INCONTĬNENS, entis, omn. gen.Intempérant,voluptueux.Syn.Libidinosus.
INCONTĬNENTER,Sans retenue,avec excès,intempérance.Syn.Intemperanter, dissolute, libidinose.
INCONTĬNENTĬA, æ, f.Excès,intempérance,dérèglement.Syn.Intemperantia. )( Continentia. Cf.Luxuria.
INCONVĔNĬENS, entis, omn. gen.Inconvenant,mésséant. )( Conveniens.Phras.Nihil inconveniens egit,il n’a rien fait d’inconvenant. Nihil odiosum, aut a moribus suis alienum; quod a moribus ejus abhorreret; quod non reliquæ ætati ejus responderet; quod absonum, quod indecorum suo generi admisit. Cf.Absurdus.Usus: Hæc nostra facta sunt nec subita, nec inconvenientia.
INCŎQUO, is, coxi, coctum, ere, a.Faire cuire,faire bouillir dans.Usus: Radices vino incoquere.
INCORPŎRĔUS, a, um,Incorporel,immatériel.Syn.Quod corpore caret.Usus: Rerum incorporearum æstimatio.
INCORRUPTĒ,Avec intégrité.Syn.Caste.
INCORRUPTUS, a, um,Non corrumpu,bien conservé,pur,chaste.Syn.Integer, purus, inviolatus, sanus, sincerus, castus, naturalis, non fucatus, religiosus. )( Vitiosus, corruptus, fucatus.Usus: Sanitas, latinitas, vestis incorrupta. Sanguis, testis incorruptus, Cf.Integer,Sanctus.
INCREBRESCO, is, buĭ, ere, n.S’augmenter,se répandre.Syn.Percrebesco, pervagor.Usus: Hæc consuetudo dudum jam increbuit. Numerus oratorum; sermo, fama, rumor, increbescit.
INCRĒDĬBĬLIS, e, gen. com.Incroyable,Syn.Inauditus, monstrovelportento similis, singularis, humanam fidem excedens, ultra fidem. )( Credibilis.Adv.Prorsus.Phras.Incredibile est,c’est incroyable. Non est, ut credi possit; non est ut habeatur fides; fidem superat; abhorret a fide; verisimile non est; ejusmodi est, ut fide careat, ut adjungi fides nulla possit; mendacii speciem habet; mendacium præfert; veritatis imaginem nullam ostendit; fidem excedit; alienum est a ratione; vero, rationi consentaneum non est; supra, quam credi possit.Usus: Singularis et incredibilis virtus, audacia; agere alicui gratias incredibiles.
INCRĒDĬBĬLĬTER,D’une manière incroyable,étonnamment.Syn.Immortaliter. )( Credibiliter.Usus: Incredibiliter gavisus sum.
INCRĒDŬLUS, a, um,Incrédule.
INCRĒMENTUM, i, n.Accroissement,développement.Syn.Accessio.Usus: Incrementum afferre. Maximis incrementis augetur hostium potentia. Cf.Accessio,Augeo.
INCRĔPO, as, ŭi, ĭtum, are, n.Faire du bruit,craquer;gronder,accuser.Syn.Redarguo, accuso.Usus: Alicujus ignorantiam increpare. Quidquid increpuerit, jam ille pertimescit. Cf.Reprehendo.
INCRESCO, is, crēvi, ere, n.S’accroître.Usus: Increscit audacia; increscente certamine. Cf.Cresco.
INCRŬENTUS, a, um,Non ensanglanté.Usus: Victoriam incruentam referre.
INCRUSTO, as, avi, atum, are,Couvrir d’un enduit.Syn.Crustam duco, crusta obduco, applico crustam.
INCŬBO, as, ŭi, ĭtum, are, n.Se coucher sur,couver.Syn.Transl.Inhio.Usus: Spe atque animis thesauro incubare. Litteris incubare.
INCULCO, as, avi, atum, are,Faire entrer de force,introduire, (famil. fourrer).Syn.Ingero, infercio.Usus: Animis aliquid, auribus inculcare. Versus leviores inculcat identidem.
INCULTĒ,D’une manière sauvage,sans élégance.Syn.Inornate. )( Concinne, nitide.Usus: Horride, inculte dicere.
INCULTŬS, a, um,Grossier,sauvage,qui n’a pas été cultivé.Syn.Horridus, incomptus, squalidus, inornatus. )( Cultus.Usus: Inhabitabilis terræ regio, et inculta, et derelicta; inculta et silvestris vita; homo durus, horridus, incultus.
INCUMBO, is, cŭbŭi, cŭbĭtum, ere, n.,nonnunquama.Se coucher sur;s’appliquer à.Syn.Innitor; operam do, applico animum ad rem; curam, studium, confero; studia, curas in re figo, loco, consumo; animum adjicio, adjungo ad aliquid; operam dico, navo; confero operam ad rem; operam in re pono, figo, consumo; mente et animo totus in rem insisto.Adv.Acrius, eo maxime, gravius.Usus: 1. Murus in lævam incumbit. 2.Transl.In perniciem alicujus; in salutem reipubl. incumbere. Toto pectore, omni studio, omni cogitatione curaque, toto animo ad litteras incumbere; voluntatum inclinatio in illum incubuit. Cf.Inclino,Impendo.
INCŪNĀBŬLA, ōrum, n. pl.Berceau;commencement.Syn.Cunabula, cunæ; rudimenta.Usus: Ab incunabulis nostræ veteris doctrinæ.
INCŪRĬA, æ, f.Négligence,incurie.Syn.Negligentia.Epith.Tanta. )( Cura. Cf.Negligentia.
INCURRO, is, curri, cursum, ere, n.,nonnunquama.Courir, se jeter sur;tomber.Syn.Incido.Adv.Necessario.Usus: In eadem vestigia incurris. In hastas incurrere, hastis se induere,s’enferrer,s’embarrasser dans des lances. Incurrere in apertam perniciem, in odia hominum, morbos, difficultates, varias reprehensiones. Quis est, qui nihil offendat, nusquam incurrat? In oculos aliorum et invidiam incurrere. Cf.Impingo.
INCURSĬO, ōnis, f.Incursion,invasion.Syn.Excursio, incursus.Epith.Sempiterna.Phras.Incursiones facere,faire des incursions. Incursare agros; vexare incursionibus, in agros hostiles impetum dare. Cf.Impetus.Usus: Incursio atque impetus armorum; incursio seditionis, vis multitudinis. In hostes incursionem facere; hostium incursionem sustinere.
INCURSO, as, avi, atum, are, n. et a.Courir,se jeter sur;faire une incursion.Syn.Incurro, excurro, infesto, invado.Usus: Incursare in fortunas omnium. Incursabit in te dolor meus. Agros incursare. Cf.Impetus.
INCURSŬS, ūs, m.Incursion.Syn.Incursio.
