IMPERTERRĬTUS, a, um,Qui est sans effroi.Syn.Qui nulla re terretur. Cf.Audax.
IMPERTĬO, is, īvi, ītum, ire, a.Faire part de,communiquer,donner.Syn.Impartio, impertior, do, tribuo.Adv.Gratuito.Usus: Studium suum, laborem suum hominum periculis sublevandis impertire; alicui suum dolorem, multam salutem, laudem et misericordiam impertire. Cf.Do,Largior,Communico,Particeps,Dono.
IMPERTĬOR, īris, ītus sum, iri, d.Faire partager à.Syn.Impertio.
IMPĔTO, is, ĭtum, ere, a.Se jeter sur,attaquer.Syn.Invado. Cf.Impetus,Invado.
IMPĔTRĀBĬLIS, e, gen. com.Qu’on peut obtenir.Syn.Quod facile impetrari et obtineri potest.Usus: Votum impetrabile. Omnia impetrabilia et tuta.
IMPĔTRĀTĬO, ōnis,Action d’obtenir.Usus: Impetrationes nostræ nihil valent.
IMPĔTRO, as, avi, atum, are, a.Obtenir.Syn.Exoro, exigo, aufero, induco, ut fiat aliquid; invenio, fero, voti compos fio, voti damnor.Adv.Libenter.Usus: Impetrare vitam, salutem alicui. Omnia in hac gratia ac potentia tua me impetraturum confido. Nec fas esse arbitror, quidquam me rogantem abs te non impetrare. Cf.Acquiro.
IMPĔTŬS, ūs, m.Impétuosité,choc,attaque.Syn.Impressio, vis, violentia, incursio, incursus, ferocia, conatus.Epith.Acerrimus, cæcus, crudelis, furibundus, fortissimus, hostilis, immanis, inconsideratus, justus, magnus, nocturnus, par, perceler, rectus, regius, repentinus, sceleratus, similis, singularis, subitus, tantus, totus, tribunitius.Phras.1. Impetum in ejus fortunas fecere hostes,les ennemis firent une incursion sur ses domaines. In fortunas ejus invaserunt; agros incursavere; opes ejus vexarunt; infestis prope signis in eum inferebantur; incursio atque impetus armatorum in eum factus est; in eum homines concitati irruere; eum impetu perculere; in ejus domum irrupere; impressionem gravem dedere; in eum ivere; in ejus fortunas impetum dedere; in ejus fortunas magna violentia incurrere; cæco impetu grassati sunt. 2. Impetum in hostes fecere,ils s’élancèrent sur les ennemis. Magnum in hostes impetum dedere; in hostem se concitavere; illati primo impetu signa hostium turbavere; adversus hostiles cuneos equestrem procellam effudere. Subito incursu fudere hostem, ferociter citatoagmine invecti, infestis hastis provolarunt; summa vi se in medios hostes intulere; omnibus repente copiis provolarunt; confertissimo agmine incurrere, incursum fecere. 3. Adversarii tui sæpius impetum in te facient,souvent vos adversaires chercheront à vous attaquer. Multum studii ad te oppugnandum conferent, evertere te ac tua commoda conabuntur; frequentius in te incurrent, irruent, impressionem facient; mucrones in te exacuent; jugulum ferro vitamque petent. Cf.Adorior,Aggredior. 4. Impetus hostisautfrangere,autretardare,ou briser, ou soutenir le choc des ennemis. Impetus hominis aut comprimere, cohibere, propulsare; aut impetum excipere, ferre, perferre, tardare, sustinere; petitiones ejus eludere, vitare, effugere, declinare.Usus: Impetus quidam et commotio animi. Multi multa faciunt temeritate quadam, sine judiciovelmodo; impetu quodam mentis et voluntatis. Impetu ferri in aliquem. Impetum dare, facere in hostes. Impetum perferre, reflectere. Impetum frangere, comprimere. Impetum capere. Impetum effundere.
IMPEXUS, a, um,Non peigné,en désordre.Usus: Barba impexa.
IMPĬĒ,D’une manière impie.Syn.Barbare, nefarie, scelerate.
IMPĬĔTAS, ātis, f.Impiété.Syn.Impia fraus.Usus: Nihil tam miseros facit, quam impietas et fraus.
IMPĬGER, ra, um,Qui n’est pas paresseux,actif.Syn.Diligens. )( Piger.Usus: Impiger ad labores belli. Patientem et impigrum se præbere. Cf.Diligens.
IMPĬGRE,Activement.Syn.Alacriter, diligenter.
IMPĬGRĬTAS, ātis, f.Activité.Syn.Diligentia.
IMPINGO, is, pēgi, pactum, ere, a.Pousser,jeter ou frapper contre.Syn.Jacio, impello, objicio, allido, obtrudo.Phras.Improvidi in multos scopulos impingunt,les gens imprévoyants vont donner contre beaucoup d’écueils. In multis periculis offendunt; in multa pericula incurrunt, inferuntur. Quis est ex imprudentum horum genere hominum, qui nihil offendat, nusquam incurrat? Cf.Labor,eris.Usus: Fustem alicui, culpam in aliquem impingere.
IMPĬUS, a, um,Impie.Syn.A pietate remotus, alienus; consceleratus. )( Pius.Adv.Admodum.Phras.Est homo impius,c’est un impie. Impurus homo est, religionumque omnium ac sacrorum hostis; in hoc homine perfidia est plus quam Punica, nihil veri, nihil sancti, nullus deum metus, nullum jusjurandum, nulla religio; homo est, qui unus omnium impurrissime teterrimeque religionem violet. Cf.Sceleratus,Malus,Nequam, Mores mali.Usus: Sunt suæ impiis assiduæ furiæ. In consceleratos et impios certæ a Diis immortalibus pœnæ sunt constitutæ.
IMPLĀCĀBĬLIS, e, gen. com.Implacable.Syn.Inexorabilis.Usus: Durum se et implacabilem alicui præbere. Cf.Durus.
IMPLĔO, es, ēvi, ētum, ere, a.Emplir,remplir.Syn.Compleo, expleo, augeo. )( Exhaurio.Usus: Demosthenes non semper implet aures meas,Démosthène ne satisfait pas toujours mon oreille. Profiteri, quod non possis implere, imprudentiæ est. Numeros omnes boni Principis, officia et munia consulatus implere. Aliquem spei, formidinis implere. Cf.Plenus.
IMPLĬCĀTĬO, ōnis, f.Entrelacement,enchaînement.Usus: Nervorum implicatio in toto corpore.
IMPLĬCĬTĒ,D’une manière embrouillée;obscur.Syn.Abscondite. )( Explicate.
