MITTELALTERLICHE RENAISSANCE.

MITTELALTERLICHE RENAISSANCE.

[Scherer D.54,E.49.]

Von Ekkehard I. von St. Gallen, nach einem deutschen Gedichte um 930 verfertigt. Herausgegeben von J. Grimm in ‘Grimm und Schmeller. Lat. Gedichte’ (Göttingen, 1838), Peiper (Berlin, 1873), Scheffel und Holder (Stuttgart, 1874) mit Scheffels Übersetzung.

Von Ekkehard I. von St. Gallen, nach einem deutschen Gedichte um 930 verfertigt. Herausgegeben von J. Grimm in ‘Grimm und Schmeller. Lat. Gedichte’ (Göttingen, 1838), Peiper (Berlin, 1873), Scheffel und Holder (Stuttgart, 1874) mit Scheffels Übersetzung.

Interea occiduas vergebat Phebus in orasUltima per notam signans vestigia ThilenEt cum Scottigenis post terga reliquit Hiberos.Hic postquam oceanas sensim calefecerat undas,Hespera et Ausoniis obvertit cornua terris,Tum secum sapiens cepit tractare satelles,Utrum sub tuto per densa silentia castroSisteret, an vastis heremi committeret arvis.Æstuat immensis curarum fluctibus et quidJam faceret, sollers arguta indagine quaerit.Solus enim Hagano fuerat suspectus et illudOscillum regis subter conplexibus actum.Ambigerat prorsus, quæ sit sententia mentiHostis et an urbem vellent remeare relictam,10Pluribus ut sociis per noctem forte coactis,Primo mane parent bellum renovare nefandum.An soli insidias facerent propiusque laterent?Terret ad hæc triviis ignoti silva meatus,Ne loca fortassis incurreret aspera spinis,Immo quippe feris, sponsamque amitteret illis.His ita provisis exploratisque profatur:‘En quocumque modo res pergant, hic recubabo,Donec circuiens lumen spera reddat amatum:Ne patriæ fines dicat rex ille superbus20Evasisse fuga, furis de more per umbras.’Dixit, et ecce viam vallo praemuniit artamUndique præcisis spinis simul et paliuris.Quo facto ad truncos sese convertit amaroCum gemitu et cuicumque suum caput applicat atqueContra orientalem prostratus corpore partem,Ac nudum retinens ensem hac voce precatur:‘Rerum factori, sed et omnia facta regenti,Nil sine permissu cuius vel denique iussuConstat, ago grates, quod me defendit iniquis30Hostilis turmæ telis, nec non quoque probris.Deprecor ad dominum contrita mente benignum,Ut qui peccantes non vult sed perdere culpas,Hos in cælesti prestet mihi sede videri.’Qui postquam orandi finem dedit, ilico surgensSex giravit equos et virgis rite retortisVinciit: hi tantum remanebant, nempe duobusPer tela absumptis ternos rex Gunthere abegit.His ita compositis procinctum solvit et alteIngenti fumans leviabat pondere corpus.Tum mestam læto solans affamine sponsam,Moxque cibum capiens ægros recreaverat artus,Oppido enim lassus fuerat, clipeoque recumbensPrimi custodem somni iubet esse puellam,Ipse matutinam disponens tollere curam,Quae fuerat suspecta magis, tandemque quievit.Ad cuius caput illa sedens solito vigilavit10Et dormitantes cantu patefecit ocellos.Ast ubi vir primum iam expergiscendo soporemRuperat, absque mora surgens dormire puellamJussit et arrecta se fulciit impiger hasta.Sic reliquum noctis duxit, modo quippe caballosCircuit, interdum auscultans vallo propiavit,Exoptans orbi species ac lumina reddi.