INCURVESCO, is, ere,Se courber,plier.Usus: Rami solent incurvescere.
INCURVO, as, avi, atum, are, a.Courber,plier.Usus: Bacillus de industria incurvatus.
INCURVUS, a, um,Courbé.Syn.Incurvatus.
INCUS, ūdis, f.Enclume.Usus: Eamdem incudem noctu diuque tundere. (Prov.).
INCŪSATĬO, ōnis, f.Accusation.Usus: Loci communes incusationem habent, aut querelam.
INCŪSO, as, avi, atum, are, a.Accuser.Syn.Accuso, reprehendo, crimini do aliquid; aliquem in crimen voco; crimen in aliquem confero, conjicio; crimine accenso; crimen alicui infero. Cf.Accuso.
INCŬTĬO, is, cussi, cussum, tere, a.Susciter,faire naître,causer.Syn.Defigo, injicio.Usus: Errorem, terrorem, metum, dolorem incutere alicui.
INDĀGĀTĬO, ōnis, f.Recherche soigneuse.Syn.Investigatio, inquisitio.
INDĀGĀTRIX, īcis, f.Celle qui cherche.Usus: Philosophia virtutis indagatrix, expultrix vitiorum.
1. INDĀGO, as, avi, atum are, a.Rechercher.Syn.Vestigo, investigo, inquiro.Adv.Acutissime.Phras.1. Philosophia veritatem indagat,la philosophie recherche la vérité. Omnibus vestigiis, diligentissimis disquisitionibus verum perscrutatur; pertentat, vestigat omnia, ut verum perspiciat; omni contentione verum invenire, summa cura studioque veritatem exquirere, protrahere in lucem allaborat; rimatur omnia; velut odore verum, aut aliquo leviter presso vestigio persequitur; scrutatur omnia et excutit; odoratur omnia, et e tenebris eruere nititur. 2. Hostem indagare,examiner les positions de l’ennemi. E tuto hostem speculari; discurrere circa vias, et oculis perlustrare omnia; conquisitores emittere.Usus: Initia exitii indagavi. Agitata occultis conjurationibus consilia necdum vulgata indagavi, patefeci. Acutissime indagare, odorari omnia, e tenebris eruere. Cf.Inquiro,Quæro.
2. INDĀGO, ĭnis, f.Action d’entourer,de cerner le gibier.Syn.Investigatio, inquisitio.Usus: Saltum indagine cingere,entourer la forêt d’un cordon de chasseurs.
INDE,De là.Syn.Illinc.Usus: Jam inde a principio, ab ortu hujus imperii. Inde has litteras dedi.
INDĔCENTER,D’une manière inconvenante.Usus: Indecenter obstrepunt.
INDĔCŌRĒ,D’une manière inconvenante.Syn.Præter decorum.Usus: Cave, ne quid indecore, aut effeminate facias.
INDECŌRUS, a, um,Inconvenant,messéant,déplacé.Syn.Turpis, inhonestus, pravus, quod non decet.Usus: Indecorum de rebus parvis amplissime dicere. Cf.Turpis.
INDĒFENSUS, a, um,Qui est sans défense.Usus: Indefensi, inulti peribitis?
INDEMNĀTUS, a, um,Qui n’a pas été jugé (condamné juridiquement).Syn.Non damnatus, judicio elapsus. )( Condemnatus.Usus: Indemnatum, innocentem civem occidere.
INDEX, ĭcis, m.Qui montre,signe,indice.Syn.Qui aliquid indicat.Epith.Neque obscurus, neque incertus, falsus, verus.Usus: Vox index stultitiæ. Animi indices oculi. Indices detulerunt, rei confessi sunt.
INDĬCĬUM, ii, n.Indication;trace,signe,marque.Syn.Signum, argumentum, documentum, vestigium, nota, species, insigne.Usus: 1. Certissima indicia et argumenta sceleris ostendere, afferre, deferre, patefacere,prouver,faire voir. Indicium sceleris habere, accipere,avoir des indices.Phras.Cædis factæ indicia certa sunt,il y a des marques palpables du meurtre qui a été commis. Locus ipse, impressa loco cruenta vestigia cædem loquuntur; peractæ cædis indicio sunt vestigia cruenta sabulo impressa; cædem factam hæc testantur, ostendunt, coarguunt; cædis peractæ fidem faciunt, index cædis ipse locus est, et impressa solo cruenta vestigia. Cf.Signum,Indico.
1. INDĬCO, as, avi, atum, are, a.Faire connaître,découvrir.Syn.Indicium facio, do, affero, ostendo, defero; indicio sum, ostendo, monstro, coarguo, innuo, signa patefacio, loquor.Adv.Ridicule, aperte, aliquando, aliter.Phras.Puer omnia dominæ indicavit,l’esclave a tout révélé à sa maîtresse. Rem omnem ad dominam retulit, pertulit; heræ exposuit, proposuit; quid facere cogitares, demonstravit; rei indicium edidit; ad dominam rei indicium detulit; protulit omnia et detexit; enuntiavit, prodidit; dominam de re tota certiorem fecit; rem omnem dominæ aperuit, patefecit; indicium rei totius puer fecit; rem omnem ad dominam detulit, attulit. Cf.Prodo,Ostendo,Defero.Usus: Vultus indicat mores. Ut apertissimus est, indicavit, quæ alii celata volebant.
2. INDĪCO, is, dixi, dictum, ere, a.Faire savoir,annoncer,publier;déclarer.Syn.Denuntio, promulgo.Adv.Omnino.Usus: Bellum voluptatibus, justitiam foro, funus reipublicæ indicere. Cœnam, tributum, legem, mortem indicere.
INDICTUS, a, um,Non plaidé.Syn.Non indicatus.Usus: Indicta causa civem condemnare,condamner un citoyen sans l’entendre.
INDĬDEM,Du même lieu.Syn.Inde, ex eodem loco.
INDIFFĔRENS, entis, omn. gen.Indifférent.Phras.Plane indifferens sum,jesuis dans la plus complète indifférence. Neutram in partem moveor, inclino; suspensam teneo sententiam; neutris me partibus addico; neutram in partem propendeo; nec in bonis, nec in malis rem pono; in utrumque paratus sum.Usus: Quod Græci ἀδιάφορον dicunt, id mihi occurrit, ut indifferens dicerem. Cf.Neuter.
INDĬGĔNA, æ, m.Indigène.Usus: Majores eorum non indigenæ, sed advenæ fuerunt.
INDĬGENTĬA, æ, f.Indigence,pauvreté.Syn.Egestas.Usus: Indigentia est libido inexplebilis. Cf.Paupertas.
INDĬGĔO, es, ŭi, ere, n.Manquer de;avoir besoin de.Syn.Egeo, indigus sum. )( Habeo, abundo.Adv.Separatim.Usus: Tu mei ad illud negotium non indiges. Consolatione mea indiget. Cf.Egeo, Opus est.