IMPLĬCO, as, āvi, ātum,veletiam: implĭcŭi, cĭtum, are, a.Enlacer,embarrasser.Syn.Irretio, illaqueo. )( Explico.Adv.Penitus.Phras.Multis periculis implicatus tenetur,il est environné de dangers. In multos se laqueos induit, quorum ex nullo se explicare possit; imprudens eo, quo minime vellet, revolvitur; nihil expedit; ita res contractas habet et inexplicabiles, tot controversiis implicatas, ut exitum non videat; irretitus est multis periculis et litibus.Usus: Homo multis familiaritatibus, officiis, occupationibus implicatus. Aliquem responsis incertis, molestiis, religionibus implicare. Reipublicæ procuratione implicari et adstringi. Maleficio aliquo, severitate judiciorum, morbo implicari.
IMPLŌRĀTĬO, ōnis, f.Action d’implorer,invocation.Usus: Si te illius acerba imploratio et vox miserabilis non inhibebat, ne civium quidem fletu commoveberis?
IMPLŌRO, as, avi, atum, are, a.Implorer,invoquer.Syn.Invoco, exposco, flagito, posco, appello, obtestor, voce miserabili opem peto, ad aliquem confugio, ad alicujus opem confugio.Adv.Etiam atque etiam.Usus: Deum hominumque fidem, auxilium, jura civitatis implorare. Cf.Peto,Preces,Auxilium.
IMPLŪMIS, e, gen. com.Qui n’a pas encore de plumes.Usus: Implumes pulli.
IMPLŬVĬUM, ii, n.Bassin qui se trouvait dans l’intérieur des maisons de Rome et où étaient recueillies les eaux pluviales.Syn.Locus sine tecto in ædibus, quo descendere imber possit.
IMPŎLĪTĒ,Sans élégance.Syn.Inornate, inculte.
IMPŎLĪTUS, a, um,Inculte,grossier.Syn.Rudis.Adv.Admodum.Usus: Genus hominum rude ac impolitum; forma dicendi impolita. Cf.Rudis,Agrestis.
IMPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a.Placer sur.Syn.Pono super aliquid.Usus: 1. Diadema alicui, victori coronam imponere. Leges alicui per vim imponere. 2. Injungo,imposer,ordonner. Magnum onus alicui, multos labores, negotia imponere, injungere. Has mihi partes, hanc personam, hanc necessitatem Cæsar imposuit. 3. Mando, impero,ordonner. Frumentum, pecuniam in remiges imponere. 4. Præficio,préposer,mettre à la tête. Villicum pecori, agro imponere. 5. Infero,porter. Vulnera alicui, plagam mortiferam reipublicæ, injurias et contumelias imponere. 6. Decipio,en imposer, tromper. Imponere alicui.
IMPORTO, as, avi, atum, are, a.Apporter,causer,susciter.Syn.Infero, affero, præbeo, exhibeo. )( Exporto.Usus: Ea res magnam nobis calamitatem, multa odia, suspiciones, pericula importavit. Cf.Affero.
IMPORTŪNĒ,Mal à propos,à contre temps.Syn.Moleste, minus idoneo tempore.
IMPORTŪNĬTAS, ātis, f.Mauvais caractère;cruauté.Syn.Immanitas, violentia.Epith.Incredibilis, molesta, tanta.Usus: Quem propter audaciam et importunitatem animi nemo tecto vellet recipere. Animal ex omni scelerum importunitate concretum.
IMPORTŪNUS, a, um,Funeste,cruel,pénible.Syn.Immanis, infestus. )( Opportunus.Usus: Immanis et importuna natura. Incommoda et importuna clades civitatis. Cf.Odiosus,Molestus.
IMPOS, ŏtis, omn. gen.Qui n’est pas maître de soi.Usus: Adolescens animi impos, animi parum sani.
IMPŎTENS, entis, omn. gen.Qui ne se possède pas,emporté,violent.Syn.Effrenatus, qui in sua potestate non est, qui doloriveliracundiæ paret, obsequitur, qui iracundia, etc. effertur.Usus: 1. Victoria feroces reddit et impotentes. Effrenatio impotentis animi. Iratus fecit, et impotenti animo. Lætitia impotenti efferri. 2. Invalidus, infirmus,faible,impuissant. Valeant hæc ad salutem impotentium. Cf.Ferocia,Præceps,Immoderatus.
IMPŎTENTER,Immodérément,violemment.Usus: Impotenter se gerere. Impotentius regi.
IMPŎTENTĬA, æ, f.Impuissance;violence,insolence.Syn.Animi effrenatio.Usus: Dictorum atque factorum impotentia. Cf.Insolentia.
IMPRĔCOR, aris, atus sum, ari, d.Souhaiter (du mal à qqn).Syn.Precor. In malam fere partem accipitur. Cf.Maledictum.
IMPRESSĬO, ōnis, f.Choc,attaque.Syn.Efficientia, effectio, vis, violentia, incursio, impetus.Epith.Explanata.Usus: Impressionem in hostes facere, date; impressione aciem hostilem fundere, evertere,fondre sur,faire irruption sur,mettre en déroute les bataillons ennemis. Cf.Impetus.
IMPRĬMO, is, pressi, pressum, ere, a.Imprimer,graver (au pr. et au fig.).Syn.Signo, inscribo; quasi informo in animo;velin animum alte defigo.Adv.Similiter, subtiliter.Usus: In omnium animis deorum notitiam impressit natura. Aliquid alte in mente et animo imprimere. Dedecus reipublicæ, vestigia flagitiorum omnibus provinciis imprimere. Hæc eum viderem tot vestigiis impressa.
IMPRŎBĀBĬLIS, e, gen. com.Qu’on ne peut approuver,insoutenable.Syn.Non probabilis.Usus: Nos alia improbabilia, alia probabilia dicimus.
IMPRŎBĀTĬO, ōnis, f.Désapprobation. )( Approbatio.Usus: Hæc ad improbationem testium pertinent.
IMPRŎBĒ,Méchamment,injustement.Syn.Injuste, inique, perverse, nequiter.Usus: Præda improbe parta.
IMPRŎBĬTAS, ātis, f.Méchanceté,malice.Syn.Perversitas.Epith.Alacris, aperta, insignis, mirifica, perspicua, robustior, similis, singularis, summa, varia. Cf.Malitia.
IMPRŎBO, as, avi, atum, are, a.Désapprouver,critiquer.Syn.Vitupero, rejicio, damno. )( Approbo.Usus: Ego ista studia non improbo. Cf.Dissentio.
IMPRŎBUS, a, um,Méchant,pervers.Syn.Impius, sceleratus. )( Probus.Phras.1. Est homo improbus,cet homme est méchant. Homo est perditis, profligatis, impuris, turpissimis moribus; scelere corruptus, et omni impuritatis genere contaminatissimus; homo est ingenio malo pravoque; omnibus vitiis et flagitiis coopertus. Cf.Malus,Nequam,Sceleratus.Usus: Homo post natos homines improbissimus. Cf.Impius, Gerere se male, Conscientia mala.