Interea occiduas vergebat Phebus in orasUltima per notam signans vestigia ThilenEt cum Scottigenis post terga reliquit Hiberos.Hic postquam oceanas sensim calefecerat undas,Hespera et Ausoniis obvertit cornua terris,Tum secum sapiens cepit tractare satelles,Utrum sub tuto per densa silentia castroSisteret, an vastis heremi committeret arvis.Æstuat immensis curarum fluctibus et quidJam faceret, sollers arguta indagine quaerit.Solus enim Hagano fuerat suspectus et illudOscillum regis subter conplexibus actum.Ambigerat prorsus, quæ sit sententia mentiHostis et an urbem vellent remeare relictam,10Pluribus ut sociis per noctem forte coactis,Primo mane parent bellum renovare nefandum.An soli insidias facerent propiusque laterent?Terret ad hæc triviis ignoti silva meatus,Ne loca fortassis incurreret aspera spinis,Immo quippe feris, sponsamque amitteret illis.His ita provisis exploratisque profatur:‘En quocumque modo res pergant, hic recubabo,Donec circuiens lumen spera reddat amatum:Ne patriæ fines dicat rex ille superbus20Evasisse fuga, furis de more per umbras.’Dixit, et ecce viam vallo praemuniit artamUndique præcisis spinis simul et paliuris.Quo facto ad truncos sese convertit amaroCum gemitu et cuicumque suum caput applicat atqueContra orientalem prostratus corpore partem,Ac nudum retinens ensem hac voce precatur:‘Rerum factori, sed et omnia facta regenti,Nil sine permissu cuius vel denique iussuConstat, ago grates, quod me defendit iniquis30Hostilis turmæ telis, nec non quoque probris.Deprecor ad dominum contrita mente benignum,Ut qui peccantes non vult sed perdere culpas,Hos in cælesti prestet mihi sede videri.’Qui postquam orandi finem dedit, ilico surgensSex giravit equos et virgis rite retortisVinciit: hi tantum remanebant, nempe duobusPer tela absumptis ternos rex Gunthere abegit.His ita compositis procinctum solvit et alteIngenti fumans leviabat pondere corpus.Tum mestam læto solans affamine sponsam,Moxque cibum capiens ægros recreaverat artus,Oppido enim lassus fuerat, clipeoque recumbensPrimi custodem somni iubet esse puellam,Ipse matutinam disponens tollere curam,Quae fuerat suspecta magis, tandemque quievit.Ad cuius caput illa sedens solito vigilavit10Et dormitantes cantu patefecit ocellos.Ast ubi vir primum iam expergiscendo soporemRuperat, absque mora surgens dormire puellamJussit et arrecta se fulciit impiger hasta.Sic reliquum noctis duxit, modo quippe caballosCircuit, interdum auscultans vallo propiavit,Exoptans orbi species ac lumina reddi.

Interea occiduas vergebat Phebus in orasUltima per notam signans vestigia ThilenEt cum Scottigenis post terga reliquit Hiberos.Hic postquam oceanas sensim calefecerat undas,Hespera et Ausoniis obvertit cornua terris,Tum secum sapiens cepit tractare satelles,Utrum sub tuto per densa silentia castroSisteret, an vastis heremi committeret arvis.Æstuat immensis curarum fluctibus et quidJam faceret, sollers arguta indagine quaerit.Solus enim Hagano fuerat suspectus et illudOscillum regis subter conplexibus actum.Ambigerat prorsus, quæ sit sententia mentiHostis et an urbem vellent remeare relictam,10Pluribus ut sociis per noctem forte coactis,Primo mane parent bellum renovare nefandum.An soli insidias facerent propiusque laterent?Terret ad hæc triviis ignoti silva meatus,Ne loca fortassis incurreret aspera spinis,Immo quippe feris, sponsamque amitteret illis.His ita provisis exploratisque profatur:‘En quocumque modo res pergant, hic recubabo,Donec circuiens lumen spera reddat amatum:Ne patriæ fines dicat rex ille superbus20Evasisse fuga, furis de more per umbras.’Dixit, et ecce viam vallo praemuniit artamUndique præcisis spinis simul et paliuris.Quo facto ad truncos sese convertit amaroCum gemitu et cuicumque suum caput applicat atqueContra orientalem prostratus corpore partem,Ac nudum retinens ensem hac voce precatur:‘Rerum factori, sed et omnia facta regenti,Nil sine permissu cuius vel denique iussuConstat, ago grates, quod me defendit iniquis30Hostilis turmæ telis, nec non quoque probris.Deprecor ad dominum contrita mente benignum,Ut qui peccantes non vult sed perdere culpas,Hos in cælesti prestet mihi sede videri.’Qui postquam orandi finem dedit, ilico surgensSex giravit equos et virgis rite retortisVinciit: hi tantum remanebant, nempe duobusPer tela absumptis ternos rex Gunthere abegit.His ita compositis procinctum solvit et alteIngenti fumans leviabat pondere corpus.Tum mestam læto solans affamine sponsam,Moxque cibum capiens ægros recreaverat artus,Oppido enim lassus fuerat, clipeoque recumbensPrimi custodem somni iubet esse puellam,Ipse matutinam disponens tollere curam,Quae fuerat suspecta magis, tandemque quievit.Ad cuius caput illa sedens solito vigilavit10Et dormitantes cantu patefecit ocellos.Ast ubi vir primum iam expergiscendo soporemRuperat, absque mora surgens dormire puellamJussit et arrecta se fulciit impiger hasta.Sic reliquum noctis duxit, modo quippe caballosCircuit, interdum auscultans vallo propiavit,Exoptans orbi species ac lumina reddi.

