BLIDENSHo dat dit yn ’e wrâld mei rinne,Bliuwt yen der mar ién ding allinne,Ho slim ’t op ierde ek foar ús leit;Sadat tsjin ’e ein, al ’t tsjust’re en neare,De loft fen ûnk en wea opkleare,Ién striel; wei is de nearigheid.Dat kin oer al ’t fortriet yen tille,Ho lyts den ek, dat bytsje wille!Dat yen oan ’t libjen hingjen docht.Dat is in gouden rân fen blierrens,Op donkre wolkenbank fen fierrens,Heechstrieljend, dy oer ’t loftrom tsjocht.’t Is do wy ’t earste ljurkjesjongen,Op Sellemoannemoarn opfongen,Wy wer dat liet sa graech wer heard!Krekt as de earste finneblomme,Dy ’t laket earst yn ’t hiel rounomme,Wylst ’t ljeave kopke ’t nei ús keart.En ’t is as meast wol yn dit libben,It blide wersjen fen yens sibben,Dy ’t min yn lang net metten hie.Dat is, as de eagen elkoar mette,De blydskip, ’t praten yen bilette,Do min for ’t earst wer foar ’n oar stie.’t Is as in tynge út fiere fierte,As frjeonen, dy ’t elkoar forjitte,Einlings wer tinke om elkoar,Sadat út lang forfleine jierren,’t Oantinken wer komd is, fen fierren,De frjeonskipsbân wer knotte om hjar.1908.
Ho dat dit yn ’e wrâld mei rinne,Bliuwt yen der mar ién ding allinne,Ho slim ’t op ierde ek foar ús leit;
Sadat tsjin ’e ein, al ’t tsjust’re en neare,De loft fen ûnk en wea opkleare,Ién striel; wei is de nearigheid.
Dat kin oer al ’t fortriet yen tille,Ho lyts den ek, dat bytsje wille!Dat yen oan ’t libjen hingjen docht.
Dat is in gouden rân fen blierrens,Op donkre wolkenbank fen fierrens,Heechstrieljend, dy oer ’t loftrom tsjocht.
’t Is do wy ’t earste ljurkjesjongen,Op Sellemoannemoarn opfongen,Wy wer dat liet sa graech wer heard!
Krekt as de earste finneblomme,Dy ’t laket earst yn ’t hiel rounomme,Wylst ’t ljeave kopke ’t nei ús keart.
En ’t is as meast wol yn dit libben,It blide wersjen fen yens sibben,Dy ’t min yn lang net metten hie.
Dat is, as de eagen elkoar mette,De blydskip, ’t praten yen bilette,Do min for ’t earst wer foar ’n oar stie.
’t Is as in tynge út fiere fierte,As frjeonen, dy ’t elkoar forjitte,Einlings wer tinke om elkoar,
Sadat út lang forfleine jierren,’t Oantinken wer komd is, fen fierren,De frjeonskipsbân wer knotte om hjar.
1908.