IMPRŌVĬDĒ,Inconsidérément.Syn.Incaute.Usus: Non pro veteri prudentia se et rempubl. improvide in præceps dederat.
IMPRŌVĬDUS, a, um.Inconsidéré.Syn.Incautus. )( Providus, pendens.Usus: Improvidus et credulus senex. Ætas improvida. Cf.Imprudens.
IMPRŌVĪSO,A l’improviste.Syn.Ex improviso, ex inopinato, de improviso, derepente, subito, repente, repentino, insperato.Phras.Improviso hoc mihi accidit,cela m’est arrivé à l’improviste. Præter opinionem,insperanti mihi accidit; fuit hæc vis sane inexspectata, inopinata; inscio, ignaro, nec opinanti oblata. Imprudenti, ex insperato id mihi evenit.
IMPRŌVĪSUS, a, um,Imprévu.Syn.Inopinatus, novus, repentinus, nec opinatus, fortuitus, subito et improviso natus. )( Provisus.Usus: Malum improvisum gravius. Fortuna efficit multa improvisa nobis.
IMPRŪDENS, entis,Qui ignore;imprudent,inconsidéré.Syn.Insciens, inscius, ignarus, errore lapsus, lapsus per imprudentiam. )( Sciens.Adv.Bene, insigniter, naviter.Phras.Nimium te imprudentem cognovi,je vous sais bien imprudent, bien inconsidéré. Nimium te inconsideratum, expertem consilii, rationis; inopem consilii, rationis; a ratione aversum; præcipitis consilii; nimis in agendo præcipitem cognovi; scio, quam facile a ratione discedas, decedas, deducare; quam multa temere, imprudenter, inconsulte, sine ratione, sine consilio agas; scio, tibi deesse rationem ac consilium; consilium ac prudentiam dudum in te desidero; scio, quam longe absis a prudentiæ maturitate; quoties per imprudentiam incurras aliquo ac offendas; quanta judicii inopia labores; quam infirma tibi sit a prudentia ætas; quam parum videas, dispicias ac intelligas. Cf.Temere.Usus: 1. Id imprudenti mihi ac invito excidit. Imprudens feci, quod maxime nolebam. 2. Ignarus,ignorant. Imprudentes legis vitulum immolarunt nautæ.
IMPRŪDENTER,Par ignorance,imprudemment.Syn.Per imprudentiam, per ignorantiam, inscienter. )( Scienter, Prudenter. Cf.Temere.
IMPRŪDENTĬA, æ, f.Ignorance.Syn.Inscitia, inscientia. )( Scientia, prudentia.Usus: 1. Id non imprudentiæ, sed perfidiæ assignandum. 2. Error,erreur,imprudence. Imprudentia in purgationem confertur, cujus partes sunt inscitia, casus, necessitas. Emissi teli imprudentia. Cf.Error,Temere,Aberro.
IMPŬBES, is, et ĕris, m.Qui n’a pas atteint l’âge de puberté.Syn.Adolescentulus.
IMPŬDENS, entis, gen. com.Effronté,impudent.Syn.Inverecundus. )( Pudens,Phras.1. Homo est plane impudens,cet homme est sans pudeur. Homo est, qui audacter, impudenter dicat faciatque omnia; dudum os perfricuit; pudorem dimisit; homo est præmortui jam pudoris; perfrictæ frontis; ingenio inverecundo, incredibili importunitate et audacia insigniter impudens; qui verecundiæ fines omnes transilierit; os hominis insignemque impudentiam quis ignoret? Ore est durissimo ac plane ferreo; homo est, qui verecundiam dudum ab ecerit; pudorem exuerit; frontem perfricuerit; exhausti pudoris homo est; homo est pudoris expers ac modestiæ; qui verecundiæ repagula refregerit omnia; qui omnem a se verecundiam removit, longissimeque projecit; qui pudorem omnem abstersit; qui pudorem omnem dedidicit, proscripsit; qui verecundiæ septa finesque transilivit. 2. Impudens es in petendo,vous demandez avec impudence. Quæ, malum! ista tua est in petendo confidentia? quam inverecundum animi ingenium? Nihil te pudet, non vereris, non erubescis, res tantas toties a me petere? Petitiones tuæ omni rubore carent; oris impudentis es, atque aversi a pudore animi in petendo; tanta cum petas, pudore nullo suffunderis.Usus: Qui verecundiæ fines semel transierit, eum naviter oportet esse impudentem.
IMPUDENTER,Impudemment.Syn.Confidenter, audacter.
IMPUDENTIA, æ, f.Effronterie,impudence.Syn.Confidentia, os impudens, durum, ferreum. )( Verecundia.Epith.Admirabilis, impudica, incredibilis, insignis, non minor, mira, perspicua, similis, singularis, summa, tanta, tam varia.Usus: Os hominis insignemque impudentiam agnoscite. Audacia fretus et impudentia in omnem licentiam effunditur. Cf.Impudens.
IMPŬDĪCĬTĬA, æ, f.Impudicité.Usus: Impudicitiæ se dedere. Cf.Luxuria.
IMPŬDĪCUS, a, um,Impudique.Syn.Lascivus, libidonosus, luxuriosus. )( Pudicus.Phras.Homo impudicus,débauché. Homo petulans ac protervus, qui eo semper trahitur, quo libido rapit; plenus stupri, sceleris, flagitii, quem non modo nequitiæ nomen oblectet. Quæ nota domesticæ turpitudinis non inusta vitæ est? Quod privatarum rerum dedecus non hæret infamiæ? Quæ libido oculis, quod facinus a manibus, quod flagitium a toto corpore abfuit? Homo omnis turpitudinis exemplum, probrum juventutis, senectutis ludibrium. Homo perdita nequitia, libidine, intemperentia; quem nec pudor ab infamia, nec generis macula a turpitudine avocare possit; qui omnia pudoris ac honestatis repagula perfregerit. Cf.Luxuria,Libidinosus.Usus: Impudica loqui. Mulier impudica.
IMPUGNĀTĬO, ōnis, f.Attaque,assaut.Syn.Oppugnatio.
IMPUGNO, as, avi, atum, are, a.Attaquer.Syn.Oppugno. Cf.Oppugno.
IMPULSĬO, ōnis, f.Impulsion,sollicitation.Syn.Impulsus, commotio.Epith.Vehemens.Usus: Impulsio est, quæ sine cogitatione per quamdam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor, iracundia.
IMPULSOR, ōris, m.Instigateur,conseiller.Syn.Suasor, auctor. )( Dehortator.
IMPULSŬS, ūs, m.Conseil.Syn.Impulsio, inductus.Epith.Alienus, externus, primus, similis, summus.Usus: 1. Non alieno impulsu, sed sua sponte moveri. 2. Impetus,mouvement. Sonus impulsu et motu efficitur.
