OERBEPPE EN HJAR EARIZER’t Is slim, min kin ’t hast net forneare,Dat frjemden sizze: „stiet it sa?Oars alles goud! ho kin ’t forkeare!Is ’t, dat jimm’ ’t nou earmoedich ha?”„’t Wier ongesoun ús for de holle,Sa’n swier stik sulver ef fen goud,Dat hâlde ’t swit deryn tofolle,Hwa ’t der syn libben mei omsjout.”Der kaem, ’t earizer op, oerbeppe!Hja wier nou krekt iénhûnderd jier!Hja koe sels alles noch biskreppe.Hja sei: „ik draech ’t nou tachtich jierren;”Hwa sûnder earizer ’t sa fierBringt, en derûnder eigen hierren!1909.
’t Is slim, min kin ’t hast net forneare,Dat frjemden sizze: „stiet it sa?Oars alles goud! ho kin ’t forkeare!Is ’t, dat jimm’ ’t nou earmoedich ha?”
„’t Wier ongesoun ús for de holle,Sa’n swier stik sulver ef fen goud,Dat hâlde ’t swit deryn tofolle,Hwa ’t der syn libben mei omsjout.”
Der kaem, ’t earizer op, oerbeppe!Hja wier nou krekt iénhûnderd jier!Hja koe sels alles noch biskreppe.
Hja sei: „ik draech ’t nou tachtich jierren;”Hwa sûnder earizer ’t sa fierBringt, en derûnder eigen hierren!
1909.