BOMKLEASTER EN DROEGEHAM’t Is yn ’e Ham lang net ûnaerdich.By ’t winter bare smout,By ’t simmer o! sa smout sa skadich!Der ûnder ’t ipren hout.Hwent sjoch! mids yn it doarp syn hûzen,Heart boppe tsjerke en toer,De wyntsjes min yn ’t beamgûd rûzenDe tsjeppe bûrren oer.Ien bosk fen sokke ipren stammen,[26]Sa heech en den sa krûs,Siz! hwer de wjeargea en binammen?Mids kuierpaed en hûs?Ien Brink sa as min det wol wend is,Yn ’t soune lânskip Drinth.Oars net yn Frysland soks bikind is,Der yn ’t fen Fryslân wint.Om soun to wenjen en to bliûwen,Den nearne as nei de Ham.Der sjocht min lang yens jierren kliûwen,By ’t grien fen de iprenstam;Elk, dy natûrskiente mei lije,Dy fynt der wille en nocht.Dy ’t kin, giet himpe er íén, twá, tríje,As ’r net mei ’t loftskip fljocht.Min kin der kuijerje, altyd weroan,Troch beamte, bosk en blom.Heth min mar sin en niget der oan,Soks is der yn ’t rounom!Iens koe min der in lânhûs fine,Fen alles heth der west.In berg, in fiver, yn ’t forline,’t Gyng ek al yn ta rêst.De standermounle, dy foar jierren,Der stoe is ek fen kant.Min krige ’im al yn ’t each fen fierren.Neat bleau er fen yn stand.’t Wier ’t moaiste hwet de Ham ea sjoen heth,Yn hearlik lânskipspronk!Neat’r for yn pleats, hwer ’t min hwet oan heth,Yn ’t oars moai Hamsterhonk.Wier min foar hûnderd jier mar berne,Den seach min dit en dat,Hwet rekk’ne wirdt nou ta ’t forlerne;Sa mennich moais en skat.En giet min nou nei ’t Easten hinne,Riist oan ’e kym sa foart,Heech dat it sjocht oer bou en finne,Dat min ’t biwond’rje moatBomkleaster, mids syn hege iken,Kastanjebeammekloft,Dy breed it Kleasterplak oertrieken,Heech waeije yn ’e loft.It is der yett’ allike fredich,As by „Marije’s Rop”;Heth min de seisûr’ klok der nedich,Den rôpt dy’t lânfolts op.Iéns, Bouwe, út Twizel, der fendinne,Dy wirdt hjir troch ús mett’,Yn ’t oantinsen, dat hy allinne,’t Bomkleaster stichte heth.Het iens de tiidgeast ’t Roamsk geloave,Weikoassebant fen ’t plak,’t Natûrskient’ koe it mar net roave,Dat hie oan miening lak!De fûgels, gealtsje, skelfink, klyster,Dy bin hjir Maitiids thús;Komme ier er oan, mei miich en fryster,En wenje hjir by ús.Fen wieroak is de loft trochtritsen,Dy strykt oer tokke, oer blom,Gjin stoarm heth hjir ién tûkje oubritsen,’t Is smoute hjir rounom.De fûgels op ’e groun en boppe,Ha hjir nou ’t heechste wird!Krekt as s’oer ’t tsjerkhôf hinne roppe:Dat it wer simmer wirdt.O wûndre aerdich, wûndre fredich,Is ’t yett’ hwer ’t Bouwe wier,Alhiel en yett’ fen minsken ledich,Sa hast, as min ’t do hie.Dwaen wy net as de kleasterljuwe,Hjar tiid is wei al lang,Op ’t plak fen ’t âlde, koe ’t net bliuwe,Net mear greft—poarte twanch.Wy kuij’rje frij, hwer wy mar wolle,Ha nocht oan beam en blomt’.Gods Timpel rikt fier boppe ús holle,Ta ien unsjenb’re romt’.It tsjerkhôf leit der tsjok biskâde;As ’t earne restich leit,Den hien’ de Nonnen út ’t alâlde,Der’n echte ienlykheit.Wy sykje by de groun de Makker,Fen alles hwet bistiet,Net, mar yn plaets, wy reppe ús wakker,Yn tinsen, wird en died.Wy sykje ’t moaije, dwaen it goede,Ha nocht mei swealtsje en ljurk,Blieu by elk lot mar goed to moede,Ha niget oan Gods wirk.Simmermoanne 1910.[26]Sint fordistrewearre.