IMPŪNE,Impunément.Syn.Sine pœna vel periculo, tuto, tranquille.Phras.Hoc factum impune non feres,vous ne jouirez pas de l’impunité, ou cet outrage ne demeurera pas impuni. Impune tibi non abibit; non dimittam inultam impunitamque hanc injuriam; non tibi impune dilabetur atrox hæc injuria; nondum assecutus es sceleris hujus impunitatem. Cf.Impunitas,Impunitus.
IMPŪNĬTAS, ātis, f.Impunité.Syn.Licentia, venia.Epith.Diuturna, juvenilis, sempiterna, summa, tanta.Phras.Impunitatem consecutus est,il ne fut pas puni. Pœnam effugit, elapsus est; impune fecit; evasit ex judicio; absolutus est; impunitas sceleri data est. Cf.Impune,Impunitus.Usus: Errorem suum deponentibus veniam et impunitatem dandam existimo. Juvenilis impunitas, et licentia dicendi. Impunitatis spes maxima est illecebra peccandi. Garriendi tanta est impunitas.
IMPŪNĪTUS, a, um,Impuni.Syn.Inultus. )( Punitus, mulctatus.Phras.Nocentes sæpe impuniti manent,souvent les coupables ne sont pas punis. Supplicium de nocentibus sæpe nullum sumitur; sæpe non animadvertitur in homines nocentes; sæpe homines improbi judicio liberantur judicum sententiis; pœna eximuntur; pœnas vitant, evadunt ex judicio; merita pœna non coercentur; pœnas non dant; pœnas non luunt; pœnas non pendunt; debitas pœnas non persolvunt; debito supplicio non mulctantur; debita pœna non afficiuntur; supplicio vindicantur; pœnam effugiunt; debita improbitati pœna non plectuntur; pœnas factis moribusque dignas non ferunt, non sustinent, non patiuntur, non sentiunt. Cf.Impune,Impunitas.Usus: Possumusne hanc injuriam inultam permittere? Num hæc tanta injuria impunita discedet? Num impunitam feremus tantam audaciam?
IMPŪRĒ,D’une manière impure,honteuse.Syn.Spurce, fœde, obscœne, turpiter.Usus: Impura flagitiose, intemperanter multa facere.
IMPŪRĬTAS, ātis, f.Impureté.Syn.Flagitia, turpitudines.Usus: Cum omnes impuritates tua in domo susciperes. Cf.Luxuria.
IMPŪRUS, a, um,Impur.Syn.Contaminatus, lutulentus, spurcus, improbus, sceleratus. )( Purus.Usus: Omnium non modo bipedum, sed quadrupedum impurissimus. Cf.Luxuria,Impudicus.
ĪMUS, a, um,Le plus bas, le plus profond.Syn.Infimus. )( Summus.Usus: A summo, a medio, ab imo. Ab imis unguibus ad summum verticem.
IN, præpos.Dans,sur.Usus: 1. Actio constituta in diem posterum; in annos multos solis defectiones prædicuntur. 2. In dies,de jour en jour. In singulos dies vitium crescit. In dies opinio magis invalescit. 3. In diem vivere barbari solent,au jour le jour. 4. In posterum, in perpetuum,pour l’avenir,dans la suite,plus tard. Aliquem a se in perpetuum alienare. 5. Distributioni servit,par, (dans un sens distributif). Pretium in capita statuere; singulas in militem tunicas imperare. 6. Ad pretium rei statuendum,par,pour, (pour indiquer le prix). Quaternos denarios in singulas vini amphoras exegit. 7. In modum,comme,à la manière de. Ornatus peregrinum in modum; servilem in modum; miserandum in modum; mirandum, mirabilem in modum. 8. In hanc sententiam,de la façon. In eamdem sententiam cum multa dixissent. 9. In speciem,en apparence. In speciem validus exercitus, re vera infirmus et inops. 10. In manibus esse,aux mains de qqn. Victoria est in manibus. 11. In manibus habere,avoir dans ses mains,posséder. Omisi ea, quæ in manibus habebam. 12. In orbem,en cercle,tour à tour. Senæ horæ in orbem operi attributæ,proper vices. 13. Contra,contre. In aliquem peccare. 14. Secundum,sous. In hanc formulam omnia judicia conclusa sunt. 15. Supra,sur. In humeros puerum extulit. 16. Ante,sous,devant. Cædes facta in oculis hominum. 17. Inter,parmi. In magnis viris non est habendus. 18. Pro,pour,en faveur de. Pecunia decreta in rem frumentariam. 19. Per,dans,à travers. Sanguis a corde in totum corpus effunditur. 20. Erga,pour. Amor in patriam, religio in DEUM. 21. In, ante diem XV CalendasvelCalendarum distuli,j’ai rémis l’affaire au 15ᵉ jour avant les Calendes.
INACCESSUS, a, um,Inaccessible.Syn.Ex omni parte clausus, obstructus, præclusus; qui adiri non potest, qui aditus habet difficiles.Usus: Aditus inaccessi. Cf.Angustus.
ĬNÆDĬFĬCO, as, avi, atum, ara, a.Bâtir sur,construire dans.Usus: In domo tua est inædificatum sacellum.
ĬNÆQUĀBĬLIS, a, gen. com.Inégal.Usus: Inæquabilis varietas.
ĬNÆQUĀLIS, e, gen. com.Inégal.Usus: Annus inæqualis.
ĬNÆQUĀLĬTER,Inégalement.Usus: Inæqualiter eminentes rupes scandere.
ĬNÆQUO, as, are, a.Égaliser.Syn.Complano.
ĬNÆSTĬMĀBĬLIS, e, gen. com.Inestimable. )( Æstimabilis. Cf.Pretium.
ĬNAMBŬLĀTĬO, ōnis, f.Action de se promener,promenade.Syn.Ambulatio.
ĬNAMBŬLO, as, are, n.Se promener.Syn.Deambulo. Cf.Ambulo.
ĬNĂNĬMĀTUS, a, um,Inanimé.Syn.Inanimis, expers vitæ.
ĬNĂNĬMUS, a, um,Privé de la vie.Syn.Inanimatus.Usus: Inanimum est omne, quod pulsu agitatur exteriore.
ĬNĂNIS, e, gen. com.Vain,de peu de valeur.Syn.Vacuus, supervacuus, levis, cassus, vanus, sine causa. )( Plenus.Phras.Inania sectaris,vous poursuivez des futilités. Levioribus rebus tuum studium dicas; amas, colis, sequeris ea, quæ non consistunt; quæ nihil habent firmitatis, nihil gravitatis, nihil ponderis; quæ levia, nullius ponderis, infirma, minime solida sunt. Cf.Levis,Vanus.Usus: Inanissimarum cupiditatum nullus modus. Consilium prudentiæ inanissimum. Inanis elocutio et puerilis.