INDIGNĀBUNDUS, a, um,Rempli d’indignation.Syn.Indignans, obiratus.
INDIGNĀTĬO, ōnis, f.Indignation.Syn.Stomachus, ira.Epith.Mala.Phras.Indignationem ex ea re concepi,cette chose m’a indigné. Stomachum movit ea res; stomachum mihi fecit; majori, quam credi potest, res ista mihi stomacho fuit; bilem mihi ea res concivit, commovit. Cf.Ira.Usus: In aliquem gravem offensionem et indignationem concitare, concipere.
INDIGNĒ,Indignement.Syn.Miserabiliter, inique; moleste.Usus: 1. Indignissime necari. 2. Ægre, moleste,avec peine. Indigne pati,s’indigner de.
INDIGNĬTAS, ātis, f.Indignité.Syn.Turpitudo, atrocitas.Epith.Summa.Usus: Nequeo verbis consequi indignitatem rei. Non satis severe pro indignitate rei decretum est.
INDIGNOR, aris, atus sum, ari, d.S’indigner,supporter avec peine.Syn.Graviter fero, stomachor, mihi indignum videtur, pro indignissimo habeo.Usus: Eum periisse sane indignor. Cf.Irascor.
INDIGNUS, a, um,Indigne.Syn.Turpis, iniquus; non dignus, alienus. )( Dignus.Adv.Valde.Phras.1. Res est plane indigna,c’est une indignité. Quæ, malum! ista est indignitas? Quod portentum? Quid hoc acerbius, quid iniquius proferri potest? Res enimvero ista indigna plane est et intolerabilis; res est ejusmodi, quæ indigna atque nefaria, quæ indigna atque intoleranda videatur omnibus; ut nihil indignius ferendum videatur; res est acerba, indigna, luctuosa; pro indignissimo haberi id potest; quis indignitates has diutius ferat? Facti atrocitate impensius rei indignitas crescit. 2. Indignus est amore ac benevolentia filius tuus,votre fils ne mérite ni amour ni bienveillance. Indignus est, qui ametur; non est, qui ametur; nulla re præditus est, qua amorem conciliet; nihil non eorum animi bonorum et ornamentorum in filio tuo desideratur, quæ ad colligendam, comparandam benevolentiam faciunt, valent, spectant, idonea sunt et apposita; nihil est in filio tuo, quod homines ad se amandum alliciat; quod aliorum benevolentiam invitet; nulla re commendatur filius tuus, quæ inire gratiam ab hominibus queat; non ita natus ita, educatus est filius tuus, ut adjungere sibi homines aliqua benevolentia possit. 3. Indignus es eo beneficio,vous n’êtes pas digne de ce bienfait. Non is es, in quem tanta gratia conferatur; non ita meritus, non ea merita sunt tua, ut hoc affici beneficio debeas; ut ferre tantum beneficium debeas. Non is est animus tuus; qui tantam gratiam capiat. Beneficii magnitudo tua merita vincit; impar est tanto beneficio.Usus: Hoc te indignum est. Indignum est a pari vinci, indignius ab inferiore.
INDĬGUS, a, um,Qui manque,qui a besoin.Usus: Opis indigus. Cf.Egeo,Pauper.
INDĪLĬGENS, entis, omn. gen.Négligent,paresseux.Usus: Homo nimium indiligens. Cf.Piger.
INDĪLĬGENTER,Avec négligence.Syn.Negligenter.Usus: Rem non indiligenter exposui.
INDĪLĬGENTĬA, æ, f.Négligence.Syn.Negligentia. )( Diligentia.
INDĬSERTĒ,Sans élégance.Syn.Inornate.
INDĬSERTUS, a, um,Peu éloquent.Syn.Inornatus, parum eloquens, infans. )( Disertus.
INDISSŎLŪBĬLIS, e, gen. com.Indissoluble.Syn.Qui dissolvi non potest. )( Dissolubilis.
INDISSŎLŪTUS, a, um,Non interrompu.Syn.Non dissolutus.
INDĪVĬDŬUS, a, um,Indivisible.Syn.Simplex. )( Dividuus.Usus: 1. Atomi, corpuscula scilicet individua. 2. Quod dirimi distrahique non potest,qui ne peut se séparer. Individua comes corporis umbra.
INDĪVĬDŬUM, i, n.Atome.Usus: Species ex individuis innumerabilibus exsistens.
INDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a.Mettre sur.Syn.Impono.Usus: Nomen, cognomen alicui indere,donner à qqn un nom, un prénom. Cf.Impono.
INDŎCĬLIS, e, gen. com.Qui ne peut être instruit;ignorant,grossier.Syn.Tardus, hebes; crassi, stolidi, plumbei ingenii.
INDOCTĒ,En ignorant.Syn.Imperite.
INDOCTUS, a, um,Ignorant.Syn.Rudis, ineruditus, imperitus. )( Doctus.Adv.Plane.Phras.Valde indoctus est,c’est un parfait ignorant. Expers eruditionis est; nullis bonis litteris excultus est; longe abest a doctrina; litteras vix attigit; vix primoribus labris degustavit; litteris aspersus potius, quam tinctus est; litteras vix a limine salutavit. Cf.Doctus,Imperitus,Rudis.Usus: Indoctus homo et agrestis; rudis et indocta oratio.
INDŎLENTĬA, æ, f.Absence de tout sentiment de douleur,insensibilité.Syn.Vacuitas doloris.Epith.Major, maxima. )( Dolor.Usus: Num voluptas idem est, quod indolentia?
INDŎLĔO, es, ŭi, ere, et INDŎLESCO, is, dŏlŭi, ere, n.,nonnunquama.Ressentir de la douleur,souffrir.Syn.Doleo.Usus: Quis non indoluit te tam sero cognitum? Cf.Doleo.
INDŎLES, is, f.Nature,caractère,talent.Syn.Indicium animi, specimen futuræ virtutis, spes summæ virtutis.Epith.Bona, egregia, magna, mirifica, præclara, summa.Phras.Præclaræ indolis puer,enfant d’un talent remarquable. Puer ad decus natus; alta mente præditus; puer præcipuo quodam munere naturæ ad summa quæque natus; ad laudem et decus a natura factus; optima indole præditus puer. Cf.Ingenium.Usus: Bona spes, magna indoles in adolescente. Summa ingenii indoles summaque virtus. Cf.Natura bona.
INDŎMĀBĬLIS, e, gen. com.Indomptable.
INDŎMĬTUS, a, um,Indompté.Syn.Qui imperium recusat, effrenatus, intractatus, novus, ferocitate exsultans, insociabilis. )( Domitus. Cf.Ferocia.
INDORMĬO, is, ĭivelīvi, ītum, ire, a.Dormir sur.Usus: Malis suis, negotio, legationi, causæ indormire, rem segniter tractare,négliger. Cf.Negligo,Dormio.