’t Is yn ’e Ham lang net ûnaerdich.By ’t winter bare smout,By ’t simmer o! sa smout sa skadich!Der ûnder ’t ipren hout.Hwent sjoch! mids yn it doarp syn hûzen,Heart boppe tsjerke en toer,De wyntsjes min yn ’t beamgûd rûzenDe tsjeppe bûrren oer.Ien bosk fen sokke ipren stammen,[26]Sa heech en den sa krûs,Siz! hwer de wjeargea en binammen?Mids kuierpaed en hûs?Ien Brink sa as min det wol wend is,Yn ’t soune lânskip Drinth.Oars net yn Frysland soks bikind is,Der yn ’t fen Fryslân wint.Om soun to wenjen en to bliûwen,Den nearne as nei de Ham.Der sjocht min lang yens jierren kliûwen,By ’t grien fen de iprenstam;Elk, dy natûrskiente mei lije,Dy fynt der wille en nocht.Dy ’t kin, giet himpe er íén, twá, tríje,As ’r net mei ’t loftskip fljocht.Min kin der kuijerje, altyd weroan,Troch beamte, bosk en blom.Heth min mar sin en niget der oan,Soks is der yn ’t rounom!Iens koe min der in lânhûs fine,Fen alles heth der west.In berg, in fiver, yn ’t forline,’t Gyng ek al yn ta rêst.De standermounle, dy foar jierren,Der stoe is ek fen kant.Min krige ’im al yn ’t each fen fierren.Neat bleau er fen yn stand.’t Wier ’t moaiste hwet de Ham ea sjoen heth,Yn hearlik lânskipspronk!Neat’r for yn pleats, hwer ’t min hwet oan heth,Yn ’t oars moai Hamsterhonk.
Wier min foar hûnderd jier mar berne,Den seach min dit en dat,Hwet rekk’ne wirdt nou ta ’t forlerne;Sa mennich moais en skat.En giet min nou nei ’t Easten hinne,Riist oan ’e kym sa foart,Heech dat it sjocht oer bou en finne,Dat min ’t biwond’rje moatBomkleaster, mids syn hege iken,Kastanjebeammekloft,Dy breed it Kleasterplak oertrieken,Heech waeije yn ’e loft.It is der yett’ allike fredich,As by „Marije’s Rop”;Heth min de seisûr’ klok der nedich,Den rôpt dy’t lânfolts op.Iéns, Bouwe, út Twizel, der fendinne,Dy wirdt hjir troch ús mett’,Yn ’t oantinsen, dat hy allinne,’t Bomkleaster stichte heth.Het iens de tiidgeast ’t Roamsk geloave,Weikoassebant fen ’t plak,’t Natûrskient’ koe it mar net roave,Dat hie oan miening lak!De fûgels, gealtsje, skelfink, klyster,Dy bin hjir Maitiids thús;Komme ier er oan, mei miich en fryster,En wenje hjir by ús.Fen wieroak is de loft trochtritsen,Dy strykt oer tokke, oer blom,Gjin stoarm heth hjir ién tûkje oubritsen,’t Is smoute hjir rounom.De fûgels op ’e groun en boppe,Ha hjir nou ’t heechste wird!Krekt as s’oer ’t tsjerkhôf hinne roppe:Dat it wer simmer wirdt.O wûndre aerdich, wûndre fredich,Is ’t yett’ hwer ’t Bouwe wier,Alhiel en yett’ fen minsken ledich,Sa hast, as min ’t do hie.Dwaen wy net as de kleasterljuwe,Hjar tiid is wei al lang,Op ’t plak fen ’t âlde, koe ’t net bliuwe,Net mear greft—poarte twanch.Wy kuij’rje frij, hwer wy mar wolle,Ha nocht oan beam en blomt’.Gods Timpel rikt fier boppe ús holle,Ta ien unsjenb’re romt’.It tsjerkhôf leit der tsjok biskâde;As ’t earne restich leit,Den hien’ de Nonnen út ’t alâlde,Der’n echte ienlykheit.Wy sykje by de groun de Makker,Fen alles hwet bistiet,Net, mar yn plaets, wy reppe ús wakker,Yn tinsen, wird en died.Wy sykje ’t moaije, dwaen it goede,Ha nocht mei swealtsje en ljurk,Blieu by elk lot mar goed to moede,Ha niget oan Gods wirk.
Simmermoanne 1910.
[26]Sint fordistrewearre.