helde hou, bereik het—Gun onder dié ’n plaas vir hulle. Groet,Hul met ’n welkomsgroet, en reik die hand—Jou sagte hand, o koningin—aan elkWat hier vanaand jou doderyk besoek.

Smart en wat smart nog bitterder kan maak,

Skimp en die skyn van skande was hul deel

Hier op hul eie wêreld. Gee hul rus;

Gun, onder dié wat, toe die tyd nog jonk was,

Moeg van die stryd en radeloos jou ryk

As nuwe dooie burgers, eerbaar, eerlik,

Met roem wat dooie helde hou, bereik het—

Gun onder dié ’n plaas vir hulle. Groet,

Hul met ’n welkomsgroet, en reik die hand—

Jou sagte hand, o koningin—aan elk

Wat hier vanaand jou doderyk besoek.

En jy, ou Charon, roeier van die bootWat dooie siele afvoer oor die stroom,Wees vrindelik met hul en versag jou haatTeen alles wat ooit lewenslig gesien het.Dink aan die helde wat jy vroeër vervoer het,Aan martelare en aan wie vir pligEie belang en lewe afgegee het,En groet hul vrind’lik—almal wat hier kom—En voer hul veilig oor jou donker stroom.

En jy, ou Charon, roeier van die boot

Wat dooie siele afvoer oor die stroom,

Wees vrindelik met hul en versag jou haat

Teen alles wat ooit lewenslig gesien het.

Dink aan die helde wat jy vroeër vervoer het,

Aan martelare en aan wie vir plig

Eie belang en lewe afgegee het,

En groet hul vrind’lik—almal wat hier kom—

En voer hul veilig oor jou donker stroom.


Back to IndexNext