INDŌTĀTUS, a, um,Non doté.Syn.Sine dote, sine ornatu. )( Dotatus.
INDŪCĬÆ, ārum, f. pl.Suspension d’armes,armistice.Syn.Belli ad tempus cessatio.Phras.Hostis inducias iniit,l’ennemi a fait une trève. Hostis inducias fecit, pepigit, pactus est; quies aliquantum ab armis fuit; aliquantum in induciis res erat; induciæ petitæ dierum aliquot, datæque hosti sunt; pari consilio in certas leges ad tempus ab armis discessum est; agitari dies aliquot induciæ sunt cœptæ; actæ per eos dies castrenses quædam feriæ, et a belli injuriis temperatum.Usus: Inducias petere, dare, facere, pacisci.
INDŪCO, is, duxi, ductum, ere, a.Pousser.Syn.Adigo, impello, adduco, introduco.Adv.Diligentius, paulisper animum, porro, recte, subtiliter.Usus: 1. Jacentem amicum in spem meliorem inducere. Aliquem promissis, spe dotis, hereditatis ad aliquid inducere. 2. Affero, introduco,introduire. Novum morem, consuetudinem, novas religiones, leges inducere. 3. Obduco,mettre sur,appliquer sur. Parietes marmore; scuta pellibus inducere. 4. Deleo,rayer,biffer,effacer. Inducere nomina, imaginem, scripturam. 5. Applico (Vulg.me resolvo),amener à. Animum inducere non potui. Induxi animum divitias contemnere. Nunquam in animum inducam. Cf.Persuadeo.
INDUCTĬO, ōnis, f.Action d’amener.Syn.Derivatio.Epith.Ficta.Usus: 1. Aquarum inductionibus terris fecunditatem damus,par les irrigations, nous donnons à la terre la fécondité. 2. Introductio. Personarum facta inductio,prosopopée. 3. Applicatio. Tantum firma animi inductio valet,tant a de force la conviction de l’âme.
INDUCTŬS, ūs, m.Instigation,conseil.Usus: Alieno inductu feci.
INDULGENTER,Avec bonté,bienveillance.Syn.Leniter, molliter, familiariter.Usus: Ne nimis indulgenter, sed potius cum gravitate aliqua loquar.
INDULGENTĬA, æ, f.Bonté,indulgence.Syn.Obsequium, patientia, lenitas (præsertim in filios).Epith.Maxima, naturalis, nimia, patria, similis.Usus: Homines naturali quadam inter se indulgentia et benevolentia continentur. Animo a corporis obsequio indulgentiaque discedendum est. Multi filii patrum indulgentia depravantur. (Indulgentia plenaria,Vulg.),indulgence plenière. Rectius appellatur: Plena noxarum pœnarumque condonatio; noxarum venia, expiatio.
INDULGĔO, es, dulsi, dultum, ere, n.,nonnunquama.Être indulgent pour.Syn.Obsequor, facilis sum in aliquem.Phras.1. Nimium indulget filio,il est trop indulgent pour son fils. Peccatis indulgens præcipitem filium ferri sinit; nimia ejus in filium indulgentia ad perspicienda pericula eum minus sagacem fecit; male consulit filio, qui solute et negligenter eum habet; qui laxiore imperio habet; qui solum lenitate utitur; omnibus in rebus connivet; illius libidini omnia malefacta condonat; ejus amoribus obsequitur; delicti cujusvis gratiam facit; animum explere sinit; inepta lenitate, prava facilitate ad vitia invitat. 2. Indulget genio suo,il s’abandonne à ses passions. Obsequitur animo suo; animo suo morem gerit; voluptatibus obsequitur; quæcumque animo libitum est, facit; animum explet suum; genium suum curat; genio indulget; nulla in re defraudat genium suum; molliter se et indulgenter habet.Usus: Genio, animo, lusui, amori, dolori, iræ indulgere. Indulgere se alicui ejusque voluntati et gratiæ deditumesse. Indulgens in aliquem. Cf.Facilis,Lenis,Venia.
INDŪMENTUM, i, n.Vêtement.Syn.Vestimentum. Cf.Vestis.
INDŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a.Revêtir. R. ab ἐνδὺω.Syn.Vestio, induco. )( Exuo.Phras.1. Hispanorum more indutus erat,il était vêtu à l’espagnole. Speciem Hispani vestitus referebat, præferebat; Hispaniensi ornatu visendus erat; cultu corporis utebatur, ornabatur, quo Hispani solent; ut Hispaniæ mos fert et consuetudo. 2. Pallium induit,il met son manteau. Pallium humeris injicit; humerum pallio onerat; pallio se tegit, amicit. 3. Calceos induit,il se chausse. Calceos pedibus induit; calceat sese.Usus: 1. Talaria sibi induit. 2.Transl.Assumo,prendre. Exuere amici personam, judicis induere. Mores pudicos, novum ingenium, philosophi personam, hostiles spiritus induere. 3. Implico,s’embarrasser. Se in laqueos, magnas difficultates fraudes, negotia induere. Sua se confessione induit et jugulavit,il s’est perdu par ses propres aveux.
INDŪRO, as, avi, atum, are, a.Durcir.Usus: Indurata glacies.
INDUSTRĬA, æ, f.Activité,zèle.Syn.Solertia, diligentia, sedulitas, labor.Epith.Aliena, antelucana, aperta, forensis, illustris, incredibilis, major, multa, par, probabilis, singularis, summa, tanta.Phras.1. De industria id fecit,il l’a fait exprès, de propos délibéré.Compacto rem gessit; consulto, composito, dedita opera.Usus: Ingenium alitur industria, industriam in re aliqua ponere. Illius industria late manat. Languescit ejus industria. De industria aliquid facere. Cf.Diligentia,Cura,Labor.
INDUSTRĬĒ,Avec activité, soin, zèle.Syn.Diligenter, artificiose.
INDUSTRĬUS, a, um,Actif,zélé,laborieux.Syn.Ingeniosus, laboriosus, solers, navus, vigilans; in rebus gerendis acer, diligentissimus, experientissimus. Cf.Practicus,Sedulus.
ĬNĒDĬA, æ, f.Abstinence,privation de nourriture,inanition.Syn.Fames, esuries.Usus: E vita per inediam discedere; inedia necari, consumi. Cf.Fames.
ĬNĒLĔGANS, tis, omn. gen.Qui est sans élégance,grossier.Syn.Impolitus, inconcinnus. )( Elegans.
ĬNĒLĔGANTER,Sans élégance;sans goût.Syn.Impolite, inconcinne. )( Eleganter.
ĬNĒNŌDĀBĬLIS, e, gen. com.Inextricable,inexplicable.Syn.Inexplicabilis.