ĬNĀNĬTAS, ātis, f.Futilité.Syn.Vanitas, inane.Epith.Summa.Usus: In summa inanitate versamur. Cf.Levitas.
ĬNĀNĬTER,En vain,sans raison.Syn.Falso, frustra, sine causa.Usus: Inaniter sæpe animus exsultat.
ĬNAPPĂRĀTĬO, ōnis,Défaut de préparation,négligence.Syn.Nullus apparatus.
ĬNAUDIBĬLĬS, e, gen. com.Qu’on ne peut entendre.Syn.Qui non est audiendus, qui audiri non meretur.Usus: Fidem infirmare alicui inaudibili.
ĬNAUDĬO, is, īvi, ītum, ire, a.Entendre dire,apprendre. Audio, exaudio, de rebus fere occultis.Usus: Erupit tandem vox illa, de qua ego aliquid inaudieram. Cf.Audio.
ĬNAUDĪTUS, a, um,Inouï.Syn.Inusitatus.Adv.Omnino, ante hoc tempus.Usus: Nihil dicam inauditum, novum, insolens. Res in omni memoria inaudita. Cf.Novus,Rarus.
ĬNAUGŬRO, as, avi, atum, are, n.Consacrer,inaugurer.Syn.Initior, consecro, dedico.Usus: Templum inaugurare. Cf.Dedico.
ĬNAURIS, is, et rectius: ĬNAURES, ĭum, f. pl.Pendants,boucles d’oreilles.Syn.Ornamentum aurium, quo mulieres utuntur.
ĬNAURO, as, avi, atum, are, a.Dorer.Syn.Auro tego, illino, obduco; aurum rei induco.Adv.Extrinsecus.Usus: Palla inaurata inductus. Malo consuli a Cæsare quam inaurari.
ĬNAUSPĬCĀTO,Sans avoir pris les auspices.Syn.Vitio, auspicio non capto, malis ominibus.
ĬNCĂLESCO, is, călŭi, ere, n.Devenir chaud,s’échauffer.Usus: Vino incalescere.
INCALLĬDĒ,Sans adresse.Syn.Incaute.Usus: Non incallide tergiversari.
INCALLĬDUS, a, um,Simple,franc,ouvert.Syn.Simplex, incautus, antiquus, credulus.Usus: Servus non incallidus, sed frugi et integer. Cf.Simplex,Apertus.
INCANDESCO, is, dŭi, descere, n.S’échauffer.Usus: Æstu, ira, furore incandescere.
INCĀNESCO, is, ŭi, escere, n.Devenir blanc,blanchir.Syn.Canus fio.
INCANTO, as, avi, atum, are, n.Enchanter.Syn.Carmine magico veneficium affero. Animum magicis illecebris pellicio, fascino; magicis sacris utor; nefaria mysteria nuncupo.
INCASSUM,En vain. Incassum tela jactantur. Cf.Frustra.
INCAUTĒ,Sans précaution,imprudemment.Syn.Incallide, imprudenter, temere. Cf.Temere.
INCAUTUS, a, um,Imprudent.Syn.Improvidus. Cf.Imprudens,Simplex.
INCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n.,nonnunquama.Avancer,marcher.Syn.Ingredior, ambulo.Adv.Sensim.Phras.Modeste incedendum est,il faut marcher modestement. Non utamur aut tarditatibus in gressu mollioribus, ne pomparum ferculis similes videamur, nec in festinationibus nimias suscipiamus celeritates. Pleno modestoque gradu ingrediamur; alacriter, sed modeste se inferat, oportet, qui decorum amat.Usus: Quam teter incedebat! incessi repente omnibus lætitiis.
INCENDĬUM, ĭi, n.Incendie.Syn.Ardor, flamma.Epith.Acerrimum, commune, domesticum; fortissimum, impium, malum, præsens, tantum, universum.Phras.Ortum est ingens incendium,il s’est élevé un grand incendie. Incendium deflagrationem toti urbi minatur; exuruntur tecta, templa incendio fumant; latius usque funditur incendium; prope adest, ut urbs tota incendio hauriatur, deleatur. Non fortuito, sed oblato incendio tecta conflagrant; urbs tota conjectis ignibus inflammata ardet; concepto igne urbs tota continenti incendio collucet. Urbs tota ignibus ac ruinis miscetur. Cf.Ardeo,Comburo,Flamma.Usus: Incendium facere, excitare,allumer. Incendio conflagrare,brûler. Incendium ruinis exstinguere,éteindre. Ab incendio eripere, liberare,sauver des flammes.
INCENDO, is, si, sum, ere, a.Incendier.Syn.Inflammo, incendium facio; ignemvelfaces infero, admoveo, subjicio; concremo, uro, exuro; ignem injicio, conjicio. Cf.Accendo,Comburo.Adv.Vehementius.Usus: 1. Naves incendi jussit. 2.Transl.Hortor,incito, excito,exhorter,animer. Aliorum in se odia; cupiditatem, desideria alicujus incendere. Gloriæ studio incendi. Cf.Excito,Impello.
ĬNCENSĬO, ōnis, f.Incendie,embrasement.Syn.Incendium.Usus: Incensione urbem, internecione cives, vastitate Italiam liberavi.
INCENSUS, a, um,Enflammé.Usus: Mulier incensa odio. Imperator incensus ad rempublicam pene gerendam. Cf.Fervidus.
INCERTUS, a, um,Incertain.Syn.Obscurus, fallax, dubius, in dubia opinione, in casu positus, non constans.Phras.1. Incerta res est,la chose est incertaine. Res est in incerto posita, in incerto relicta; in casu res est; res etiamnum fluctuat; quid nox diesque ferat, incertum est; ejus rei ratio explicata, explorata, expedita nondum est. 2. Quid de me futurum sit, incertum est,je ne sais ce qui m’arrivera. Suspensas habeo vivendi rationes; suspenso animo sum; metu, exspectatione suspensus hæreo; fluctuat animus, pendet, jactatur; ancipiti cura distrahor. Cf.Dubito,Dubius. 3. Quod vitæ genus amplectar, incertus sum,j’ignore encore quel genre de vie je dois suivre. Nulli fortunæ adhæret animus per omnia vitæ genera errans; jam dudum inquiro, si qua ad portum via fluctuantem ferat; nondum stat sententia, quam in partem suspensæ vitæ rationes inclinaturæ sint; consiliis distrahor magis, quam feror.Usus: Incerti animi hominum, et exitus prœliorum. Ætas puerilis maxime lubrica et incerta. Suspensus et incertus obscura spe pendeo; omnia in dubium incertumque revoco. Cf.Dubius,Dubito,Inconstans.