Interea occiduas vergebat Phebus in oras

Ultima per notam signans vestigia Thilen

Et cum Scottigenis post terga reliquit Hiberos.

Hic postquam oceanas sensim calefecerat undas,

Hespera et Ausoniis obvertit cornua terris,

Tum secum sapiens cepit tractare satelles,

Utrum sub tuto per densa silentia castro

Sisteret, an vastis heremi committeret arvis.

Æstuat immensis curarum fluctibus et quid

Jam faceret, sollers arguta indagine quaerit.

Solus enim Hagano fuerat suspectus et illud

Oscillum regis subter conplexibus actum.

Ambigerat prorsus, quæ sit sententia menti

Hostis et an urbem vellent remeare relictam,10

Pluribus ut sociis per noctem forte coactis,

Primo mane parent bellum renovare nefandum.

An soli insidias facerent propiusque laterent?

Terret ad hæc triviis ignoti silva meatus,

Ne loca fortassis incurreret aspera spinis,

Immo quippe feris, sponsamque amitteret illis.

His ita provisis exploratisque profatur:

‘En quocumque modo res pergant, hic recubabo,

Donec circuiens lumen spera reddat amatum:

Ne patriæ fines dicat rex ille superbus20

Evasisse fuga, furis de more per umbras.’

Dixit, et ecce viam vallo praemuniit artam

Undique præcisis spinis simul et paliuris.

Quo facto ad truncos sese convertit amaro

Cum gemitu et cuicumque suum caput applicat atque

Contra orientalem prostratus corpore partem,

Ac nudum retinens ensem hac voce precatur:

‘Rerum factori, sed et omnia facta regenti,

Nil sine permissu cuius vel denique iussu

Constat, ago grates, quod me defendit iniquis30

Hostilis turmæ telis, nec non quoque probris.

Deprecor ad dominum contrita mente benignum,

Ut qui peccantes non vult sed perdere culpas,

Hos in cælesti prestet mihi sede videri.’

Qui postquam orandi finem dedit, ilico surgens

Sex giravit equos et virgis rite retortis

Vinciit: hi tantum remanebant, nempe duobus

Per tela absumptis ternos rex Gunthere abegit.

His ita compositis procinctum solvit et alte

Ingenti fumans leviabat pondere corpus.

Tum mestam læto solans affamine sponsam,

Moxque cibum capiens ægros recreaverat artus,

Oppido enim lassus fuerat, clipeoque recumbens

Primi custodem somni iubet esse puellam,

Ipse matutinam disponens tollere curam,

Quae fuerat suspecta magis, tandemque quievit.

Ad cuius caput illa sedens solito vigilavit10

Et dormitantes cantu patefecit ocellos.

Ast ubi vir primum iam expergiscendo soporem

Ruperat, absque mora surgens dormire puellam

Jussit et arrecta se fulciit impiger hasta.

Sic reliquum noctis duxit, modo quippe caballos

Circuit, interdum auscultans vallo propiavit,

Exoptans orbi species ac lumina reddi.


Back to IndexNext