ĬNĔO, is, ĭivelīvi, ĭtum, ire, n. et a.Entrer dans;commencer.Syn.Adeo, ingredior. )( Exeo.Usus: 1. Convivia inire. 2. Incipio,engager. Prœlium, magistratum inire. 3. Invenio,trouver. Inire gratiam ab aliquo,trouver grâce devant qqn. 4. Suscipio, aggredior,adopter,exécuter,conclure. Societatem cum aliquo, connubium, rationem facinoris, vitæ societatem, consilia inire. Ineunda est ratio et via.
ĬNEPTĒ,Maladroitement,sottement.Syn.Insulse. )( Bene, apte.Usus: Inepte, odiose, putide dicere.
ĬNEPTĬÆ, ārum, f. p.Sottises,niaiseries.Syn.Nugæ.Epith.Aniles, innumerabiles.Phras.1. Quæ istæ sunt ineptiæ?Que signifient toutes ces sottises?Ad quas ineptias abis? Quas tu hic nugas agis? Quam frigida, jejuna, levia, nugatoria sunt, quæ deblateras? Quæ ista deliramenta sunt, quam puerilia, quæ effutis? O licentiam jocularem! quam plena futilitatis sunt summæque levitatis, quæ a te dicuntur stultissime? 2. Quis ineptias hominis toleret?Qui pourra entendre toutes les sornettes de cet homme?Hominis intemperiem, fastidium, insulsitatem quis ferat? Quis aniles ineptias ferat hominis portenta et miracula non disserentis, sed somniantis? Quis otio ita abutatur, operam ut det homini, qui puerilibus fabulis sermonem implet? Cf.Nugor.Usus: Summa ineptia de quacumque re, quocumque in loco argutissime disputare.
ĬNEPTĬO, is, ire, n.Dire des sornettes, des sottises.Usus: Non desines ineptire? Cf.Nugor.
ĬNEPTUS, a, um,Sot.Syn.Stolidus, inconcinnus, insulsus; quiauttempus quid postulet, non videt,autplura loquitur, ut se ostendat,auteorum, quibuscum est,veldignitatis,velcommodi rationem non habet,autdenique in aliquo generevelinconcinnus,velmultus est.Phras.1. Quem tu hominem hoc ineptiorem vidisti?Avez-vous jamais vu un homme aussi insensé que celui-là?Quem futiliorem, intolerabiliorem, stultiorem vidisti unquam, qui ita pueriliter faciat; tantas turbas, cum tam nugax esset, commoverit? Dii, quam ineptus, quam sui amans est sine rivali! Quem mihi dabis fatuum, ridiculum, inconditum, insolentem, unum omnium loquacissimum, quem nugator iste stolidus, ac inscitus suis ineptiis non superet? 2. Oratio inepta,discours ennuyeux. Oratio nec caput, nec pedes habens; oratio diffluens, dissoluta, neque perfecta, neque conclusa; ab auribus vulgi abhorrens, et incondita; imperitissime elaborata. Cf.Oratio.Usus: Ineptus ad summam impudentiam. Interdum inepte stultus es. Cf.Inurbanus,Stolidus.
ĬNERMIS, e, gen. com. et ĬNERMUS, a, um,Qui est sans armes, désarmé. )( Armatus.Usus: Perterritos, inermes, saucios, nudos, armis exutos duces persecuti non sunt.
ĬNERS, ertis, omn. gen.Oisif,timide.Syn.Ignavus, piger, desidiosus, somniculosus, vecors, languidus. )( Operosus, semper agens aliquid et moliens.Usus: Artes, quibus qui carebant, inertes a majoribus dicebantur. Iners otium. Cf.Piger.
ĬNERTĬA, æ, f.Oisiveté,lâcheté.Syn.Ignavia, desidia, segnities, negligentia, pigritia, fuga laboris.Epith.Singularis, turpis.Usus: Condemnare aliquem inertiæ. Cf.Pigritia.
ĬNĒRŬDĪTUS, a, um,Ignorant,peu éclairé.Syn.Indoctus, rudis. )( Eruditus. Cf.Rudis,Imperitus.
ĬNESCO, as, avi, atum, are, a. *Amorcer,allécher.Syn.Illecebris quibusdam animos invito, irretio, traho; decipio.Usus: Eo successu inescata est consulis temeritas. Cf.Allicio.
ĬNEXERCĬTĀTUS, a, um,Non exercé,novice.Syn.Rudis, tiro, qui usum non habet.Usus: Miles promptus, nec inexercitatus.
ĬNEXHAUSTUS, a, um, *Non épuisé,inépuisable;insatiable.Usus: Aviditas immensa, inexhausta.
ĬNEXŌRĀBĬLIS, e, gen. com.Inexorable.Syn.Implacabilis, inexpugnabilis, inexplebilis. )( Exorabilis, Placabilis.Usus: Vehemens, inexorabilis in alios. Cf.Durus.
ĬNEXPERTUS, a, um,Inexpérimenté.Usus: Nihil inexpertum relinquere,non éprouvé. Miles inexpertus.
ĬNEXPĬĀBĬLIS, e, gen. com.Inexpiable.Syn.Quod expiari purgarique non potest.Usus: Fraus, scelus, bellum inexpiabile.
ĬNEXPLĒBĬLIS, e, gen. com.Insatiable.Syn.Insatiabilis, insaturabilis.Usus: Inexplebilis cupiditas.
ĬNEXPLĬCĀBĬLIS, e, gen. com.Inextricable.Syn.Inenodabilis, difficilis.
ĬNEXPUGNĀBĬLIS, e, gen. com.Inexpugnable.Syn.Tutus, munitus, invictus.
ĬNEXSPECTĀTUS, a, um,Inattendu.Syn.Insperatus, repentinus. Cf.Improviso.
ĬNEXSŬPĔRĀBĬLIS, e, gen. com.Infranchissable,invincible.Usus: Vis fati, Alpes inexsuperabiles.
INFĂCĒTUS, a, um, (inficetus),Grossier.Syn.Inurbanus, inconcinnus.Usus: Mendacium infacetum.
INFĀCUNDUS, a, um,Peu éloquent.Usus: Vir acer, nec infacundus.
INFĀMĬA, æ, f.Mauvaise renommée.Syn.Dedecus, nota, macula, probrum, labes, ignominia, nota turpitudinis.Epith.Communis, gravis, falsa, insignis, magna, sempiterna, summa, tanta, vera, vetus.Phras.1. Infamiam alicui creare,diffamer qqn. Conflare infamiam alicui; infamia aliquem aspergere; notam infamiæ alicui inurere; labem inferre nomini; labem aspergere; maculam inurere; macula afficere; aspergere aliquem; turpitudine nomen alicujus fœdare; ignominiæ labem inurere; notam inurere ad ignominiam sempiternam; infamiæ nomen subjicere. Cf.Labes,Macula,Fama,Detraho,Infamo. 2. Infamiam purgare,se réhabiliter. Effugere, levare, sarcire infamiam; labem eluere; turpitudinem delere. 3. Infamiam habere,être déshonoré. Laborare, flagrare infamia; in infamia esse; infamiam subire; venire in sermonem et vituperationem hominum; notam subire ac turpitudinem; in turpitudinem venire; turpitudine notari; traduci per ora hominum; infamia aspergi. Cf.Infamis,Infamo,Dedecus.Usus: Infamiam conflare. Infamia aspergere, inurere. Infamiam magnam concipere.