INCESSO, is, cessi, ere, a.Attaquer,assaillir.Syn.Invado, adorior.Usus: Jaculis hostes incessere. Incessit omnes admiratio, cura, cupido, religio. Cf.Invado,Impetus.
INCESSŬS, ūs, m.Démarche.Syn.Ingressus, gressus.Epith.Equestris, gravis, acutus, rarus, nec ita longus.Usus: Fingere sibi vultum et incessum. Muliebris ornatus et incessus.
INCESTĒ,Criminellement.Syn.Fœde, nefarie, turpiter.
INCESTUM, i, n. et INCESTŬS, ūs, m.Inceste.Usus: Facere incestum; incesto aliquem liberare.
INCHŎO, as, avi, atum, are, a.Commencer.Syn.Incipio, exordior, attingo, informo. )( Pertexo, finio, perficio.Phras.Inchoatum potius quam perfectum opus est,l’ouvrage loin d’être achevé est à peine commencé. Tantum abest, ut opus ad finem perduxeris, ut minimum ultra principium processeris; ut in ipsis pene principiis consistat, hæreat. Tantum abes a perfectione operis, ut principia vix appareant, vix opus instituisti, vix operis initium fecisti; rem tu quidem habes institutam, informatam, sed perfectam perpolitamque non habes. Operis ut quidem fundamenta jecisti, fastigium adhuc nullum habemus. Cf.Incipio.Usus: Si idem extrema persequitur, qui inchoavit, jam perfecta omnia videbimus. Inchoare, et informare oratorem perfectum. Natura hominem inchoat, sapientia perficit.
1. INCĬDO, is, cĭdi, ere, n.Tomber dans ou sur;arriver par hasard.Syn.Accido, contingo, evenio, incurro.Phras.1. Incidit in hostes,il est tombé au milieu des ennemis. In hostem imprudens præcipitavit; in manus hostium delatus est; in hostes incurrit; medios in hostes delapsus est. 2. Incidit mihi ea cogitatio,il m’est venu à l’esprit. Subiit animum ea cogitatio; occurit animo; incidit in mentem illud; succurrit mihi; in mentem venit.Usus: 1. Si casus inciderit, nec mori recusabo. Tales casus sæpe fortissimis viris incidunt. Incidit ætas mea in illa tempora. Nihil mali incidit civitati. Quocumque mens et oculi inciderint. 2. Incurro,tomber malade,devenir fou,etc.In morbum, in febriculam, in insaniam, furorem, peccatum incidere. In manus hostium, in scopulos vitæ incidere. 3. Venio,tomber,venir. In æs alienum, in amorem, contentionem, in mentionem alicujus rei, in sermonem incidere, ac velut improviso venire. Homini sane præter opinionem incidi. Cf.Accidit.
2. INCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a.Entailler,couper.Syn.Cædo, reseco, præcido, amputo, securim injicio.Adv.Æqualiter, consulto, crudelissime, de improviso, de integro, divinitus, fœdissime, fortuito, improviso, plane, retro.Usus: Alicui nervos, pennas incidere. Deliberationem omnem ac spem incidere. Cf.Abrumpo.
INCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. et n.Commencer.Syn.Cœpi, instituo, ingredior, initium facio, duco, sumo, do, affero, introduco; principium do, capio, duco, habeo; primordium, exordium capio; exordior, ordior, inchoo, informo; fundamenta jacio, rudimentum pono, tirocinium pono.Phras.1. Nunc demum spirare incipio,je commence enfin à respirer. Nunc demum ingredior in spem; in spem inducor, nunc demum spes aliqua mihi nascitur, affulget; nunc demum in spem venio. 2. Unde dicere incipiam?Comment commencerai-je?Unde mihi nascetur exordium orationis? Unde ingrediar in orationem? Unde proficiscetur oratio? Unde exordium ducam, capiam? Unde initium ducetur? 3. Respublica bellum incipiet,la république commencera la guerre. Initium bello e Republica dabitur; quod conceptum Respublica bellum parturit, propediem nascetur; respublica bellum suscipiet; nascentis belli primordia arepublica capientur; bellum grande propediem exsurget a republica commovendum. 4. Inceptum bellum brevi sopietur,la guerre commencée s’apaisera bientôt. Vim nascentis, orientis, exsurgentis belli nostri facile consilio discutient, et compriment. Quamquam qua noluimus janua, ingressi sumus in bellum, facile tamen exitum reperiemus. Cf.Bellum.Usus: Bellum gerere nostri duces incipiunt. Cf.Inchoo.
INCĪSĒ et INCĪSIM,Par incises.Syn.Cæsim.Usus: Incise membratimque dicere.
INCĪSĬO, ōnis, f.Incise,membre de phrase.Usus: De membris et incisis,velincisionibus.
INCĪSUM, i, n.Incise.Syn.Incisio.
INCĬTA, æ, et INCĬTÆ, ārum, f. pl.Extrémité.Syn.Paupertas, indigentia.Usus: Ad incitas redactus,réduit au désespoir,à la dernière extrémité. Cf.Paupertas.
INCĬTĀMENTUM, i, n.Aiguillon,stimulant.Syn.Invitamentum, illecebra.Epith.Summum.Usus: Hoc hominibus maximorum laborum et periculorum incitamentum est. Cf.Excito,Animus.
INCĬTĀTĒ,Précipitamment.Syn.Incitatius ferri.
INCĬTĀTĬO, ōnis, f.Mouvement rapide,véhémence.Epith.Acris, vehemens, divina.Usus: Acri et vehementi incitatione inflammare animum. Incitatio languentis, moderatio effrenati populi.
INCĬTĀTUS, a, um,Poussé,lancé,mis en mouvement,rapide.Adv.Plane, vehementius.Usus: Totius mundi incitatissima conversio.
INCĬTO, as, avi, atum, are, a.Mettre en mouvement. Impello, exacuo, excito, suscito, incendo, irrito, stimulos admoveo, cohortor.Adv.Effrenate, temere.Phras.Ad præclarum facinus incitare,pousser à une action éclatante. Ad audendum animos addere, augere; alacritatem addere, afferre; animos dare, erigere, excitare, afferre; spei ac fiduciæ implere; incitamento esse; desiderium rari decoris admovere. Cf.Excito,Impello,Hortor,Animo.Usus: Incitare aliquem spe laudis ad aliquid agendum. Mentem alicujus incitare. Incitata odia, ira; studium ad investigandum incitatum. Incitat se vis aquæ. Naves se incitant.
INCLĀMO, as, avi, atum, are, a. et n.Crier.Syn.Voco, altiore voce clamo.Usus: Expeditus, facito, ut sis, ut, cum inclamavero, advoles. Cf.Voco.
INCLĒMENS, entis, omn. gen.Dur,rigoureux.Syn.Asper. Cf.Durus.
