ZOMERNAMIDDAGAan ’t zwerk niet een wolkje;De zon op het hoogst,Der bijen kloek volkje,Druk met honigoogst;Diepgroen het gebladert,Van eik, beuk en berk.Met goudbrons dooraderd,Hier zwakker, daar sterk.Een droomerig zwijgen,Langs ’t donzige mosch.Tot op naar de twijgen,In ’t hoogste van ’t bosch,Des horizons lijnen,Veranderd in damp,Versmelten, verdwijnen,Bij zwijgende kamp,Van broeiende zoelte,Die ’t luchtruim vervult;En winnende koelte,Die ’t vormen niet duldt,Van wolken, die dreigen,Met onweer in ’t Zuid;Of kimwaarts zich neigen,Alsof ’t niets beduidt.Tot eind’lijk ’t Noord-Oosten,Met afkoelende aêm,Wat ademt komt troosten,Door tochtjes, die saam,De wolken verdrijvenVan ’t Oost tot het Noord.Om vieren en vijven,Is ’s horizons boord,Van wolken en dampen,Geheel reeds bevrijd;In ’t Zuid, nog slechts kampen,De massa’s een tijd,Met warmte en met broeien,En koelere lucht,Eer ze eind’lijk vervloeien,Of gaan op de vlucht.Wat avond, als zelden!Hoe rein het azuur.Wat gloed op de velden,Hoe heerlijk Natuur!
Aan ’t zwerk niet een wolkje;De zon op het hoogst,Der bijen kloek volkje,Druk met honigoogst;Diepgroen het gebladert,Van eik, beuk en berk.Met goudbrons dooraderd,Hier zwakker, daar sterk.Een droomerig zwijgen,Langs ’t donzige mosch.Tot op naar de twijgen,In ’t hoogste van ’t bosch,Des horizons lijnen,Veranderd in damp,Versmelten, verdwijnen,Bij zwijgende kamp,Van broeiende zoelte,Die ’t luchtruim vervult;En winnende koelte,Die ’t vormen niet duldt,Van wolken, die dreigen,Met onweer in ’t Zuid;Of kimwaarts zich neigen,Alsof ’t niets beduidt.Tot eind’lijk ’t Noord-Oosten,Met afkoelende aêm,Wat ademt komt troosten,Door tochtjes, die saam,De wolken verdrijvenVan ’t Oost tot het Noord.Om vieren en vijven,Is ’s horizons boord,Van wolken en dampen,Geheel reeds bevrijd;In ’t Zuid, nog slechts kampen,De massa’s een tijd,Met warmte en met broeien,En koelere lucht,Eer ze eind’lijk vervloeien,Of gaan op de vlucht.Wat avond, als zelden!Hoe rein het azuur.Wat gloed op de velden,Hoe heerlijk Natuur!