INFĀMIS, e, gen. com.Malfamé,perdu d’honneur,déshonoré.Syn.Turpis; omnium scelerum libidinumque maculis notissimus; sceleribus notatus, omni dedecore coopertus, tristi nota insignis; ignominia notatus; insignis omnibus notis turpitudinis; oppressus dedecore et infamia; infamia flagrans; omni dedecore infamis.Usus: Turpis adolescentia, vita infamis, omni dedecore cooperta. Cf.Dedecus.
INFĀMO, as, avi, atum, are, a.Décrier,diffamer,calomnier.Syn.Noto; ignominiam, notam; maculam inuro; ignominia noto; existimationem offendo, deformo; famæ detraho; infamiam affero; maledictorum notis inuro.Phras.1. Non leve crimen est alios infamare,c’est un grand crime que de diffamer les autres. Infamiam inferre; crimen in alicujus vitam moresque jacere, conjicere; sempiternam alicui ignominiam imponere; in alienam famam involare; existimationem offendere; alicujus honori labem inferre. Cf.Infamiam creare,Detraho. 2. Infamatus est graviter,il a été gravement déshonoré. Infamiam magnam subiit; inusta illi nota est ad ignominiam sempiternam; dedecore et infamia pressus, oppressus est; infamia, gravi ignominia notatus. Cf.Infamiam habere,Detraho,Labes,Macula. 3. Illi magis, quam tu, infamabuntur,ils seront plus déshonorés que vous. Plus illi subibunt dedecoris, quam tu; plus illis afferet ea res infamiæ, quam tibi; majori illi infamia, quam tu flagrabunt; gravior ad eos redundabit infamia, quam in te; hoc illis potius fraudi erit, quam tibi; plus illi ferent ignominiæ quam tu. Cf.Infamia.Usus: Tua moderatio aliorum infamat injuriam.
INFANDUS, a, um,Horrible,affreux.Syn.Nefandus, exsecrandus.
1. INFANS, antis, m. f.Enfant.Syn.Vagiens puer.Usus: Nutrices omnia mansa pueris infantibus in os inferunt. Infantum incunabula. Non infantibus pepercerunt.
2. INFANS, antis, omn. gen.Sans éloquence, muet.Syn.Indisertus. )( Eloquens, disertus.Usus: 1. Dialectici infantissimi. Nihil illo accusatore infantius. Oratio neque nimis infans, neque perfecte diserta.
INFANTĬA, æ, f.Défaut d’éloquence.Syn.Jejunitas orationis, orationis inopia. )( Eloquentia.Epith.Incredibilis, naturalis.Usus: 1. Infantia ejus et inscitia causam perdidit. 2.Enfance.Prima ab infantia.
INFĂTŬO, as, avi, atum, are, a.Rendre fou,infatuer.Syn.Fatuum, stultum reddo.Adv.Magis.Usus: Aliquem mercede infatuare.
INFECTOR, ōris, m.Teinturier.Usus: Infector me moratur.
INFECTUS, a, um,Inachevé,incomplet.Usus: 1. Habere aliquid factum pro infecto. Re infecta abire, irrita re abire,s’en aller sans terminer l’affaire. Irrita sunt infectaque, quæ augur nefasta dixerit et odiosa. 2. Tinctus,impregné,teint. Infectus purpura. 3. Vitiatus,souillé,corrompu. Animi hominum infecti partibus.
INFĔCUNDUS, a, um,Infécond,stérile.Syn.Sterilis.
INFĒLĪCĬTAS, ātis, f.Malheur.Syn.Adversavelincommoda fortuna; res sinistræ, res incommoda, calamitas.Usus: Infelicitatem omnem in dolore ponunt. Sit hoc infelicitatis tuæ. Cf.Miseria,Adversus,Fortuna,Infortunium.
INFĒLIX, īcis, omn. gen.Malheureux.Syn.Miser, calamitosus, dejectus ad calamitatem, dura et crudeli fortuna usus, infortunatus, funestus, inauspicatus.Phras.Infelix sum,je suis malheureux. Omnes felicitates mihi adversæ sunt; homo sum duro fato, et in pœnam genitus; omnium, qui vivunt usquam gentium, sum miserrimus; quas in procellas fortuna me conjecit! Sempiterna nox meis fortunis offusa est; aliud ex alio vulnus a fortuna accipio; omnibus fortunæ telis sum expositus; quidquid usquam malorum est, in me incurrit; nihil ad voluntatem fluit; nihil ex sententia succedit; fortuna utor periniqua. Cf.Miser.Usus: Si quis reipublicæ est infelix, is felix esse non potest. Cf.Fortuna adversa.
INFENSĒ,En ennemi.Usus: Nemo mihi infensius est adversatus.
INFENSUS, a, um,Ennemi.Syn.Inimicus.Adv.Vehementer.Usus: In te concitati infensique sunt. Esse infensum fortunis alicujus. Civibus suspectus, graviterque infensus. Cf.Inimicus,Alienus.
INFERCĬO (infarcio), is, fersi, tum, ire, a.Remplir,accumuler.Syn.Infarcio, inculco.Usus: Ne inferciens verba, quasi rimas expleat.
INFĔRI, ōrum, m. pl.Enfers.Syn.Inferorum carcer; impiorum a morte sedes, locus pœnarum et cruciatuum æternorum, ubi impii seclusi a concilio cœlestium in perpetuis miseriis versabuntur; Dii manes.Phras.1. Ad inferos detrusus est,il fut précipité dans les enfers. Eum inferi excepere æternis exurendum ignibus; ad cruciatus nullo ævo finiendos, ad sempiternos ignes deturbatus est; ad inferos migravit, descendit, expensurus supplicia sempiternis sæculorum ætatibus luenda; ad inferos præceps actus, sceleratorum sedem ac regionem. 2. Ad inferos pœnas luit scelerum,il expie ses crimes en enfer. Pœnas dat apud inferos; supplicia luit in omne ævum duratura; nullius ævi longinquitate finienda; æternis apud inferos suppliciis mactatur. Cf.Animæ damnatæ.Usus: Ab inferis revocare, excitare, elicere testem veritatis. Apud inferos impiorum supplicia perferre. Ad inferos pœnas parricidii luere.