INCLĒMENTER,Durement.Usus: Inclementer in aliquem dicere.
INCLĒMENTĬA, æ, f.Dureté,rigueur.Syn.Duritas. Cf.Inhumanitas.
INCLĪNĀTĬO, ōnis, f.Action de pencher,inclinaison;inclination,penchant,propension.Syn.Conversio, status, mutatio, conatus, flexio, inflexio.Epith.Divina, magna, repentina, tanta, maxima, parva.Usus: Minimis momentis maximæ inclinationes temporum fiunt. Inclinatio quædam ad meliorem spem visa est fieri. Inclinatione voluntatis propendere in aliquem. Conversio status, inclinatio reipublicæ.
INCLĪNO, as, avi, atum, are, a. et n.Faire pencher,se pencher.Syn.Vergo, propendeo. )( Sto, erectus sum.Phras.Inclinat ad lenitatem,il est porté à la douceur. Ad lenitatem se dat; proclivior est ad lenitatem; ad lenitatem sua sponte propendet; summa propensione in leniora fertur; inclinatissimo est ad lenitatem animo. 2. Inclinat ex natura ad avaritiam,il est naturellement avare. Natura propensus est ad exsecrabile vitium avaritiæ; ad avaritiam natura propendet; ad avaritiam natura illum sua ducit; natura hortante, naturali quodam studio ad avaritiam fertur, rapitur; naturali quadam inductione animi avaritiam sequitur; suopte ingenio, impetu quodam naturæ, naturali quadam voluntatis inclinatione ad avaritiam incitatur.Usus: 1. Sententia senatus inclinat ad pacem. In vitium, in fugam inclinare. 2. Deficio,manquer,faire défaut,être à son déclin. Eloquentia, opes, forma reipublicæ inclinat. Inclinat acies, animi militum. 3. Flecto,pencher pour ou vers. Inclinat se ad Stoicos. Inclinare omnia ad suum commodum.
INCLĬTUS, a, um,Illustre.Syn.Clarus, nobilis, insignis. Cf.Clarus,Nobilis.
INCLŪDO, is, si, sum, ere, a.Enfermer.Syn.Claudo, comprehendo. )( Excludo.Adv.Apte, intus, argute, divinitus, diutius.Phras.Certis finibus orationem includam,je renfermerai mon discours dans des bornes marquées. Certis finibus circumscribam; cancellos, quibus me ipsum circumscripsi, non egrediar. Certos mihi fines terminosque constituam, extra quos egredi non possim, si maxime velim. Cf.Termino.Usus: Imaginem alicujus in clypeo aureo includere. Orationem in epistolam inclusi. Dolor mihi et admiratio vocem inclusit. Cf.Carcer,Claudo.
INCLŪSĬO, ōnis, f.Emprisonnement.Usus: Inclusione contentus non eras, interficere volueras.
INCŒPTĬO,rectius: INCEPTĬO, ōnis, f.Action de commencer,entreprise.Syn.Initium, principium.
INCOGNĬTUS, a, um.Inconnu.Syn.Ignotus. )( Notus.Usus: Condemnare aliquem causa incognita. Cf.Ignotus.
INCŌGĬTANS, tis, omn. gen.Irréfléchi,inconsidéré.Usus: Incogitantem, imprudentem oppressit.
INCŌGĬTANTĬA, æ, f.Irréflexion.Syn.Imprudentia. Cf.Imprudentia.
INCŎLA, æ, m.Habitant.Syn.Habitator.Usus: Socrates totius mundi civis et incola.
INCŎLO, is, ŭi, cultum, ere, n. et a.Habiter.Syn.Habito, incola sum.Usus: Qui earum civitatum fines incolunt. Cf.Habito,Domus.
INCŎLŬMIS, e, gen. com.Sain et sauf,intact.Syn.Salvus, integer.Adv.Aliquamdiu.Phras.Incolumes tibi sunt adhuc res tuæ,vos affaires sont encore en bon état. Salva sunt apud te omnia, nihildum perdidisti; status idem est, qui antea rerum tuarum. Eodem loco sunt, quo antea, fortunæ tuæ; nihil detractum est de fortunis tuis; nullam res aut fortunæ tuæ jacturam fecere; nullum res tuæ damnum tulere, detrimentum cepere, accepere, passæ sunt. Nihil adversi res tuæ subierunt; nihil tibi eripuit, abstulit, ademit, detraxit, avertit fortuna; incolumitatem obtinent res, rationes, fortunæ tuæ; nihil secus, nihil contra, quam velles, rebus tuis factum est. Nulla rerum tuarum facta est imminutio; sarta tectaque tua sunt omnia, et ab omni incommodo sincera integraque sunt conservata. Cf.Salvus,Sanus.Usus: Domum suam incolumem a calamitate servare non potuit. Cives integros et incolumes servavi.
INCŎLŬMĬTAS, ātis, f.Conservation,salut,sûreté.Syn.Salus.Epith.Explorata.Phras.Quamdiu reipublicæ sua constabat incolumitas,tant que la république se conserva dans un bon état. Dum reipublicæ salus erat integra; salvis rebus; rebus nondum perditis; ante reipublicæ inclinationem; stante, vigente, incolumi republica; cum respublica suum jus obtineret, cum suo jure uteretur, cum salvus esset reipublicæ status; ante casum reipublicæ; antequam respublica concideret, occideret, periret. Cf.Salus, Status bonus.Usus: Incolumitas est salutis tuta atque integra conservatio. Alicujus salutem et incolumitatem deserere.
INCŎMĬTĀTUS, a, um,Non accompagné,seul.Syn.Sine comite, solus.Usus: Ars indotata, incompta, incomitata. Cf.Solus.
INCOMMŎDĒ,D’une façon peu convenable, fâcheuse.Syn.Moleste.Usus: Cum illo actum optime, mecum autem incommode.
INCOMMŎDĬTAS, ātis,Désagrément,incommodité,dommage.Syn.Incommodum.Usus: In hac incommoditate illud inest commodi,il y a cela de bon dans ce malheur. Cf.Incommodum.
INCOMMŎDO, as, avi, atum, are, n.Causer du désagrément,nuire,incommoder.Syn.Officio, incommodum affero.Phras.Incommodare tibi nolo,je ne veux pas vous causer du désagrément. Nolo incommodo tibi esse; incommodo te afficere; incommodum tibi afferre, parere, præbere; nolo tibi molestiam exhibere; nolo commodis tuis officere, commoda tua oppugnare, labefactare; nolo tibi negotium facessere; nolo tibi gravis, molestus esse; nolo tibi importune obstrepere; nolo tibi per me incommodi quidquam accidat. Cf.Noceo,Molestia,Molestus.Usus: Qui alteri nihil scientes incommodant, nihil ipsis jure incommodi accidere potest.