INFĔRĬÆ, ārum, f. pl.Sacrifice offert aux mânes.Rad.Ab inferis, quo mortui apud gentiles descendere credebantur.Syn.Justa, feralia, mortuorum sacra.Usus: Inferias alicui dare, afferre.
INFĔRĬOR, ōris, omn. gen.Plus bas,inférieur. )( Superior.Usus: Prudentia et usu me non est inferior. Inferioris ordinis amici. In inferiores crudelis, in superiores contumax, in æquos et pares fastidiosus. Superior ordine, inferior fortuna.
INFERNUS, a, um,Infernal.Usus: Inferna sedes.
INFĔRO, fers, tŭli, illātum, ferre, a.Porter dans.Syn.Inveho, importo, induco, intrudo. )( Effero.Adv.Mature, posterius, ultro.Usus: Terrorem, metum, cladem, calamitatem alicui inferre,inspirer de l’effroi. Inferre sermonem de re aliqua,parler de quelque chose. Vim alicui, manus, periculum capitis inferre,faire violence à qqn, lui donner la mort. Pedem inferre; inferre se in senatum,entrer. Inferre facinus in famam et fortunas alterius,déshonorer qqn, lui enlever ses biens.
INFĔRUS, a, um,Qui est au-dessous,inférieur.Rad.Ab Infra.Syn.Infernus. )( Superus.
INFESTĒ,En ennemi.Syn.Inimice, hostiliter, hostilem in modum.
INFESTUS, a, um,Ennemi.Syn.Infensus, inimicus, adversus, molestus. )( Propitius.Adv.Maxime.Usus: 1. Fortuna mihi olim propitia, nunc infesta est. Omnia mihi summam per injuriam sunt infesta. Infestis omnium oculis conspicior. Fertur infestus in omnes. Iniquo infestoque animo intueri aliquem. 2. Plenus discriminis,attaqué,infesté,peu sûr. Viæ excursionibus infestæ. Saltus latrociniis infestus. Agrum Rom. hostes infestum reddidere. Cf.Alienus,Inimicus,Vexo.
INFĬCĬĀTĬO, ōnis, f.Dénégation.Syn.Negatio, depulsio.Usus: Crimina plerumque inficiatione defendimus.
INFĬCĬĀTOR, ōris, m.Fripon, qui nie une dette, un dépôt.Usus: Una eademque est fraudatoribus et inficiatoribus impudentia.
INFĬCĬO, is, fēci, factum, ere, a.Mélanger,imprégner.Syn.Imbuo.Adv.Plane.Usus: 1. Teneros et rudes inficere et flectere. 2. Corrumpo, vitio,gâter,corrompre,infecter,empoisonner. Opinionum pravitate, languore, otio, desidia infecimus et corrupimus. Cf.Corrumpo.
INFĬCĬOR (infitior), aris, atus sum, ari, d.Nier.Syn.Nego. )( Confiteor.Adv.Vere.Usus: Cum posset inficiari crimen, cum in alios derivare, confessus est. Cf.Nego.
INFĬDĒLIS, e, gen. com.Infidèle,inconstant.Syn.Infidus. )( Bonus, fidelis.Phras.Sunt infideles,ils sont infidèles. Improbi sunt et perfidiosi; est in iis perfidia plusquam Punica; omnia in iis insidiosa sunt et fallacia; nihil in iis veri, nihil sancti, nullus deum metus, nullum jusjurandum, nulla religio; fidem non præstant; in fide non manent; fluxa iis est fides.Usus: Non do, non dedi cuiquam infideli fidem. Cf.Perfidus,Perjurus, Infidelis (Vulg.),les infidèles,ceux qui adorent les idoles, rectius dicitur: Religionum nostrarum mysteriis non initiatus. Idololatra.
INFĬDĒLĬTAS, ātis, f.Infidélité.Syn.Perfidia.Phras.Suspectus eris de infidelitate,vous serez suspect de trahison. Erit cur de fide tua non bene homines existiment; venies in suspicionem infidelitatis, parum bonæ, parum rectæ fidei; fides tua in suspicionem adducetur, in dubium veniet, in dubium vocabitur; causam afferes de tua fide secus existimandi.Usus: Quantæ infidelitates in amicis!
INFĬDĒLĬTER,D’une manière peu loyale.Syn.Perfidiose.
INFĪDUS, a, um,Peu sûr,infidèle,changeant.Syn.Infidelis. )( Fidus.Usus: Nihil enim stabile, quod infidum est. Cf.Infidelis.
INFĪGO, is, fixi, fixum, ere, a.Ficher dans,enfoncer;imprimer.Syn.Impingo. )( Evello.Adv.Fidenter.Usus: Hæc cura semper mihi erit animoque meo infixa. Infixus animo hæret dolor. Infixum in patriæ caritate animum gerit. Cf.Imprimo.
INFĬMUS, a, um,Le plus bas,le dernier,infime. )( Summus.Usus: Ex infimo genere et fortunæ gradu. Infima fæx populi. Infimo cuique gratissima animadversio. Infima conditio servorum.
INFĪNĬTAS, ātis, f.Immensité.Syn.Immensitas, infinitio, innumerabilitas.Usus: Infinitas locorum, rerum atque naturæ. Infinitatem omnem mente peragrare.
INFĬNĪTĒ,A l’infini.Syn.Sine modo et fine.Usus: Divitias infinite concupiscit Materia infinite dividi et secari potest.
INFĪNĪTĬO, ōnis, f.Immensité.Syn.Infinitas.
INFĪNĪTUS, a, um,Infini.Syn.Immensus, innumerabilis, inexhaustus, indeterminatus, cujus nulla est ora, nulla extremitas. )( Definitus.Usus: Immensa, infinita, immoderata cupiditas. Infinitam potestatem alicui permittere. Infinita posteritas.
INFIRMĀTĬO, ōnis, f.Réfutation.Syn.Debilitatio, confutatio, refutatio.Epith.Conjecturalis, comparativa.Usus: Infirmatio rerum judicatarum.
INFIRMĒ,Faiblement.Syn.Parum.Usus: Videbam infirme animatos.
INFIRMĬTAS, ātis, f.Faiblesse.Syn.Imbecillitas, debilitas.Usus: Me conficit sollicitudo, ex qua etiam infirmitas corporis. Infirmitatem corporis animi virtute superare. Infirmitas laterum, virium, animi, ætatis, valetudinis. Cf.Debilitas.
INFIRMO, as, avi, atum, are, a.Affaiblir.Syn.Infirmum facio, debilito, frango. )( Confirmo.Usus: Infirmare fidem alicujus et convellere. Pacta infirmare. Legem, senatum, veritatem infirmare. Infirmare objecta et diluere. Cf.Debilito,Frango.