INCOMMŎDUM, i, n.Désagrément,dommage,inconvénient,malheur.Syn.Damnum, detrimentum. )( Commodum.Epith.Alienum, commune, domesticum, insperatum, magnum, parvum, præcipuum.Phras.1. Id ego concedam, modo sine tuo incommodo fiat,j’accorderai facilement cette chose, pourvu que vous ne ressentiez aucun inconvénient. Facile id patiar, modo ne tibi incommodes; modo ne contra tuum commodum sit; modo ne tuis commodis adversetur; modo ne commodis tuis officiat. Dabo id perlibenter, quod sine incommodo tuo facere possis; quod commode, quod sine molestia tua fiat. 2. Multa patior incommoda,je suis accablé d’ennuis. Multa me incommoda circumveniunt; undique oppugnantur, labefactantur commoda mea; incommoda non pauca capio, accipio; multis incommodis et difficultatibus angor, premor; quotidie novis incommodis afficior; quotidie nova mihi incommoda dantur, invehuntur, importantur; alia ex aliis accedunt incommoda; nova quotidie incommoda mihi nascuntur. Cf.Damnum,Molestia.Usus: 1. Incommodum invehere, ferre, dare; afficere incommodis,porter préjudice à qqn. 2. Incommodum capere, accipere,éprouver un dommage, un échec. 3. Incommodum propulsare, rejicere, refutare,repousser. 4. Incommodum levare, diminuere, incommodis mederi,diminuer. 5. Incommodum sarcire,réparer. 6. Incommodum devitare,éviter. 7. Incommodi expers, ab incommodo integer, sincerus,qui ne souffre point de dommage. Illud etiam in incommodis est, illud quoque accessit incommodum,il faut ajouter à tout cela cet autre malheur. Cf.Detrimentum.
INCOMMŎDUS, a, um,Inopportun,contraire,fâcheux.Syn.Adversus, alienus, molestus, iniquus.Usus: Valetudine uti incommoda. Pater alioquin facilis, sed filio incommodus. In rebus incommodis sublevare aliquem. Cf.Alienus.
INCOMPERTUS, a, um,Inconnu,obscur.Usus: Res vetustate incomperta. Quid rei fuerit, incompertum est. Cf.Ignotus.
INCOMPŎSĬTĒ,Sans ordre.Usus: In hostem negligenter et incomposite occurrunt.
INCOMPŎSĬTUS, a, um,Désordonné,sans ordre.Usus: Agmen incompositum,troupe qui marche à la débandade. Cf.Dissolutus.
INCOMPRĔHENSUS, a, um,Non saisi,insaisissable.Syn.Non perceptus; incognitus. )( Comprehensus.
INCOMPTUS, a, um,Négligé,grossier.Syn.Inornatus, incultus. )( Concinnus.Usus: Oratio incompta et horridula.
INCONCINNUS, a, um,Négligé,sans grâce,maladroit.Syn.Molestus, inurbanus, præposterus, absurdus, ineptus. Cf.Ineptus.
INCONDĬTĒ,Sans ordre,confusément.Syn.Insulse.Usus: Nihil tam incondite, tam præpostere, tam monstruose dici potest, quod non possimus somniare.
INCONDĬTUS, a, um,Confus,grossier,sans art.Syn.Inconcinnus, insulsus, non compositus.Usus: Inconditum jus, orator, oratio. Cf.Odiosus.
INCONSĪDĔRANS, tis, omn. gen.Inconsidéré.Syn.Inconsideratus.
INCONSĪDĔRANTĬA, æ, f.Inattention,défaut de réflexion.Syn.Inconsulta ratio, temeritas. Cf.Temere.
INCONSĪDĔRĀTĒ,Inconsidérément,sans réflexion.Syn.Inconsulte, temere, leviter, negligenter dicereautfacere aliquid.
INCONSĪDĔRĀTUS, a, um,Inconsidéré.Syn.Inconsiderans, inconsultus, amentissimus, temerarius. )( Consideratus.Usus: Inconsideratissima et dementissima temeritas. Cf.Incautus,Imprudens.
INCONSTANS, tis, omn. gen.Inconstant,changeant,léger.Syn.Mobilis, levis, volaticus, qui a seipso desciscit, levissimus transfuga; qui sibi non constat, neque in hac, neque illa parte fidem habet. )( Constans.Phras.Inconstantes sunt hominum voluntates,la volonté de l’homme est inconstante. Homines mobili sunt in omnem partem animo et fluctuante; mobilia sunt hominum ingenia; plumaautfolio facilius moventur; vaga et mutabili ratione, summa levitate et inconstantia huc illuc feruntur; parum constanter in cœpto permanent. Nihil tam flexibile, lubricum, devium, quam hominum consilia. Cf.Levis,Mutabilis.Usus: Ridicule mihi visus es inconstans.
INCONSTANTER,D’une manière inconséquente.Syn.Leviter.Usus: Inconstanter, turbide jactari.
INCONSTANTĬA, æ, f.Inconstance.Syn.Levitas, mutabilitas, mobilitas, varietas. )( Constantia.Epith.Maxima, tanta.Phras.1. Non puto meam inconstantiam reprehendendam,je ne crois pas qu’on me puisse accuser de légèreté. Non puto mihi famam inconstantiæ pertimescendam; non vereor, ne quis inconstantiæ, levitati tribuat, adscribat, assignet, si, etc.; ne quis in me inconstantis, levis, mobilis, instabilis, parum firmi in officio animi vitium conferat; ne quis mihi notam inconstantiæ inurat; inconstantiæ maculam aspergat nomini meo; ne inconstantiæ nomine male audiam, suspectus sim; ne quis me accuset, quasi discesserim a pristina consuetudine, a me ipso. 2. Tantam in te inconstantiam non exspectassem,je n’aurais pas cru que vous fussiez si capricieux. Tam mobili in me animo te esse non putabam; tanta levitate et inconstantia, tanta mutabilitate mentis te esse non putabam. Tam fluxa fide; tam mobili ingenio te esse quis putasset?Usus: Fortuna ab inconstantia et temeritate sejungi non potest. Nemo doctus unquam mutationem consilii inconstantiam dixit.
INCONSULTĒ,Inconsidérément,imprudemment.Syn.Inconsiderate, impudenter ac imprudenter, temere dicere aliquidautfacere.
INCONSULTUS, a, um,Inconsidéré,irréfléchi.Syn.Inconsideratus, temerarius. Cf.Imprudens.
INCONTĀMĬNĀTUS, a, um,Qui n’est pas souillé, pur.Usus: Ne quid sinceri, ne quid incontaminati sit. Cf.Integer,Purus.
INCONTENTUS, a, um,Qui n’est pas tendu, lâche.Syn.Remissus. )( Contentus.Usus: Fides omnes æque incontentæ.