INFIRMUS, a, um,Faible,malade(d’esprit et de corps).Syn.Imbecillis, debilis, enervatus, fractus, carens viribus. )( Firmus.Adv.Omnino.Phras.1. Corpore est admodum infirmo,il est d’une très faible complexion. Corpore est effeto, fracto et debilitato; parum firmamenti, parum in eo virium est; qua imbecillitate, qua macie? Summa gracilitate atque infirmitate corporis. Cf.Debilis,Valetudo. 2. Animo adhuc est infirmo,il n’a pas encore assez de prudence. Animo est nondum consilio ac ratione firmato; pectoris eius angustiæ nondum capiunt tantam consilii firmitatem; non recipit levitas ista, non egestas animi; non infirmitas ingenii sustinet personam tam gravem, tam severam. Cf.Animus.Usus: Homo ætate affecta, infirmis viribus, afflictus, caducus.
INFLAMMĀTĬO, ōnis, f.Inflammation;enthousiasme.Syn.Ardor.Usus: Inflammatio animi et quidam quasi afflatus furoris.
INFLAMMO, as, avi, atum, are, a.Mettre le feu à,allumer,brûler.Syn.Incendo, ignem infero, faces admoveo. )( Restinguo, exstinguo.Adv.Necessario.Usus: 1. Templa inflammare. 2. Hortor, incito, impello,exciter,échauffer. Animos inflammare. Inflammare populum; inflammare motus animorum,velexstinguere. Inflammatus ira. Cf.Impello,Excito. Inflammatur et exardescit in dicendo.Cf.Hortor,Excito, Impello;item: Ignis, Incendo, Accendo, Flamma.
INFLĀTĬO, ōnis, f.Enflure.Syn.Tumor.Epith.Magna.Usus: Fabæ magnam inflationem habent.
1. INFLĀTUS, a, um,Enflé.Syn.Tumidus.Adv.Vehementius, gravius.Usus: 1. Serpens inflato collo. 2. Superbus, elatus,enflé,enorgueilli. Hostes spe animisque inflati. Lætitia inflatus et insolens. Errore, opinionibus inflati. Cf.Superbus,Arrogans.
2. INFLĀTŬS, ūs, m.Insufflation,souffle.Syn.Afflatus.Epith.Divinus, primus.Usus: Primo tibicinis inflatu,au premier son de la flûte. Instinctu inflatuque divino.
INFLECTO, is, flexi, flexum, ere, a.Courber;fléchir,désarmer.Adv.Leviter, oblique.Usus: Jus civile non gratia inflectitur, non potentia perfringitur. Ne injuria animi tui magnitudinem inflectat. Inflexa, mollis et tenera oratio.
INFLEXĬO, ōnis, f.Action de plier,courbure.Syn.Flexio.Epith.Fortis ac virilis.Usus: Inflexio laterum.
INFLĪGO, is, flixi, flictum, ere, a.Causer,infliger.Syn.Infero.Usus: Mortiferam plagam reipublicæ infligere. Id tibi dedecus, turpitudinem sempiternam infliget. Cf.Impingo.
INFLO, as, avi, atum, are, a.Enfler,enorgueillir.Syn.Efferor, intumesco.Phras.1. Ex re tantilla inflaris?Quoi! vous vous enorgueillissez pour si peu de chose?Res tantilla tibi dat animos? Res tam exigua tibi animos facit? Res tantilla tibi eos affert spiritus? Ex re tantilla tollis animos? Res tantilla adeo effert animum? Ex re tantilla adeo te extollis? Cf.Superbus.Usus: Insolentia, timore, spe, lætitia inflari.
INFLŬO, is, fluxi, fluxum, ere, a. et n.Couler dans.Syn.Illabor. )( Effluo.Phras.1. Savus in Danubium influit,la Save se jette dans le Danube. Savus Danubio flumini miscetur; in Danubium præcipitat, se evolvit; in Danubium devolvitur; Istro flumine excipitur; leni aquarum tractu Istro se insinuat; Danubium auget. Cf.Flumen.Usus: In animos, in aures concionis blanditiis orationis influere. Ex illa lenitate ad hanc vim influat aliquid, oportet. Influunt in urbem hostes.
INFŎDĬO, is, fōdi, fossum, ere, a.Enfouir,enterrer.Usus: Corpus terræ infodere.
INFORMĀTĬO, ōnis, f.Formation,forme.Syn.Notio.Epith.Antecepta, insita in animo.Usus: Antecepta quædam animo rei informatio. Habemus in animo insitam informationem quamdam DEI,nous avons dans l’âme une notion innée de la Divinité. In unius verbi imagine sæpe totius sententiæ informatio est.
INFORMIS, e, gen. com.Informe.Usus: Cum res muta et informis fit eloquens et formata.
INFORMO, as, avi, atum, are, a.Façonner.Syn.Adumbro, formo, instituo.Usus: 1. Consilium quoddam, cogitationem, judicium informare, rudi modo adumbrare. 2. Imbuo,instruire. Juventutem artibus informare. Cf.Doceo.
INFORTŪNĀTUS, a, um,Malheureux.Syn.Calamitosus, ærumnosus. Cf.Miser,Infelix.
INFORTŪNĬUM, ii, n.Malheur,infortune.Syn.Calamitas, ærumna, adversi casus.Phras.1. Invidia in hoc infortunium me conjecit,c’est l’envie qui m’a causé ce malheur. In eum me casum demisit; hoc me malo, hoc infortunio mactavit; aliena me invidia, non culpa mea me perculit, afflixit; in eam me calamitatem traxit, hoc mihi vulnus inflixit; hanc mihi plagam imposuit; hac me ruina involvit; tantum mihi malorum importavit; me in ruinam impulit. 2. Duo infortunia mihi accidere,deux accidents me sont arrivés. Duo fulmina per hos dies me perculere; calamitatem unam, quam casus infestus tulit, altera crudelius aggravavit fortuna; cum vix primus turbo immani fragore detonuisset, secunda mox procella in me desæviit; vix ex ea fortunæ sævitia emersi, in novam calamitatem incidi; dedecoris acerbitatem casus haud paulo infestior cumulavit. Cf.Calamitas,Miseria, Adversa res.Usus: Magnum sibi infortunium invenit.
INFRA,Au-dessous.Syn.Sub. )( Supra.Usus: Non modo ex numero vivorum, sed infra mortuos amandandus. Humanas res infra se ducere.
INFRACTĬO, ōnis, f.Abattement.Syn.Abjectio.Usus: Infractio quædam animi et demissio.
INFRACTUS, a, um,Abbatu.Syn.Fractus, demissus.Usus: Non modo non infracto, sed etiam confirmato erat animo. Cf.Animus,Abjectus.
INFRĒNO, as, are, a. *Brider,mettre un frein.Syn.Equis frenum impono.
INFRĔQUENS, entis, omn. gen.Peu assidu;peu nombreux.Syn.Parum frequens.Usus: Senatus infrequens,le sénat qui n’est pas en nombre. Et Romæ, et in prædiis sum infrequens. Cf.Rarus.